English
All will cease. Therefore, some say that because there is a mind without outflows, there is no fault. Others say that this mind has two powers: like this, the power to generate imputation in persons and imputation in phenomena. When noble hearers and solitary realizers enter the path, because they see the selflessness of persons, imputation will cease, but the second is not, because it is only the selflessness of phenomena. Therefore, those people have minds with outflows, but because that mind is not in accordance with afflictions, it is unpolluted and neutral, but not polluted. Bodhisattvas see both selflessnesses, therefore all imputations will cease, so it is only without outflows, they say. This second view is well-spoken, like this, if the noble path is realized and there is no more learning, and in the pure lands, the nature of mind ceases, because there is no place for simultaneous arising, at those times, the consciousness of mind with or without outflows will not arise, and like the five, the fault of having no similarity will also fall on oneself, and if there is no nature of mind above the eighth ground, then that mind itself, as the continuation of the Vajra-like Samadhi, cannot be transformed into the wisdom of equality. If according to the first view, even if one admits that there is a mind without outflows at that time, it will lead to the fault that hearers and solitary realizers also have a complete transformation of mind. Therefore, only the second view is good. In this way, just like the all-ground consciousness and the ripening consciousness, and the wisdom like a mirror, the afflicted mind and the wisdom of equality should also be viewed in the same way. Among them, as long as the mind itself is in accordance with those four afflictions, then the mind is both mind and afflicted. When it is not in accordance with those four afflictions, because the consciousness of mind is the place of arising with or without outflows, it is mind, but not afflicted. Corresponding afflic
Tibetan
ན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དེ་ནམ་ལོག་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལྡོག་གོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡིད་དེ་ཉིད་ཉེས་པའི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་ཡིད་གནས་གྱུར་པ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་སློབ་པ་དག་གི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཚེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ན་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་གྱི་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ནི་རྒྱུན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ན་ནི་གནས་གྱུར་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ལམ་ལས་ལངས་པ་དེའི་ཚེ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་དུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་མོད། ཆོས་སུ་རྨོངས་ཤིང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཕྲ་མོ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་དགེ་བའམ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འཇུག་ཐོགས་སུ་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་། རང་གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་འབའ་ཞིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བའི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་གནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གནས་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིང་མི་འཐོབ་བོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་འདི་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞུང་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སུམ་བཅུ་པ་ལས། དེ་ལྷག་གནས་ཏེ་རབ་འབྱུང་ཞིང་། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡིད་ཅེས་བྱ། །རྣམ་ཤེས་ངར་སེམས་བདག་ཉིད་ཅན། །སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི། །ཉོན་མོངས་བཞི་དང་རྟག་ཏུ་འགྲོགས། །
Chinese
当四种烦恼何时退转时，才能获得“烦恼意退转”的名称呢？当意本身远离一切过患之相时，才能获得“意转依”和“平等性智”的名称。对于孩童来说，完全是烦恼意。对于声闻、独觉种姓的有学之人，在没有安住于道时，完全是烦恼意。安住于道时，因为是无覆无记，所以不是烦恼意，仅仅是意。在无学的阶段，也和之前一样仅仅是意，在无余涅槃界中，相续将会断绝。菩萨们在安住于圣道时，是转依的无漏意。当从道中起身时，七地以下会与四种烦恼相应而生，所以完全是烦恼意。八地以上不会与四种烦恼相应，所以不是烦恼意，但是因为与对法的细微愚痴和增益一起行持，所以也不是完全的善或无漏，称为无覆无记意。在金刚喻定入定时，因为远离对人法增益的一切相，所以没有过患，自性完全清净且光明，唯有显现时，称为平等性智，它在轮回存在期间，会以自性持续相续。因此，声闻、独觉和安住于不退转地的人们的意，因为是与识对法增益之相生起的俱生之因，所以不是转依，因此无法获得平等性智的名称。这是关于确定烦恼意的简略论述。如《三十颂》中所说：‘彼复立为最胜住，于彼所缘说为意，识及我所与我慢，无覆无记性，恒与四烦恼相应。’
English
When do the four afflictions subside, and when does one receive the designation of 'afflicted mind turning away'? When the mind itself is free from all aspects of fault, then one receives the designation of 'mind transformation' and 'wisdom of equality.' For children, it is entirely an afflicted mind. For learners of the Hearer and Solitary Realizer lineages, when they have not settled on the path, it is entirely an afflicted mind. When they have settled on the path, since it is obscured and indeterminate, it is not an afflicted mind, but merely mind. In the state of the non-learner, it is also just mind, as before, and in the realm of the remainderless aggregates, the continuum will be cut off. When Bodhisattvas settle on the noble path, it is the transformed, uncontaminated mind. When they arise from the path, below the seventh ground, they arise in conjunction with the four afflictions, so it is entirely an afflicted mind. Above the eighth ground, they do not arise in conjunction with the four afflictions, so it is not an afflicted mind, but since they engage with subtle obscurations and imputations regarding phenomena, it is not entirely virtuous or uncontaminated, and is called the obscured and indeterminate mind. In the entry into the Vajra-like Samadhi, since it is free from all signs of imputation of self and phenomena, it is without fault, and when only its own nature, completely pure and luminous, is manifest, it is called the Wisdom of Equality, and it spontaneously engages in a continuous stream as long as samsara exists. Thus, the minds of Hearers, Solitary Realizers, and those abiding on the irreversible grounds are not transformed because they are the co-emergent cause of the arising of the aspect of consciousness imputing phenomena, and therefore they do not obtain the name of the Wisdom of Equality. This is a brief treatise on establishing the afflicted mind. As it is said in the Thirty Verses: 'It is further established as the supreme abode, its object is called mind, consciousness and mine and pride, of obscured and indeterminate nature, always associated with the four afflictions.'
Tibetan
བདག་དུ་ལྟ་དང་བདག་ཏུ་རྨོངས། །བདག་རྒྱལ་བདག་ཆགས་འདུ་ཤེས་པ། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་འོ་གཞན། །རེག་སོགས་ཀྱང་དེ་དགྲ་བཅོམ་མེད། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ན་མེད། །འདི་ནི་གྱུར་པ་གཉིས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་ཡོད་པར་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ལུང་ནི་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་རྟག་ཏུ་ནི། །ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས། །མ་གྲོལ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། མདོ་གཞན་ལས་ཀྱང་། སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས། །རྣམ་ཤེས་ངར་སེམས་ཡིད་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡུལ་ལ་འཛིན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་དང་། སེམས་དང་ཡིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཐེག་བསྡུས་ལས། །མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་དང་། །ལྔ་པོ་དག་དང་འདྲ་བ་དང་། །ངེས་ཚིག་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་དང་། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན། །ངར་འཛིན་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ངར་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མི་འཐད་དོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་ཡིད་མེད་ན། །གཉིས་མེད་གསུམ་པོ་འགལ་བར་འགྱུར། །དེ་མེད་ན་ནི་ངར་འཛིན་པ། །ཀུན་ན་ཡོད་པ་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་མེད་ན་མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་ཡང་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབད་པ་མེད་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མཐོང་བའི་གེགས་མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྡེ་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པས་མ་འདྲེས་པའམ་འབའ་ཞིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ལྟར་ན་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་མ་རིག་པའོ། །དེས་ནི་རེས་འགའ་འབྱུང་གི་དུས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་དུས་
Chinese
视我与于我愚蒙，我慢我执有知觉，何处生者彼之乳，触等亦尔无罗汉，于灭定中亦无有，于出世道亦无有，此乃第二转变也。如是宣说。 今当述立宗，如前所说具相之意，云何而显其有耶？由圣教及理证也。其中且说圣教，于杂藏中云：染污意恒常，与诸染污俱生起，彼于诸染污中，未解脱者终不脱。如是说。 他经中亦云：心乃一切之异名，识之异名我心意，何者执取于境者，彼即名为识。如是说。 心与意及识，如是宣说也。依于理证者，于摄大乘论云：不共无明与，五者等同及，无有能诠过。等持之差别，及无想定之生，无我执之过。具有我执者，一切品类皆非理。若无染污意，二无三有违，若无彼者则，我执非普皆有。如是宣说也。 其义谓：若无染污意者，则无不共无明，以无彼之所依故。若无彼者，一切有情之真如，则不勤劳而能见，以见彼之障碍，离无明故。此不共无明之自性为何耶？对此，有部师谓：此与意之识同俱，于见谛之位，见所断之贪等烦恼，不与他者同俱，故名不共或名独一。如是说。 大乘师则谓有二：一者，于意之识之眷属中生起之俱生我见，及同俱生起之无明。然彼唯于一时生起，非于一切时也。二者，时
English
Seeing as self and being deluded about self, Having the perception of self-pride and self-attachment, Wherever one is born, that one's milk, And touch, etc., that one is not an Arhat. It is not in the cessation attainment, It is not on the path beyond the world, This is the second transformation. Thus it is said. Now, the proof will be stated. How is it shown that the mind with the characteristics as described above exists? From scripture and reasoning. Among them, for now, the scripture is from the miscellaneous collection: The afflicted mind is always, Born and arises together with afflictions, That one from all the afflictions, Will not be liberated until liberated. Thus it is said. And in another sutra also: Mind is the aspect of the basis of all, The consciousness is the self-mind-mind, Whatever grasps onto an object, That is called consciousness. Thus it is said. Mind, mind, and consciousness, thus it is said. Relying on reasoning, from the Compendium of the Great Vehicle: Unshared ignorance and, Being the same as the five, And the fault of having no definition. The distinction of meditative absorption, And the continuum of the birth of non-perception, The fault of having no self-grasping. One who possesses self-grasping, Is not reasonable in all ways. If there is no afflicted mind, The two non-existences contradict the three existences, If that does not exist, then, Self-grasping is not universally present. Thus it is said. The meaning of that is this: If there is no afflicted mind, then there will be no unshared ignorance, because there is no basis for it. If that does not exist, then the suchness of all sentient beings will be seen without effort, because the obstacle to seeing it, ignorance, is absent. What is the nature of this so-called unshared ignorance? Regarding this, the Vaibhashikas say: This is similar to the consciousness of the mind, being in the position of seeing the truth, the afflictions such as desire that are to be abandoned by seeing, not being similar to other afflictions, therefore it is called unshared or unique. Thus they say. According to the Mahayanists, there are two: One is the ignorance that arises together with the co-emergent view of the aggregates that arises in the retinue of the consciousness of the mind. That only arises sometimes, not always. The second is the time