Tibetan
་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར། ཡང་ན་དེ་དག་ཀུན་བདེན་པ་བཞིར་བསྡུས་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་དམིགས་ཏེ་བསྒོམས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས། གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་དོ། །རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་བདག་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་རང་རྒྱུད་དུ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ནི་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཙང་བ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་ལུགས་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །གང་གི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའམ། གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ཞིང་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་རྟག་བདེ་བདག་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། གནས་ལུགས་ལ་མ་ཞུགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། གནས་ལུགས་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་གི་དོན་ལ་ཞུགས་པར་སྣང་ངོ་། ། འདིར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་དམ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ། ཞེ་ན། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་དེ། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་རྫས་ཡོད། གཙང་བདེ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ་རྫས་ཡོད་མ་ཡིན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མི་རྟག་པ་
Chinese
一切以无我的两种形态。或者将它们全部归纳为四谛，以无常等十六种形态缘取而修习，就能使一切烦恼完全清净，因此一切都是胜义谛存在的。注释中说，一切法都是如来藏，因为不是其他。了知能清净的所缘仅是法，就能断除对作为我清净之因的显现执着。这样一来，世俗和胜义，就各自自体成立而言是不存在的，然而，对于属于蕴、界、处的这些法，孩童们执着于清净和安乐等增长烦恼且随顺颠倒之相时，那一切都成为遮蔽实相的世俗。当蕴等那些法被断定为无常等，或者能取和所取二者的空性时，那时，它们一切都随顺清净，成为殊胜智慧的行境，因此被安立为胜义谛。因此，以常乐我等颠倒之相所区分的蕴等是增长烦恼且随顺的，并且不随顺实相，所以是世俗；以无常等不颠倒之相所区分的蕴等是清净烦恼且随顺的，并且随顺实相，所以是胜义谛。这似乎是契入经文之义。这里，凡是实有的，就是胜义谛存在吗？凡是胜义谛存在的，也就是实有吗？如果这样问，有实有但不是胜义谛存在的，即色声等蕴、界、处等实有，是被净乐等颠倒之相所区分的那些。有是胜义谛存在但不是实有的，即无常等谛的行相，以及如来藏三种行相等。也有两者都是的，即无常。
English
Everything is in the form of two kinds of selflessness. Or, summarizing them all into the Four Noble Truths, by focusing and meditating on the sixteen aspects such as impermanence, all defilements will be completely purified, therefore everything exists ultimately. The commentary says that all dharmas are Suchness, because it is not other. Knowing that the object of purification is only dharma, one can abandon the attachment to the appearance as the cause of self-purification. In this way, conventional and ultimate, in terms of their own self-establishment, do not exist separately, however, for these dharmas belonging to the aggregates, elements, and sources, when children cling to the aspects of purity and happiness, etc., which increase defilements and accord with perversion, then all of that becomes conventional, obscuring the reality. When those aggregates, etc., are determined to be impermanent, etc., or the emptiness of the two, grasper and grasped, then at that time, all of them accord with purity and become the object of noble wisdom, therefore they are established as ultimate truth. Therefore, the aggregates, etc., distinguished by the inverted aspects of permanence, pleasure, self, etc., are in accordance with the increase of defilements and do not accord with reality, so they are conventional; the aggregates, etc., distinguished by the non-inverted aspects of impermanence, etc., are in accordance with the purification of defilements and accord with reality, so they are ultimate truth. This seems to be entering into the meaning of the scripture. Here, is whatever exists substantially, does it exist ultimately? Is whatever exists ultimately, is it also substantially existent? If asked in this way, there are substantially existent things that are not ultimately existent, namely, the aggregates, elements, and sources such as form and sound are substantially existent, which are distinguished by the inverted aspects of purity and pleasure, etc. There are also things that are ultimately existent but not substantially existent, namely, the aspects of truth such as impermanence, etc., and the three aspects of Suchness, etc. There are also things that are both, namely, impermanence.