Tibetan
ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་གིས་འདི་དག་གིས་རྣམ་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་དབང་ཁོ་ནས་འདི་བདག་གི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་གཞིའི་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ལེན་པ་དང་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རམ་ཡང་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ནི་འདིའི་དམིགས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་རྒྱུད་ཆད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདི་ནི་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བས་དམིགས་པ་རྒྱུན་ཆད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་འདིའི་དམིགས་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་འདིའི་དམིགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་དག་ལ་ནི་འགའ་ཡང་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདིའི་དམིགས་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སེམས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ལ། སེམས་མེད་པའི་ཚེ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དག་ལ་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འདི་དམིགས་པ་ལ་རེས་འཇོག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་མི་བརྟན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིའི་དམིགས་པར་འཐད་པ་གཞན་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཉིད་འདིའི་དམིགས་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་གྲོགས་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ལྔ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་སྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། དེས་བཟུང་བའི་བདག་ལ་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། ངའོ་སྙམ་དུ་བདག །དེས་སེམས་ཁེངས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། གང་གིས་བདག་ཏུ་རྨོངས་པར་བྱེད་པའི་མ་རིག་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ལྡན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདི་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མེད་ན་ངར་སེམས་པ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པ་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་འདི་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་གྲོགས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་མ་རིག་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་བདག་ལ་ཆགས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་
Chinese
由于阿赖耶识的力量，这些由此而生，是缘于我的，但实际上并非如此。为什么仅仅是阿赖耶的力量，使这个产生为我的形象呢？因为阿赖耶本身具有取身和住身等作用，与我和法相符，或者说，进入的识及其相应者，不应是此的所缘，因为它们有时会中断，而这个是恒常产生的，所以所缘不能中断。眼等诸根也不应是此的所缘，因为在无色界中，将会出现没有此所缘的过失。对于外境来说，没有任何我和我所的执着，所以不应是此的所缘。如果说在有心的时候缘于进入的识，在无心的时候缘于有色的根，那么这样一来，这个缘于所缘就是轮流的，因此就像意识一样，只会变得不稳定，那也是不行的。这样一来，没有其他合理的所缘，因此才将阿赖耶本身作为此的所缘。此的助伴有共同和不共同两种，第一种是遍行五蕴，即受等。第二种是与四种无记染污烦恼相应。那四种是什么呢？就是将阿赖耶视为我的萨迦耶见，以及想要不离其所执着的我的随贪，以及认为“我”的慢心，以及使人对“我”愚昧的无明。为什么具有这四种烦恼呢？如果这个没有萨迦耶见，就不会有我慢，因此对这个使用“意”这个词是不合理的。因此，这个具有萨迦耶见作为助伴。没有对我的愚昧，也根本不会有萨迦耶见，因此这个具有无明。如果存在我执，那么对我的贪着必然会随之而来，因为阿罗汉等
English
Because of the power of the Alaya-consciousness, these arise from it, being focused on the self, but not actually so. Why is it that solely by the power of the Alaya, this arises as the image of the self? Because the Alaya itself has the function of taking a body and abiding, etc., being in accordance with the self and the Dharma, or else, the entering consciousness and its concomitants should not be the object of this, because they sometimes cease, and this arises constantly, so the object cannot cease. The sense faculties such as the eye are also not suitable as the object of this, because in the formless realm, there would be the fault of not having this object. For external objects, there is no grasping of self or what belongs to self, so it is not suitable as the object of this. If it is said that in the state of having mind, it focuses on the entering consciousnesses, and in the absence of mind, it focuses on the material sense faculties, then in that case, this focusing on the object would be alternating, therefore, like the mind consciousness, it would only become unstable, which is also not acceptable. Thus, there is no other suitable object for this, therefore, the Alaya itself is established as the object of this. The companions of this are two types: common and uncommon. The first is the five ever-present [mental factors] such as feeling. The second is that it is associated with the four obscured and unspecified afflictions. What are those? They are the view of the aggregates as the self (薩迦耶見， सत्कार्यदृष्टि， satkāyadṛṣṭi， 身见), which views the Alaya as the self, and the clinging that desires not to be separated from the self grasped by it, and the pride that is conceited with "I", and the ignorance that makes one deluded about the self. Why does it have these four afflictions? If this did not have the view of the self, there would be no conceit, therefore it would be unreasonable to apply the term "mind" to this. Therefore, this has the view of the self as a companion. Without being deluded about the self, there would be no view of the self at all, therefore this has ignorance. If there is grasping of the self, then attachment to the self will inevitably follow, because Arhats, etc.