Tibetan
ག་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་རྣམ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་དང་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མའི་མངལ་དུ་བརྒྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དུས་རྟག་ཏུ་སྲིད་པ་བར་མའི་ཐ་མའི་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་བཞིན། དམིགས་རྣམ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་པར་མའི་མངལ་དུ་བརྒྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། ཅི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་དེ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞུགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཁྱེད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་ཞེས་མིང་དུ་འདོགས་པར་ཟད་པས་ཁོ་བོ་ཅག་མིང་ལ་རྩད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཅི་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའོ་ཞེ་ན། གང་ལས་དེ་ཉིད་འབྱུང་བའི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་ལྟ་ཞོག །དེའི་ཕྱིར་མའི་མངལ་དུ་བརྒྱལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ཉིང་འཚམས་སྦྱར་ཟིན་པའི་དབང་པོ་རྣམས་འདུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གནས་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དཔེར་ན་ཤི་བའི་ལུས་བཞིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ལུས་འཛིན་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་གིས། ལུས་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སམ། རྟེན་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་གྲང་། དང་པོ་མི་རུང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་འབའ་ཞིག་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་འགྱུར་གྱི་དབང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་འབྱུང་བ་དང་
Chinese
怎么会是一个自性呢？也不能这样说，因为所缘行相完全不间断和间断的自性本身就是不同的。此外，意识在母胎中结生者，也不应是意识，因为总是由中有最后的有染污心所抛弃的缘故，譬如身体的诸根。由于是所缘行相完全不间断的自性，所以对于意识的所缘不缘的缘故。此外，意识如果承许在欲界母胎中结生者是意识，那么，是意识结生者是 सर्व बीज (sarva bīja，一切种子，一切种子)吗？或者依赖于它而进入的第二个意识是 सर्व बीज (sarva bīja，一切种子，一切种子)？如果是前者，那么，它本身也是异熟，也是 सर्व बीज (sarva bīja，一切种子，一切种子)，因此我们所许的阿赖耶识，你们仅仅是给结生的意识安立名称而已，我们追究名称有什么用呢？如果说依赖于它而产生的第二个意识是 सर्व बीज (sarva bīja，一切种子，一切种子)，那么，从其产生彼者的处所之事物也不是 सर्व बीज (sarva bīja，一切种子，一切种子)啊，更何况依赖于它而成为 सर्व बीज (sarva bīja，一切种子，一切种子)呢？因此，在母胎中结生的识，不是意识，而是成立了名为异熟识 सर्व बीज (sarva bīja，一切种子，一切种子)的识。此外，如果没有阿赖耶识，那么已经受生的诸根，通过调伏等方式，不可能存在到尽寿，因为没有能完全执持它们的识的缘故。譬如已死的身体。对此，暂时诸根的识不能成为执持身体者，因为这样，它们是以缘身体的方式，还是以所依的方式执持呢？前者不应理，因为外境的色等也将成为心所执持的自性之过失。如果按照后者，那么诸根仅仅成为心所执持，而不会出现与诸根一同行转，并且
English
How could it be a single nature? It cannot be said so, because the nature of objects and aspects being completely uninterrupted and interrupted are different in themselves. Furthermore, the consciousness that takes rebirth in the mother's womb should not be the mind consciousness, because it is always thrown by the last afflicted mind of the intermediate state, like the sense faculties of the body. Because it is the nature of completely uninterrupted objects and aspects, it does not apprehend what is the object of the mind consciousness. Furthermore, if it is accepted that the mind consciousness that takes rebirth in the desire realm's mother's womb is the mind consciousness, then, is the mind consciousness that takes rebirth सर्व बीज (sarva bīja, all seeds, all seeds)? Or is the second mind consciousness that enters depending on it सर्व बीज (sarva bīja, all seeds, all seeds)? If it is the former, then it itself is also the Vipāka (resultant, 异熟) and also सर्व बीज (sarva bīja, all seeds, all seeds), therefore, for the Alaya-vijñāna (store consciousness, 阿赖耶识) that we accept, you are merely giving the name of rebirth consciousness, what is the use of us pursuing the name? If you say that the second mind consciousness that arises depending on it is सर्व बीज (sarva bīja, all seeds, all seeds), then, the object of the place from which it arises is not सर्व बीज (sarva bīja, all seeds, all seeds), let alone becoming सर्व बीज (sarva bīja, all seeds, all seeds) depending on it? Therefore, the consciousness that takes rebirth in the mother's womb is not the mind consciousness, but it is established as the Vipāka-vijñāna (resultant consciousness, 异熟识) called सर्व बीज (sarva bīja, all seeds, all seeds). Furthermore, if there is no Alaya-vijñāna (store consciousness, 阿赖耶识), then the sense faculties that have already taken rebirth cannot exist until the end of life through taming and so on, because there is no consciousness that completely holds them. Like a dead body. For this, for the time being, the consciousnesses of the sense faculties cannot become the holders of the body, because in this way, do they hold by focusing on the body, or by relying on it? The former is not reasonable, because the fault of external forms and so on will also become the nature held by the mind. If according to the latter, then the sense faculties will only be held by the mind, and the occurrence of acting together with the sense faculties and
Tibetan
འབྱུང་འགྱུར་གཞན་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལ་ཡང་རྟེན་མཚུངས་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་ཟིན་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་མཚུངས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་གནས་ཐ་དད་པ་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རང་གང་ལས་བྱུང་བའི་གནས། དེ་ཟིན་དུ་ཆུགས་ཡང་། ལུས་ཀྱི་ཆ་གཞན་རྣམས་མ་ཟིན་པས་རྡུལ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་ལུས་འཛིན་པར་བྱེད་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་སམ། དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལུས་ལ་མི་རྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་འདིས་ལུས་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་བཟུང་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་ན་ལུས་འཛིན་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤི་བའམ་རུལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ལ། སེམས་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་རེས་འགའ་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དགེ་བའམ། མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ལུས་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་འཇུག་བའི་རྣམ་ཤེས་དག་ལས་གཞན་པ་ཞིག་ཡོད་པར་གྲུབ་ལ་དེ་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ནམ་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་ལུས་འཛིན་བྱེད་དུ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། མདོ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མིང་དང་གཟུགས་མདུང་ཁྱིམ་ལྟར་གཅིག་ལ་གཅིག་རྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུག་པར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་པའི་མིང་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་འབྱུང་པོ་རྣམས་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་སུ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་
Chinese
未来的其他（识）都是心所不能把握的，因为它们不作为感官意识的基础。对于感官来说，也只能把握到作为相同基础的感官，而不能把握到那些不相同的感官。此外，感官的各种识产生于不同的处所。即使它们能够把握到自身所产生的处所，但由于不能把握到身体的其他部分，所以会变成微尘等。因此，它们不可能成为身体的执持者。意识的各种识也不行，如果说是从所依的角度，或者从所缘的角度来说，从所缘的角度来说也不行，因为这样会太过分。从所依的角度来说也不行，因为它不依赖于身体。如果说这是因为它将身体执持为我和我所，那么在五种无心状态下，由于没有身体的执持者，就会导致死亡或腐烂等。即使在有心的状态下，有时也会不能把握，因为在意识的各种识产生为善、无覆无记时，意识的各种识不会将身体执持为我和我所。因此，可以确定，在生命存在期间，存在着一种不同于执持具有感官的身体的行相识的识，而它就是阿赖耶识。阿赖耶识遍布于所有具有感官的身体，并且在生命存在期间永不间断，因此适合作为身体的执持者。此外，如果没有阿赖耶识，那么经中所说：“识、名和色如同茅屋般互相依赖而存在”的说法也不成立，因为除了阿赖耶识之外，没有其他可以作为名色之所依的识。此外，除了阿赖耶识之外，其他的行相识也不能作为三界有情众生存在的识食，例如，感官的各种识在无色界
English
The other future (consciousnesses) are only those that cannot be grasped by the mind, because they do not serve as the basis for sensory consciousness. For the senses, they can only grasp the senses that serve as the same basis, but not those that are not the same. Furthermore, the various consciousnesses of the senses arise in different places. Even if they can grasp the place from which they arise, they will become dust, etc., because they cannot grasp the other parts of the body. Therefore, they cannot be the holders of the body. The various consciousnesses of the mind are also not suitable, if it is said from the point of view of the basis or from the point of view of the object. It is not suitable from the point of view of the object, because this would be too extreme. It is also not suitable from the point of view of the basis, because it does not rely on the body. If it is said that this is because it holds the body as self and belonging to self, then in the five unconscious states, because there is no holder of the body, it will lead to death or decay, etc. Even in the conscious state, sometimes it cannot grasp, because when the various consciousnesses of the mind arise as virtuous, non-obscured, or unspecified, the various consciousnesses of the mind do not hold the body as self and belonging to self. Therefore, it can be determined that during the duration of life, there is a consciousness different from the acting consciousness that holds the body with the senses, and that is none other than the ālaya-vijñāna. The ālaya-vijñāna pervades all bodies with the senses, and it never ceases during the duration of life, therefore it is suitable as the holder of the body. Furthermore, if there is no ālaya-vijñāna, then the statement in the sutra, "Consciousness, name, and form exist relying on each other like a thatched house," would not be valid, because there is no other consciousness that can serve as the basis for name and form other than the ālaya-vijñāna. Furthermore, other than the ālaya-vijñāna, the other acting consciousnesses cannot serve as the food of consciousness by which sentient beings of the three realms exist. For example, the various consciousnesses of the senses in the formless realm