Tibetan
བོད་རྣམས་མཉམ་གཞག་དུ་དོན་དམ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་ལ། རྗེས་ཐོབ་དུ་ཀུན་རྫོབ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གསུམ་ལས་མ་འདས་པས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ལེགས་པར་ལྟར་སྣང་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ཞིང་། འགྲེལ་པ་གཞན་གྱི་བཤད་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །སྔ་མ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཞུང་དུ་བསྟན་པ་ལས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཀུན་ཏུ་དམིགས་སོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་། ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། མྱང་འདས་སུ་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཚུལ་སོགས་འོག་ནས་གཞུང་ཉིད་ཀྱི་འཆད་ཀྱང་། རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དམིགས་ཚུལ་འདི། འགྲེལ་པས་འཆད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། འགྲེལ་པ་འདིར་དེ་དག་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་ཏེ། མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྩ་བའི་ཚིག་དོན་ཙམ་རྣམ་པར་བཀྲོལ་བ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམིགས་སོ་ཞེས་པ་དེ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་འགལ་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ལས་དྲི་མེད་བཅུ་དྲུག་གཞན་རྣམས་མེད་ཅེས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་བྱང་སེམས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་འཛིན་ཇི་སྙེད་པའི་གཉེན་པོར་དེ་དང་འགལ་བའི་རྣམ་པ་དེ་སྙེད་སྒོམ་དགོས་པས་བཅུ་དྲུག་དུ་མ་ངེས་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཚུལ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཞན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དང་འགལ་བར་བསམས་ཏེ། སྐབས་འདི་འབའ་ཞིག་དུ་མ་ཟད་གང་དུ་ཡང་སུན་འབྱིན་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ལུགས་ཐ་དད་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ། མཚུངས་ལྡན་ལྡོག་པ། ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས་བཤད་པ་དང་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ། སྤྱིའི་མཚམས་སྦྱར། སོ་སོའི་དོན་བཤད། བརྗོད་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། གང་གིས་ཉན་རང་གི་སྦྱོར་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བྱང་སེམས་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དྲི་བ་དེའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །དམིགས་རྣམ་ནི། སྦྱོར་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟོན་པའི་སྐབས་ལས་འཕྲོས་པའི་དོན་ཡིན་པས་བར་ཚིག་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་དྲོ་བ་ལ་རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། འདིར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་དོན་ནི། སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པར་བྱ་བའི་གཞི་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་སྣང་དུ། གལ་ཏེ་རེ་ཤིག་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཙམ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ། གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དམིགས་པ་བདེན་བཞིིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་བཞི་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་གདམས་ངག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལ་དྲོ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་བདེན་པ་བཞིའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་བདེན་བཞི་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་སོགས་ཆོས་སུ་ཞེན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པར་བྱ་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཡི་ནི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་ཆོས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྷག་པར་གནས་པ་སོགས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལོག་ཕྱོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་སོ། །མདོ་ནི། ཤ་བུ་བྱང་སེམས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། ལྷག་པར་གནས་པ་དང་། ཀུན་ཤེས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་མཐུན་པའི་སྲེད་པ་སྟེ། སྐྱོན་ནོ་ཞེས་པས་དམིགས་པ་རྗེས་འགྲོ་དང་། རྣམ་པ་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནོ། །དྲོ་བ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཉིད་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་ཡོན་ཏན་ཚང་ཞིང་དེའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་
Chinese
藏人们在入定（mnyam gzhag）时，就胜义谛以法性的方式缘取，在后得（rjes thob）时，就世俗谛以因、果、自性三方面缘取，因为世俗谛不会超出因、果、自性三者，这样讲似乎很好，但不符合论师的意图，其他注释的说法也没有意义。之前声闻的加行道一样，将无常等法在经文中开示，其他人也应说对四谛进行普遍缘取。即使这样，也不会像声闻那样执著于法的相状，也不会堕入寂灭，这是因为精通方便的缘故。第二，从因的角度缘取的方式等，下面经文自己会讲解。如果问，其他方式的缘取，注释应该讲解吗？答：此注释中没有详细阐述这些，而是简略地只解释根本的词义。第三，如果说以多种方式缘取四谛与阿毗达磨相违，因为《法句经》中说除了十六种无垢之外，没有其他的，四谛的行相被说成是无常等十六种。答：那是针对声闻只断除烦恼障、追求解脱的情况而言的，而这里是针对菩萨追求断除所知障的情况而言的，因为有多少执著于真实的对治，就要修习多少与之相违的行相，所以不一定是十六种。因此说明，因为般若的这种方式完全不同于声闻的乘。因为这是大乘不共的宗义。因为既然如此，所以不要依赖其他声闻的宗义，认为它与此相违，不仅在此处，在任何地方都不要反驳，因为只是宗义不同而已。第二，详细解释：缘取行相有三种原因：相似相应、相违、以及永持善知识的说法。第一种包括：总的界限、各自的意义、以及对表达方式的辩论的驳斥。第一：什么使声闻和独觉的加行道更为殊胜？
English
When Tibetans are in meditative equipoise (mnyam gzhag), they apprehend ultimate truth through the aspect of the nature of reality. In post-meditation (rjes thob), they apprehend conventional truth through the three aspects of cause, effect, and essence. It is said that conventional truth does not go beyond these three aspects, which seems good, but it does not accord with the master's intention, and other commentaries are meaningless. Like the path of preparation of the Hearers (Śrāvakas), others should also say that they universally apprehend the four truths, as the aspects of impermanence, etc., are taught in the scriptures. Even so, they will not grasp the characteristics of the Dharma like the Hearers, nor will they fall into Nirvana, because of the power of skillful means. Secondly, the way of apprehending from the perspective of cause, etc., will be explained by the scripture itself below. If you ask whether the commentary should explain other ways of apprehending, the answer is that this commentary does not elaborate on these, but only briefly explains the meaning of the root words. Thirdly, if it is said that apprehending the four truths in various ways contradicts the Abhidharma, because the Abhidharma says that there are no others besides the sixteen stainless ones, and the aspects of the truths are said to be the sixteen of impermanence, etc., the answer is that this is done from the perspective of the Hearers who only abandon the afflictive obscurations and seek liberation, while this is done from the perspective of Bodhisattvas who seek to abandon the cognitive obscurations, because as many antidotes as there are to grasping at truth, that many aspects contrary to it must be meditated upon, so it is not necessarily sixteen. Therefore, it is shown that this way of Prajñāpāramitā is completely different from the Hearer's vehicle. Because it is the unique tenet of the Mahāyāna. Because it is so, do not rely on the tenets of other Hearers and think that it contradicts this, and do not refute it anywhere, not only in this case, because it is only a different tenet. Secondly, the detailed explanation includes: the object of focus, the three causes, similarity and correspondence, opposition, and the explanation of Yongdzin Geshe. The first of the three includes: the general boundary, the explanation of individual meanings, and the refutation of disputes over the mode of expression. First: What makes the path of preparation of Hearers and Solitary Realizers more excellent?
Chinese
如果有人问，菩萨的加行道的所缘和行相的差别是什么样的？为了回答这个问题，所以这样说。所缘和行相是，因为是从显示加行道的自性的场合引申出来的意义，所以说是间接语。第二（加行道）有四，第一个是暖位，暖位有根本和解释两个，第一个是：这里所缘和行相的意义是：应当断除增益的基础是所缘，断除增益的对治是行相。在《日光论》中说：如果仅仅是没有现行的执着，没有现行的执着，这样的话，因为没有的缘故，不应理成为对治。然而，如果不是现行的执着，那么也成了眼等，这样就成了过失。如果问：怎么样不相同呢？就像不相同那样就是现行的执着，就像是对治那样就不是现行的执着。因此，所缘是决断四谛的真如的等持和智慧就是行相。因为是对四谛产生邪执的教言和执持为法的增益的对治。其中，暖位小的所缘是无常和痛苦等四谛的所依，即以无常等的差别所作的四谛。因为是断除执持无常等为法的增益的基础。以谛为所依的所缘，它的行相是遮止现行执着无常等为法和特别安住等。因为是对向于邪方的增益的顺方的对治。经中说：夏娃，菩萨在行持般若波罗蜜多的时候，对于色法无常和痛苦，空性和无我等产生现行执着，以及特别安住和完全了知，那是顺应大菩提之法的贪爱，是过失。这是以所缘随行和行相遮止的方式来显示的。暖位小等一切都是获得三乘功德的因。因为菩萨的见道本身就具足三乘的一切功德，并且是它的因。经中说：想要在声闻地学习的人，也应该学习这部般若波罗蜜多。
English
If someone asks, what is the difference between the object and aspect of the path of application of a Bodhisattva? In order to answer this question, it is said thus. The object and aspect are, because it is a meaning derived from the occasion of showing the nature of the path of application, it is called an intervening word. The second (path of application) has four, the first is the heat stage, the heat stage has root and explanation, the first is: Here, the meaning of object and aspect is: the basis for cutting off imputation is the object, and the antidote for cutting off imputation is the aspect. In the "Sunlight Treatise" it says: If it is just the absence of manifest clinging, the absence of manifest clinging, then in that case, because of absence, it is not reasonable to be an antidote. However, if it is not manifest clinging, then it also becomes eye etc., thus it becomes a fault. If asked: How is it different? Just as it is different, so it is manifest clinging, just as it is an antidote, so it is not manifest clinging. Therefore, the object is the samadhi and wisdom that completely ascertain the suchness of the four truths, which is the aspect. Because it is the antidote to the teachings that wrongly engage with the four truths and the imputation of holding them as dharma. Among them, the object of the small heat stage is the support of the four truths such as impermanence and suffering, that is, the four truths differentiated by impermanence etc. Because it is the basis for cutting off the imputation of clinging to impermanence etc. as dharma. The object that has truth as its support, its aspect is to prevent manifest clinging to impermanence etc. as dharma and especially abiding etc. Because it is the antidote to the conforming aspect of imputation towards the wrong side. The sutra says: Shava, when a Bodhisattva practices the Prajnaparamita, manifest clinging arises towards form being impermanent and suffering, emptiness and selflessness, as well as especially abiding and completely knowing, that is craving that conforms to the dharma of great Bodhi, it is a fault. This is shown through the way of the object following and the aspect preventing. All of the small heat stage etc. are the cause for obtaining the qualities of all three vehicles. Because the path of seeing of a Bodhisattva itself possesses all the qualities of the three vehicles and is its cause. The sutra says: Even those who wish to study in the Hearer's ground should study this Prajnaparamita.