Chinese
然而，那些也仅仅是表示的断灭或者名相的断灭而已。任何法，获得各自的分别作意断灭，是否也获得非作意断灭呢？或者，获得非作意断灭，是否也获得作意断灭呢？答：有获得作意断灭，而未获得非作意断灭的情况。例如，在生起见道时，断善根的邪见，以及恶趣的蕴、界、处（除外），尚未产生的见道所断的烦恼等。因为在未生起见道之前，无法使它们成为不生的法性，所以未获得非作意断灭，因为见道摧毁了种子。也有获得非作意断灭，而非作意断灭的情况。例如，当依靠无间道生起见道时，依靠其他静虑地的尚未产生的见道的非分别作意断灭，获得了，但不是分别作意断灭，因为是无漏的缘故。为什么获得非作意断灭呢？因为在未生起依靠无间道的道之前，依靠其他静虑地的尚未产生的见道，对于该补特伽罗来说，仍然是可以产生的。当它生起时，那些法在该相续中永远不会再生起，因为一个补特伽罗不可能生起两次见道。因此，它们在那时获得了非作意断灭。也有获得两种断灭的情况。例如，当生起加行道的顶位和忍位时，依次获得断善根的邪见，以及恶趣的蕴、界、处的非作意断灭。当生起见道时，由于摧毁了这两者的种子，因此获得了作意断灭。因此，当生起顶位的智慧时，即使没有断除断善根的邪见的种子，也因为变成了在该相续中永远不会再生起的法性，所以获得了非作意断灭。同样的道理，也应观察生起忍位时，获得恶趣的蕴的非作意断灭的情况。两种断灭都……
English
However, those are merely the cessation of designation or the cessation of nomenclature. Does the attainment of the distinct analytical cessation of whatever dharma also entail the attainment of non-analytical cessation? Or, does the attainment of non-analytical cessation also entail the attainment of analytical cessation? Answer: There are cases where analytical cessation is attained, but non-analytical cessation is not attained. For example, when the path of seeing arises, the wrong view that severs the root of virtue, and the aggregates, elements, and sense bases of the lower realms (excluding), the future afflictions to be abandoned by the path of seeing. Because as long as the path of seeing has not arisen, one cannot make them into a nature of not arising, so non-analytical cessation is not attained, because the path of seeing destroys the seed. There are also cases where non-analytical cessation is attained, but not analytical cessation. For example, when the path of seeing arises based on the path of immediate result, the non-discriminating non-analytical cessation of the future paths of seeing that rely on other meditative grounds is attained, but it is not analytical cessation, because it is uncontaminated. Why is non-analytical cessation attained? Because as long as the path based on the path of immediate result has not arisen, the future paths of seeing that rely on other meditative grounds are still possible to arise for that individual. When it arises, those dharmas will never arise again in that continuum, because it is impossible for one individual to generate the path of seeing twice. Therefore, they attain non-analytical cessation at that time. There are also cases where both cessations are attained. For example, when the peak of the path of joining and forbearance arise, one successively attains the non-analytical cessation of the wrong view that severs the root of virtue, and the aggregates, elements, and sense bases of the lower realms. When the path of seeing arises, because the seeds of both are destroyed, analytical cessation is attained. Therefore, when the wisdom of the peak arises, even if the seed of the wrong view that severs the root of virtue has not been abandoned, it becomes a nature of never arising again in that continuum, so non-analytical cessation is attained. The same principle should also be observed when forbearance arises, and the non-analytical cessation of the aggregates of the lower realms is attained. Both cessations...
Tibetan
མི་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད་ཏེ། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་རྣམས་དང་ཟག་མེད་མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་འགོག་པ་འདི་གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་རྟག་པའི་རྫས་སུ་འདོད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ནི་སྤང་བྱ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་གྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་བྲལ་བའི་རྫས་སོ་སོ་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་གང་། །བྲལ་བའོ་སོ་སོ་སོ་སོ་ཡིན། །སྐྱེ་ལ་གཏན་དུ་གེགས་བྱེད་པ། །འགོག་གཞན་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་པའི། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་དག་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཐོབ་ལ། ཟག་མེད་མ་འོངས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་མིན་ཁོ་ན་ཐོབ་ལ། ཟག་མེད་འདས་ད་ལྟར་དང་། མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འགོག་པ་གཉིས་ཀ་མི་ཐོབ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་མ་འོངས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ཐོབ་ལ་ཟག་བཅས་འདས་པ་དང་ད་ལྟ་བ་མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཁོ་ན་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། ། མི་གཡོ་བ་ནི། དགེ་རྒྱས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལ་དེའི་གོང་མ་བཞི་པའི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་མ་ལུས་པ་འགོག་པའོ། །འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ནི། ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་ལྟར་བཤད་ཏེ། མདོར་ན་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགགས་པའི་མེད་དགག་ཉིད་འདིར་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཟུང་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཞག་ཅེ་ན། སྤང་བྱ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཚོར་བའོ། །ཚོར་བ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འགྱུར་བ་བྱེད་པ་དང་། འགྱུར་བ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོངས་བས་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་རྣམ་པར་བཞག་གོ ། ཚོར་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སྤོང་བས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མི་གཡོ་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ནི། དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་། བྲལ་བའི་ཕྱིར་གནས་གྱུར་པའོ། ། ཚོར་བ་སྤོང་བ་ནི་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་
Chinese
也有不能获得的，即已逝去和现在的，以及无漏的未来将生之法。分别部（说一切有部）认为这两种灭都是常恒的实法，特别是，他们认为有分别的灭，其自性是与所断之数量相等的众多分离的实法。如云：何为有分别之灭？是分离，各各分离。能永断生者，其余为无分别灭。他们还认为，三时的一切有漏法都能获得有分别的灭，无漏的未来不生之法只能获得无分别灭，无漏的已逝去和现在，以及未来将生之法，则两种灭都不能获得。有漏的未来不生之法能获得两种灭，而有漏的已逝去和现在的，以及未来将生之法，则认为只能获得有分别的灭。不动灭是：在已离第三禅的贪欲，而未离其上第四禅的贪欲之际，所有苦乐感受的止息。灭受想是：如“无所有”等，如前所说。总之，入于灭定之时，七识及其所依止息的无遮，应在此处视为非为所作。为何将这些立为非为所作呢？因为所断有二：烦恼和作为其处所的感受。感受也有两种：变化的和不变化的。它们依次是乐受和苦受，以及非苦非乐受。其中，断除烦恼则安立为有分别的灭。断除两种感受则依次安立为不动灭和灭受想。其中，断除烦恼是由于远离与其顺应的恶趣，而转依其处。断除感受则是远离作为其对治的等持之障。
English
There are also those that cannot be obtained, namely, the past and present, and the uncontaminated future dharmas that are subject to arising. The Vaibhashikas (Sarvastivadins) consider both of these cessations to be permanent substances. In particular, they consider discriminative cessation to be of the nature of many separate substances of separation, equal in number to the objects to be abandoned. As it is said: What is discriminative cessation? It is separation, each separate. That which permanently obstructs arising, the other cessation is non-discriminative. Furthermore, they believe that all contaminated dharmas of the three times can obtain discriminative cessation, while uncontaminated future dharmas that do not arise can only obtain non-discriminative cessation. Uncontaminated past and present, and future dharmas that are subject to arising, cannot obtain either cessation. Contaminated future dharmas that do not arise can obtain both cessations, while contaminated past and present, and future dharmas that are subject to arising, are believed to only obtain discriminative cessation. Immovable cessation is the cessation of all feelings of pleasure and pain at the time when one has separated from the desire of the third dhyana of the Form Realm, but has not separated from the desire of the fourth dhyana above it. Cessation of perception and feeling is as previously explained, such as "nothingness." In short, the non-affirming negation of the cessation of the seven consciousnesses together with their basis at the time of entering cessation should be regarded here as unconditioned. Why are these established as unconditioned? Because there are two things to be abandoned: afflictions and the feelings that are their abode. Feelings are also of two kinds: changing and unchanging. These are, in order, feelings of pleasure and pain, and feelings that are neither pain nor pleasure. Among these, the abandonment of afflictions establishes discriminative cessation. The abandonment of the two kinds of feelings establishes, in order, immovable cessation and cessation of perception and feeling. Among these, the abandonment of afflictions is the transformation of the basis due to separation from the bad migrations that are in accordance with them. The abandonment of feelings is separation from the obscurations of samadhi, which are their antidotes.
Tibetan
བའི་ཕྱིར་གནས་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་འགགས་ཀྱང་འགྱུར་བ་བྱེད་པའི་ཚོར་བ་མ་ལུས་པ་མ་འགགས་པས་དེའི་ཕྱིར་གནས་གྱུར་པར་མི་རུང་ལ། དེའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སུ་མ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་ཅན་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་བཤད་ནས་དེའི་འོག་དུ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་འཆད་པར་བཞེད་ནས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ནི་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུས་ཏེ། བསྟན་པར་བཞེད་ནས་གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་དམིགས་ཀྱི་སྟོན་ནས་ཁམས་རྣམ་པར་བཞག་ལ་ཁམས་ལས་དམིགས་ཀྱིས་བཏོན་ནས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་བསྡུས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ནི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བསྡུས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་བདུན་བསྡུས་པས་དེའི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་དེ་ཙམ་དུ་སྔར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་ནས་དེའི་འོག་དུ་ཞར་ལ་བྱུང་བ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་དབང་པོ་དང་ཁམས་ལ་མུ་བཞི་དཔྱད་པ་དང་། ཡུལ་དབང་རྟེན་གསུམ་གྱིས་ས་མཚུངས་དཔྱད་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མིག་ཅེས་ཀྱང་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐ་མ་ལ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་མིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མིག་གི་ཁམས་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་ཀྱི་དོན་ནི་འདིར་རྒྱུའི་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཉེར་སྤྱོད་གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཁམས་ནི་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདི་ལྟར་བཤད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དེའི་ཚེ་ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེའི་འོག་དུ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ
Chinese
因为所依转变的缘故。因此，在初禅中，虽然苦受止息，但能引发变化的感受并未完全止息，因此不能说是所依转变，因此没有安立为非复合。这样，法处所摄的五种有色等十六种自性即是法界。如是宣说了界的分类之后，想要在之后宣说处的分类，因此说了“什么是诸处的分类”等。这些很容易理解。为了简略阐述详细解释的意义，想要显示，因为从蕴中特别指出而安立界，又从界中特别指出而安立处，因此蕴等都是三种法。其中，色蕴包括有色界和十处。法界包括受、想、行蕴和法处。意处包括七识界，因此这三者就包含了先前所安立的一切法。如是详细解释了蕴、界、处的分类之后，接下来稍微考察一下顺便产生的问题。也就是对根和界进行四句考察，以及用境、根、所依三者进行同处考察，并通过两种方式来了解。首先，就根而言，说了“也称为眼”等。其中，对于阿罗汉最后在无余依涅槃界中将要涅槃的眼，那不是眼界，因为不作为其他眼的因。此处的界的意思是因的意思。否则，那也是以眼识的近行处的方式来执持的界。或者这样解释，阿罗汉们在无余依涅槃界中涅槃时，首先入于出世间道，之后入于灭尽定。
English
Because of the change of the basis. Therefore, in the first dhyana, although the feeling of suffering ceases, the feelings that cause change have not completely ceased, so it cannot be said to be a change of basis, and therefore it is not established as uncompounded. Thus, the sixteen natures, including the five form aggregates included in the dharma-sphere, are the dharma-dhatu. Having explained the classification of dhatus in this way, intending to explain the classification of ayatanas afterwards, it is said, "What is the classification of the ayatanas?" etc. These are easy to understand. In order to briefly explain the meaning of the detailed explanation, wanting to show that because the dhatus are established by specifically pointing out from the aggregates, and the ayatanas are established by specifically pointing out from the dhatus, therefore the aggregates etc. are all three dharmas. Among them, the form aggregate includes the form-dhatu and the ten ayatanas. The dharma-dhatu includes the aggregates of feeling, perception, volition, and the dharma-ayatana. The mind-ayatana includes the seven consciousness-dhatus, so these three include all the dharmas previously established. Having explained in detail the classification of aggregates, dhatus, and ayatanas in this way, next, we will examine some of the issues that arise incidentally. That is, examining the four possibilities of the sense faculties and dhatus, and examining the equality of location by means of the three: object, faculty, and basis, and understanding through two ways. First, with regard to the sense faculties, it is said, "It is also called eye," etc. Among them, for the Arhat who will finally pass into nirvana in the realm of nirvana without remainder, that eye is not the eye-dhatu, because it does not act as the cause of other eyes. The meaning of dhatu here is the meaning of cause. Otherwise, that is also the dhatu that holds in the manner of the proximate place of eye consciousness. Or explain it this way, when Arhats pass into nirvana in the realm of nirvana without remainder, they first enter the supramundane path, and then enter cessation.