Tibetan
་སྟེ། དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རུང་བ་དང་། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་མི་རུང་བ་གཉིས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ལ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་བསྒོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བའི་གཞིར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་དུ་མ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཆགས་སྒོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་དག་གིས་སྒོས་པའི་བག་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལེན་པས་གསོས་བཏབ་སྟེ། ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྲིད་པ་ཞེས་བརྗོད་ན། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་སྒོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡང་སྲིད་སྐྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྲིད་པ་ཡོད་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་དང་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་གཉིས་མི་རུང་བར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་རུང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ཚེའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་འཐད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་མི་རུང་བ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་མི་རུང་བ་གཉིས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ཡང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སར་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་མི་རུང་བ་དང་། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མི་རུང་བ་དང་། གཟུགས་མེད་ཁམས་ལ་ཁྱད་པར་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི་ཡང་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་མི་རུང་བ་དང་། སྦྱར་ཟིན་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་གནས་པར་མི་རུ
Chinese
也就是说，应通过“行”之缘不能生“识”，以及“取”之缘不能生“有”这二者来理解。其中，第一点是，如果没有阿赖耶识，则“行”之缘不能生“识”。这是因为，对于任何识，善业、非善业和不动业的与其自身及后续相符的习气所熏染之处，如果称之为“行”之缘的“识”，那么进入的识等就不是熏染“行”之习气的处所，这已多次回答过了。因此，善等诸“行”是熏染习气的处所，所以存在阿赖耶识。否则，所谓“行”之缘生“识”是不合道理的。如果没有阿赖耶识，那么“取”之缘也不能生“有”。这是因为，如果将诸“行”所熏染的习气，以“取”来滋养，从而显现出趋向于再次产生“有”的状态称为“有”，那么按照之前所说的道理，如果没有阿赖耶识，那么由于没有“行”所熏染的习气，又怎么能看到以“取”为缘而趋向于产生再次之“有”的具有特征的“有”呢？因此，如果没有阿赖耶识，那么“取”之缘也不能生“有”。这样，通过这两种道理，从表明如果没有阿赖耶识，则能引生的业和能实现的业二者都不能成立的角度，表明了业的遍一切烦恼不能成立。现在要说如果没有阿赖耶识，则生的遍一切烦恼不合理。这也应通过不能受生和不能死亡这二者来理解。第一点，又应通过未入定时的结生不合理、入定时的结生不合理，以及对无色界进行区分观察这三点来理解。第一点是，再次结生不合理，以及已经结合的诸根不能存在
English
That is, it should be understood through the fact that 'consciousness' cannot arise from the condition of 'action,' and 'existence' cannot arise from the condition of 'grasping.' Among these, the first point is that if there is no ālaya-vijñāna, then 'consciousness' cannot arise from the condition of 'action.' This is because, for any consciousness, the place where the habits conforming to itself and its consequences are imprinted by virtuous, non-virtuous, and unwavering actions, if that is called 'consciousness' arising from the condition of 'action,' then the entering consciousnesses, etc., are not suitable as the basis for imprinting the habits of 'action,' as has been answered many times. Therefore, the ālaya-vijñāna exists as the basis for imprinting habits by virtuous actions, etc. Otherwise, it is not reasonable to say that 'consciousness' arises from the condition of 'action.' If there is no ālaya-vijñāna, then 'existence' also cannot arise from the condition of 'grasping.' This is because, if the habits imprinted by actions are nourished by 'grasping,' and the state of tending towards the re-arising of 'existence' is called 'existence,' then according to the previously stated reasoning, if there is no ālaya-vijñāna, then since there are no habits imprinted by actions, how can one see the characteristic 'existence' that tends towards the re-arising of 'existence' due to the condition of 'grasping'? Therefore, if there is no ālaya-vijñāna, then 'existence' cannot arise from the condition of 'grasping.' Thus, through these two reasons, from the perspective of showing that if there is no ālaya-vijñāna, then both the projecting karma and the accomplishing karma cannot be established, it is shown that the afflictions of karma cannot be established. Now, it will be said that if there is no ālaya-vijñāna, then the afflictions of life are not reasonable. This should also be understood through the fact that rebirth is not possible and death is not possible. The first point should be understood through the three points: rebirth is not possible in the state of non-absorption, rebirth is not possible in the state of absorption, and distinguishing and examining the formless realms. The first point is that rebirth is not possible again, and the faculties that have already been joined cannot remain.
Tibetan
ང་བ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མི་གཞུག་ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་མི་རུང་བ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་མི་རུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སར་མའི་མངལ་དུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བར་མི་རིགས་ཏེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ཡང་ཁ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་འཇུག་ཤེས་རྣམས་ལས། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་གིས་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བར་མི་ནུས་མོད། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འདོད་པར་མངལ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་ན་གནས་པའི་ཚེ། ཕ་མ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་གནས་སུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བར་བྱེད་ལ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་ཉིད་ནི་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགག་ལ། དེའི་རིགས་རྒྱུན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནི་མའི་མངལ་དུ་ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་འདྲེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ནུར་ནུར་པོ་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པའི་སྡེ་པ་དག་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་དེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འཇུག་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆད་ཅིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལ་ཡང་། ཡང་དང་ཡང་དུ་འཆི་འཕོ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ལེན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་མངལ་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བའི་རྣམ་པར་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་དུས་ཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་མདོ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ད
Chinese
应当通过我与，识也不应相互依赖，以及识的食物不应理来了解。对此，如果暂且没有阿赖耶识，那么在未入定之地，在母胎中连接相续是不合理的，因为进入的识不能连接相续，而且其他的识也不接受。如果从进入的识中，感官的识不能连接相续，但意识能够连接相续，就像这样，想要在欲界胎中出生的意识，处于中阴状态时，对于父母任何一方产生贪恋和嗔恨之相的意识，那个烦恼的意识就会在生处连接相续。那个烦恼的意识与中阴状态一同灭亡，它的相续第二刹那，在母胎中与父母精血混合的自性凝结物一同昏厥，那是异熟的自性，不承认阿赖耶识的宗派这样说。对此应当说，如果昏厥的识是异熟的自性，那么那时它必须持续到寿命终结，否则异熟断绝并连接，因此即使在一生中，也会反复死亡和转生。这样，意识昏厥的自性是恒常存在的，那么当在胎中产生强烈的贪恋，以及随之产生的嗔恨之相的意识，善或不善产生时，两个意识就会同时进入，那也是不合理的，因为与“两种心同时生起，那是没有处所和机会的”的经文相违背，并且不承认。如果意识昏厥的那一个，与善或不善自性的意识那
English
It should be understood through 'I' and also, consciousness should not mutually depend, and the food of consciousness should not be appropriate. Regarding this, if there is no Alaya-consciousness, then in a place where samadhi is not established, connecting the continuum in the mother's womb is unreasonable, because the entering consciousnesses cannot connect the continuum, and other consciousnesses also do not accept it. If, among the entering consciousnesses, the sensory consciousnesses cannot connect the continuum, but the mind consciousness can connect the continuum, like this: the mind consciousness that desires to be born in the desire realm's womb, when it is in the intermediate state, the mind consciousness with the aspect of attachment and anger towards either the father or mother, that afflicted consciousness connects the continuum in the place of birth. That afflicted mind consciousness ceases together with the intermediate state, and its continuum, the second moment, together with the nature of the coagulated substance of the mixture of the father and mother's blood in the mother's womb, becomes faint, and that is the nature of maturation; those who do not accept the Alaya-consciousness say this. To this, it should be said: if that fainting consciousness is the nature of maturation, then at that time it must continue uninterrupted until the end of life, otherwise maturation will cease and connect, therefore even in one lifetime, there will be repeated deaths and rebirths. Thus, the nature of the fainting mind consciousness is always present, so when strong attachment arises in the womb, and the subsequent angry aspect of mind consciousness, when good or bad arises, then two mind consciousnesses will enter simultaneously, which is also unreasonable, because it contradicts the sutra that says, "Two minds arising simultaneously, that is without place and opportunity," and it is not accepted. If that fainting mind consciousness, and the mind consciousness of good or bad nature,