Tibetan
ས་འདིར་མིང་གི་ཐ་སྙད་མེད་པའི་བྱང་སེམས་མང་པོ་ཞིག་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་དེ་རྣམས་བདེ་བླག་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་ཡང་བའི་དགོས་པར་གཟིགས་ནས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དབྱེ་གཞི། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བདུན་པོ། རང་སངས་རྒྱས་དང་བརྒྱད་པོའམ། ཡང་ན་བྱང་སེམས་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཙམ་མོ། །ཉི་ཤུར་ཕྱེ་ཚུལ་ནི། ཤནྟི་པ་དང་། བུདྡྷ་ཤྲཱིིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྒྲས་ཟིན་བཞིན་འཆད་ལ། འབྲེ་ལ་སོགས་པ་བོད་ཁ་ཅིག་ཀྱང་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་འཆད་མོད། སློབ་དཔོན་དང་འཕགས་པ་གཉིས་ཀ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ལེའུ་བརྒྱད་མ་ལས་གཞུང་གིས་ཟིན་པ་ཉི་ཤུ་དང་། བརྒྱད་པ་དང་། འབྲས་གནས་དང་པོ་གསུམ་དང་། དགྲ་བཅོམ་འབྲས་ཞུགས་རྣམས་ཀྱི་མདོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་འབྱུང་ལ། དེ་ལ་འཕགས་པས་གཞུང་གི་འོག་མིན་འགྲོ་ནས། སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོའི་བར་ལྔ་པོ་གོང་དུ་འཕོ་ཞེས་པ་གཅིག་དུ་བགྲང་ཞིང་བརྒྱད་པ་དང་། འབྲས་གནས་བར་པ་གཉིས། དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་དང་བཅས་པ་བཞི་བསྣན་ནས་ཉི་ཤུར་འཆད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྒྱད་པ་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ། འོག་མིན་འགྲོ་ནས་ལུས་མངོན་བྱེད་བར་གྱིས་དབྱེ་གཞི་དང་། འོག་མིན་འགྲོ་འཕགས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་གཞི་ཡིན་པས་དེ་དག་དུ་འདུ་བར་དགོངས་ནས་གྲངས་འཛིན་དུ་མ་བགྲང་། རིགས་སྐྱེ་གཉིས་དང་། བར་ཆད་གཅིག་པ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་། ཕྱིར་འོང་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་དེ་དག་གིས། དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་མ་བསྡུས་པས་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་གནས་དང་། དགྲ་བཅོམ་འབྲས་ཞུགས་གསུམ་ཁ་བསྐང་ལ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་གཟུགས་མེད་ཉེར་འགྲོའི་ཕྱིར་མི་འོང་མ་བཤད་པ་དང་། བྱང་སེམས་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས། གཟུགས་མེད་ཉེར་འགྲོ་དང་སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོ་མཚན་ཉིད་པ་བྱང་སེམས་ལ་མི་འཐད་པར་དགོངས་ནས་སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཆགས་བཅོམ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། མཐོང་ཆོས་ཞི་དང་ལུས་མངོན་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་གཞིར་མཛད་ནས་ལོགས་སུ་མ་བགྲང་ངོ། །དད་མོས་མཐོང་ཐོབ་གཉིས་ཀྱང་གྲངས་འཛིན་མ་ཡིན་གྱིས། འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་ཞུགས་པ་གཉིས་གྲངས་སུ་བགྲང་ངོ་། །འཕགས་པ་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ཕྱིར་འོང་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ཐོད་རྒལ་བའི་ཞུགས་པར་བཞག་ལ། དད་མོས་མཐོང་ཐོབ་གཉིས་མཐར་གྱིས་པའི་ཞུགས་པར་མཛད་དོ། །གསུམ
Chinese
此處，為了容易理解經中所說的眾多無名菩薩，而著此易懂之名相。第二，分類的依據：七種大丈夫，或加上獨覺為八種，或者僅僅是不退轉的學地菩薩。分為二十種的方式：香底巴和佛吉祥賢按照論典的詞句來解釋，有些藏人如俄等也與之相同地解釋，但因為與論師和聖者二者都不一致，所以不可信賴。《八品》中，經文所包含的有二十種，加上第八者，以及最初的三種果位，還有阿羅漢果的證入等，共有二十五種。對此，聖者認為從經文的色究竟天到有頂之間的五者向上轉移，算作一種，加上第八者，以及中間的兩種果位，還有阿羅漢的證入等四種，共分為二十種。論師認為第八者是隨行二者的分類依據，以及不還果位，從色究竟天到身證之間的分類依據，以及色究竟天三聖者的分類依據，因為認為這些都包含在其中，所以沒有計入數量。兩種生種類，以及間隔唯一者是預流果和一來果的差別，因為這些沒有包含那二者的果位，所以補足了預流果和一來果的果位，以及阿羅漢果的證入三者。在《攝類學》中，因為沒有說到無色界近行，所以不還果沒有被提及，而且菩薩不追求生於無色界，所以認為無色界近行和有頂的究竟行對於具備特徵的菩薩來說是不合理的，因此將有頂的究竟行和色的壞滅合為一體，作為見法寂和身證的分類依據，所以沒有單獨計數。信勝解和見至二者也不是計數，而是中間二果的證入，所以將二種證入計入數量。聖者將隨行二者安立為一來果和不還果的頓超證入，而將信勝解和見至二者安立為漸次的證入。三
English
Here, in order to easily understand the many nameless Bodhisattvas mentioned in the sutras, this easily understandable nomenclature is composed. Second, the basis for classification: the seven great men, or adding the Pratyekabuddha as eight, or merely the non-returning Bodhisattva in the stage of learning. The way to divide into twenty types: Shantipa and Buddhashrijnana explain according to the words of the treatises, and some Tibetans such as Ngor also explain in the same way, but because it is inconsistent with both the Acharya and the Arya, it is not reliable. In the "Eightfold Chapter," the text contains twenty types, plus the eighth, and the first three fruitions, as well as the attainment of Arhatship, etc., there are twenty-five types in total. To this, the Arya considers the five from the Akanistha heaven to the peak of existence to be transferred upwards, counting as one, plus the eighth, and the two intermediate fruitions, as well as the attainment of Arhatship, etc., dividing into twenty types in total. The Acharya considers the eighth to be the basis for classifying the two followers, as well as the Anagamin fruition, the basis for classifying from the Akanistha heaven to body witness, and the basis for classifying the three holy ones of the Akanistha heaven, because he considers these to be included in them, he does not count them in number. The two types of birth, and the one with interruption, are the differences between the Stream-enterer and the Once-returner, because these do not include the fruitions of those two, so he supplements the fruitions of the Stream-enterer and the Once-returner, as well as the three attainments of Arhatship. In the "Abhidharmasamuccaya," because the formless near-attainment is not mentioned, the Anagamin is not mentioned, and because Bodhisattvas do not seek to be born in the formless realm, it is considered that the formless near-attainment and the ultimate practice of the peak of existence are unreasonable for Bodhisattvas with characteristics, therefore the ultimate practice of the peak of existence and the destruction of form are combined into one, as the basis for classifying visible dharma tranquility and body witness, so they are not counted separately. The faith-liberated and the vision-attained are also not counted, but are the attainments of the two intermediate fruits, so the two attainments are counted in number. The Arya establishes the two followers as the sudden attainment of the Once-returner and the Anagamin, and establishes the faith-liberated and the vision-attained as the gradual attainment. Three
Tibetan
་པ་ནི། འདི་དག་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤནྟི་པ་བཏགས་པར་བཞེད་ཅིང་། དེང་སང་བོད་ཕལ་ཆེ་བ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་འཆད་དེ། འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་རྟོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཆ་འདྲ་བ་ཙམ་དང་། དགོས་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བཏགས་པའི་དགོས་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རེ་ཤིག་བཏགས་པའི་དགོས་པ་མི་འགྲུབ་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་དེ་དག་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཀྱི་དོན་མེད་ན། མིང་ཙམ་བཏགས་པས་དགེ་འདུན་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་རྨོངས་པ་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་གང་ཟག་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ཁོ་ན་དགེ་འདུན་དུ་མངོན་པར་འདོད་པས་སོ་ཞེ་ན། མི་རིགས་ཏེ། དོན་མེད་པའི་མིང་ཙམ་བཏགས་པས། དེ་དག་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་གིས་བྱང་སེམས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་དུ་ཡིད་མ་ཆེས་ཀྱང་རང་གི་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པའི་ཉེས་པ་ལྕི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐབས་འདིའི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ནི་བྱང་སེམས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ནི་ཞུགས་གནས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མ་བཏགས་ཀྱང་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་དགེ་འདུན་དུ་ཡིད་མི་ཆེད་པའི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། ཇི་སྐད་དུ། བརྡ་སྤྲོད་པའི་གཞུང་ལས། དགོས་པ་མེད་པར་གཙོ་བོ་སྒྲ། །སྒྲ་དོན་ལས་འདི་སྦྱོར་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས། བཏགས་པའི་དགོས་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། བཏགས་པ་བར་མི་འགྲུབ་བོ། །བྱང་སེམས་ཉིད་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མར་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཉིད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་འཁོར་ལོའི་མདོར་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ུམཚན་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་འཁོར་ལོའི་མདོར་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམ་ཐེག་ཆེན་ལ་བཞུགས་པའི་དོན་དུ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོས་བཟློག་ཏེ། སྨྲ་བར་བྱ་ཡི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལྡན་པ་སུ་ཡིན་པ
Chinese
是这样的。这些是属于须陀洹等有体性者呢？还是属于假立者呢？如果说是假立者，寂天菩萨（Shantideva）主张是假立，现在大多数藏人也和这个观点一致，说安立的原因是一些证悟只有少许相似之处，以及为了让信徒们对僧伽生起信心，还有说菩萨是有害的量。这是不合理的，因为假立的必要和有害的量如前所说是正确的。例如，暂时假立的必要不能成立，如果菩萨们没有须陀洹等的意义，仅仅安立名称，哪个愚昧的人会因此对僧伽生起信心呢？如果说是声闻缘觉种姓者，因为他们只认为四双八士是真实的僧伽，这是不合理的，仅仅安立无意义的名称，他们也不会生起信心，即使他们不相信菩萨是僧伽，也没有不成就自己意愿的轻微过失，因为这里所说的僧伽仅仅是指菩萨。仅仅以菩萨的角度来这样解释也是不合理的，即使没有给他们安立入流果的名称，菩萨圣者们也没有不相信僧伽的必要。因此，正如声明语法论中所说：“没有必要，主要就是声音，声音和意义不是这样结合的。”因为假立的必要不能成立，所以假立是不成立的。菩萨本身也不是须陀洹等的有害之量，因为薄伽梵在不退转法轮经中对菩萨本身作了须陀洹等的分类，声闻们安立须陀洹等真实名称的原因，也只是因为佛陀作了这样的分类。如果说在不退转法轮经中那样说是为了让声闻们安住于大乘，那么我反驳说，谁是有能力进行辨析的人呢？
English
So it is. Are these those who are characterized as Srotāpanna, etc., or are they those who are nominally designated? If it is said that they are nominally designated, Śāntideva asserts that they are nominally designated, and most Tibetans today also agree with this view, saying that the reason for the designation is that some realizations have only a slight similarity, and that it is necessary to generate faith in the Sangha, and that Bodhisattvas are said to be harmful measures. This is unreasonable, because the necessity of nominal designation and the harmful measure are correct as previously stated. For example, the necessity of temporary nominal designation cannot be established. If those Bodhisattvas do not have the meaning of Srotāpanna, etc., who is the ignorant person who would generate faith in the Sangha by merely establishing a name? If it is said that they are of the Śrāvaka-Pratyekabuddha lineage, because they only consider the four pairs and eight individuals to be the true Sangha, this is unreasonable. Merely establishing a meaningless name will not cause them to generate faith, and even if they do not believe that Bodhisattvas are the Sangha, there is no slight fault of not accomplishing their own wishes, because the Sangha mentioned here refers only to Bodhisattvas. It is also unreasonable to explain it in this way only from the perspective of Bodhisattvas, even if the name of Stream-enterer is not established for them, there is no need for the noble Bodhisattvas not to believe in the Sangha. Therefore, as it is said in the grammar treatise: "Without necessity, the main thing is sound; sound and meaning are not combined in this way." Because the necessity of nominal designation cannot be established, nominal designation is not established. The Bodhisattva himself is also not a harmful measure for Srotāpanna, etc., because the Bhagavan himself made the classification of Srotāpanna, etc., for the Bodhisattva himself in the Sutra of the Wheel of Non-Regression, and the reason why the Śrāvakas establish the true name of Srotāpanna, etc., is only because the Buddha made such a classification. If it is said that the reason for saying so in the Sutra of the Wheel of Non-Regression is to make the Śrāvakas abide in the Mahāyāna, then I refute, who is the one who has the ability to discern?