Tibetan
ད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཀྱང་རང་ལ་དེ་དག་གི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་རང་ལ་གཞན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྐྱེ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རིགས་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་སྲབ་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། འཕགས་པའི་ལམ་དང་པོ་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཀུན་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་སྲབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དགོངས་པ་རྟག་པར་ནུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་དོན་གསང་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་བག་ཆགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ཉིད་འཐད་པའི་ཕྱོགས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་མོད། འོན་ཀྱང་ཁོ་བོས་ནི་བག་ཆགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སམ། གསར་དུ་སྐྱེ་ཞེས་དཔྱོད་པ་ཉིད་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བྱེད་པར་རྟོགས་སོ། ། གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་འདོད་པའི་ཐོབ་པ་ལྟ་བུ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་གདོད་མ་ནས་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་རྒྱུས་གསར་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་དཔྱོད་པར་རིགས་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བག་ཆགས་ཞེས་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་མི་འདོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉིད་ལ་བག་ཆགས་ཞེས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། ནུས་པ་དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ལས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་བརྟགས་པར་མི་ནུས་པ་ལྟར་གདོད་མ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སམ་འོན་ཏེ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་སྒྲུབ་ཅེས་བཏགས་པར་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་གཞི་འདི་ཉིད་གདོད་མ་ནས་ནུས་ལྡན་དུ་གནས་སམ་འོན་ཏེ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་དཔྱད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་དཔྱད་པ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་གདོད་མ་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པའི་ནུས་ལྡན་དུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གདོད་མ་ནས་དེ་ལྟར་གནས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་འདི་ཅི་ཞེ་ན། རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་རུང་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ཡིན་གྱི། གྲངས་ཅན་གྱི་གཙོ་བོ་ལྟར
Chinese
現在的知識也會成為自身那些習氣的障礙，如果這樣，自身就會產生他人的心和心所，因此眾生都將成為一個相續。聖道的種姓也只是障礙稍微薄弱而已。說最初的聖道沒有因的條件也是不合理的。因為有「自性存在的種姓是六處的差別」這樣的說法，並且一切部派都承諾心和心所都從四個條件產生。從《分別決定集》中說，只是因為障礙薄弱，才顯示出具有無漏的種子，這種觀點被認為是恆常有能力的。對此，《義隱顯釋》是為了證明習氣以法性而存在是合理的。然而，我認為對習氣是以法性存在還是新產生進行分析，實際上是對非存在進行分析。如果被稱為習氣的法，像分別說部等所主張的獲得一樣，是實有的，那麼就應該分析它是從一開始就存在，還是由因新產生。否則，就不可能是實有的。這裡並不主張習氣是實有的，但這裡只是將產生一切雜染法的能力稱為習氣，這種能力既不能被分析為與阿賴耶識是一還是異，也不能說它是從一開始就以法性存在，還是由條件新產生。然而，只有阿賴耶識本身是從一開始就具有能力，還是由條件新產生能力，這一點是可以分析的。這樣分析時，阿賴耶識的這種識是從一開始就具有產生一切雜染法的能力，這種說法是合理的。從一開始就這樣存在的意義是什麼呢？這意味著從自己的因產生為能夠成為一切雜染法之因的自性，而不是像數論的外道
English
Present knowledge will also become an obstacle to those habitual imprints on oneself. If that is the case, others' minds and mental events will arise in oneself, therefore all sentient beings will become one continuum. The lineage of the noble path is also just a slight thinning of obscurations. Saying that the first noble path has no causal conditions is also unreasonable. Because it is said that "the naturally abiding lineage is the difference of the six sense bases," and because all schools assert that all minds and mental events arise from four conditions. What comes from the 'Collection of Determinations' is that it is only because the obscurations are thin that it is shown to have the seed of the uncontaminated. This view is said to be constantly capable. In this regard, the 'Exposition of the Hidden Meaning' is to prove that the abiding of habitual imprints by nature is reasonable. However, I realize that analyzing whether habitual imprints abide by nature or are newly produced is actually analyzing what does not exist. If the dharma called habitual imprint, like the attainment asserted by the Vaibhashikas and others, were substantially established, then it would be reasonable to analyze whether it exists from the beginning or is newly produced by a cause. Otherwise, it would not be reasonable to be substantially established. Here, it is not asserted that habitual imprints are substantially established, but here it is merely a designation that the power to generate all defiled dharmas is called habitual imprint. Just as that power cannot be analyzed as being one with or different from the alaya, it also cannot be designated as abiding by nature from the beginning or as being newly produced by conditions. However, only whether this alaya itself abides as capable from the beginning or whether it is newly produced with power by conditions is something that can be analyzed. When analyzed in this way, it is reasonable to say that this consciousness of the alaya abides as capable from the beginning to generate all defiled dharmas. What is the meaning of abiding in that way from the beginning? It means that from its own cause, it arises as a nature capable of being the cause of all defiled dharmas, not like the chief of the Samkhyas.
Tibetan
་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་གདོད་མ་ནས་དེ་ལྟར་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རང་གི་རྒྱུ་ལས་དེ་ལྟར་དུ་སྐྱེས་ཞེ་ན། ཅི་སྟེ་འདི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུར་མི་རུང་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྒྱུས་སྐྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་འདི་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་གི་རྒྱུར་མི་རུང་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་ལས་དེ་ལྟར་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྱུར་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་སུས་ཀྱང་དཀྲུག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྟེ་འདི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུར་མི་རུང་ན་ཡང་། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་མི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ནུས་ལྡན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འདི་ནི་སྒོ་བྱེད་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་ལྡན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྒོ་བྱེད་དག་གིས་ནུས་ལྡན་དུ་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྒོ་བྱེད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་དྲུང་པོ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེད་རུང་གི་རང་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་ན་དེའི་ཚེ་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་ལྡན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་སོལ་བ་བཞིན། དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་ནི་གདོད་མ་ནས་མྱུ་གུ་སྐྱེད་རུང་དུ་གནས་ཀྱང་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མཐུ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་ཉིད་གདོད་མ་ནས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་ལྡན་དུ་ཡོད་ཀྱང་། སྒོ་བྱེད་དག་གིས་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པར་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་དག་གིས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གདོད་མ་ནས་འདོད་པའི་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་རུང་དུ་གནས་པ་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་འབྲས་བུ་དེ་དག་བསྐྱེད་པ་ལ་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་ཀུན་གཞི་ལ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས
Chinese
如果说，不由任何造作，而是从一开始就那样存在，那是不对的。为什么说从自己的因产生那样的事物呢？如果这个（阿赖耶识）被因生为某种不能作为一切烦恼法之因的自性，那么，即使它遇到缘，也不能作为那些法的因，因为不产生那些法是它的自性，因为它从自己的因产生那样的事物。事物的自性不能被缘所改变，因为诸法的法性是谁也不能扰乱的。如果这个（阿赖耶识）即使不能作为一切烦恼法之因，因此它就具有一切法的种子，这种说法也是不合理的。这样一来，阿赖耶识就成了以法性而安住的、具有产生一切烦恼法之能力的，这个说法就成立了。如果那样，这个（阿赖耶识）就是不依赖于能作者，而是以法性而生为具有能力的，因此就成了不是由能作者生为具有能力的了。如果那样，它就成了非能作者，因为没有做出任何差别。如果这样说，这个过失是不存在的。例如，如果大麦的种子本身不是从自己的因生为能够产生苗芽的自性，那么，即使它遇到水、肥料等缘，也不会变成能够产生苗芽的，就像木炭一样。因此，种子虽然从一开始就安住于能够产生苗芽的状态，但就像水、肥料等缘使产生苗芽的能力更加强大一样，阿赖耶识本身虽然从一开始就具有产生果的能力，但能作者使它在产生那个果时具有更加卓越的能力。这样一来，贪欲等烦恼以及信仰等善法，使阿赖耶识从一开始就安住于能够产生所喜和不喜之果的状态，然后又使它在产生那些果时具有更加卓越的能力，因此，它们在阿赖耶识上留下了善或不善的习气。
English
It is not the case that it exists as such from the beginning without being made by anyone. Why is it born as such from its own cause? If this (alaya-vijñana) is produced by a cause as a nature that cannot be the cause of some defiled dharmas, then even if it encounters conditions, it cannot be the cause of those dharmas, because it is its nature not to produce those dharmas, because it is born as such from its own cause. The nature of things cannot be changed by conditions, because the dharma-nature of dharmas cannot be disturbed by anyone. Even if this (alaya-vijñana) cannot be the cause of some defiled dharmas, it is unreasonable to say that therefore it possesses the seeds of all dharmas. In that case, it is established that the alaya-vijñana abides by its dharma-nature as capable of producing all defiled dharmas. If so, this (alaya-vijñana) is born as capable by its dharma-nature without depending on the agent, therefore it becomes not produced as capable by the agents. If so, it becomes a non-agent, because no distinction has been made. If you say so, this fault does not exist. For example, if a barley seed itself is not born from its own cause as a nature capable of producing sprouts, then even if it encounters conditions such as water and fertilizer, it will not become capable of producing sprouts, like charcoal. Therefore, although the seed abides from the beginning as capable of producing sprouts, just as conditions such as water and fertilizer make the ability to produce sprouts more powerful, the alaya-vijñana itself, although it has the ability to produce fruit from the beginning, the agents make it possess a more excellent ability to produce that fruit. In this way, afflictions such as attachment and virtuous dharmas such as faith cause the alaya-vijñana to abide from the beginning in a state capable of producing desirable and undesirable fruits, and then they cause it to have a more excellent ability to produce those fruits, therefore they leave good or bad imprints on the alaya.