Tibetan
་འགྱུར་བས་དེའི་གཉེན་པོར་རོ། །གནས་སྐབས་གང་དུ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དུས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་བྱང་ཆུབ་མ་འགྲུབ་པས་ནའོ། །མདོ་ནི། བྱང་ཆེན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་སུ་མི་རློམ་ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོ་ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་གདམས་པ་ནི། འདོམས ། གང་ལ་ན། ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ལ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སློབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དགོས་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ། རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་མི་སློབ་པའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་བསླབ་དགོས་ཤིང་། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལའང་དོན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ལུང་ནོད་པར་བྱ་ན། དེ་ལྟ་བུ་བདག་གིས་ག་ལ་ནུས་སྙམ་དུ་སེམས་ཞུམ་པར་འགྱུར་བས་དེའི་གཉེན་པོར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ནང་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་ལམ་མང་པོ་ལ་བསླབ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །མདོ་ནི། ཤ་བུ་བྱང་ཆེན་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱང་མཐོང་། དེ་དག་གིས་ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་ཉན་ཏོ་ཞེས་སོ། །བདུན་པ་སྒྲུབ་པ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་རྒྱུ་སྤྱན་ལྔ་ལ་གདམས་པ་ནི། འདོམས། གང་ལ་ན། སྤྱན་ལྔ་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས། དེ་བཞིན་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་གྱིས་ལ་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་སློབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱན་ལྔ་ནི། དོན་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། ས་མཚམས། རྒྱུ། གདམས་པའི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤའི་སྤྱན་གྱིས་རང་བཞིན་དུ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོའི་ཚད་སོ་སོར་ངེས་པ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་སྟོང་གསུམ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆེན་གྱི་ཤའི་མིག་གང་གིས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་མཐོང་བ་ཡོད་ཅེས་པ་ནས། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐོང་བ་ཡོད་ཅེས་པའི་བར་རོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། མཆོད་རྟེན་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་དང་། །མུན་ཁུང་དག་དུ་མར་མེ་དང་། །མར་མེའི་འབྲུ་མར་བྱིན་པ་ཡིས། །ལྷའི་མིག་
Chinese
因此，这是对治它的方法。如果问在什么情况下会感到沮丧？即使长时间习惯于修行，也因为未能成就所期望的菩提。经中说：大乘行者在修持六度时，不应执着于色相。第六，对治沮丧的教诲是完全掌握道。教诲：对谁教诲？对完全掌握者教诲。方式如何？不离二谛，要领悟诸法自性本空。目的是：为了获得一切智。正如：菩萨没有不学习的事物。因此，为了每一个目的，即使是对十方诸佛等，也应该接受道的教导。如果心想：像我这样的人怎么能做到呢？这样会感到沮丧，因此，这是对治它的方法。因为在领悟一切法自性本空的般若波罗蜜多中，包含了所有一切智的道，所以不需要学习许多道。经中说：舍利子，大乘具有这样的智慧，能够见到东方恒河沙数世界的如来、应供、正等觉佛陀，也能听闻他们所说的法。第七，不依赖他人的修行之因，是对五眼的教诲。教诲：对谁教诲？对五眼教诲。方式如何？不离二谛，要领悟如是性离戏论为一，并修行。五眼是什么呢？要从意义上了解，即各自的体性、界限、因、教诲的目的。第一，肉眼能够确定事物各自的限度，具有从一百逾缮那到三千大千世界的有色对境。如经中所说：大乘的肉眼能够见到一百逾缮那，乃至能够见到三千大千世界。宝鬘论中说：供养佛塔灯鬘，在黑暗处供灯，以及布施灯油，能获得天眼。
English
Therefore, this is the remedy for it. If asked, under what circumstances does one become discouraged? Even after practicing diligently for a long time, it is because one fails to achieve the desired Bodhi. The Sutra says: When a Mahayana practitioner practices the six perfections, they should not cling to form. Sixth, the teaching to counteract discouragement is to fully grasp the path. Teaching: To whom is the teaching given? To those who fully grasp. How is it done? Without deviating from the two truths, one should realize that all phenomena are inherently empty. The purpose is: To attain omniscience. As it is said: There is nothing that a Bodhisattva does not learn. Therefore, for every purpose, even to the Buddhas of the ten directions, one should receive the teachings of the path. If one thinks: How can someone like me do that? One will become discouraged, therefore, this is the remedy for it. Because all the paths of omniscience are included within the Prajnaparamita that realizes the emptiness of all phenomena, there is no need to learn many paths. The Sutra says: Shariputra, a Mahayana practitioner with such wisdom can see Tathagatas, Arhats, Samyaksambuddhas as numerous as the sands of the Ganges River in the eastern world, and also hear the Dharma taught by them. Seventh, the cause of practice that does not rely on others is the teaching on the five eyes. Teaching: To whom is the teaching given? To the five eyes. How is it done? Without deviating from the two truths, one should realize Suchness as being one, free from elaboration, and practice. What are the five eyes? They should be understood from their meaning, namely, their respective nature, boundary, cause, and the purpose of the teaching. First, the flesh eye can naturally determine the limits of objects, having colored objects ranging from a hundred yojanas to three thousand great chiliocosms. As the Sutra says: The flesh eye of a Mahayana practitioner can see a hundred yojanas, and even see the three thousand great chiliocosms. In the Ratnavali it says: Offering garlands of lamps to stupas, offering lamps in dark places, and giving lamp oil, one obtains the divine eye.