Tibetan
་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡིན་ཏེ། བར་སྲིད་ནི་སྐྱེ་སྲིད་ཚོལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་སྐྱེ་སྲིད་ལ་འདུན་པ་དང་བྲལ་བ་ན་འཆི་བར་འགྱུར་ལ། དགྲ་བཅོམ་པ་ན་སྐྱེ་སྲིད་ལ་འདུན་པ་དང་བྲལ་བས་ལུས་འགགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བར་སྲིད་ནི། དུས་ཐུང་ངུར་གནས་པས་མྱུར་བར་ལྷག་མེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལྷག་མེད་དུ་འདའ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་སུ་ཉི་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་འདི་དག་མངོན་འགྲུབ་ཀྱི་ལས་ཅན། དབང་པོ་རྣོ་བ་ཉོན་མོངས་ཆུང་ངུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྐྱེས་འདའ་བ་ནི། སྐྱེ་བ་དང་མངོན་འགྲུབ་ཀྱི་ཀུན་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་མ་སྤངས་པས་་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་སྲིད་གྲུབ་ཙམ་ན། ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མྱང་འདས་ཐོབ་པའོ། །གསུམ་པ་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ནི་གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་འབད་རྩོལ་གྱིས་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །བཞི་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་པ་ནི། གོམས་པའི་དབང་གིས་འབད་པ་མེད་པར་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་མྱང་འདས་ཐོབ་པའོ། །འདི་གསུམ་ནི་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཅན་དང་། དབང་པོ་དང་ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་དུ་གནས་པའོ། །འདི་དག་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ན་ལྷག་བཅས་སུ་འདའི་ཇི་སྲིད་ཚེའི་འཕེན་པ་མ་ཟད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མི་འཆི་བའི་ཕྱིར་ལྷག་མེད་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་གོང་འཕོ་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། རྒྱུ་སྤེལ་སྒོམ་བཤད་པ་དང་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་གང་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་ན་རྒྱུད་ནས། འོག་མིན་ནམ་སྲིད་རྩེའི་རྟེན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་རུང་བ། དེ་ལ་གོང་ནི་འོག་མིན་དང་སྲིད་རྩེའི་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། གཟུགས་ཅན་དང་། སྲིད་པའི་སྤངས་མཐར་ཡིན་པས་སོ། །འཕོ་བ་ནི། དེར་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་དང་། སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་གི་ལྷག་མཐོང་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་སྤེལ་མར་བསྒོམས་པས་འོག་མིན་དུ་འགྲོ་ལ། ཞི་གནས་སྤྱོད་པ་དེ་ནི། ཇི་ལྟར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱངས་པས་ཚངས་ཆེན་དང་འོག་མིན་མ་གཏོགས་པ་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་གནས་གཞན་རིམ་གྱིས་རྒྱུད་དེ་སྲིད་རྩེེར་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་དེ་འོག་མིན་གྱི་རྟེན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་རུང་བ་དང་། སྲིད་རྩེའི་རྟེན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་རུང་བ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདི་གཉིས་པར་ནི། གདོན་མི་ཟ་བར་འོག་མིན་དང་། སྲིད་རྩེར་འགྲོ་བའི་ངེས་པ་མེད་དེ། བར་སྐབས་སུ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདར་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཕན་ཆད་དུ་འགྲོར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཕན་ཆད་དུ་མི་འགྲོ་ཞེ་ན། འོག་མིན་གྱི་གོང་ན་འཕགས་པའི་གནས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་རྩེའི་གོང་ན་ས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཅན་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། འཕར་བ་དང་། ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་དང་། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྤེལ་མར་བསྒོམས་པས་དང་པོའི་རོ་མྱངས་པས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ལས་ཉམས་ཏེ། ཕྱི་མ་ལ་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་ནས་དེར་སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བཞི་པ་སྤེལ་མར་བསྒོམས་པས་དེའི་འོག་དུ་འོག་མིན་དུ་སྐྱེས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་ཚངས་རིས་ནས་གནས་གཙང་མའི་འོག་མ་གསུམ་གང་རུང་དུ་སྐྱེས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་འོག་མིན་དུ་ཞུགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་པ་གཟུགས་ཀྱི་གནས་གཞན་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་དེ། མཐར་འོག་མིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །ཚངས་ཆེན་ནི་ལྟ་བའི་གནས་དང་། གཙོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཟད་པས་དེར་འཕགས་པ་མི་སྐྱེ་ལ། སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོ་ནི་རྒྱུ་བསམ་གཏན་སྤེལ་མར་མ་བསྒོམས་པས་གནས་གཙང་མ་རྣམས་སུ་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །གསུམ་པ་ལ། གང་ཟག་གང་གིས། དགོས་པ་ཅིའི་དོན་དུ། སེམས་གང་ལ་བརྟེན་ནས། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བསྒོམས་པ་ལས་འབྲས་བུ་གང་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་ལུས་མངོན་བྱེད་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱིས་བསྒོམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་རོ་མྱང་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཐག་སྲིད་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྣོན་པོ་རྣམས་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་དག་གནས་གཙང་མར་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱེད་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མི་བསྒོམ་མོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེད་དང་གནས་པར་བྱ་ཕྱིར་དང་། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་འཇིགས་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོར་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་སླ་བ
Chinese
是为寂灭，中阴乃是寻求生有的状态，因此当与生有的欲望分离时，就会死亡。阿罗汉因为与生有的欲望分离，所以身体停止活动。或者说，中阴存在的时间很短，所以迅速进入无余涅槃，因此称为无余涅槃。在色界中，速行者之中，这些是具有现证之业的，根器敏锐，烦恼微小。第二种是生灭者，因为没有断除生和现证的结缚，所以在色界的生有刚刚成立时，就现证道而获得寂灭。第三种是具加行者，与前者相同，通过努力现证道而获得寂灭。第四种是无加行者，由于串习的力量，不需努力就能现证道而获得寂灭。这三种是生后受报之业，根器和烦恼处于中等。这些是，断除烦恼时，有余依涅槃，只要寿命未尽，就不会死亡，因此不是无余依涅槃。第五种是上转的体性。分为原因、辗转、修习的解说，这三者中的第一个是，不还者如果生于色界，从相续中，可以在色究竟天或有顶天的所依处获得寂灭。其中，上是指色究竟天和有顶天，按顺序，因为是有色和有顶的断除的终点。转是指，通过在那里出生而前往。第二种是，从原因的角度，有前往色究竟天的终点，和前往有顶天的终点两种。具有胜观行者，通过修习有漏无漏的禅定，前往色究竟天。具有止观行者，如同在相续中产生的禅定的滋味，除了梵天和色究竟天之外，色界无色界的其他处所依次相续，从而前往有顶天。这些的体性依次是，通过在色界出生，可以在色究竟天的所依处获得寂灭，以及可以在有顶天的所依处获得寂灭。这两种是，必定不
English
It is nirvana. The intermediate state is the state of seeking existence, so when it is separated from the desire for existence, it will die. An Arhat, because he is separated from the desire for existence, his body ceases to function. Or, the intermediate state exists for a short time, so it quickly enters the nirvana without remainder, therefore it is called nirvana without remainder. Among those who go quickly in the form realm, these are those who have the karma of direct realization, have sharp faculties, and have small afflictions. The second is the one who is born and dies, because he has not abandoned the bond of birth and direct realization, so when the existence of form in the form realm is just established, he directly realizes the path and attains nirvana. The third is the one with effort, which is the same as the previous one, and attains nirvana by directly realizing the path through effort. The fourth is the one without effort, who, due to the power of habituation, directly realizes the path without effort and attains nirvana. These three have the karma of experiencing the result after birth, and their faculties and afflictions are in the middle. These are, when afflictions are abandoned, there is nirvana with remainder, and as long as life is not exhausted, one will not die, therefore it is not nirvana without remainder. The fifth is the nature of upward movement. It is divided into the explanation of cause, transition, and practice. The first of these three is that if a non-returner is born in the form realm, from the continuum, he can attain nirvana in the support of Akanistha or the peak of existence. Among them, the upper refers to Akanistha and the peak of existence, in order, because they are the end point of the abandonment of form and the peak of existence. Transition refers to going through birth there. The second is that, from the perspective of cause, there are two types: going to the end point of Akanistha and going to the end point of the peak of existence. Those who have the practice of insight, through practicing mixed defiled and undefiled samadhi, go to Akanistha. Those who have the practice of calm abiding, like the taste of samadhi produced in the continuum, except for Brahma and Akanistha, the other places in the form and formless realms successively continue, thereby going to the peak of existence. The nature of these is, in order, that through being born in the form realm, one can attain nirvana in the support of Akanistha, and that one can attain nirvana in the support of the peak of existence. These two are, certainly not
Chinese
没有下界和有顶的去处是必然的，因为中间也有可能从悲伤中动摇。虽然如此，因为在那之后没有去处，所以这样说，如果常入者那样被阻止，就像第七次一样。为什么在那之后不去呢？因为没有比下界更高的圣地，也没有比有顶更高的处所。这些是有在其他次数中有感受变化的业，根器迟钝和烦恼深重者。其中，到达下界尽头有三种：跳跃，半跳跃和在所有处所死亡转移。第一种是：在此修习第四禅交替，因首先体验到滋味而从第二禅以上退失，之后生于梵众天，在那里因先前习惯的力量而修习第四禅交替，因此在其下生于下界，从而从悲伤中解脱。第二种是：其他与先前相同，从梵众天生于净居天下三者中的任何一个，之后进入下界而从悲伤中解脱。第三种是：除了大梵天之外，有色的所有其他处所依次经历，最终在下界从悲伤中解脱。大梵天是观视之处，并且完全是一个主宰，因此圣者不会在那里出生，而到达有顶尽头是因为没有交替修习禅定，也不会生于净居天。第三个方面，什么人，为了什么目的，依靠什么心，以什么方式，修习后成就什么果。第一种是：不还者显现身体和阿罗汉两者的一部分以解脱而修习。第二种是：为了使根器迟钝者断绝所有滋味的障碍，以及为了使敏锐者安住在现法乐中，以及为了使不还者生于净居天也修习，但不为阿罗汉的出生而修习。如是说：为了生和住，以及因为害怕烦恼。第三种是：首先依靠第四禅的心来修习，因为那是心堪能的最佳状态而容易。
English
There is no certainty of going to Avīci and the peak of existence, because in the intermediate state it is also possible to be shaken from sorrow. Even so, because there is no going beyond that, it is said thus, if the stream-enterer is obstructed in that way, it is like the seventh time. Why is there no going beyond that? Because there is no other noble place higher than Avīci, and there is no other place higher than the peak of existence. These are those who have the karma of experiencing change in other numbers of times, those with dull faculties, and those with great afflictions. Among them, there are three ways of going to the ultimate end of Avīci: leaping, half-leaping, and dying and transmigrating in all places. The first is: here, by alternately meditating on the fourth dhyana, having first tasted the flavor, one falls away from the second dhyana and above, and later is born in the Brahma host, and there, by the power of previous habit, alternately meditating on the fourth dhyana, one is born below that in Avīci, and thus is liberated from sorrow. The second is: the other is the same as before, and from the Brahma host one is born in any of the lower three of the Pure Abodes, and after that one enters Avīci and is liberated from sorrow. The third is: except for the Great Brahma, all other places of form are successively traversed, and finally one is liberated from sorrow in Avīci. The Great Brahma is a place of view, and is exhausted as one lord, so the noble ones are not born there, and the ultimate going to the peak of existence is because one has not alternately meditated on dhyana, and one is not born in the Pure Abodes either. In the third, by whom, for what purpose, relying on what mind, in what way, what fruit is achieved from meditation. The first is: the non-returner manifests the body and the Arhat both meditate with liberation from a part. The second is: in order to cut off all the veils of taste for those with dull faculties, and in order to make the sharp ones abide happily in the visible dharma, and also in order to make the non-returners be born in the Pure Abodes, one also meditates, but one does not meditate for the birth of the Arhat. As it is said: For the sake of birth and abiding, and because of fear of afflictions. The third is: first, one meditates relying on the mind of the fourth dhyana, because that is easy with the supreme ability of the mind.