English
Because it is unreasonable to apply a negative term to something that does not exist. For example, like a donkey having no horns. The reasoning that is well-known in treatises has been explained above. From the perspective of reasoning that is well-known in both treatises and the world, a summary determination is made: "The initial taking of birth and manifestation, seeds, actions, and bodily sensations, mindless constant absorption, and likewise, death and transference cannot be changed." Thus it is said. Regarding this, the concise meaning here is this: If the ālaya-vijñāna does not exist, then taking a body is impossible, manifestation is impossible, initial entry into the womb is impossible, seeds are impossible, actions are impossible, bodily sensations are impossible, mindless absorption is impossible, and the consciousness's death and transference are impossible, and so forth, faults would occur, which is unreasonable. Therefore, it should be understood that the ālaya-vijñāna exists. Among these, the three—taking a body is impossible, seeds are impossible, and death and transference are impossible—have already been explained in detail, so I will not elaborate further. If the ālaya-vijñāna exists, then sometimes simultaneous cognitions also arise, so would that lead to two minds arising simultaneously? If someone asks this, then that is thinking of something without fault as a fault. Because, when the five objects are simultaneously present, the five faculties are also unimpaired, and attention is also equally directed towards all objects, if two minds do not arise simultaneously, then it would be reasonable for one to arise first. However, that is not the case, because all the objects, faculties, and attention are equally present with powerful force, and it is unreasonable for the cause to be simultaneously present but the result to arise sequentially. If two consciousnesses cannot arise simultaneously, then the mental consciousness that clearly grasps the object would be impossible, like this: the objects of mental consciousness are four, namely, past, present, future, and unconditioned phenomena. Among these, the mental consciousness that cognizes the past, future, and unconditioned, because the object is not truly existent, it is not possible to clearly grasp it.
Tibetan
ན་པ་དེ་ཡང་ཡུལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་ཡུལ་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་འཛིན་པ་རིགས་ན། སེམས་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་ན། དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་གསལ་བར་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་རྣམ་ཤེས་དུ་མ་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་ན་ལས་བཞིའི་རྣམ་པར་རིགས་པ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ལས་ནི་བཞི་སྟེ། སྣོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། བདག་གོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །དང་པོ་ནི་རི་ཁང་ཁྱིམ་སོགས་སུ་སྣང་བའོ། ། གཉིས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་སྣང་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་དམིགས་ཏེ་འདི་ལྟར་རྣམ་རིག་བཞི་པོ་འདི་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་མེད་ན་ཡང་ལུས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་འགྲོ་བ་དང་འཆག་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྣོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་ན་གང་ལ་འགྲོ་བའི་ལམ་དང་སྲང་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་ན་གང་གིས་འགྲོ་བའི་རྐང་པ་འདེགས་པ་དང་འཇོག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ངའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་རིག་མེད་ན། འགྲོ་བ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྣང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་ན། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་མེད་ན་ཡང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་པོར་སྣང་བ་མེད་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་མི་རུང་ངོ་། ། དེ་བཞིན་དུ་གང་ལ་འགྲོ་བའི་ལས་དང་། གང་གིས་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་དང་། འགྲོ་བའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པར་ཡང་དེ་དང་དེ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་མི་འཐད་དོ། །ལས་འདི་དག་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་གི་སྐད་ཅིག་ལ་སྣང་བར་ཡང་
Chinese
而且，那是因为境是隐蔽的缘故。如果存在与诸根的识一同进入同一境的某些意识，那么，理应以对显现之境的亲近行持而明晰地执取。如果二心不能同时产生，那么与根识一同产生的意识是不可能的，因此，不能有明晰执取境的意识。 另外，如果多种识不能同时产生，那么四业的行相也不可能同时产生。四业即是：器之行相的觉识、处之行相的觉识、生起“我”之念的行相的觉识、境之行相的觉识。第一是显现为山、房屋、住宅等。第二是显现为眼等有色根，这些是阿赖耶识的行相。第三是有烦恼的。第四是根的识。这四种觉识被认为是在一个刹那间同时产生的，因此，如果这四种觉识中的任何一种不存在，那么有情的身事业，如行走等，是不可能实现的。如果器之行相的觉识不存在，那么将不会有去往的道路和街道等的显现。如果处之行相的觉识不存在，那么将不会有以之行走的抬脚和落脚等的显现。如果没有生起“我”之念的觉识，那么将不会有谁是行走者的显现。如果没有境之行相的觉识，那么将不会有行走的行为本身的觉识。这四种觉识中的任何一种不存在，行走的行为都不会完成，因为如果没有行走者的显现，就没有作者，所以行走的行为不可能完成。 同样，对于去往的业，以及以之行走的作者，以及行走之自性为何的行为等的显现不存在时，也就不存在那些，因此，行走的行为是不合理的。因为这些业非常不同，所以一个识的刹那间显现也
English
Moreover, that is because the object is hidden. If there are some consciousnesses that enter the same object together with the consciousnesses of the senses, then it is reasonable to clearly grasp by closely engaging with the manifest object. If two minds cannot arise simultaneously, then the consciousness that arises together with the sense consciousness is impossible, therefore, there cannot be a consciousness of mind that clearly grasps the object. Furthermore, if multiple consciousnesses do not arise simultaneously, then the aspects of the four actions cannot arise simultaneously. The four actions are: the awareness of the aspect of the container, the awareness of the aspect of the place, the awareness of the aspect of thinking "I", and the awareness of the aspect of the object. The first is the appearance of mountains, houses, dwellings, etc. The second is the appearance of the colored senses such as the eyes, etc., these are the aspects of the alaya consciousness. The third is that of afflictions. The fourth is the consciousness of the senses. These four awarenesses are considered to arise simultaneously in one instant, therefore, if any one of these four awarenesses does not exist, then the bodily actions of sentient beings, such as walking, etc., cannot be accomplished. If the awareness of the aspect of the container does not exist, then there will be no appearance of the road and streets, etc., to go to. If the awareness of the aspect of the place does not exist, then there will be no appearance of lifting and placing the feet, etc., with which to walk. If there is no awareness of thinking "I", then there will be no appearance of who is the walker. If there is no awareness of the aspect of the object, then there will be no awareness of the act of walking itself. If any one of these four awarenesses does not exist, the act of walking will not be completed, because if there is no appearance of the walker, there is no agent, so the act of walking cannot be completed. Similarly, when there is no appearance of the action of going to, and the agent with which to walk, and the action of what is the nature of walking, etc., then those do not exist either, therefore, the act of walking is not reasonable. Because these actions are very different, the appearance in one instant of one consciousness also
Tibetan
རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚུལ་བཞིན་ནམ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་འམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚོར་བ་དེ་དག་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཛེ་ཅན་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡིད་ཡུལ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། །འདི་ལྟར་འདུ་ཤེས་མེད་པའམ། འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཤི་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་དུ། དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ལུས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལུང་དང་རིགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡང་མདོར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་དང་བཞིར་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་བག་ཆགས་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་དང་། །སྲིད་པ་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་དང་། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་སོ། །དང་པོ་ནི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། གང་ལས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་དང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། གང་ལས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་གང་ལས་ང་དང་ངར་འཛིན་པ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ནོ། ། རྣམ་པ་བཞིར་དབྱེ་བ་ནི། འཕེན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བག་ཆགས་གསར་དུ་སྒོས་པ་སྟེ། དེ་མེད་དུ་ཟིན་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས
Chinese
那是不合理的。另外，如果没有阿赖耶识，那么意识如理吗？不如理等等，在向其他境分别念的时候，身体的感受，乐受或苦受等等，就不会出现各种各样的，因为意识向其他境散乱，而且没有作为那些感受生起之处的其他识。那样认为也是不合理的，因为麻风病人等等，即使在心识向其他境散乱的时候，也能现见身体的各种感受。另外，如果没有阿赖耶识，那么无心定的等持也是不合理的。比如，在入于无想或灭尽定的时候，识就仅仅变成与身体分离，因为没有入定的识，而且不承认除此之外的其他识。那时，与识分离就仅仅变成死亡，那也是不合理的，因为世尊曾说：“他的识不是与身体分离的。”因此，已经讲述了成立阿赖耶识的教证和理证。现在要讲述它的分类，那也总共有三种分类和四种分类。第一种是三种习气的差别之三种，比如：名言习气，有支习气，我见习气。第一种也称为戏论习气，从它产生法和补特伽罗的名称和各种名言的种子。第二种也称为业习气，从它产生善趣和恶趣的各种生。第三种是从它产生我和我执的种子。四种分类是：以投生而分类，以异熟而分类，以因性而分类，以自性而分类。第一种是新熏的异熟习气，如果它不存在，那么行之缘取识之缘。
English
That is unreasonable. Furthermore, if there is no ālaya-vijñāna, then is the mind consciousness proper? Improper, etc., when discriminating towards other objects, the body's feelings, pleasure or pain, etc., will not appear in various ways, because the mind consciousness is distracted towards other objects, and there is no other consciousness that is the place of arising of those feelings. It is also unreasonable to think that way, because even when the mind is distracted towards other objects, lepers, etc., can see various bodily sensations. Furthermore, if there is no ālaya-vijñāna, then the samādhi of no-mind concentration is also unreasonable. For example, when entering into non-perception or cessation, consciousness will only become separated from the body, because there is no consciousness of entering, and other consciousnesses besides that are not accepted. At that time, separation from consciousness will only become death, which is also unreasonable, because the Blessed One said, "His consciousness is not separated from the body." Therefore, the scriptural and logical proofs for establishing the ālaya-vijñāna have been explained. Now, its divisions will be explained, which are generally three divisions and four divisions. The first is the three types of distinctions of the three habitual tendencies, such as: the habitual tendency of expression, the habitual tendency of the limb of existence, and the habitual tendency of the view of self. The first is also called the habitual tendency of elaboration, which is the seed from which the names of dharmas and persons and various expressions arise. The second is also called the habitual tendency of karma, from which various births of good and bad destinies arise. The third is the seed from which the grasping of "I" and "mine" arises. The four divisions are: division by projection, division by fruition, division by causality, and division by characteristic. The first is the newly perfumed habitual tendency of fruition. If it does not exist, then the condition of action takes the condition of consciousness.