Tibetan
་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ཞེས་པ་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འཕགས་བཞིའི་བཞེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡུམ་མཁྱེན་པ་གསུམ་པོ་རྫས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ཞེས་པ་ཅི་ལྟར་འཐད། རྩ་བར་ཡང། ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ཚོགས་བཅས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཡུམ་དེ་ལ་ཞེས། གཅིག་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་རྣམས་ལ་ཞེས་མང་པོའི་ཚིག་སྦྱར་བར་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། ། གསུམ་པ་ལ། དགོས་དོན་བསྡུས་དོན་ཚིག་དོན་རྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་བཞིའི། དང་པོ་ལ་དང་བའི་རྐྱེན་དང་། དེ་ལས་དང་བ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཞེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གསུམ། ཐོས་པ་ལས་དང་བ། དང་བ་ལས་གུས་པ། གུས་པ་ལས་ལེགས་པའི་མཆོག་ཐོབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་དབང་རྟུལ་དང་བའི་ཚུལ་དང་། དབང་རྣོན་དང་བའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། དད་པ་སྐྱེའོ། །གང་ན། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཚིག་ཙམ་ལས་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་རྣམས་སོ། །གང་ལ་ན། ཡུམ་འདི་ལའོ། །རྐྱེན་གང་ལས་ན། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དེ་ཐོས་ནས་སོ། །དུས་ནི་རེ་ཤིག་སྟེ་དུས་དང་པོར་རོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཡོད་ངེས་སྙམ་པ་དང་། དེ་ཡང་ཐོས་མ་ཐག་ཁོ་ནར་མྱུར་དུའོ། །ངོ་བོ་ནི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ཆེན་པོར་སྐྱེ་བས་ན་རབ་ཏུའོ། །གཉིས་པ་ནི། རབ་ཏུ་དང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དྲང་། སུ་ཞིག་ན། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་འཇུག་པའི་དབང་རྣོན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་བ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་པ་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་དུ་མ་ཟད་ཅེས་པའོ། །གང་ལ་ན། ཡུམ་དེ་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་སྲིད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་སྟེའོ། །གང་ཞིག་ཅེ་ན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་བུ་དེ་ཉིད་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྡོག་པ་ནས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བཞག་པས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པས་ཉན་རང་བྱང་སེམས་རྣམས་བསྐྲུན་པར་མཛད་པ་ནིའོ། །དབང་རྣོན་གྱི་ངེས་པ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་མཐོང་བའམ། གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡི
Chinese
也就能很好地解释“三世一切智之体性，具有三种相”了。如果不是这样，为了成办四圣的意愿，这三个般若波罗蜜多仅仅是各自不同的事物，怎么能说是具有三种相呢？根本颂中也说：声闻、菩萨众，以及佛陀之母。这样用一个词来表达是不合理的，应该用复数来表达“诸母”才对。第三，以必要、略义、词义、辩驳回答四方面来确定。第一方面，有信心的因和从那产生信心两种。第一种是：以“寻求寂静的声闻们”这个偈颂来说明。第二方面，有广说和义理归纳两种，第一种有三种：从听闻产生信心，从信心产生恭敬，从恭敬获得殊胜的妙善。第一种又分根器迟钝者生信之理和根器敏锐者生信之理两种，第一种是：生起信心。在哪里生起呢？在仅仅随顺信心的语句中产生定解的那些人。对于什么呢？对于这部经母。从什么因缘呢？从听闻赞颂的偈颂。时间是暂时，即最初的时候。方式是怎样的呢？对于这样的功德，不怀疑有或没有，而是认为必定有，并且也是听闻之后立即快速地产生。本体是因为不会被因缘所夺而大大地产生，所以是极度的。第二种是：使之生起极度的信心。这样说。谁呢？对于法的体性，通过理智进行分析而进入的根器敏锐的随法行者们也是。这说明不仅仅是随信行者。对于什么呢？对于这部经母。方式是怎样的呢？确定无疑地认为这必定是不会被鬼神所食的。什么呢？证悟到无二智慧自性的般若波罗蜜多，唯一的那部经，从基、道、果三种无生中返回，安立为三世一切智之体性，以本体唯一而反体各异的方式，具有三种相，佛陀等创造了声闻、独觉、菩萨们。根器敏锐者的定解是：依赖于见到能立，或者没有见到所害。
English
It will also be well explained that "the nature of the three omniscient ones, possessing three aspects." If not, in order to accomplish the wishes of the four noble ones, these three Prajñāpāramitās are only different things, how can it be said to have three aspects? In the root verse it also says: Śrāvakas, Bodhisattvas, and the mother of the Buddhas. It is unreasonable to express it in one word, it should be expressed in the plural as "mothers." Thirdly, it is determined by four aspects: necessity, summary meaning, word meaning, and refutation and answer. The first aspect has two: the cause of faith and the arising of faith from it. The first is: to explain with the verse "Those who seek peace, the Śrāvakas." The second aspect has two: detailed explanation and summarization of meaning, the first has three: from hearing arises faith, from faith arises respect, from respect one obtains the supreme goodness. The first also has two: the way of faith for those with dull faculties and the way of faith for those with sharp faculties, the first is: Faith arises. Where does it arise? In those who give rise to certainty from merely following the words of faith. For what? For this mother of sutras. From what cause? From hearing the verses of praise. The time is temporary, that is, at the beginning. How is the manner? For such qualities, without doubting whether they exist or not, but thinking that they must exist, and also quickly arising immediately after hearing. The essence is that it is born greatly because it is not robbed by causes, so it is extreme. The second is: to make it generate extreme faith. So it is said. Who? For those with sharp faculties who enter by analyzing the nature of the Dharma with reason, the followers of the Dharma are also. This shows that it is not only the followers of faith. For what? For this mother of sutras. How is the manner? It is determined with certainty that this must not be eaten by ghosts. What? Realizing that the Prajñāpāramitā of the nature of non-dual wisdom, the only sutra, returns from the three unborn bases, paths, and results, and is established as the nature of the three omniscient ones, with the manner of having three aspects in the way that the essence is one but the reverse is different, the Buddhas and others created the Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. The certainty of those with sharp faculties is: relying on seeing the proof, or not seeing the harm.
Tibetan
ན་ན། འདིར་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡོད་ཅེ་ན། སྔ་རབས་པ་དག་གཞུང་སྔ་མ་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་བ་དང་། ཕྱི་མ་སྒྲུབ་བྱེད་མཐོང་བ་ལ་སྦྱོར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གཞུང་གི་ཡི་གེའི་དོན་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མཐོང་ན་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་བ་ཕུགས་ལ་གྲུབ་པས་བཀོད་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ཚད་མས་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་བ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་གྱིས་སྲས་འཕགས་བཞི་བསྐྲུན་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་སྐོག་གྱུར་ཡིན་པས་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོགས་ལྡན་ཤིན་ལྐོག་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡང་། ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་མཐོང་ཞིང་རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་འདིར་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད། སྲས་འཕགས་བཞི་སྐྱེད་པའི་ཡུམ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་ཞིང་སྒྲུབ་བྱེད་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ལུང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ནས་ཅེས་པ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཚིག་གོ ། ཚད་མ་གང་གིས་གནོད་པ་མ་མཐོང་ཞེ་ན། འདི་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་ན། གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སོགས་པས་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་དང་། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་དང་། རྟེན་འབྲེལ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་ཚད་མས་གནོད་དགོས་ན་དེ་དག་གིས་གནོད་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུམ་གྱིས་འཕགས་བཞི་སྐྱེད་པ་ཀུན་རྫོབ་དུ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གིས་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་དོན་དམ་དུ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གང་གིས་འགྲུབ་སྙམ་ན། གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདི་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ། ངོ་བོ་ལ་དཔྱོད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་རྟགས་དགོད། ཚུལ་སྒྲུབ། ལུང་དང་སྦྱར་བ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། གང་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དེ་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། གཞི་ལམ་རྣམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའམ། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་ལ་ནི་དོན་དང་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་ངེས་ལ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དོན་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་རགས་པ་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། སྒྲིབ་མ་སྒྲིབ་གཡོ་མི་ག
Chinese
那么，这里有什么理由呢？古代的人们，对于之前的论典没有见到能破斥的，对于之后的论典见到能成立的，即使这样结合也不合理，因为没有进入论典文字的意义。如果见到事物力量的成立，那么没有见到能破斥的，根本上已经成立，所以安排是无意义的。因此，这里以量没有见到能破斥的，就是理由。母亲生下四圣子，这是非常隐蔽的，所以事物力量的成立是不合理的。有证悟者进入极隐蔽之处的原因也是，仅仅是见到经文的成立，而没有见到理性的破斥而已。因此，这里基、道、相三种没有生，完全了知是赞颂偈的意义的特征。对于有生下四圣子的母亲，没有见到能破斥的，并且见到能成立的赞颂的经文的缘故。这样结合之后，那么，这个词是理由的词。以什么量没有见到破斥呢？如果这里有破斥，那么，与一和多的自性相离的缘故，以及等等，金刚屑和，有无生灭和，缘起等等，如果需要以破斥生的量来破斥，那么因为没有见到那些的破斥。母亲生下四圣子是世俗谛，而那些破斥生是胜义谛的缘故。或者，基、道、相诸法没有生，以什么成立呢？以与一和多的自性相离的缘故等等的量来结合。确定这个有四个，第一个，对自性进行观察，对一和多相离安立为理由。成立方式。与经文结合有三个。第一个是，凡是与一和多的自性相离的，那在胜义中就没有真实的自性，例如影像一样。基、道、相的法也是与一和多的自性相离的。这是未见的遍及者，或者自性的理由。第二个，有法和周遍，两个中的第一个是，事物决定为意义和意识两种，瓶子和氆氇等等，作为意义而著称的，粗大的没有成立为一个，遮蔽不遮蔽，动不动。
English
So, what is the reason here? The ancients, even if they combined the previous treatises without seeing what could refute them, and the subsequent treatises seeing what could establish them, it is unreasonable, because they have not entered the meaning of the words of the treatises. If the establishment of the power of things is seen, then not seeing what can refute it is fundamentally established, so the arrangement is meaningless. Therefore, here, the reason is that the valid cognition does not see what can refute it. The mother giving birth to the four noble sons is very obscure, so the establishment of the power of things is unreasonable. The reason why those with realization enter the extremely obscure is also because they only see the establishment of the scriptures and do not see the refutation of reason. Therefore, here, the basis, path, and aspect, the three are not born, and completely knowing is the characteristic of the meaning of the verse of praise. Because there is a mother who gives birth to the four noble sons, and she does not see what can refute it, and sees the scripture of praise that can establish it. After combining in this way, then, this word is the word of reason. What valid cognition does not see the refutation? If there is a refutation here, then, because it is separated from the nature of one and many, and so on, Vajra Splinter and, existence and non-existence, arising and ceasing, and dependent origination, etc., if it is necessary to refute with the valid cognition that refutes arising, then because those refutations are not seen. The mother giving birth to the four noble sons is conventional truth, and those refutations of arising are ultimate truth. Or, the basis, path, and aspect, all dharmas are not born, by what are they established? Combine with the valid cognition of the reason of being separated from the nature of one and many, and so on. There are four ways to determine this, the first is, to examine the nature, establish the reason for being separated from one and many. The way of establishing. There are three ways to combine with the scriptures. The first is, whatever is separated from the nature of one and many, then in the ultimate, there is no true nature, like an image. The dharmas of the basis, path, and aspect are also separated from the nature of one and many. This is the unobserved pervader, or the reason of nature. The second, there are the subject and the pervasion, the first of the two is, things are determined to be two kinds, meaning and consciousness, pots and woolen cloth, etc., which are known as meaning, the coarse ones are not established as one, obscuring and not obscuring, moving and not moving.