Tibetan
བཤད་པ་ཉེ་བར་དགོད་པ། བཤད་པ་ཉེ་བར་དགོད་པ། གཉིས་པ་བཤད་པ་ཉེར་བར་དགོད་པ་ལ་གསུམ། བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་ཡན་ལག་མཆོད་བརྗོད། བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་དགོས་འབྲེལ། འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཚམས་སྦྱར། རྩ་བ། འགྲེལ་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དྲང་། གང་གིས་ན། འཕགས་པ་བྱམས་པས་སོ། །དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ན། རེ་ཤིག་ཅེས་པ་གོ་རིམ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཕྲད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་མཆོད་བརྗོད། དགོས་འབྲེལ། ལུས་རྣམ་གཞག་སོགས་བྱ་བ་དུ་མ་ཡོད་པའི་དང་པོར་རོ། །གང་ལ་ན། འཕགས་བཞིའི་ཡུམ་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིའོ། །དགོས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་རང་དོན་ནི། དམ་པ་རྣམས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་རང་ཉིད་ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་དོན་ནི། ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུའོ། །འདི་ལ་གང་ཟག་གང་ཞིག །ཡུལ་གང་ལ། ཚུལ་ཇི་ལྟར། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གདུལ་བྱ་གཞན་དག་གོ །གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གདུལ་བྱའི་རེ་བ་བསྐོང་བས་རིན་པོ་ཆེ་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པས་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་ཅིང་བློས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འབྱུང་གནས་ལའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐད་དོད་བྷ་ག་ཝན་ཞེས་པ་བཅོམ་པ་དང་། ལྡན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པས་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མམ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་བཅོམ་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། ཉོན་མོངས་ལས་དང་དེ་བཞིན་སྐྱེ། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་དེ་བཞིན། །གང་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཆོས་བཅོམ། །དེ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བཤད། །ཅེས་དང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན། འདོད་རྒུར་དབང་བསྒྱུར་པས་དབང་ཕྱུག །མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པས་གཟུགས་བཟང་། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་ཚོགས་རྣམས་བསྟན་བྱ་ཡིན་པས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་སྙན་པར་གྲགས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། སྐལ་བ་དྲུག་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་ཏེ་སམ་བུ་ཊི་ལས། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་། །དཔལ་དང་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་སྐལ་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རབ་
Chinese
释说略述。 释说略述。 第二，释说略述分三：增益福德之支分赞颂，入论之支分必要联系，所入之论之自性真实宣说。第一，作连接。根本，解释三者的第一个是，念诵“敬礼”二字。谁敬礼呢？圣者弥勒。何时呢？“稍待”是表示顺序的词语。造论时，赞颂，必要联系，身体安立等诸多事业的最初。对谁呢？对四圣之母。以何种方式呢？以引导至寂静等功德如实宣说为先导。必要分二，第一是自利，圣者们在从事事业之初，向所欲之神敬礼，即圣者弥勒自己。第二是利他，为了生起智慧。对此，何人？对何处？以何种方式？为何目的？第一是，信仰和追随佛法的其他所化众生。第二是，调伏者是圆满证悟，断除了宝藏，所以是无与伦比、不可思议的来源。世尊的梵语是Bhagavan，包含摧毁和具有两种含义，从第一种含义来说，摧毁了一切烦恼三毒或二障，所以是世尊。金刚顶经中说：“烦恼业及彼所生，烦恼所知障亦然，何亦不顺品法摧，是故此说为世尊。”第二种含义是，随心所欲地掌握权力是自在，以妙相庄严是美貌，因为世间和出世间的圆满都是所要显示的，所以是光荣，普遍美名远扬，对一切所知无碍的智慧，以及成办有情之义的精进。具有六种功德，所以是世尊。三部经中说：“自在与美貌，光荣与名声，智慧与精进，此六者称为功德。”第三是，极
English
Explanation: Brief Summary. Explanation: Brief Summary. Secondly, the explanation is briefly summarized into three parts: the branch of increasing merit is praise, the branch of entering the treatise is the necessity of connection, and the nature of the treatise to be entered is truly explained. First, make a connection. The root text, the first of the three commentaries, is to recite the words "Homage." Who is paying homage? The noble Maitreya. When? "For a moment" is a word that indicates order. When composing a treatise, praise, necessity of connection, and the establishment of the body are the first of many activities. To whom? To the mother of the four noble ones. In what way? By preceding with the truthful declaration of virtues such as leading to tranquility. Necessity is divided into two, the first is for one's own benefit, the noble ones pay homage to the desired deity at the beginning of engaging in activities, that is, the noble Maitreya himself. The second is for the benefit of others, in order to generate wisdom. Regarding this, who? To where? In what way? For what purpose? The first is, other disciples who have faith and follow the Dharma. The second is, the subduer is the source of complete enlightenment, having abandoned treasures, so it is unparalleled and inconceivable. The Sanskrit word for Bhagavan is Bhagavan, which contains two meanings: destroying and possessing. From the first meaning, it destroys all three poisons of afflictions or the two obscurations, so it is Bhagavan. The Vajra Peak Sutra says: "Afflictions, karma, and what arises from them, as well as the obscuration of afflictions and knowledge, whatever destroys the Dharma of unfavorable qualities, therefore it is said to be Bhagavan." The second meaning is, mastering power at will is freedom, being adorned with excellent marks is beauty, because the perfections of the world and beyond are to be shown, so it is glory, universally renowned, unobstructed wisdom towards all knowable objects, and diligence in accomplishing the meaning of sentient beings. Having six qualities, so it is Bhagavan. The Three Sections Sutra says: "Freedom and beauty, glory and fame, wisdom and diligence, these six are called qualities." The third is, extremely
Tibetan
ཏུ་སྟེ་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པར་ཆེན་པོར་རོ། །བཞི་པ་ནི། དང་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཐོས་སོགས་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལ་དང་བ་ལ་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་མཐོང་ནས་དེའི་དོན་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་བརྩོམ་ཞེ་ན། ངེས་པར་བཟུང་ཞེས་དྲང་། གང་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དང་བའིའོ། །གང་དུ་ན། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་ནོ་སྟེ། དང་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །གང་གི་ན། འཕགས་པ་བྱམས་པའི་མཉམ་གཞག་སོ་སོར་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་བཟུང་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དཔེར་ན་མེ་དང་དུ་བའི་འབྲེལ་བ་མངོན་སུམ་ཕྲུགས་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས། དེས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ངེས་པར་བྱེད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་མཉམ་གཞག་གིས་རང་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་དེས་དྲངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པའོ། ། གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། རྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་བསྟོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་གཉིས། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་དང་། དོན་བསྡུས་ཏེ་འཕགས་པའི་ཡུམ་དུ་བསྟོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ནི། ཁྲིད་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཅེས་སྦྲེལ། གང་ཟག་གང་། ཐབས་གང་གིས། འབྲས་བུ་གང་དུ་ཁྲིད་ཅེ་ན། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཞེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ནི། ཤྲ་བ་ཎཾ་ཞེས་པ་ཐོས་པ་དང་། སྒྲོག་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པས། ཐོས་སྒྲོག་སྟེ། རང་གིས་ཐོས་པའི་གདམས་ངག་གི་འབྲས་བུ་གཞན་ལ་སྒྲོགས་སམ། ཡང་ན་ཐེག་ཆེན་ཀྱི་ཆོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐོས་པ་རང་ཉིད་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྒྲུབ་པར། དེའི་རིགས་ཅན་གཞན་ལ་སྒྲོགས་པས་ན། དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དམ་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོ་ལས། མགོན་པོ་དེ་རིང་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཡང་དག་བསྒྲགས་པར་བགྱི། །བྱང་ཆུབ་པ་ཡི་སྒྲ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་བས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་མི་ཟད་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བསམ་པ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡིད་འབྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་དང་དེའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་མྱང་འདས་ཚོལ་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་སོ། །གཉིས་
Chinese
因此，不会被因缘所夺，非常重要。第四，是为了以信心的力量，通过听闻等而进入。如果有人问，在般若波罗蜜多母那里见到什么利益而开始为了她的缘故而顶礼呢？回答说，要如实地说“确定把握”。在哪里确定把握呢？在无二智慧的自性，般若波罗蜜多母的极度信心处。在哪里呢？在努力获得暂时和究竟的一切利益之处，即说是最初之因的地方。从谁那里获得呢？从圣者慈氏的等持，各自明辨的智慧那里获得。那不是无分别吗？如果是无分别，如何把握因果关系呢？没有过失。例如，火和烟的关系，通过现量三法印完全确定后，由此引发的定解来确定。这里也是一样，等持以在自相续中体验的方式完全确定后，由此引发的后得清净世间智慧来确定。第二部分包括正文和通过辩驳来确定两个方面。第一部分包括赞颂和顶礼两个方面。第一部分又分为两个方面：通过宣说三智的功德来赞颂，以及总结意义赞颂为圣母。第一部分又分为三个部分，第一部分是通过基础智引导到寂灭来赞颂，将“引导”与“顶礼”相连。引导的是什么人？通过什么方法？引导到什么果位？首先是“声闻寻求寂灭者”，声闻，梵文Śrāvaṇaṃ，有听闻和宣说两种含义，即听闻宣说，自己听闻的教言之果向他人宣说，或者对于大乘之法，对于如来所听闻的自己不修随顺，而向其他同类宣说，所以称为声闻。如《妙法莲华经》所说：“世尊，今日我等成声闻，宣说殊胜菩提法，亦复演说菩提声，是故我等声闻众，其数无尽同虚空。”意思是，心想轮回的痛苦而厌离，寻求寂灭烦恼及其果报痛苦的涅槃并为之努力的人们。第二
English
Therefore, it is very important that it is not taken away by conditions. Fourth, it is in order to enter through hearing, etc., by the power of faith. If someone asks, what benefit is seen in the Mother Prajñāpāramitā that one begins to prostrate for her sake? Answer, one should truthfully say "certainly grasped." Where is it certainly grasped? In the nature of non-dual wisdom, in the extreme faith of the Mother Prajñāpāramitā. Where is it? In the place where all temporary and ultimate benefits are obtained, that is, where it is said to be the initial cause. From whom is it obtained? From the Samadhi of the noble Maitreya, from the wisdom of individually discerning. Is that not non-conceptual? If it is non-conceptual, how does it grasp the cause-and-effect relationship? There is no fault. For example, the relationship between fire and smoke, after being completely determined by the three characteristics of direct perception, is determined by the definite understanding that arises from it. Here too, after the Samadhi is completely determined by experiencing it in one's own mindstream, it is determined by the subsequent attainment of pure worldly wisdom that arises from it. The second part includes two aspects: the main text and the determination through refutation. The first part includes two aspects: praise and prostration. The first part is further divided into two aspects: praising by expressing the qualities of the three wisdoms, and summarizing the meaning and praising as the Holy Mother. The first part is further divided into three parts, the first part is praising by guiding to quiescence through the base wisdom, connecting "guiding" with "prostration." Who is guided? By what method? To what result is one guided? First is "those who seek the peace of the Śrāvakas," Śrāvaka, Sanskrit Śrāvaṇaṃ, has two meanings: hearing and proclaiming, that is, hearing and proclaiming, proclaiming the fruit of the teachings they have heard to others, or, with regard to the Mahāyāna Dharma, not cultivating conformity with what they have heard from the Tathāgata themselves, but proclaiming it to others of the same kind, so they are called Śrāvakas. As the Lotus Sutra says: "World Honored One, today we have become Śrāvakas, proclaiming the supreme Bodhi Dharma, and also expounding the sound of Bodhi, therefore we Śrāvaka assembly, are inexhaustible like space." It means those who, thinking of the suffering of samsara, are disgusted and seek the Nirvana that pacifies afflictions and their resulting suffering, and strive for it. Second