Tibetan
ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་འབྱོར་པ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། རང་གི་ལུས་དང་སྟོབས་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། མ་སྐྱེས་དགྲ་ལྟ་བུ་གནོད་པ་བྱས་པས་འགྱོད་པའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་ཡང་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་ཐེག་ཆེན་ལས་ལྡོག་པའི་གཉེན་པོར་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་བསྒྱུར་བ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་མ་གྲགས་པའི་དོན་ཟབ་མོ་སྟོན་བྱེད་དུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོར་ཤེས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་རབ་ཉོན་མོངས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དོན་ནི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་གཡེང་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །རྟག་སོགས་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གནས་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྟན་ཏོ། །ཡུན་རིང་པོར་གཞན་དོན་གྱི་དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པས་རབ་ཏུ་ཉོན་མོངས་ཞེས་པས་སྙིང་རྗེ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་སྒོམ་ཞིང་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་ལ་འབད་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ་ཞེས་པའོ། །ལྡེམ་དགོངས་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་། རྒྱན་ལས། ཉོན་མོངས་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉེས་པ་འདུལ་བ་དང་། །བརྗོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་འདི་རྣམ་བཞི། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་རིག་པ་དག་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། མདོ་གང་མདོ་སྡེ་གཞན་གྱིས་དགོངས་པ་བཀྲལ་མི་དགོས་པའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་དང་། མདོ་སྡེ་གཞན་གྱིས་དགོངས་པ་དཀྲལ་དགོས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་དུ་འདོད་པས། ལྡེམ་དགོངས་བཞི་ཀ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲང་བའི་དོན་དུ་འཆད་དོ། །དབུ་མ་པ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་ལྟར། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །གང་ལ་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བརྗོད་བྱ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་པ་ངེས་དོན་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟོན་པ་དྲང་དོན་དུ་བཞེད་པས། མཚན་ཉི
Chinese
是对于隐藏之想法的理解。对于贪恋轮回圆满的对治，如赞叹佛土的富饶；对于以自身和力量而生傲慢的对治，如赞叹佛陀的功德；对于如未生怨那样造作损害而生后悔的对治，如说对佛和菩萨造作损害也能往生天界；对于不确定种姓者背离大乘的对治，如宣说究竟一乘，以及对声闻授记等等。第四是对于转化之隐晦想法，是将广为人知的文字转化为揭示不为人知的深奥意义。如云：无有实义知为实，于颠倒处极安住，烦恼之中极烦恼，将获殊胜之菩提。其义为，实义是散乱，无有实义是心专注的等持。从常等颠倒过来的是无常等，揭示安住于此的胜观。长期为利他而行苦行的烦恼中极度烦恼，揭示了悲心。如是修持等持与智慧，以悲心勤奋利他，便能获得菩提。这四种隐晦想法，如《庄严经论》所说：烦恼以及自性，如是调伏罪过，以及言说甚深，此为四种隐晦想法。第二，唯识宗追随《解深密经》，认为不需要其他经部解释，文字表面意义即为真实义的经典是了义经，而需要其他经部解释，文字表面意义并非本义的经典是隐义经。因此，四种隐晦想法都不是文字表面意义，故解释为隐义。中观宗则根据《三摩地王经》：如来宣说空性法，应知经中了义别，何经说及有情众，当知是经不了义。认为所诠释的胜义谛为了义，所诠释的世俗谛为隐义。特征
English
It refers to the understanding of hidden thoughts. As an antidote to attachment to the perfections of samsara, such as praising the wealth of the Buddha-fields; as an antidote to pride in one's own body and strength, such as praising the qualities of the Buddha; as an antidote to regret for causing harm like Ajatashatru, such as saying that even harming Buddhas and Bodhisattvas leads to rebirth in higher realms; as an antidote to those of uncertain lineage turning away from the Mahayana, such as teaching the ultimate one vehicle, and predictions of the Shravakas, and so on. The fourth is the indirect intention of transformation, which is to transform well-known words into revealing profound meanings that are not well-known. As it is said: 'Knowing what is without essence as essence, dwelling greatly in what is inverted, greatly afflicted by afflictions, one will attain supreme enlightenment.' The meaning is that essence is distraction, and the absence of essence is single-pointed concentration. What is inverted from permanence, etc., is impermanence, etc., revealing the superior insight that dwells in it. 'Greatly afflicted by the afflictions of prolonged effort for the sake of others' reveals compassion. Thus, by cultivating concentration and wisdom, and striving for the benefit of others with compassion, one will attain enlightenment. These four indirect intentions are as stated in the Ornament: 'Afflictions and self-nature, likewise subduing faults, and profound expression itself, these are the four indirect intentions.' Secondly, the Mind-Only school follows the *Saṃdhinirmocana Sūtra* and considers that a sutra whose meaning does not need to be explained by another sutra, and whose literal meaning is definitive, is of definitive meaning; and a sutra whose meaning needs to be explained by another sutra, and whose literal meaning is not the intended meaning, is of provisional meaning. Therefore, all four indirect intentions are not literal meanings and are explained as provisional meanings. The Madhyamaka school, following the *Samadhiraja Sutra*: 'As the Sugata taught emptiness, know the distinction of the sutras of definitive meaning. Whatever sutra teaches sentient beings, persons, and individuals, know that all those teachings are of provisional meaning,' considers that what is expressed, the ultimate truth, is of definitive meaning, and what is expressed, the conventional truth, is of provisional meaning. Characteristics
Tibetan
ད་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་བརྗོད་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ངེས་དོན་དུ་འཆད་ལ། གཞན་དག་དྲང་དོན་དུ་འཆད་དོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམ་དེའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འབད་རྩོལ་གྱི་མཚན་མ་མེད་ཅིང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་དང་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གོ་རིམ་འདི་ནི་རྟོགས་པའི་གོ་རིམ་ཡིན་པས་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་འདིས་ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུས་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ལམ་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་དག་ལས་མང་མི་དགོས་ཤིང་ཉུང་ན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱང་ཞེས་པས་སེམས་བསྐྱེད་དང་གདམས་ངག་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མ་ཟད་ཅེས་པའོ། །བཞི་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། རིགས་ཞེས་བསྟན་ནོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་གསུམ་པོ་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ལའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བཅུ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་གསུམ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་བཅུ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །གཉིས་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ། རྩོད་པ་དང་ལན་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་སྔ་རྒོལ་དང་། རྩ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཐལ་བ་དགོད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འདིར་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཁོ་ན་ཡང་དག་པའི་ཆོས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་སེམས་བླ་ན་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ཞེས་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཕྱོགས་སྔ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སྟོན་པའི་ཕྲད་དོ། །ཆོས་དབྱིངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་
Chinese
現在為了靈活地說明主題空性，會解釋為究竟意義，其他的則解釋為隱含意義。在那利他之事的次第之下，盡輪迴之際，沒有勤作的標誌，並且自自然然地進入，任運成就，對於安住在利益其他有情和現法安樂的佛陀智慧，那立即生起的金剛喻定，其所依稱為種性，這樣連接。第二是，如前所說的次第是證悟的次第，因此僅僅是理路。第三是，如前所說的十三種修持，也對於尋求現觀的補特伽羅來說，是應當修持的道之義，沒有不圓滿，非常圓滿，因為總攝了從加行道到金剛喻定之間的所有的道。因此，這些既不需要多，少了也不行，因此數量是確定的。而且，通過發心和口訣等，不僅使補特伽羅的意義都圓滿。第四是總結意義，宣說了種性。對於什麼呢？對於眼等六處的自性之菩薩十三尊，在勝義諦中是遠離戲論的法界之實事的彼性。為什麼呢？因為是如前所說的菩薩的十三種修持之法的基礎之故。如何是菩薩十三尊呢？通過大乘修持之法的不同階段的十三種差別。第二，遣除諍論，分為諍論和回答兩種。第一種分為前行辯論者和根本兩種。第一種分為陳述主張和立宗兩種。第一種是，在此，按照你們中觀派，完全是法界本身成為完全證悟法的因，因此是法界自性之內的六處的自性之菩薩安住在無上的自性中的緣故。第二種是，哦，那麼，這個詞是毫無疑問地顯示已經理解了前行宗派。如果認為法界是佛的種性，那麼僅僅菩薩是佛的
English
Now, in order to flexibly explain the subject of emptiness, it will be explained as the ultimate meaning, and the others will be explained as the implied meaning. Under that order of altruistic activities, as long as samsara exists, there is no sign of effort, and it naturally enters, spontaneously accomplishing, for the Buddha's wisdom that abides in benefiting other sentient beings and the happiness of the present life, that immediately arising Vajra-like Samadhi, its basis is called lineage, thus connecting. The second is, the order as previously stated is the order of realization, therefore it is only reason. The third is, the thirteen practices as previously stated, also for the individual who seeks direct realization, it is the meaning of the path that should be practiced, there is nothing incomplete, it is very complete, because it summarizes all the paths from the path of application to the Vajra-like Samadhi. Therefore, these neither need to be more, nor can they be less, therefore the number is fixed. Moreover, through the generation of bodhicitta and oral instructions, not only does it make the meaning of the individual complete. The fourth is to summarize the meaning, proclaiming the lineage. For what? For the thirteen Bodhisattvas who are the nature of the six sense bases such as the eye, in the ultimate truth, it is the suchness of the reality of the Dharmadhatu that is free from elaboration. Why? Because it is the basis of the thirteen practices of the Bodhisattva as previously stated. How are they the thirteen Bodhisattvas? Through the thirteen differences of the different stages of the practice of the Mahayana Dharma. Second, refuting the dispute, divided into two types: dispute and answer. The first type is divided into the preliminary debater and the root. The first type is divided into stating the claim and establishing the thesis. The first is, here, according to you Madhyamikas, it is completely the Dharmadhatu itself that becomes the cause of completely realizing the Dharma, therefore it is because the Bodhisattva who is the nature of the six sense bases within the nature of the Dharmadhatu abides in the supreme nature. The second is, oh, then, this word undoubtedly shows that the preliminary school has been understood. If it is thought that the Dharmadhatu is the Buddha's lineage, then only the Bodhisattva is the Buddha's.