Tibetan
མ་ཅན་བརྟེན་པ་ནང་གི་བཅུད་སྦྲང་རྩི་དང་ལི་ཁ་ར་དང་འབྲུ་མར་ལ་སོགས་པས་བླུགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དེ་དང་དེའི་སྣོད་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐ་དད་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཐེག་པ་གསུམ་རིགས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པས་སོ། །དཔེའི་སྐབས་སུ་འཇིམ་པ་གཅིག་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་ཞེས་པ་རྟེན་བུམ་པ་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་གང་ཟག་གཅིག་ཉིད་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་པ་ན་དེའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་གསུམ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་གཅིག་ཐེག་པ་ལ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རིགས་ཐ་དད་མི་རུང་ཞེས་བརྩད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་གང་ཟག་ཐ་དད་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་དབྱེར་བ་མེད་པ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་རང་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པས་འགྲུབ་ལ། དཔེའི་སྐབས་སུ་རྫ་བུམ་རིགས་མཐུན་གསུམ་དཔེར་བྱས་ན་རིགས་གཅིག་རྫས་ཐ་དད་པས་རྟེན་གཅིག་པའི་དཔེར་མི་འགྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་རྟེན་རྫས་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་འཇིམ་པ་གཅིག་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་ཞེས་སོགས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། ། དམིགས་པ་བཤད་པ། གཉིས་པ་དམིགས་པ་ལ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཞེས་སོ། །རྩ་བ་ལ་དངོས་དང་། ཞར་ལ་གཞན་གྱི་དམིགས་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན་པ། རྒྱས་པར་བཤད་པ། དབྱེ་བ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་མི་སློབ་པའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཅེས་ཏེ། ཅི་རིགས་པར་སྤང་བ་བླང་བ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་དབྱེ་སྒོ་བཞི་སྟེ། ལམ་དང་མི་མཐུན་པས་དང་། གཉེན་པོ་དང་། བདེན་པ་དང་། འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་སྟེ། དེ་ཡང་ཚིག་རྐང་པ་གཉིས་དང་། གཅིག་དང་། གཅིག་དང་། ཡང་གཉིས་དང་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོ་ལས་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། ཟག་བཅས་དང་། འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དག་སྟེ། རབ་འབྱོར་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱའོ་ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། དགག་པ་དངོས། ཞར་ལ་དམིགས་པ་
Chinese
就像装有蜂蜜、糖浆、油等精华的容器，因所装之物不同而被区分命名一样，为了理解包含在三种乘法中的依赖性，由于可理解的品质不同，六种来源的性质就是三种不同类型的乘法。在例子中，“由一种粘土显现”表明依赖的瓶子是相同的，因此，当一个人逐渐进入三种乘法时，这表明这三种乘法的类型被归因于它的性质。如果有人这样认为，那是不对的，因为这不是争论说，如果一个人逐渐进入乘法，类型就不能不同。因此，在意义上，不同人的法界没有区别，这甚至被反对者自己所承认。在例子中，如果以三种相似类型的陶罐为例，由于类型相同但物质不同，因此无法证明依赖是相同的。因此，为了证明依赖的物质是相同的，才说了“由一种粘土显现”等等。 所缘的解释。 第二，所缘有三种。第一是，如上所述。根本分为真实和附带的驳斥他人所缘两种。第一种又分为三种：简要说明、详细解释、分类。第一种是：“王子们不学习的，真实之物什么也没有。”以这种方式，所缘就是一切法。第二是，那就是善等，因为应该根据情况抛弃、接受或保持中立。第三种有四种分类方式：与道不一致、对治、真理和结果。它们分别是两句诗、一句诗、一句诗和两句诗，按顺序排列。这些也在经文中说：“善男子，一切法就是善、非善、世间、出世间、有漏、有为、无为、无罪、共同和不共同。善男子，这些就是一切法。”第二种有四种：真实的驳斥，附带的所缘。
English
Just as containers filled with essences such as honey, syrup, and oil are named differently depending on what they contain, in order to understand the dependence contained in the three vehicles, due to the different qualities that can be understood, the nature of the six sources of dependence is the three different types of vehicles. In the example, "manifested from one clay" indicates that the dependent vase is the same, so when one person gradually enters the three vehicles, it shows that the types of the three vehicles are attributed to its nature. If someone thinks like that, it is not correct, because this is not arguing that if one person gradually enters the vehicle, the types cannot be different. Therefore, in terms of meaning, there is no difference in the dharmadhatu of different people, which is even admitted by the opponent himself. In the example, if three similar types of pottery jars are taken as examples, since the type is the same but the substance is different, it cannot prove that the dependence is the same. Therefore, in order to prove that the substance of dependence is the same, it is said that "manifested from one clay" and so on. Explanation of the object of focus. Second, there are three types of objects of focus. The first is, as mentioned above. The root is divided into two types: the real and the incidental refutation of others' objects of focus. The first is divided into three types: brief explanation, detailed explanation, and classification. The first is: "There is nothing that the princes do not learn, the real thing." In this way, the object of focus is all dharmas. The second is, that is good, etc., because it should be abandoned, accepted, or kept neutral according to the situation. The third has four classification methods: inconsistent with the path, antidote, truth, and result. They are two verses, one verse, one verse, and two verses respectively, arranged in order. These are also said in the sutras: "Good men, all dharmas are good, non-good, worldly, transcendental, contaminated, conditioned, unconditioned, blameless, common, and uncommon. Good men, these are all dharmas." The second has four types: real refutation, incidental object of focus.
Tibetan
དང་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉི་སྣང་གི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཆེན་དུ་བླངས་པ། གང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟག་ཏུ་རྣམ་པ་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དག་གིས་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེས་སོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཙམ་པ་དག་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཆོས་ཅན་གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་དག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་དག་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་མེད་པར་ཐལ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྒྲུབ་པ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་སྒྲུབ་པ་བསྒོམ་པ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆེད་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ། ཇི་སྲིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བ་དེ་སྲིད་དུ་ཕྱི་རོལ་དམིགས་པ་དང་རང་གི་རྒྱུ་གཉིས་ཀ་མ་དག་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་ཤིང་དམིགས་པ་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ས་བཅུ་དག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་བསྒོམས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲི་མ་རིམ་གྱི་སྤངས་ཏེ་དམིགས་པ་དག་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྱུར་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཉེས་པ་དེ་སྤང་བར་འདོད་ནས་སྨྲསཔ། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དོན་གྱིས་འཕང་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་མེད་པས་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་དག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དོན་ནི། དཔེར་ན། ཆུ་དང་ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་གྱིས་དྭངས་ཤིང་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྡུལ་དང་རྙོག་པ་སོགས་དང་བྲལ་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ལྟར།
Chinese
这是关于宗派差别的阐述。第一点，引用《日光论》的观点阐释如下：如果有人认为，法界恒常清净、无二的智慧是所缘境，那么他们将如何描述清净的境界越来越殊胜呢？因为法界本身就是恒常清净的。其含义是：唯识宗认为，后得位清净的世俗智慧，是以他起法如幻象为所缘境；而等持位无分别智慧，则仅仅以法性圆成实无二的智慧为所缘境。如此一来，菩萨十地中的修持，由于是从舍弃违品之门而使所缘境清净，因此不应存在越来越殊胜的情况。因为一切都只是以极其清净的法界为所缘境。如果承认这一点，那么修持禅定将变得毫无意义，因为瑜伽行者修持禅定，完全是为了使所缘境清净。例如，只要瑜伽行者的相续中，由于依赖所缘境而生起二障的分别念，那么外在的所缘境和自身的因都是不净的。当瑜伽行者的相续中，由于依赖所缘境而不生起丝毫烦恼障和所知障的分别念时，那时就已断除了二障，并且所缘境也达到了究竟的清净。而这正是由于在十地中修持禅定，逐渐舍弃违品的垢染，从而使所缘境的清净越来越殊胜。为了避免这一过失，对方辩解说：『如水、金、虚空，欲如清净般清净。』如果这样说，那么执着于清净即是真如智慧，实际上是舍弃了对违品的执着。因此，由于没有舍弃对违品和顺品的分别念，所以将会陷入单方面的清净之中。其含义是：例如，水和虚空虽然本性清澈无染，但只有在远离尘土和污垢等时，才能获得清净的名称。
English
This is an explanation of the differences between tenets. The first point is taken from the commentary on the "Sunlight Treatise": If someone thinks that the wisdom of the Dharmadhatu, which is always pure and non-dual, is the object of focus, then how can they describe the state of purity becoming more and more excellent? Because the Dharmadhatu itself is always pure. The meaning is this: The Mind-Only school believes that the subsequent attainment of pure worldly wisdom takes dependent phenomena, such as illusions, as its object of focus. However, the wisdom of non-conceptual meditative equipoise only takes the wisdom of the nature of reality, the consummated reality, which is non-dual, as its object of focus. In that case, the practice on the ten Bodhisattva grounds, since it purifies the object of focus by abandoning the opposing factors, should not have the characteristic of becoming more and more excellent. Because everything focuses solely on the extremely pure Dharmadhatu. If you accept this, then the practice of meditation becomes meaningless, because the yogi's practice of meditation is solely for the purpose of purifying the object of focus. For example, as long as the yogi's mindstream generates the conceptual thoughts of the two obscurations due to relying on the object of focus, both the external object of focus and one's own cause are impure. When the yogi's mindstream does not generate even a slight conceptual thought of the obscurations of afflictions and knowledge due to relying on the object of focus, then the two obscurations have been abandoned, and the object of focus has reached ultimate purity. This is because the practice of meditation on the ten grounds gradually abandons the defilements of opposing factors, thereby making the purity of the object of focus more and more excellent. To avoid this fault, the opponent argues: 'Like water, gold, and space, one desires purity as purity.' If you say that, then clinging to purity as the wisdom of Suchness is actually abandoning the clinging to opposing factors. Therefore, since the conceptual thoughts of opposing and favorable factors have not been abandoned, it will lead to a one-sided purity. The meaning is: For example, although water and space are naturally clear and free from impurities, they only receive the name of purity when they are free from dust and dirt.