Tibetan
ད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་རང་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་ས་བོན་སྒོ་འམ། འོན་ཏེ་རང་ཉིད་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་དམ། ཡང་ན་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་ཆགས་སོགས་ལ་དེ་དག་གི་ས་བོན་སྒོ་བར་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་དེས་འཇུག་ཤེས་གཞན་རྣམས་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་སྒོ་བར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ། མིག་ཤེས་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་ལ་དེ་དག་གི་ས་བོན་སྒོ་བར་བྱེད་ཅེས་རྟག་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན། ཆགས་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་གྱི་གནས་སུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དུས་ན་འདས་པས་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་སོགས་ཕྱི་མ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པར་མི་རུང་སྟེ། ས་བོན་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཤིང་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། གློག་དང་སྒྲ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆགས་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཅིག་སྐྱེས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་
Chinese
那么，贪欲等是否为与自身一同产生的眼识播下种子，或者为自身播下种子？又或者，与它们一同产生的眼识为贪欲等播下它们自己的种子，还是它为其他的入识播下贪欲等的种子？或者，眼识总是为后续的同类（眼识）播下那些（贪欲等）的种子，因为没有其他的可能性。对此，如果按照第一种情况，那么与贪欲等一同产生的眼识，不可能是后续贪欲等产生的种子的处所，因为后续的贪欲等产生时，它已经过去，不存在了。即使不是后续贪欲等产生的处所，也不能说它具有贪欲等的种子，因为种子是产生与自身相符的后续果的因。第二种情况也不合理，因为贪欲等本身是心所，每一刹那都依赖于心而产生，所以是无常的，而不稳定本身也不是习气的所依，如同闪电和声音等。由于同样的理由，与贪欲等一同产生的眼识为贪欲等播下它们的习气，这种说法也不合理。与贪欲等一同产生的眼识为耳等其他的入识播下贪欲等的习气，这种说法也不合理，因为入识不是一同产生和灭亡的，因为境、根和作意各不相同，所以彼此没有关联，这已经说过了。与贪欲等一同产生的眼识为后续的同类（眼识）播下那些（贪欲等）的习气，这种说法也不合理，因为它不是与它们一同产生和灭亡的。因此，认为眼识为贪欲等播下习气是不合理的。
English
So, do attachment and the like plant seeds for the eye consciousness that arises together with them, or do they plant seeds for themselves? Or does the eye consciousness that arises together with them plant their own seeds for attachment and the like, or does it plant the seeds of attachment and the like for other entering consciousnesses? Or, the eye consciousness always plants those seeds (of attachment and the like) for subsequent similar (eye consciousnesses), because there is no other possibility. Regarding this, if according to the first case, then the eye consciousness that arises together with attachment and the like cannot be the place of seeds for the subsequent arising of attachment and the like, because when the subsequent attachment and the like arise, it has already passed and does not exist. Even if it is not the place where subsequent attachment and the like arise, it cannot be said that it has the seeds of attachment and the like, because the seed is the cause of producing the subsequent fruit that is in accordance with itself. The second case is also unreasonable, because attachment and the like are themselves mental factors, and each moment depends on the mind to arise, so they are impermanent, and instability itself is not the basis of habit, like lightning and sound, etc. For the same reason, it is also unreasonable to say that the eye consciousness that arises together with attachment and the like plants their habits for attachment and the like. It is also unreasonable to say that the eye consciousness that arises together with attachment and the like plants the habits of attachment and the like for other entering consciousnesses such as the ear, because the entering consciousnesses do not arise and cease together, because the object, sense faculty, and attention are different, so they are not related to each other, which has already been said. It is also unreasonable to say that the eye consciousness that arises together with attachment and the like plants those habits (of attachment and the like) for subsequent similar (eye consciousnesses), because it does not arise and cease together with them. Therefore, it is unreasonable to think that eye consciousness plants habits for attachment and the like.
Tibetan
ནོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་བར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་ཡང་རིགས་པ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ། འདོད་པར་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྐྱེ་སྲིད་དུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་གི་ས་བོན་མེད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་གྱི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་དང་བཅས་པ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་བར་སྲིད་ཀྱི་སེམས་དགེ་བའམ་མ་སྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་འགག་མ་བྱས་པས་དེ་དག་ལ་དེའི་ས་བོན་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་གྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ལ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ས་བོན་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་དེའི་ལས་གཞན་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་འགགས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ལ་འཕགས་ལམ་དེ་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གྱི་གནས་སུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱུན་ཆད་པས་དེའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གཏན་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་པའི་ལམ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ། ས་བོན་མེད་པར་ཉོན་མོངས་རྣམས་འབྱུང་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ལའང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་ཀྱང་གང་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་གནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་རུང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་རུང་བར་བཤད་པར་བྱ
Chinese
非也。眼识如何介入的其余诸识，也不作为贪等习气的所依，也应以先前同样的道理了知。 此外，如果没有阿赖耶识，从无想中死殁，于欲界受生的有染污识在结生之际生起，那也将变成无种子而生。因为先前的欲界烦恼种子已经连同处所灭尽了。而与其同类的先前中阴心的善心或无覆无记心，由于没有与烦恼一同生灭，因此不应在它们那里存在烦恼的种子。因此，从何处生起那样的染污，作为染污之因的那些烦恼的种子之所依的阿赖耶识之外，是不合理的。 又，如果无有阿赖耶识，那么圣道之后所生的最初生起的染污心将变成从无种子而生。如此，在圣道现前时，其他的世间行相识已经灭尽，不能作为烦恼种子的所依，而圣道本身也不应是烦恼种子的处所，因为自性解脱之故，并且是烦恼的对治之故。因此，如果没有阿赖耶识，在见道生起时，所有烦恼和近烦恼的种子都断绝了，在那之后就像阿罗汉一样，烦恼将永远不会生起，如果那样，由于见道本身解脱的缘故，修道就变得没有意义了。如果无种子而生烦恼，那么阿罗汉们也会生起烦恼，那就太过分了。因此，即使圣道现前，也存在着从中生起后续烦恼的种子之处，即阿赖耶识。烦恼的杂染不容许已经说完了。 将要说业的杂染不容许。
English
No. It should also be understood by the same previous reasoning that the other consciousnesses, such as the consciousness of the eye, which intervene, are also not the basis of the predispositions of attachment, and so forth. Furthermore, if there were no ālaya-vijñāna, then when a defiled consciousness is born in the desire realm after dying from the state of non-perception, it would be born without a seed. This is because the previous seeds of desire-realm afflictions have ceased along with their location. And the previous mind of the intermediate state, which is of the same type, whether virtuous or morally neutral, has not arisen and ceased together with the afflictions, so it is not reasonable for them to have the seeds of those afflictions. Therefore, it is not reasonable to have anything other than the ālaya-vijñāna as the basis of the seeds of those afflictions, which are the cause of the arising of such defilements. Moreover, if there were no ālaya-vijñāna, then the first defiled mind that arises after arising from the noble path would arise from no seed. Thus, when the noble path is manifest, the other worldly active consciousnesses have ceased, so they cannot be the basis of the seeds of affliction, and the noble path itself should not be the place of the seeds of affliction, because it is liberated by its very nature and is the antidote to affliction. Therefore, if there were no ālaya-vijñāna, when the path of seeing arises, the seeds of all afflictions and near afflictions would be cut off, and thereafter, like an arhat, afflictions would never arise again. If that were the case, the path of meditation would be meaningless because the path of seeing itself liberates. If afflictions arise without seeds, then afflictions would also arise in arhats, which would be too extreme. Therefore, even when the noble path is manifest, there is the ālaya-vijñāna, which is the place of the seeds from which later afflictions arise. The impossibility of the defilement of affliction has been explained. It will be explained that the defilement of action is not permissible.