Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མེད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་སྒོ་བར་བྱ་བའི་གཞི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་བསྒོ་གཞི་ལ་སྒོ་བྱེད་དག་གིས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བསྒོ་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྒོ་བྱེད་དེ་དག་དང་བསྒོ་བའི་གཞི་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་འགག་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོ་གཞི་ལ་སྒོ་བྱེད་རང་ཉིད་འགགས་ཀྱང་དུས་ཕྱིས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་བཞག་པ་ཉིད་བག་ཆགས་བགོས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན། ཏིལ་དང་མེ་ཏོག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞག་པ་ན་མེ་ཏོག་འགགས་ཀྱང་ཏིལ་ལ་མེ་ཏོག་གི་དྲི་འབྱུང་བར་དམིགས་ལ་དེའི་ཕྱིར་མེ་ཏོག་གིས་ཏིལ་ལ་དྲི་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་བཞག་པར་མངོན་པ་བཞིན་ནོ། །བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་ཚུལ་འདི་ལ་སློབ་དཔོན་སྔ་མ་དག་གི་ལུགས་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར། ཁ་ཅིག་ན་རེ་བག་ཆགས་ནི་སྒོ་བྱེད་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཀུན་གཞི་ལ་གདོད་མ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ལ། སྒོ་བྱེད་དག་གིས་ནི་དེ་ཉིད་གསོས་ཤིང་ནུས་པ་བརྟས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བག་ཆགས་ནི་སྔོན་མེད་པ་གསར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཏིལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་དྲི་གསར་དུ་སྒོ་བར་མཐོང་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བག་ཆགས་ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ཡོངས་སུ་གསོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གཞན་དག་ནི་སྒོ་བྱེད་ཀྱི་གསར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀ་ཡང་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་སོ། ། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་གླེང་བར་བྱེད་དེ། ཅི་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྒོ་བར་བྱེད་པ་དག་གིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་བག་ཆགས་གསོ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་དེ་དག་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐེག་བསྡུས་ལས། ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་གསོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ་རིགས་མི་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་གསོ་བར་བྱེད་པ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ཏིལ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེ་ཏོག་གི་དྲི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་། མ་ཡིན་ཏེ། སྒོག་སྐྱ་དང་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་མེ་ཏོག་དང་འཕྲད་ཀྱང་དྲི་མི་འཛིན་པས་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་འཛིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ་ཏིལ་ལ་ནི་དྲི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པར་ཤེས་ཏེ། གཞན་དུ་མེ་ཏོག་དང་འཕྲད་ཀྱང་སྒོག་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དྲི་གཏན་མི་འཛིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་ཡང་འདི་སྐད་གླེང་བར་བྱེད་དོ། །ཅི་སྟེ་བག་ཆགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པར་གསར་དུ་སྒོ་བར་བྱེད་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཀུན་གཞི་གཞན་དང་འཕྲད་ནས་བག་ཆགས་གསར་དུ་སྒོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་། སྦྱོར་ལམ་མན་ཆད་དུ་སྐྱེ་བ་མ་མྱོང་བས་དེའི་བག་ཆགས་གསར་དུ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འཕགས་པའི་ལམ་དང་པོ་རྒྱུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བག་ཆགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་དང་ཟག་མེད་ཀྱིས་ས་བོན་ལས་ཀུན་གཞི་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་དང་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་རྒོལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བག་ཆགས་གསར་དུ་སྒོ་བར་ཁས་ལེན་པ་དག་ན་རེ་ཉེས་པ་འདི་མེད་ཏེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཀུན་གཞི་ལ་ཡང་དམིགས་པས་དེའི་བགོས་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཀུན་གཞི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རིགས་ཀྱང་ཟག་མེད་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱུད་གང་ལ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་ས་བོན་སྤང་རུང་དུ་ཡོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཡིན་ལ། གང་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་སྤང་དུ་རུང་བ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིན་ཅིང་། གང་ལ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀའི་ས་བོན་སྤང་དུ་མི་རུང་བ་དེ་ནི་རིགས་མེད་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་པའི་ལམ་དང་པོ་ལ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་བཞི་ལས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ཡང་སྲིད་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལ་ཡང་གཞན་དག་ན་རེ། ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེའི་བག་ཆགས་སྒོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན། གཞན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་དམིགས་པའི་ཡི
Chinese
因此，他们认为没有过失。关于应该施加影响的基础已经阐述完毕。现在将要讲述施加影响者们如何对所施加影响的基础施加影响。其中，施加影响者们与所施加影响的基础在同一相续中共同生灭，通过这种方式，即使施加影响者自身灭亡，也能在之后留下产生与自身相似结果的能力，这便是施加习气的意思。例如，芝麻和花朵放在一起，即使花朵凋谢，芝麻上也会散发出花香，因此，花朵显然在芝麻上留下了产生这种香味的能力。关于施加习气的方式，先前的论师们有三种观点，如下：有些人说，习气并不依赖于施加影响者，而是从一开始就以自性存在于阿赖耶识中，施加影响者们只是滋养它，使其能力增强而已。另一些人说，习气是全新产生的，而不是以自性存在的。例如，芝麻等物上，花朵等物会新施加香味，但没有看到自性存在的香味。还有些人说，有些习气是以自性存在的，需要完全滋养；另一些习气是施加影响者全新产生的。其中，产生的习气是自性存在的习气的主因，两者都是结果的因缘。他们是这样认为的。其中，对于第一种观点，有些人这样辩论：如果贪欲等施加影响者只是滋养自性存在的习气，而不产生新的习气，那么它们就不会成为阿赖耶识的因缘。如果是这样，就与《摄大乘论》中所说相违背，如云：“如阿赖耶识是遍染诸法的因，如是，遍染诸法也被安立为阿赖耶识的因缘。”他们这样说。但事实并非如此，因为它们会完全滋养同类的习气。
English
Therefore, they consider there to be no fault. The basis upon which influence should be exerted has been explained. Now, how the influencers influence the basis to be influenced will be discussed. Among these, the influencers and the basis to be influenced arise and cease together in the same continuum. Through this means, even if the influencer itself ceases, it still leaves behind the capacity to produce results similar to itself later on. This is the meaning of imprinting habits. For example, when sesame seeds and flowers are placed together, even if the flowers wither, the sesame seeds will emit the fragrance of the flowers. Therefore, it is evident that the flowers leave behind the capacity to produce such a fragrance on the sesame seeds. Regarding the manner of imprinting habits, the earlier teachers had three views, as follows: Some say that habits do not depend on influencers, but exist inherently in the ālaya from the beginning. The influencers merely nourish it and increase its power. Others say that habits are only newly produced and do not exist inherently. For example, on sesame seeds and other things, flowers and other things newly impart fragrance, but inherent fragrance is not seen. Still others say that some habits exist inherently and need to be fully nourished, while others are newly produced by the influencers. Among these, the produced habits are the dominant cause of the inherently existing habits, and both are the causal conditions for the results. This is what they think. Among these, regarding the first view, some argue as follows: If desire and other influencers only nourish the inherently existing habits and do not produce new habits, then they will not become the causal conditions of the ālaya-vijñāna. If this is the case, it contradicts what is said in the *Compendium on the Great Vehicle* (Mahāyānasaṃgraha), which states: "Just as the ālaya-vijñāna is the cause of all defiled dharmas, so too, all defiled dharmas are established as the causal conditions of the ālaya-vijñāna." This is what they say. But this is not the case, because they completely nourish habits of the same kind.
Chinese
是俱有缘，而滋养不同类的习气是主缘。如同芝麻等物，没有见到花香以自性存在其中的缘故。也不是，因为大蒜和石头等物，即使与花朵接触也不吸收香味，因此那些事物没有以自性吸收香味的能力，而芝麻则知香味以自性存在，否则即使与花朵接触，也应如同大蒜等物一样，永远不吸收香味。这样进行回答。对于第二种观点，也这样辩论。如果习气不是以自性存在，而是新产生的，那么阿赖耶识也应与其他的阿赖耶识接触后，没有新产生的习气，并且圣道也应在加行道以下没有经历过产生，因此不需要新的习气。阿赖耶识和最初的圣道应成为无因。对于习气以自性存在，则从以自性存在的阿赖耶识的种子和无漏的种子产生阿赖耶识和最初的圣道，因此没有过失。这样进行反驳。对此，承认习气是新产生的人说，这个过失是没有的，因为缘于内部生处的意识，也缘于阿赖耶识，因此从它的分配的习气产生阿赖耶识，并且圣道的种姓也不是无漏的，在哪一个相续中，两种障碍的种子是可以断除的，那是菩萨的种姓，在哪一个相续中，只有烦恼障可以断除，那是声闻和独觉的种姓，在哪一个相续中，两种障碍的种子都不能断除，那是无种姓者，而最初的圣道是没有俱有缘的。从四缘产生心和心所等，也是就相续而言，并不是决定的。因此，没有如上所说的过失。这样进行回答。对此，其他人说，缘于阿赖耶识而存在的意识，产生它的习气是不合理的，如果那样，缘于其他的有情的心和心所的
English
The co-existing condition is the cause, and the nurturing of dissimilar predispositions is the dominant condition. It is said that, like sesame seeds and other things, one does not see the fragrance of flowers existing in them by nature. It is not so, because garlic and stones, even when in contact with flowers, do not absorb the fragrance, so those things do not have the ability to absorb fragrance by nature, while sesame seeds are known to have fragrance existing in them by nature. Otherwise, even if they come into contact with flowers, they should not absorb fragrance at all, like garlic and other things. This is how they answer. On the second point, they also argue as follows: If predispositions do not exist by nature but are newly produced, then the alaya-consciousness should also not have newly produced predispositions after coming into contact with other alaya-consciousnesses, and the noble path should also not have experienced arising below the path of application, so there is no need for new predispositions. The alaya-consciousness and the first noble path should become causeless. For predispositions that exist by nature, the seeds of the alaya-consciousness that exist by nature and the seeds of the uncontaminated give rise to the alaya-consciousness and the first noble path, so there is no fault. This is how they refute. To this, those who admit that predispositions are newly produced say that this fault does not exist, because the consciousness that focuses on the internal sense bases also focuses on the alaya-consciousness, so the alaya-consciousness arises from its allocated predispositions, and the lineage of the noble path is not uncontaminated. In whichever continuum the seeds of the two obscurations can be abandoned, that is the lineage of the Bodhisattva. In whichever continuum only the obscuration of afflictions can be abandoned, that is the lineage of the Hearers and Solitary Buddhas. In whichever continuum the seeds of both obscurations cannot be abandoned, that is the lineage of those without lineage. And the first noble path does not have a co-existing condition. The statement that minds and mental factors arise from the four conditions is also with reference to the continuum, and it is not definitive. Therefore, there is no fault as stated above. This is how they answer. To this, others say that it is unreasonable for the consciousness that abides in the alaya-consciousness to produce its predispositions. If that were the case, the