Tibetan
འི་ཕྱིར་འདིའི་གོང་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་གཞན་མེད་དོ། ། དེ་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ནི། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་གཟུགས་དང་ཐོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཤིག་སྟེ་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ནི། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱང་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་གཟུང་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། འདུ་ཤེས་ནི་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའོ། །འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ནི་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་པའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་དེ་དག་ཉོན་མོངས་ཅན་ནི་རང་སའི་ཉོན་མོངས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ལ་རོ་མྱོང་བའི་སྲེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་བ་ནི། སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བ་ནི། ཁྱད་པར་མ་ཐོབ་པར་སེམས་ཁེངས་པར་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་ཤས་ཆེ་བ་ནི། རང་གི་གནས་པ་ལ་ཐར་ལམ་ཡིན་སྙམ་སུ་སོམ་ཉི་ཟ་བའོ། །དེ་དག་ནི་ས་བོན་རུལ་པ་དང་འདྲ་བར་རྣམ་སྨིན་མི་འཕེན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་མ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་དང་འདྲ་བས་བསམ་གཏན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དག་པ་ནི། རང་སའི་ཉོན་མོངས་པས་མ་བསླད་པའི་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉམས་པ་ཆ་མཐུན་དང་། གནས་པ་ཆ་མཐུན་དང་། ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན་དང་། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། དག་པའི་བསམ་གཏན་གང་གིས་མཇུག་ཐོགས་སུ་རང་སའམ་འོག་སའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་གི་འཇུག་ཐོགས་སུ་རང་ས་དང་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན་དག་པ་གཞན་འདྲེན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ས་གོང་མའི་བསམ་གཏན་དག་པ་བ་གཞན་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། གང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའོ། །སྲིད་རྩེ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན་མེད་དེ། དེའི་གོང་ན་ས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་བཞི་བཞི་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདེན་པའི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་ནི་ཟག་མེད་ཅེས་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ། ཡན་ལག་དང་། གྲངས་དང་། གོ་རིམ་ངེས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གསུམ་གྱིས་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན། གྲངས་ངེས་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་དང་། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །གཉིས་པར་ནི་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །གསུམ་པར་ནི། ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བཏང་སྙོམས་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །བཞི་པར་ནི། དྲན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྟོག་པ་ནི། འདོད་པ་རགས་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དཔྱོད་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང་ཉུང་བ་དང་ཚེ་རིང་བ་དང་ཐུང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཞིབ་མོར་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེ་གཉིས་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་སྟེ། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་སོགས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་སྤོོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཏེ། དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་དཔྱོད་སོགས་གཉེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ནི། དྲན་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །རྟོག་དཔྱོད་སོགས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་སྤོོང་བའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་བྱིང་རྒོད་ལ་བྱ་ར་བྱེད་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་། སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འཇོག་པའི་འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས་རྣམས་ནི་ག
Chinese
因此，在此之上没有其他的世间之位了。 如此，空无边处生处是：在加行的时候，将色和有对的认识完全破除，在正行的时候，那显现的心一境性与相应者。识无边处生处是：心想“虚空无边”的那个识，也想“识也是无边的”，由此那显现了。无所有处生处是：心想“所取之物什么也没有”，由此那显现了。非想非非想处生处是：认识是疾病、脓疮和箭伤。没有认识是完全的愚痴。有认识非非有认识是寂静殊胜，这样心想，由此那显现的心一境性与相应者。禅定和无色界的那些烦恼是有与自地烦恼相应的心一境性。那也有四种：贪欲重的，是与品尝禅定之乐的贪欲相应的。见解重的，是生起对前际的妄想等的见解的。我慢重的，是没有获得殊胜境界却内心骄傲的禅定。怀疑重的，是怀疑自己的境界是解脱道。那些就像腐烂的种子一样，因为不投生果报，所以不是作为因的等持禅定，只是因为与禅定相似，所以被近似地称为禅定。清净的是：没有被自地的烦恼染污的善的一境性与相应者，那也有四种：退分、住分、胜分、决择分。第一种是：以清净的禅定，在其后接连生起自地或下地的烦恼，并且随顺于此。第二种是：在其后接连引出与自地相同的其他清净禅定。第三种是：在其后接连获得上地的其他清净禅定。第四种是：在其后接连引出超世间的道。有顶没有胜分，因为
English
Therefore, there is no other worldly realm above this. Thus, the sphere of infinite space is: at the time of application, the perception of form and resistance is completely destroyed, and at the time of the main practice, the single-pointedness of mind that manifests, together with its concomitants. The sphere of infinite consciousness is: the consciousness that thinks "space is infinite," also thinking "consciousness is also infinite," thereby manifesting that. The sphere of nothingness is: thinking "there is nothing to be grasped," thereby manifesting that. The sphere of neither perception nor non-perception is: perception is disease, boils, and arrow wounds. Non-perception is complete delusion. Having perception that is neither existent nor non-existent is peaceful and excellent, thus thinking, thereby manifesting the single-pointedness of mind together with its concomitants. Those meditative stabilizations and formless realms that are afflicted are the single-pointedness of mind that is associated with the afflictions of their own realm. These are of four types: those dominated by desire are associated with the desire to taste the pleasure of meditative stabilization. Those dominated by views generate views such as speculation about the beginning. Those dominated by pride are meditative stabilizations in which the mind is conceited without having attained special qualities. Those dominated by doubt are those who doubt whether their own state is the path to liberation. These are like rotten seeds, and because they do not produce fruition, they are not meditative stabilizations of causal equipoise, but are merely approximated as meditative stabilizations because they resemble meditative stabilization. The pure ones are the virtuous single-pointedness of mind together with its concomitants, which are not defiled by the afflictions of their own realm. These are of four types: the declining aspect, the abiding aspect, the excelling aspect, and the definitive aspect. The first is: the pure meditative stabilization that is immediately followed by the arising of afflictions of its own or a lower realm, and is in accordance with that. The second is: that which immediately leads to another pure meditative stabilization that is the same as its own realm. The third is: that which immediately leads to the attainment of other pure meditative stabilizations of a higher realm. The fourth is: that which immediately leads to the path that transcends the world. The peak of existence does not have the excelling aspect, because
Chinese
因为在它之前没有其他土地。其他也应知有四个。以如实证悟真谛之禅定和无色为无漏。第四，以支分、数量和次第决定之三种，于第一者有支分之差别，各自分别之义，数量决定之三种。第一是，初禅有五支：觉、观、离生喜、乐、一心。第二有四支：内净信、定生喜乐、一心。第三有五支：念、正知、舍、乐、一心。第四有：念和舍清净，非乐非苦之受和一心等。第二是，初禅之觉是粗欲。初禅是寂静，是普遍寻求之相。观是，在其下以烦恼多寡、寿命长短等之门，详细观察差别之相。此二者是能对治之支分，因为能遣除欲之贪欲、嗔恚和不悦等初禅之不顺品。罪恶不善法之远离所生之喜乐是利益之支分，因为彼等能利益禅定者之身心。一心是处所之支分，因为依靠它，觉观等能对治和利益之支分得以进入。同样，二禅有：念、正知、舍三者自性之内净信是对治之支分。为了遣除觉观等二禅之不顺品。定生之喜乐是利益之支分。三禅是，不忘失三摩地之所缘之念和观察沉掉之正知，以及使心平等安住之行舍等是
English
Because there is no other land before it. Others should also know that there are four each. Samadhi that directly realizes the truth and the formless are said to be without outflows. Fourth, with three aspects: divisions of limbs, number, and definite order. In the first, there are divisions of limbs, the meaning of each division, and three aspects of definite number. The first is: the first dhyana has five limbs: vitarka (conceptualization), vicara (analysis), joy born of seclusion, bliss, and one-pointedness of mind. The second has four limbs: inner clarity, joy and bliss born of samadhi, and one-pointedness of mind. The third has five limbs: mindfulness, awareness, equanimity, bliss, and one-pointedness of mind. The fourth has: mindfulness and complete purity of equanimity, a feeling that is neither pleasure nor pain, and one-pointedness of mind, etc. The second is: the vitarka of the first dhyana is coarse desire. The first dhyana is peaceful, and is of the nature of universally seeking. Vicara is: under it, it is of the nature of carefully examining the differences through the gates of more or less afflictions, long or short life, etc. These two are limbs of antidotes, because they eliminate the unfavorable aspects of the first dhyana such as desire's attachment, hatred, and displeasure. The joy and bliss born of the seclusion of sinful and unwholesome dharmas are limbs of benefit, because they benefit the body and mind of those in dhyana. One-pointedness of mind is a limb of location, because relying on it, the limbs of antidotes and benefits such as vitarka and vicara can enter. Similarly, the second dhyana has: inner clarity, which is the nature of mindfulness, awareness, and equanimity, is a limb of antidote. In order to eliminate the unfavorable aspects of the second dhyana such as vitarka and vicara. The joy and bliss born of samadhi are limbs of benefit. The third dhyana is: mindfulness that does not forget the object of samadhi, awareness that observes sinking and excitement, and equanimity that keeps the mind in a state of equality are