Tibetan
འི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པ། གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ནི། མཐར་གྱིས་པ་དང་གཅིག་ཅར་བའི་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དད་མོས་དང་། མཐོང་ཐོབ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ས་མཚམས་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་ཞུགས་པ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཞིག་ཡིན་ན། སྒོམ་སྤང་ལྷག་མ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནས་བཟུང་ལ། གཞན་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ནས་སྲིད་རྩེའི་དགུ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་བར་རོ། །གཅིག་ཅར་བའི་ཞུགས་པ་ནི། གཅིག་ཅར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཁྱད་པར་ཅན་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་འབྲས་གནས་ལ། གསུམ་གྱི་དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། གོང་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུར་གནས་པའོ། །གོང་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་ནི། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་རྒོད་པ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། རྨོངས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་ཆགས་བཅས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པར་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་སྤང་བྱ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་ན། མཐར་གྱིས་པ་དང་། གཅིག་ཅར་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ས་དགུ་ལ་རིམ་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ། གཉིས་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པས་གཅིག་ཅར་སྤངས་པས་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །དབང་པོའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་དྲུག་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན། བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན། རྗེས་སུ་སྲུང་བའི་ཆོས་ཅན། གནས་པ་ལས་མི་སྐྱོད་པའི་ཆོས་ཅན། རྟོགས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་སོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་སྔོན་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱོར་བ་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པ་འདོད་ཡོན་གྱིས་དབེན་སྤྱོད་རུང་མ་སྤྱོད་རུང་གསོད་ཀྱང་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་གཞན་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲ་ལ། རང་གིས་རང་སྲོག་བཅད་ན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔོན་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་འདོད་ཡོན་ལ་སེམས་བསྲུང་ན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །བཞི་པ་སྔོན་གུས་སྦྱོར་དང་ལྡན་པས་འདོད་ཡོན་གྱིས་སྤྱོད་རུང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣོན་པོར་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་པས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། སྔོན་སྦྱོར་བ་གཉིས་ལྡན་དུ་བསྒོམ་པས། འདོད་ཡོན་གྱིས་སྤྱོད་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣོན་པོར་སྦྱོར་ནུས་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། སྔོན་སྦྱོར་བ་གཉིས་ལྡན་དུ་བསྒོམ་པས་འདོད་ཡོན་གྱིས་སྤྱོད་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོ་བས་དབང་པོ་སྦྱར་མི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ལྔ་དད་མོས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡང་དང་པོ་ལྔ་ནི། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་གནས་ཀྱི་སེམས་རྣམ་གྲོལ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོ་བྱད་དང་། ནད་མེད་པ་དང་། ཡུལ་ཁྱད་པར་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲོལ་དུས་དང་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། ཕྱི་མ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་རྒུར་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་སྲིད་པ་དང་། མ་ིསྲིད་པའི་སྒོ་ནས་དུས་གཞན་གྱི་བར་དང་། གཏན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ལྟར། དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཞེས་པ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པར་འདོད་ཀྱང་། འདིར་ནི་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཙམ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་གྱི། འབྲས་བུ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །རང་བཞིན་ལས་ནི་ཕྱིན་ལོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས་རིགས་པས་འཕགས་པའི་སྤངས་པ་ནི། ལེགས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་པས་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཐར་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མཛོད་འགྲེལ་དུ། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་གྱི་བར་དུ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཁམས་གསུམ་ཆར་ན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་དྲུག་ཡོད་དུ་རུང་ངོ་། །གང་དག་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ནས། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་དྲུག་ལ། གོང་མ་གཉིས་ན་གནས་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཏེ། དེ་གཉིས་ན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་། འཆི་བར་སེམས་པ་དང་། དབང་པོ་འཕོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ས་མཚམས་ནི། སྲིད་རྩེའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་ནས་ལྷག་མེད་ཀྱི་
Chinese
为获得沙门之行的果实而努力。第二种分类是：渐次和顿悟的阿罗汉入流两种。第一种有信解和见至两种。第三个界限是：如果渐次的入流是先前已离欲者，从努力于断除剩余的修断开始，其他则是从断除初禅烦恼的加行道到有顶第九无间道之间。顿悟的入流是：如同顿悟的殊胜入流一样。第二是果位，在三种中的第一个定义是：通过断除五种上分结而完全分离，安住于沙门之行的果实中。五种上分结是：色界和无色界的贪欲、掉举、我慢和无明，因为这些是上方二界的因。就这么说。为什么称为阿罗汉呢？因为断除了所有烦恼，值得所有有贪者供养。第二种分类是从所断中决定生起的方式来
English
Striving to attain the fruit of the ascetic's conduct. The second division is: the Arhat Stream-enterer of gradual and sudden kinds. The first has two kinds: faith-follower and insight-attainer. The third boundary is: if the gradual Stream-enterer is one who has previously abandoned desire, it starts from striving in the practice of abandoning the remaining objects to be abandoned through meditation, while others are from the practice of abandoning the afflictions of the first dhyana up to the ninth uninterrupted path of the peak of existence. The sudden Stream-enterer is: like the special sudden Stream-enterer. The second is the fruit-abiding, the first of the three definitions is: abiding in the fruit of the ascetic's conduct, completely separated by abandoning the five higher fetters. The five higher fetters are: desire for form and formless realms, excitement, pride, and ignorance, because these are the causes of the two upper realms. That is how it is said. Why is it called Arhat? Because having abandoned all afflictions, it is worthy of being offered to by all those with attachment. The second division is divided according to the way of definitely arising from what is to be abandoned: gradual and sudden two kinds. The first is: the Arhat attained by gradually abandoning desire in the nine grounds. The second is: the Arhat attained by abandoning the afflictions of the three realms all at once in one way. Divided from the perspective of faculties, there are six: one who is subject to decline, one who is subject to self-harm, one who is subject to protection, one who is not subject to moving from abiding, one who is fit to realize, and one who is not subject to wavering. A dull faculty person, who does not possess two practices in the stage of the path, is separated from desirable qualities, whether it is permissible to practice or not, even if killed, will decline from the samadhi of abiding in bliss in the visible dharma. The second and others are the same as the former, but if one kills oneself, one will not decline. The third is: previously being constantly associated with practice, if one protects the mind from desirable qualities, one will not decline. The fourth is: previously being associated with respectful practice, even if one enjoys desirable qualities, one will not decline, because a dull faculty person cannot transform the faculties into sharp ones. The fifth is: previously cultivating the two practices in combination, even if one enjoys desirable qualities, one will not de
Chinese
于尔拉。因为能够将迟钝的根器转变为敏锐的根器。第六种是，通过修习具备两种先决条件的禅定，即使享受欲乐也不会退失。由于自性根器敏锐，因此不需要调伏根器。前五种以信心和渴望为先导，后一种以现见而获得为先导。此外，前五种是：为了现见现法乐住的心解脱，依赖于与生起禅定相符的资具、无病和特殊的处所。这被称为与时解脱。后一种是：因为自己随心所欲地现证禅定，所以现见心的解脱，这被称为不与时解脱。或者，从现法乐住的禅定中可能退失和不可能退失的角度来看，为了其他时间和永远解脱，依次是：时解脱和不与时解脱。所谓退失，分别部认为是从果位上退失，但这里是从现法乐住的禅定上退失，而不是从果位上退失。如《释量论》中说：无害与真实义，自性由颠倒，纵勤亦不转，心执彼方故。因此，以理智超越的断除是彻底的断除，因此不会再返回。否则，对解脱就无法信任了。《俱舍论释》中说：具有退失之法的，也不是一定会退失，也不是直到具有证悟的因缘之前才会证悟，而是因为有这种可能性，所以才这样说。这样做了之后，三界中都可以有六种阿罗汉。有些人认为一定会退失，直到现证为止，按照他们的观点，欲界有六种，色界和无色界有两种不动的法，因为在那两种境界中，不可能有退失、死亡的想法和根器的转移，所以这样说。
English
Urla. Because it can transform dull faculties into sharp ones. The sixth is that by meditating with two preliminary conditions, one will not degenerate even when enjoying desirable qualities. Because one's nature is sharp, there is no need to tame the faculties. The first five are preceded by faith and desire, while the latter is preceded by attainment through seeing. Furthermore, the first five are: in order to manifest the mental liberation of dwelling in bliss in this life, they depend on the equipment that is in accordance with the arising of samadhi, being free from illness, and relying on a special place. This is called liberation with time. The latter is: because one manifests samadhi at will, one manifests the liberation of the mind, which is called liberation without time. Alternatively, from the perspective of the possibility and impossibility of degenerating from the meditative absorption of dwelling in bliss in this life, for the sake of other times and permanent liberation, respectively, there are: liberation with time and liberation without time. The term "degeneration" is considered by the Vaibhashikas to be degeneration from the fruit, but here it is degeneration only from the meditative absorption of dwelling in bliss in this life, not from the fruit. As it is said in the Pramanavarttika: "Non-harm and the true meaning, from their nature, by reversal, even if effort is made, it will not turn back, because the mind holds to that side." Therefore, the abandonment that is superior by reason is a complete abandonment, and therefore will not return. Otherwise, there would be no trust in liberation. In the Abhidharmakoshabhashya, it says: "Those who have the nature of degenerating will not necessarily degenerate, nor will they necessarily realize it until they have the opportunity to realize it, but it is said that way because of the possibility." Having done that, there can be six Arhats in all three realms. According to those who say that one will inevitably degenerate until one realizes it, there are six in the desire realm, and in the two upper realms, there are two immovable dharmas that do not move from their place, because in those two realms, it is impossible to have degeneration, thoughts of death, and the transference of faculties, so it is said.