Tibetan
གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོད་མ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་བློ་སྐྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གང་གི་ཚེ་ཐོས་པའི་རྐྱེན་དང་ཕྲད་པས་དེའི་ཚེ་བློ་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་མི་སྐྱེ་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རིགས་ཆད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ཀུན་བཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོའི་ས་བོན་དུ་ཇི་ལྟར་རུང་། རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ཀུན་གཞི་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཉེན་པོ་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་། འདི་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་དང་འོ་མ་རང་བཞིན་གཅིག་མ་ཡིན་ཡང་སྣོད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཏེ་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ཆུ་དང་འོ་མ་ལྟར་འདྲེས་ཏེ་གནས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འགྲིབ་ལ། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ངང་པས་ཆུ་ལས་འོ་མ་གང་ཡིན་པ་དག་ནི་འཐུང་བར་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འདྲེས་ཏེ་གནས་པའི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པའི་ས་བོན་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཚུལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་རུང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྡན་པའི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བྲལ་བའི་རིགས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་པ་བཟང་པོའི་སེམས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པར་ཡང་། །དེ་ལས་གཞན་པ་གསལ་བ་ལ། །སེམས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བར་བྱེད། །གཉེན་པོ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བྱར། །སྤངས་པ་མིན་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ན་ཡང་། །རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ས་བོན་བྲལ་བའམ། །དངོས་པོར་མེད་པར་འགྱུར་འདོད་ན། །དེ་མེད་པས་ན་གཉིས་མེད་དེ། །འགྱུར་བར་རུང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གནས་འགྱུར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མི་རུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མི་རུང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་གང་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པས་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སེམས། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་མ་དམིགས་ན་སེམས་གང་ཞིག་གནས་གྱུར་པ་ཡིན། ཅི་སྟེ་གཉེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔར་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱིས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ས་བོན་མེད་པར་བྱས་པ་ལ་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཉེན་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སྤང་བྱའི་གནས་ངན་ལེན་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་གནས་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད། ཅི་སྟེ་འདི་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པ་ཡིན་ན་ཡང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉེན་པོ་དེ་ཉིད་གནས་ངན་ལེན་སྤངས་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ལ། སྤངས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་དེ། རང་ཉིད་ལ་རང་གིས་བྱེད་པ་འཇུག་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དང་བྲལ་བའམ། ས་བོན་དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཡོད་ན་དེ་དང་བྲལ་བའམ། དེ་དངོས་པོ་མེད་པར་གྱུར་བར་རིགས་ན་ཡང་། གང་གི་ཚེ་གཉེན་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ས་བོན་གྱི་གནས་མེད་པས་ས་བོན་ཡང་མེད་ལ་དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་དང་བྲལ་བའམ། ས་བོན་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བོང་བུའི་རྭ་གཅད་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་བསྟན་བཅོས་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། བསྟན་བཅོས་དང་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། ལེན་པ་དང་པོ་གསལ་བ་དང་། །ས་བོན་ལས་དང་ལུས་ཚོར་དང་། །སེམས་མེད་རྟག་པར་འཇུག་པ་དང་། དེ་བཞིན་འཆི་འཕོ་མི་རུང་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འདིའི་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། ལུས་ལེན་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། གསལ་བར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། དང་པོར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། ས་བོན་མི་སྲིད་པ་དང་། ལས་མི་སྲིད་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་མི་སྲིད་པ་དང་། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཆི་འཕོ་བ་མི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུས་ལེན་པ་མི་རུང་བ་དང་། ས་བོན་མི་རུང་བ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་མི་རུང་བ་གསུམ་ནི་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་སྤྲོའོ། ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཕྱིར་རེས་འགའ་འཇུག་ཤེས་དག་ཀྱང་འབྱུང་བས་སེམས་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པ་ལ་ཉེས་པར་སེམས་ཏེ། གང་གིས་ཚེ་ཡུལ་ལྔ་ཅིག་ཅར་ཉེ་བར་ཡོད་ཅིང་དབང་པོ་ལྔ་ཡང་མ་ཉམས་པར་ཡོད་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཡུལ་ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་གནས་པ་དེའི་ཚེ། སེམས་གཉིས་གཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་ན། གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་དང་པོར་སྐྱེ་བར་རིགས་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ཅིག་ཅར་ཉེ་བ་ལ་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་ན། ཡུལ་གསལ་བར་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་བཞི་སྟེ། དུས་གསུམ་དང་། འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་ལ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་གསལ་བར་འཛིན་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལ་རྟེན་ནས་ད་ལྟར་གྱི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་གང་ཡི
Chinese
作为基础的阿赖耶识，其本身就安住于一种无法生起以真如为对境之智慧的体性中。当它遇到听闻的因缘时，由于它不会生起具有生起该智慧之能力，因此它被归类为断种者。所谓的听闻习气，它本身是阿赖耶识的体性吗？或者不是？如果按照第一种情况，它如何能成为阿赖耶识的对治之种子？因为从未见过自己产生损害自己的对治。如果按照第二种情况，那么“它安住在阿赖耶识中”又是怎么回事呢？第一种情况是不被接受的，因为它本身是出世间道的因，因此被归类为阿赖耶识的对治品。也不能说任何作为对治品的一方，其自性就是不相顺的一方。即使如此，这与“它安住在阿赖耶识中”并不矛盾，例如水和牛奶虽然自性不同，但可以混合在一个容器中。如果这些像水和牛奶一样混合在一起，那么当出世间道生起时，阿赖耶识就会减少，而无漏的种子则会增加。这怎么可能呢？这是法性，例如天鹅会喝水中的牛奶，而不是水。当世间道使人从欲望中解脱出来时，与阿赖耶识混合在一起的未入定和入定的种子，会依次减少和增加。在这里也是同样的道理，所以没有过失。已经讲完了出世间的清净是不可能的。所有这些都是具有的道理。这里也有不具有的道理，如经中所说：善良菩萨的心，在第五识中也是，对于比它更明亮的其他识，心是如何转变的呢？被称为对治，因为不是断除
English
The foundational consciousness, the alaya-vijñana, inherently abides in a nature that cannot give rise to wisdom that takes Suchness as its object. When it encounters the condition of hearing, it does not give rise to the capacity to generate that wisdom, and therefore it is categorized as one who has severed the lineage. Is the so-called habit of hearing itself the nature of the alaya-vijñana, or is it not? If according to the first case, how can it be the seed of the antidote to the alaya-vijñana? For one has never seen oneself generate an antidote that harms oneself. If according to the second case, then how is it that "it abides in the alaya"? The first case is not accepted, because it is itself the cause of the supramundane path, and therefore is categorized as the antidote to the alaya-vijñana. Nor can it be said that any side that is an antidote is by nature an opposing side. Even so, this does not contradict "it abides in the alaya-vijñana," just as water and milk, although different in nature, can be mixed and abide in one container. If these are mixed and abide like water and milk, then when the supramundane path arises, the alaya-vijñana will decrease, and the uncontaminated seeds will increase. How is this possible? This is the nature of things, just as a swan drinks the milk from the water, but not the water. When the mundane path liberates one from desire, the seeds of non-absorption and absorption that are mixed and abide in the alaya-vijñana will decrease and increase in turn. Here too, it is the same way, so there is no fault. It has been explained that supramundane purification is impossible. All of these are reasons of possession. There are also reasons of non-possession here, as it is said in the scripture: The mind of a good Bodhisattva, even in the fifth consciousness, how does the mind transform for other consciousnesses that are brighter than it? It is called an antidote, because it is not abandoned
Chinese
是不行的。即使那是断除，也会变成因果无别。如果想要种子分离，或者变成无事物，因为那不存在，所以是无二，变成那样是不行的。如是所说。那里的意思是这样的：如果阿赖耶识不存在，那么以出世间道使心相续转变成那样是不行的。如何不行呢？这样，当出世间道生起的时候，根识等是不存在的，因为它们自性是散乱的，所以与禅定非常相违。心，指的是断除了烦恼的处所，被称为转依的心。除了那些之外，菩萨安住于出世间道的时候，如果不观察，那么哪个心是转依呢？如果说是出世间道本身是转依，那么，之前与烦恼的处所一起的那个，不是被道使烦恼处所的种子灭尽而被称为转依吗？对治是自性解脱的，因此这里没有应断的烦恼处所，因此如果不是断除了烦恼处所，如何说是转依呢？如果说这是断除了烦恼处所，那么也会变成因果无别，因为对治本身既是断除烦恼处所的因，也是断除的自性。因果无别是任何时候都见不到的，因为自己对自己起作用是相违的。如果认为安住于出世间道的时候，就是脱离了所有烦恼的种子，或者那些种子变成了无事物，那就是转依，这也是不合理的。如果那个时候有所有烦恼的种子，那么可以脱离它，或者它可以变成无事物，但是，当对治现前的时候，因为没有种子的处所，所以种子也不存在，因此说脱离种子或者种子变成无事物是不合理的，因为是否定
English
is not permissible. Even if that is abandonment, it will become indistinguishable from cause and effect. If one wants the seed to be separated, or to become non-existent, since that does not exist, it is non-dual, and it is not permissible to become like that. Thus it is said. The meaning there is this: if the alaya-vijñana does not exist, then it is not permissible to say that the continuum of mind is transformed by the supramundane path. How is it not permissible? In this way, when the supramundane path arises, the sense consciousnesses are not present, because their nature is inherently distracted, and therefore they are very contradictory to samadhi. The mind, which is said to be transformed by abandoning the afflictive abode, is the mind. Apart from those, when the Bodhisattva abides in the supramundane path, if he does not observe, then which mind is transformed? If it is said that the supramundane path itself is transformed, then, is it not said that the one that was previously with the afflictive abode is transformed by the path destroying the seed of the afflictive abode? The antidote is inherently liberated, therefore there is no afflictive abode to be abandoned here, therefore if the afflictive abode is not abandoned, how can it be said to be transformed? If it is said that this is the abandonment of the afflictive abode, then it will also become indistinguishable from cause and effect, because the antidote itself is both the cause of abandoning the afflictive abode and the nature of abandonment. The indistinguishability of cause and effect is never seen, because it is contradictory for oneself to act on oneself. If one thinks that abiding in the supramundane path is the separation from all the seeds of affliction, or that those seeds have become non-existent, then that is transformation, but that is also unreasonable. If at that time there are all the seeds of affliction, then it is possible to be separated from it, or it can become non-existent, but when the antidote manifests, because there is no place for the seed, the seed does not exist, therefore it is unreasonable to say that it is separated from the seed or that the seed becomes non-existent, because it is a negation.
Chinese
因为对不存在的事物施加否定的名称是不合理的。例如，就像驴子没有角一样。以上已经阐述了在论典中广为人知的道理。从论典和世间都广为人知的道理的角度出发，进行归纳性的确定： “最初的受生和显现，种子、业和身受，无心恒常的入定，以及死亡和转生，皆不可能转变。” 如是说。对此，此处的简要含义是：如果不存在阿赖耶识，那么受生身体是不可能的，显现是不可能的，最初的入胎是不可能的，种子是不可能的，业是不可能的，身体的感受是不可能的，无心入定是不可能的，意识的死亡和转生是不可能的等等过失就会产生，这些都是不合理的，因此，应当理解阿赖耶识是存在的。其中，受生身体不可能、种子不可能、死亡和转生不可能这三点，因为之前已经详细阐述过了，所以不再赘述。 如果存在阿赖耶识，那么有时也会出现同时生起诸识的情况，这样就会导致两个心识同时产生吗？如果有人这样问，那么这是把没有过失的事情当成过失来思考。因为，当五种对境同时存在，五根也未受损，并且作意也平等地作用于所有对境时，如果两个心识不能同时产生，那么理应有一个先产生。然而，这也不成立，因为所有的对境、根和作意都以强大的力量平等地存在，并且原因同时存在，结果却依次产生是不合理的。如果两个意识不能同时产生，那么清晰地执持对境的意识就不可能存在，就像这样：意识的对境有四种，即过去、现在、未来和无为法。其中，对于过去、未来和无为法进行认知的心意识，因为对境不是真实存在的，所以不可能清晰地执持。