Tibetan
་ཆུབ་དག་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མདོ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྣམ་མཁྱེན། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་སངས་རྒྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་རྣམ་མཁྱེན་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བོ་ཞེས་སོ། །དགོས་ཆེད་ནི། སངས་རྒྱས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཞེན་པ་སྤང་པའི་དོན་དུའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་འདོམས་པ་ནི། འདོམས། གང་ལ་ན། ཆོས་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པས་ཆོས་ལ་འདོམས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་ཆོས་ནི། གང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ལམ་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡིན་ལ། གང་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་བསྡུས་པའི་གཞི་གཉེན་པོ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་པས་སོ། །དགོས་པ་ནི། ཡུལ་གཉེན་རྣམ་པ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ན། ཡུལ་ཅན་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་རང་བཞིན་མཁྱེན་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་ཆོས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མཆོག་གོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུའོ ། །མདོ་ནི། བྱང་ཆེན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར། དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གཞི་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། བྱང་ཆེན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དོན་དུ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མི་སྤྱོད་ཅེས་སོགས་ཀྱིས། གཉེན་པོ་དང་། ཤ་བུ་བྱང་ཆེན་དེ་ལྟར་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གྱིས་གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཕན་ཡོན་བཅུ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་རྣམ་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་འདོམས་པ་ནི། འདོམས། གང་ལ་ཞེ་ན། དགེ་འདུན་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལུང་འབོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་དང་། སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སྐྱེའི་ས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་ན་འཕགས་པ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་དང་བཅས་པས་ན་སློབ་པ། རྫོགས་བྱང་ཏུ་ངེས་པས་ན་ཕྱིིར་མི་ལྡོག་པའོ། །དེ་ལྟ་
Chinese
菩提即是体性一。经中说，佛即是遍知，遍知即是佛。菩提即是遍知，遍知即是菩提。必要是，为了断除执着佛知一切所知。第二是教诫法宝。教诫，对谁？对法。方式如何？以不离二谛，一切法胜义中无自性之方式。为何说一切法无自性即是教诫法？此处之法，即以其使人远离贪欲，道谛之自性，一切遍知之三者。以其显示无自性，则成为显示法宝之法，亦是摄于一切遍知之三者境中的基、对治和一切相，以彼等所摄之法。必要是，显示境、对治、相三种无自性时，有境法宝之自性，了知三遍知无自性后，为了断除执着法是离贪之最胜。经中说：大菩萨行般若波罗蜜多时，不应说色是实有，不应说无实有。等等，以此显示基无自性。大菩萨行般若波罗蜜多时，不应以布施波罗蜜多的目的来行般若波罗蜜多。等等，以此显示对治。舍利子，大菩萨如是行般若波罗蜜多时，不会被恶魔所乘。等等，以十一功德之门显示相之法无自性。第三是教诫僧宝。教诫，对谁？对僧众。方式如何？以不离二谛，菩萨圣者学者不退转者，于胜义中证悟无生而入之，以此授记之方式。以智慧缘菩提，以慈悲缘众生，故菩萨远离凡夫地故为圣者，具足三学之行故为学者，决定证得圆满菩提故为不退转者。如是
English
Indeed, enlightenment is of one nature. In the sutras, it says, "Buddha is omniscient, and omniscience is Buddha." Enlightenment is omniscience, and omniscience is enlightenment. The purpose is to abandon the attachment to the idea that the Buddha knows all knowable things. The second is to instruct about the Dharma Jewel. Instruction: To whom? To the Dharma. How? By the method of not straying from the two truths, that all dharmas are without inherent existence in the ultimate sense. Why is it that showing all dharmas to be without inherent existence is instructing about the Dharma? Here, the Dharma is that which causes one to be free from attachment, the nature of the truth of the path, and the three aspects of omniscience. By showing that it is without inherent existence, the Dharma that becomes the teaching of the Dharma Jewel is also the basis, the antidote, and all aspects included in the realm of the three aspects of omniscience, the dharmas included by these. The purpose is that when the three aspects of object, antidote, and aspect are shown to be without inherent existence, then the nature of the Dharma Jewel, which is the subject, having realized that the three omnisciences are without inherent existence, is to abandon the attachment that the Dharma is the supreme freedom from attachment. The sutra says: "When a great bodhisattva practices the Perfection of Wisdom, one should not say that form is real, nor should one say that it is unreal." And so on, showing the basis to be without inherent existence. "When a great bodhisattva practices the Perfection of Wisdom, one should not practice the Perfection of Wisdom for the sake of the Perfection of Generosity." And so on, showing the antidote. "Shariputra, when a great bodhisattva practices the Perfection of Wisdom in this way, the evil one will not find an opportunity." And so on, showing the Dharma of the aspect to be without inherent existence through the gate of eleven benefits. The third is to instruct about the Sangha Jewel. Instruction: To whom? To the Sangha. How? By the method of not straying from the two truths, that bodhisattvas, noble ones, learners, and non-returners should enter by realizing that there is no birth in the ultimate sense, in this way giving a prophecy. Because wisdom focuses on enlightenment and compassion focuses on sentient beings, therefore, bodhisattvas are noble because they have gone far beyond the ground of ordinary beings, they are learners because they are engaged in the activities of the three trainings, and they are non-returners because they are certain to attain perfect enlightenment. Thus,
Tibetan
བུའི་དགེ་འདུན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དབྱེ་བའི་གཞི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གསུམ་དང་། ཞུགས་པ་བཞིའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བདུན་པོ་རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྷག་ཅིག་བརྒྱད་པའོ། །ཟུ ང་བཞིའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྐབས་འདིར་དགྲ་བཅོམ་པ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དབྱེ་བའི་གྲངས་ནི་གྲངས་ཉི་ཤུར་ཆད་པ་ཉིད་དོ། །འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་། སོགས་པས་བསྡུས་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་གནས་པ་གོང་འཕོ་སོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །ཕྱེ་བའི་ངོ་བོ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་འབྲས་ལྔ། ཕྱིར་འོང་ཞུགས་འབྲས་གསུམ། ཕྱིར་མི་འོངས་ཞུགས་འབྲས་བཅུ། དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་བྱ་བ་ངན་ཞེན་གྱི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་མ་ཞེན་པ་ལ་གདམས་པ་ནི། འདོམས། གང་ལ་ན། ངན་ཞེན་པ་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས་གང་ལ་ཞེན་པར་བྱ་བ། ལུས་ལ་སོགས་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། ། དགོས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབྱེ་བ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་སྦྱོར་བས་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བས་དེའི་གཉེན་པོར་རོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། སྒྲུབ་པ་པོ་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ལ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བསོད་ཉམས་ཀྱིས་སོ། །མདོ་ནི། བྱང་ཆེན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པས་ནི། ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་གང་གིས། སེར་སྣ་ནས། ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་བར་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་པའོ། ། ལྔ་པ་སྒྱིད་ལུག་པའི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་དལ་བ་མེད་པར་གདམས་པ་ནི། འདོམས། གང་ལ་ན། སྒྱིད་ལུག་པའི་ལེ་ལོ་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས་གཟུགས་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལ་བདེན་པར་རློམ་ན་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བས་བདེན་པར་རློམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དགོས་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ལ་དུས་ཐུང་ངུ་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་པོར་རློམ་ནས། དངངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ལ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉམས་ལེན་ལ་ཡོངས་འདུ་སྐྱོ་བར
Chinese
那麼，僧伽的種類有多少呢？以果位而安住的分類有三種，以進入果位的分類有四種，由此分為七種補特伽羅，加上獨覺佛，共有八種。如果以四種資糧的分類，不是會變成八種補特伽羅嗎？沒有過失，因為這裡阿羅漢不包括在僧伽寶中。原因也在於，阿羅漢屬於佛寶。分類的數量實際上減少到二十種。分類的原因是：由於根器遲鈍和（根器敏銳）等，以及根器敏銳者進入果位、安住果位、向上提升等的差別。所分的自性是：入流果五種，一來果三種，不來果十種，阿羅漢和獨覺佛等。第四，對於以惡行為樂的懈怠的對治，是勸誡不要執著：勸誡。勸誡誰呢？勸誡以惡行為樂者。如何勸誡呢？以不離二諦的方式，對於應當執著的事物，身體等三門的事業，以顯示在勝義諦中無自性的方式勸誡。必要是：由於發起精進，對於如前所說的發心之分類的意義，以精進修持而努力，對於根器遲鈍者，有些人會產生強烈的執著，這是為了對治這種執著。以什麼對治呢？以修行者自己對身體等三門的事業真實顯現執著的罪過來對治。經文是：以大乘般若波羅蜜多行持，無論以身體、語言、意，從慳吝到智慧邪見之間的發心，所執著的身體等都是不可得的。第五，對於懶惰懈怠的對治，是不放逸的勸誡：勸誡。勸誡誰呢？勸誡懶惰懈怠者。如何勸誡呢？以不離二諦的方式，如果對於從色蘊到現證菩提之間的事物執著為真實，就會感到厭煩，因此以顯示不執著為真實的方式勸誡。必要是：由於發起精進，對於如前所說的意義而努力，即使對於短暫的時間，也認為是漫長的，對於具有恐懼本性的人，有些人會對修行感到厭倦
English
So, how many types of Sangha are there? The basis of division is threefold, based on abiding in the result, and fourfold based on entering the result, thus dividing into seven types of individuals, plus the Pratyekabuddha, making eight in total. If divided by the four requisites, wouldn't it become eight types of individuals? There is no fault, because here the Arhat is not included in the Sangha Jewel. The reason is that the Arhat belongs to the Buddha Jewel. The number of divisions is actually reduced to twenty. The reason for the division is: due to dull faculties and (sharp faculties) etc., and the differences in sharp faculties entering the result, abiding in the result, ascending, etc. The nature of the divisions is: five types of Stream-enterers, three types of Once-returners, ten types of Non-returners, Arhats, and Pratyekabuddhas, etc. Fourth, the antidote to laziness that delights in evil deeds is the advice not to be attached: Advice. To whom? To those who delight in evil deeds. How to advise? By not deviating from the two truths, regarding what should be clung to, the activities of the three doors of body, speech, and mind, advise by showing that they are without inherent existence in the ultimate truth. The necessity is: due to generating diligence, for the meaning of the divisions of bodhicitta as previously explained, by diligently practicing and striving, some with dull faculties will develop strong attachment, this is to counteract that attachment. With what to counteract? By the practitioner's own fault of truly appearing to cling to the activities of the three doors of body, speech, and mind. The sutra is: By practicing the Great Vehicle Prajnaparamita, whether with body, speech, or mind, from miserliness to the mind of wrong wisdom, the body etc. that are clung to are unobtainable. Fifth, the antidote to sluggish laziness is the advice of non-complacency: Advice. To whom? To the sluggishly lazy. How to advise? By not deviating from the two truths, if one clings to things from the aggregates to complete enlightenment as real, one will become weary, therefore advise by showing the way of not clinging to them as real. The necessity is: due to generating diligence, for the meaning as previously explained, even for a short time, one thinks it is long, for those with a fearful nature, some become weary of practice