Tibetan
ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད། རྣམ་བྱང་གི་རང་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི། ལུས་དང་སོགས་པས་ངག་ཡིད་མཚན་གཞི་དང་བཅས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་ཞེ་ན། བཟོད་འབྲིང་གི་ཡེ་ཤེས་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ནས་སོ། །བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན། གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་པས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། རང་བཞིན་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་མི་མོས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མངོན་སུམ་གྱི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པར་གྱུར་པ་ཞེེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ཐོབ་ནས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ་མེད་པས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་གི་དམིགས་རྣམ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་རྩ་བ་ནི། ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །མདོ་ནི། འདི་ནི་བྱང་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ལམ་བདེན་གྱིས་བསྡུས་པ་ལས། ཆོས་མཆོག་ནི་བདེན་པ་བཞི་ཀ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འདིར་གདུལ་བྱ་ཉེ་བའི་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཅིག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་བསྟན་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ན་ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ན་རང་གི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མི་བྱེད་པར་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡིས་སོ། །ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུ་འདི་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་བདེན་པ་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་ལ། བཟོད་པ་འབྲིང་ནི་ལུས་སོགས་རྣམ་པར་དག་པས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཚུལ་དུ་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི། ལུང་སྟོན་པའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཆོས་མཆོག་འབྲིང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །མདོ་ནི། ཤ་བུ་བྱང་ཆེན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དག་གིས་གནས་པ་དེ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའོ། །ཞེས་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རློམ་པ་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །བདག་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ ། བདག་གིས་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱའོ། །བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་རློམ་སེམས་སུ་གྱུར་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་སྒོམ་པ་པོ་གསུམ་པོ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །མདོ་ནི། ཤ་བུ་འདི་ལྟར་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་གཞན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་གཞན། བྱང་སེམས་ཀྱང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་ཅིང་ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་གི་ངོ་བོ་མཐའ་གང་དུ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་རིགས་ཀྱི་བུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་དམ། སྨྲས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་བུ་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །སྤྱིའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ
Chinese
是了悟本体之意。中品忍的所缘是：胜义中，以自性不生之故，色等也不生为一切烦恼的自性，也不以清净的自性而寂灭，这叫做中品忍的所缘。相是：以身体等，语、意连同所依，在佛地一切时处远离不相符之品，成为名为极清净之因的智慧。为何成为它的因呢？因为中品忍的智慧仅仅是了悟一切法的自性空性。上品忍的所缘是：以一切法胜义中无相之性而特别标示的色等。无相的理由是：能成为色法等各自的体相和无常等共同的体相，胜义中是不存在的。相是：仅仅以自性远离色等诸相之所依，以信解诸相之法胜义中，不信解总义之相，而信解真如，因此以现量之相无有完全了知而证悟，这叫做上品忍。第二，总结意义是：如前所说之方式，有小、中、大三种，因此成为忍。为何称为成为忍呢？因为获得此忍之后，不会生于恶趣，由于执著无自性，不畏惧大法且信解之故。第四，胜法之所缘相有二，第一，根本是：下品胜法的所缘是：即是真如，成为等持之自性的色等。经部中说：这是大菩萨们的等持，名为一切法不生。等持为道谛所摄，胜法是缘于四谛，因此作为所缘不合理，如果这样问。虽是如此，然而此处是观待所化有情相近之意乐，以等持之方便，显示胜义中等持与自性空性为一的色等作为所缘。释论中说：这是真如，成为等持的自
English
It is the understanding of the essence itself. The object of the medium forbearance is: In the ultimate sense, due to the very nature of non-arising, form and so on do not arise as the nature of all afflictions. Nor is there passing beyond suffering in the nature of complete purification. This is called the object of the medium forbearance. The aspect is: With the body and so on, speech and mind together with their basis, in the Buddha-field, in all ways, being separated from discordant factors, it is the wisdom that has become the cause of what is called complete purity. Why has it become its cause? Because that wisdom of the medium forbearance only realizes the emptiness of the self-nature of all phenomena. The object of the great forbearance is: Form and so on, distinguished by the very fact that all phenomena are without characteristics in the ultimate sense. The reason for being without characteristics is: That which can become form and so on, its own characteristics and the general characteristics such as impermanence, do not exist in the ultimate sense. The aspect is: By its very nature, being separated from the support of the characteristics of form and so on, by believing in the phenomena of characteristics in the ultimate sense, not believing in the aspect of general meaning, and believing in suchness itself, therefore, without fully knowing through the aspect of direct perception, it is realized, this is called great forbearance. Secondly, the meaning of summarizing is: As explained before, there are three, small, medium, and great, therefore it becomes forbearance. Why is it called becoming forbearance? Because after obtaining this forbearance, there is no birth in the lower realms, because grasping is without self-nature, there is no fear of the great Dharma and because of belief in it. Fourth, the objects and aspects of the supreme Dharma are twofold. First, the root is: The object of the small supreme Dharma is: That which is suchness itself, form and so on that have become the nature of samadhi. The sutra says: This is the samadhi of the great Bodhisattvas, called all phenomena are unborn. Samadhi is included in the truth of the path, the supreme Dharma is focused on all four truths, therefore it is not reasonable to be an object, if you ask. Although it is so, however, here it is shown that form and so on, which are one with samadhi and emptiness of self-nature in the ultimate sense, are shown as the object by means of samadhi, depending on the intention of the trainees who are close. The great commentary says: This is suchness itself, becoming the nature of samadhi.
Chinese
在成为自性之色等上作意时，如是说。相是，成佛时以自己的往昔愿力等威力，对于勇猛行等，不作此等三摩地，而是随应所化之根器而行，如是说，以果之门作意于真实的真如。此小法胜是，为了特意所作之三摩地的果之义，作意于真实而修习，故称以果之门。中品忍是身体等完全清净，以成为因的方式作意于真实，故称以因之门。经是，以何三摩地能体验一切三摩地的行境，此即称为勇猛行之三摩地。如是说。中品的所缘是，预言之因的差别，是缘于中品法胜之智慧与胜义谛本体无别的色等。释论大疏中说：是缘于预言之因的特殊色等之故。如是说。经是，舍利子！大菩萨安住于此等三摩地者，彼等亦为往昔的如来们授记为无上圆满菩提。如是说。相是，我已入定。如是于三轮中，是分别念之傲慢已尽之智慧。因此不能如实见到三摩地。我入于等持。我将入定。我已入定，如是说，是没有成为傲慢心之意。大品的所缘是，所修、能修、修行者三者，在胜义谛中是空性，以互相体性相同而作区别之色等。经是，舍利子！如此般若波罗蜜多亦是他，三摩地亦是他，菩萨亦是他，如是说亦是没有的。相是，大法胜大品的三摩地，自性于任何边都不分别。具寿善现！缘此三摩地为意识吗？答言：具寿舍利子！不缘意识。如是说。总义归纳是，如前所说之方式，决择分
English
When focusing on forms, etc., that have become the nature of , it is said. The aspect is that when one becomes a Buddha, by the power of one's past aspirations, etc., one does not engage in samadhis such as the courageous conduct, but rather proceeds according to the capacity of those to be tamed. Thus, it is said that one focuses on the truth of reality through the door of the result. This small Dharma Supreme is called the door of the result because it is cultivated by focusing on the truth for the sake of the fruit of the specifically undertaken samadhi. The intermediate forbearance is called the door of the cause because it focuses on the truth in the manner of becoming the cause through the complete purification of the body, etc. The sutra states: "The samadhi by which one experiences the sphere of activity of all samadhis is called the samadhi of courageous conduct." Thus it is said. The object of the intermediate is that the difference of the cause of prophecy is that it focuses on forms, etc., that are intrinsically inseparable from the wisdom of the intermediate Dharma Supreme and ultimate reality. In the Great Commentary, it says: "Because it focuses on the special forms, etc., of the cause of prophecy." Thus it is said. The sutra states: "Shariputra! Those who abide in these samadhis of the great bodhisattvas, those also have been prophesied by the Buddhas of the past to be unsurpassed perfect enlightenment." Thus it is said. The aspect is: "I am in equipoise." Thus, in the three spheres, it is the wisdom in which the arrogance of conceptual thought has been exhausted. Therefore, one does not truly see the samadhi. "I enter into equipoise. I shall enter into equipoise. I have entered into equipoise," thus it is said, meaning there is no becoming of an arrogant mind. The object of the great is that the three, the object of meditation, the act of meditation, and the meditator, are empty in ultimate reality, and the forms, etc., that are distinguished by being of the same nature with each other. The sutra states: "Shariputra! Thus, prajnaparamita is also other, samadhi is also other, bodhisattva is also other, and there is no such thing as saying." The aspect is that the samadhi of the great Dharma Supreme, its own nature does not conceptualize in any extreme. "Endowed with life, Subhuti! Do you perceive this samadhi as a consciousness?" He replied: "Endowed with life, Shariputra! I do not perceive it as a consciousness." Thus it is said. The summary of the general meaning is that, in the manner described above, the decisive division