Tibetan
་བའི་ཆོས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་དམིགས་པའོ། །དེ་བས་ན་དགེ་མི་དགེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དག་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངོ་བོར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟ་ན་དེ་དག་ལས་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཅེ་ན། འདི་ན་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐེག་བསྡུས་ལས། བག་ཆགས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་གི་རྒྱུར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཚིག་གུའི་རྩི་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའི་རས་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་སྣང་བ་གང་གི་ཚེ་ཚོན་གྱི་སྣོད་དུ་བཅུག་པ་དེའི་ཚེ། རས་ལ་ཚོན་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དུ་མ་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བག་ཆགས་ཀྱི་དུས་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་ཡང་། འབྲས་བུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཚོན་གྱིས་སྣོད་དུ་མཐོང་པར་ཕྱོགས་པ་ན། ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་དག་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྲ་བ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ལུང་ཡང་དྲངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དཔེ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་མ་བསྟན་ཅེ་ན། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ཡང་རིགས་པས་སྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། །ཆོས་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་འགལ་ལོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ། དཔེ་མཐོང་བ་ན་དོགས་པ་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དཔེ་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ས་བོན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། གསུངས་པ། ཕྱི་དང་ནང་དང་མི་གསལ་བ། །གཉིད་དང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དང་ནི། །དམ་པའི་དོན་དེ་དེ་དག་ཀུན། །ས་བོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་ཏེ། ས་བོན་དེ་ནི་ཕྱིའི་ས་བོན་དང་ནང་གི་ས་བོན་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། ། དེ་ལ་ཕྱིའི་ས་བོན་ནི་ཨུད་པ་ལའི་རྩ་བ་དང་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པའོ། །ནང་གི་ས་བོན་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་བག་ཆགས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་མི་གསལ་བ་གཉིས་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་ཏེ་བཞིར་ཕྱེ་བས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མི་གསལ་བ་གཉིས་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་དུ་མི་གསལ་བའམ།
Chinese
不是成为相违背的法。名为不遍及。因此，由善与非善等各种所熏染的各种习气，不被遮蔽，并且完全安住于无记的自性中，这才是合理的。如果这样，那么从这些习气中，如何产生善与非善等各种果呢？这里导师以譬喻的方式清楚地显示出来。如此，《摄大乘论》中说：如果习气不是各异的，也不是多种多样的，那么如何能成为各种不同法的因呢？例如，用各种茜草染色的布，在未放入染缸时，不会显现出各种颜色。当放入染缸时，布上会显现出各种不同的颜色。同样，阿赖耶识在习气阶段不是多种多样的，但当趋向于显现果的染缸时，就会显现出无量无边的法。这是大乘中极其微细、极其甚深的缘起。这就是所说的。这引证了对先前观点的妨害。为什么只展示了譬喻，而没有展示作为成立的理证呢？因为习气不是多种多样的，这已经用理证成立了。并且，当说各种不同的法也由此产生时，如果怀疑从不是各异的因产生各种果是相违的，那么当看到譬喻时，这种怀疑就会消除，因此譬喻本身就是成立者。如上所说的种子有多少种呢？经中说：外内及不明显，睡眠与世俗自性，胜义谛，这些都是，认为是六种种子。种子分为外种子和内种子两种。其中，外种子是乌巴拉花的根和青稞的种子等。内种子是存在于阿赖耶识中的习气。这些本身又分为不明显的两种，以及世俗和胜义两种，分为四种，因此变为六种。其中，不明显的两种是：在遍染和遍净中不明显，或者
English
It is not becoming contradictory to the Dharma. It is called non-pervasion. Therefore, it is reasonable that the various habits that are perfumed by various kinds of good and non-good, are not obscured, and completely abide in the nature of the unindicated. If so, how do various fruits such as good and non-good arise from these? Here, the teacher himself clearly shows it through the door of example. Thus, in the Compendium of the Great Vehicle, it says: If the habits are not different and not diverse, how can they be the cause of various different dharmas? For example, when cloth dyed with various kinds of madder is not put into a dye vat, it does not appear in various colors. When it is put into a dye vat, various different colors appear on the cloth. Similarly, the Alaya consciousness is not diverse at the time of habits, but when it tends to be seen as a dye vat for the manifestation of fruits, it shows immeasurable and boundless dharmas. This is the extremely subtle and extremely profound dependent origination in the Great Vehicle. That is what is said. This quotes the harm to the previous view. Why only show the example, and not show the reasoning that establishes it? Because the habits are not diverse, this has already been established by reasoning. And, when it is said that various different dharmas also arise from it, if there is doubt that it is contradictory for various fruits to arise from a non-different cause, then when the example is seen, that doubt will be eliminated, therefore the example itself is the establisher. How many kinds of seeds are there as described above? It is said: Outer, inner, and unclear, Sleep and the nature of the conventional, The ultimate truth, all of these, Are considered to be six kinds of seeds. The seed is divided into two types: outer seed and inner seed. Among them, the outer seeds are the roots of Utpala flowers and the seeds of barley, etc. The inner seed is the habit that exists in the Alaya consciousness. These themselves are divided into two unclear types, and two types of conventional and ultimate, divided into four types, thus becoming six types. Among them, the two unclear types are: unclear in complete defilement and complete purification, or
Tibetan
དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་མི་གསལ་བའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཕྱིའི་ས་བོན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་ཁོ་ན་ལས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ནང་གི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་རིགས་པས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྟག་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་དོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་ས་བོན་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་གཞན་དཔྱད་པ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་འབྱུང་བར་འདོད། །ངེས་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང་། །རང་གི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཕྱི་དང་ནང་གི་ས་བོན་དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་རིམ་བཞིན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ལ་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་སྐྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྣམས་ཅིག་ཅར་བསྐྱེད་པའི་ཡང་ན་རིམ་གྱིས་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཡང་རང་གི་འབྲས་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཁོ་ནར་འབྱུང་གི་སྔ་བའམ་ཕྱི་བར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འབྲས་བུ་ད་ལྟར་བ་ཡིན་ན་རྒྱུ་འདས་པ་ནི་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་རྒྱུར་རུང་བ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ད་ལྟར་བ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ནི་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྒྱུའི་བྱ་བ་མེད་པས་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་འགྲེལ་བྱེད་ཁ་ཅིག་དུས་མི་མཉམ་པ་ཁོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྱུར་གྱི་དུས་མཉམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དོན་གསང་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པ་ཡང་ཡོད་དེ། །མར་མེ་དང་འོད་ལྟ་བུའོ། །མི་མཉམ་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་འཆད་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ནི་དུས་མཉམ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དེ་དག་དུས་མཉམ་དུ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཅིག་འགྱུར་བར་ཇི་ལྟར་ལྟ་ཞེས། དཔེར་ན་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་འབྱུང་བ་དང་སྙིང་པོ་ཚིག་པ་ཕན་ཚུན་དུས་མཉམ་པ་དང་། མདུང་ཁྱིམ་ཡང་དུས་མཉམ་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ནས་མི་འགྱེལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ལྟའོ། །ཞེས་དང
Chinese
对于善与非善不明显。世俗谛是外在的种子，它们只是名言上被称为是幼芽等的种子，但实际上并非如此，因为幼芽等是从阿赖耶识的习气中产生的。胜义谛是内在的种子，它本身以理证成立为一切法的因缘。而且，这些次第是名言识的对境，并且是堪忍观察的，如此宣说。对外在和内在的种子，其他的差别分析是： "刹那与俱生，彼乃恒常生，定与待于缘，成办自果故。" 如此宣说。其中，外在和内在的种子是刹那性的，因为依赖于缘而次第产生果。否则，产生果将不依赖于缘，因为常法不能被缘所改变。因此，果要么同时产生，要么根本不次第产生。而且，它只是与自己的果同时产生，而不是更早或更晚，例如，如果果是现在的，那么因是过去的，已经灭尽不存在，所以就像虚空中的花朵一样，不能作为因；如果因是现在的，那么果是未来的，因为不是实有，所以对它来说没有因的作用，因此不应成为果。对此，一些解释者说，只有不同时的才能成为因果，同时的则不是。在《义隐显释》中说，在世俗谛中也有因果同时的，如灯和光；也有不同时的，如种子和幼芽。虽然如此宣说，但导师的意图似乎是同时性，如云：“阿赖耶识和一切烦恼法，如何视为同时成为彼此的因？” 例如，灯的火焰产生和灯芯燃烧是互相同时的，以及矛和矛鞘也是同时互相依赖而不倒，同样，在这里也应视为成为彼此的因。
English
It is not clear about virtue and non-virtue. Conventional truth is the external seed, which is only nominally called the seed of sprouts, etc., but it is not actually so, because sprouts, etc., arise from the habitual imprints of the alaya. Ultimate truth is the inner seed, which itself is logically established as the cause and condition of all dharmas. Moreover, these are said to be the objects of nominal consciousness in order, and because they are able to withstand scrutiny. Another analysis of the difference between external and internal seeds is: "Momentary and co-emergent, it is considered to arise constantly, depending on certainty and conditions, accomplishing its own fruit." It is said that the external and internal seeds are momentary, because they depend on conditions to produce fruit in sequence. Otherwise, the production of fruit would not depend on conditions, because permanence cannot be changed by conditions. Therefore, fruits either arise simultaneously or do not arise sequentially at all. Moreover, it only arises simultaneously with its own fruit, not earlier or later, for example, if the fruit is present, then the cause is past, having ceased and no longer existing, so like a flower in the sky, it cannot be a cause; if the cause is present, then the fruit is future, because it is not real, so there is no action of the cause for it, therefore it should not be a fruit. To this, some commentators say that only those that are not simultaneous can become cause and effect, while those that are simultaneous are not. In the Elucidation of Hidden Meanings, it is said that in conventional truth there are also simultaneous cause and effect, such as a lamp and light; and there are also non-simultaneous ones, such as a seed and a sprout. Although it is said so, the teacher's intention seems to be simultaneity, as it is said: "How can the alaya consciousness and all afflicted dharmas be regarded as becoming each other's cause simultaneously?" For example, the arising of the flame of a lamp and the burning of the wick are mutually simultaneous, and the spear and the scabbard also rely on each other simultaneously without falling, similarly, here too it should be regarded as becoming each other's cause.