Tibetan
ས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གཏོགས་པ་ལ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བར་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་རྟོགས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་ཕྱག་གི་འོས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྒན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། ཤ་རིའི་ལུང་ལས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཕྱག་བྱས་ཕྱིར། །འདི་དག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཞན་མིན། །སངས་རྒྱས་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འདོད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོག་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་བ་དང་། དེའི་རིགས་ཅན་ཆོས་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་དང་། སློབ་པ་དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་དང་། དེའི་རིགས་ཅན་དགེ་འདུན་ལ་མཆོག་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་སྐྱབས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྟོན་པ་བསྟན་པ་སློབ་དཔོན་གྱི། །ཐེག་པ་གསུམ་དང་བྱེད་གསུམ་ལ། །མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་བྱས་ནས། །སྐྱབས་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐྱབས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་བཞུག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ན། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ནི་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ནི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀྱི། ལུང་གི་ཆོས་ནི་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པས། མཐར་ཐུག་པས་གཟིངས་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་ལས་རྒྱུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི། འདུས་བྱས་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མེད་པ་ཡང་སྐྱབས་ཉིད་དུ་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་འདུན་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་གཤེད་མ་རལ་གྲི་གདེངས་པ་ལྟར་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པས། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་སློབ་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱབས་ནི་སྐྱབས་གཞན་ཚོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སྤང་ཕྱིར་སླུ་བའི་ཆོས་ཕྱིར་དང་། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་
Chinese
而且，由于据说对属于旁生之处的也顶礼，所以了知属于佛的范畴。比丘顶礼的对境是与梵天同等行持的年长者，因为没有比佛更高的了。如是说，彼经中说：舍利弗的教证中说，阿罗汉对菩萨也顶礼，因此这些不是其他三宝，而是被认为是属于佛的范畴。如是宣说。第二，是显示佛的功德，以及大乘种姓认为佛是最殊胜的，以及就菩萨而言，显示佛和法的功德，以及就独觉乘的行者和其种姓认为法是最殊胜的而言，显示法和学道僧众的功德，以及就声闻乘的行者和其种姓认为僧众是最殊胜的而言，将僧众安立为唯一的皈依处。如是说：导师、教法、学者的，三乘和三行者，就对他们有信心的那些人的意愿而言，安立了三皈依。如是所说。如是就六种人的意愿而言，分为了三皈依，是为了众生们依次安住于三乘之上的目的，但实际上，法和僧众不是究竟的皈依处。如此，法分为教法和证法两种，教法是通过证悟意义而究竟的，因此如同船只一样应当舍弃。证法中的因道谛，是属于有为法欺骗性的法，果灭谛，在声闻的宗派中如同灯灭一样不存在，而且不存在也不是作为皈依处的对境。僧众，阿罗汉们也对有为法的相状如同刽子手举起利剑一样感到恐惧，因此也皈依佛并进行学修，而皈依处不是寻求其他的皈依处。如是说：为了舍弃，为了欺骗性的法，为了不存在，为了伴随恐惧，法之二者和圣者之众，不是究竟的殊胜皈依处。
English
Moreover, since it is said that even those belonging to the realm of animals are prostrated to, it is understood that they belong to the category of the Buddha. The object of a monk's prostration is an elder who practices equally with Brahma, because there is nothing higher than the Buddha. As it is said, in that very text: In the teachings of Shariputra, it is said that an Arhat also prostrates to a Bodhisattva, therefore these are not other Three Jewels, but are considered to belong to the category of the Buddha. As it is declared. Secondly, it is to show the qualities of the Buddha, and that those of the Mahayana lineage consider the Buddha to be the most supreme, and in terms of Bodhisattvas, to show the qualities of the Buddha and the Dharma, and in terms of the practitioners of the Pratyekabuddha vehicle and their lineage who consider the Dharma to be the most supreme, to show the qualities of the Dharma and the Sangha of learners, and in terms of the practitioners of the Shravaka vehicle and their lineage who consider the Sangha to be the most supreme, the Sangha is established as the sole refuge. As it is said: The Teacher, the Teaching, the Scholar, the three vehicles and the three practitioners, in terms of the wishes of those who have faith in them, the Three Refuges are established. As it is said. Thus, in terms of the wishes of six kinds of people, the Three Refuges are divided for the purpose of beings gradually abiding in the three vehicles, but in reality, the Dharma and the Sangha are not ultimate refuges. Thus, the Dharma is divided into two: the Dharma of scripture and the Dharma of realization. The Dharma of scripture is ultimately realized through the meaning, therefore it should be abandoned like a boat. The truth of the path, which is the cause in the Dharma of realization, is a conditioned and deceptive phenomenon, and the truth of cessation, which is the result, does not exist in the tradition of the Shravakas like the extinguishing of a lamp, and that which does not exist is not a suitable object of refuge. The Sangha, even the Arhats fear the characteristics of conditioned phenomena as if a butcher were raising a sword, therefore they also take refuge in the Buddha and engage in learning and practice, and a refuge is not seeking another refuge. As it is said: For the sake of abandoning, for the sake of the deceptive Dharma, for the sake of non-existence, for the sake of being accompanied by fear, the two Dharmas and the assembly of noble ones are not the ultimate and supreme refuge.
Tibetan
མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་ནི། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་ནས་གོ་འཕང་གཞན་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དེའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེའི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པནི། རཏྣ་ཞེས་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། དཀོན་མཆོག་དོན་གཉིས་སྟོན་པས་རིན་ཆེན་དང་། ཆོས་དྲུག་གིས་མཐུན་པའི་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འབྱུང་བ་དཀོན་ཕྱིར་དྲི་མེད་ཕྱིར། །མཐུ་ལྡན་ཕྱིར་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །རྒྱན་འགྱུར་ཕྱིར་དང་མཆོག་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པ་ནི། འདོམས། གང་ལ་ན། སངས་རྒྱས་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས། དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡུལ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དོན་དེ་མདོའི་ཚིག་གང་གིས་སྟོན་ཅེ་ན། བྱང་ཆེན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། གཟུགས་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། ཞེས་སོགསརྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པ་ལ་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་སྦྱོར་བ་དང་། སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སངས་རྒྱས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། ཞེས་མཚན་ཉིད་དང་། མཚོན་བྱར་མི་སྦྱོར་བས་དང་། བྱང་ཆུབ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྦྱོར་བ་བཀག་པས་སྟོན་ཏོ། །དེ་དག་གིས་རྣམ་མཁྱེན་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་གདམས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བས་སངས་རྒྱས་སུ་འཇོག་པས་སོ། །དེས་ན་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་མཁྱེན་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ཤེ་ན། སངས་རྒྱས་དང་དོན་གཅིག་ཅིང་། སངས་རྒྱས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང
Chinese
不是的。如是说。因此，究竟的皈依处是，唯有佛陀宝，因为获得它之后，无需为了其他目的而努力，并且法和僧是它的最终归宿。正如所说：趋向圣者之义的，皈依唯是佛陀一。能仁具法身故，僧众亦是彼之终。如是说。第三，所谓“རཏྣ་(ratna，梵文天城体，ratna，珍宝)”是指珍宝，以及“དཀོན་མཆོག་(dkon mchog)”显示了珍稀和功德两个含义，因为与六法相符，所以称为“དཀོན་མཆོག་(dkon mchog，稀有殊胜)”。如是说：生起稀有故，无垢故，具力故，以及世间之，庄严转变故，以及最胜故，无有变异故，是为珍宝性。如是说。第二，分为三，第一，对佛陀宝的教诲是：教诲。对谁教诲呢？对佛陀。方式如何呢？由于不超出二谛，将所缘境与能缘境平等了知的智慧即是佛陀。经文中的哪句话显示了这个意义呢？当大菩萨行般若波罗蜜多时，不对色法作遍知的结合，因为不真正见到色法。等等，不将遍知本身作为胜义谛来执着，从色法到不混杂的佛法之间，不将境与有境结合。以及，总而言之，不对佛陀作遍知本身的结合，因为不真正见到佛陀本身。不将体性和所表结合。不对菩提作遍知本身的结合，因为没有真正见到菩提，这表明了对法界和智慧的结合的遮止。难道这些不是在显示不执着于遍知吗？如何是对佛陀的教诲呢？遍知是使成为佛陀的法的体性，因为它转法轮，所以被安立为佛陀。因此，以它的角度来显示，就是对佛陀的教诲。为什么不执着于胜义谛中的遍知呢？因为与佛陀意义相同，并且是佛陀和真如自性的菩
English
It is not. Thus it is said. Therefore, the ultimate refuge is only the Buddha Jewel, because after attaining it, there is no need to strive for other purposes, and the Dharma and Sangha are its ultimate end. As it is said: The refuge that goes to the meaning of the holy is only the Buddha. Because the Thubpa (Buddha) has a Dharmakaya, the Sangha is also its ultimate end. Thus it is said. Thirdly, "Ratna" means precious jewel, and "Dkon mchog" shows the two meanings of rarity and merit, because it is in accordance with the six qualities, it is called "Dkon mchog". As it is said: Because it is rare to arise, because it is stainless, because it is powerful, and because it transforms into the ornament of the world, and because it is supreme, and because it is immutable, it is the nature of the Jewel. Thus it is said. Secondly, it is divided into three, the first of which is the instruction to the Buddha Jewel: Instruction. To whom? To the Buddha. How? Since it does not go beyond the two truths, the wisdom that knows the object to be observed and the observer to be equal is the Buddha. Which words in the sutra show this meaning? When a great Bodhisattva practices Prajnaparamita, he does not combine form with omniscience, because he does not truly see form. And so on, not clinging to omniscience itself as the ultimate truth, not combining the object and the subject from form to the unmixed Buddha Dharma. And, in short, not combining the Buddha with omniscience itself, because the Buddha himself is not truly seen. Not combining the nature and the signified. Not combining Bodhi with omniscience itself, because Bodhi is not truly seen, which shows the prohibition of combining the Dharmadhatu and wisdom. Are these not showing non-attachment to omniscience? How is it an instruction to the Buddha? Omniscience is the nature of the Dharma that makes one a Buddha, because it turns the wheel of Dharma, it is established as a Buddha. Therefore, showing it from its perspective is an instruction to the Buddha. Why is there no attachment to omniscience in the ultimate truth? Because it has the same meaning as the Buddha, and is the nature of the Buddha and Suchness, the Bodh-