Chinese
从入道第十六刹那开始，到断除欲界第六品烦恼之间，安住于无间道之间。第二，顿断者有四：体性、分类、差别、界限。第一是：何为须陀洹？即以三界修断之烦恼，以一种方式顿断者。第二，关于（顿断），有烦恼断除之方式、果位获得之方式、引证经典之依据三个方面，第一方面是：在《集论》中，顿断决定指出：在现证诸谛之后，依靠无退转，以出世间道顿断三界之烦恼，此安立为须陀洹和阿罗汉二果。应当如是理解，此亦应知何时、依靠何地、以何道、以何种方式、如此断除之理由、安立于何果。第一，由于经中说“在现证诸谛之后”，即获得见道之后，因为凡夫不能断除三界的一切烦恼。第二，依靠初禅近分之无退转，因为此能断除三界的一切烦恼，并且其他地不能成为欲界修断之对治。第三，以缘真谛体性之外道，因为世间道具有寂静和粗猛之相，所以不能成为自地和上地之对治。第四，以三界之修断烦恼，不以九地之差别来分，而是分为大小九品来断除，即当断除大品之大品烦恼时，则断除从欲界到有顶之间的大品之大品一切烦恼，当断除小品之小品时，也以断除从欲界到有顶之间的小品之小品之方式。第五，如此能够断除之理由是：在此，三界之色等蕴，不分为界和地，而是总摄为“此一切皆为无常、痛苦、无我”，并以次第观修，或者以上下寂静和粗猛之相，或者三界
English
From the sixteenth moment of entering the path, until the sixth affliction of the desire realm is abandoned, one abides in the uninterrupted path. Secondly, the one who cuts off all at once has four aspects: nature, classification, distinction, and boundary. The first is: What is a Stream-enterer? It is one who cuts off afflictions to be abandoned through cultivation in the three realms in one manner. Secondly, regarding (cutting off all at once), there are three aspects: the manner of abandoning afflictions, the manner of attaining the result, and the basis of quoting scriptures. The first aspect is: In the Compendium of Abhidharma, it is definitely pointed out that cutting off all at once: After realizing the truths, relying on non-regression, the afflictions of the three realms are abandoned in one manner by the supramundane path. This is established as the two fruits of Stream-enterer and Arhat. It should be understood as it is said. This should also be known by what time, relying on what ground, by what path, in what manner, the reason for being able to abandon in this way, and what fruit is established. First, because it says "after realizing the truths," that is, after obtaining the path of seeing, because ordinary people cannot abandon all the afflictions of the three realms. Second, relying on the non-regression of the preliminary concentration of the first dhyana, because this can abandon all the afflictions of the three realms, and other grounds cannot be the antidote to the afflictions to be abandoned through cultivation in the desire realm. Third, with the path that transcends the world, focusing on the characteristics of the truth, because the worldly path has the aspect of tranquility and roughness, it cannot be the antidote to its own ground and the ground above. Fourth, the afflictions to be abandoned through cultivation in the three realms are not divided by the differences of the nine grounds, but are divided into nine categories of large and small to be abandoned. That is, when the largest of the large afflictions is abandoned, then all the largest of the large from the desire realm to the peak of existence are abandoned. When the smallest of the small is abandoned, it is also in the manner of abandoning the smallest of the small from the desire realm to the peak of existence. Fifth, the reason for being able to abandon in this way is: Here, the aggregates such as form in the three realms are not divided into realms and grounds, but are summarized as "all of this is impermanent, suffering, and without self," and are meditated upon in sequence, or with the aspect of tranquility and roughness above and below, or the three realms.
Tibetan
གྱི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་བསྒོམ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སོར་མོའི་རྩེ་མོའི་མདོ་ལས། གཟུགས་གང་ཡིན་པ་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། ཞེས་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ནས། རྒྱང་རིང་བ་ནས་ཐག་ཉེ་བ་ཞེས་པའི་བར་དུ་དེ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་ཆ་གཅིག་དུ་བྱེད་དོ། །གཅིག་དུ་བཟླུམ་མོ་གཅིག་ཏུ་བསྡོམ་མོོ། །ཕུང་པོ་གཅིག་དུ་བྱེད་དོ། །ཆ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཤིང་ཕུང་པོ་གཅིག་གི་བར་དུ་བྱས་ནས་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སློབ་སྟེེ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྤང་བྱ་སྤོང་ཚུལ་དེ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་བཞག་སྟེ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་ཇི་སྲིད་སྒོམ་སྤང་མ་ལུས་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། སྒོམ་སྤང་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ན་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་པས་སོ། །བར་པ་གཉིས་ལ་ནི། འདི་མི་རུང་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཕལ་ཆེར་སྤངས་པ་དང་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་རབ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་ནི། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། ཕལ་ཆེར་མཐོང་བའི་ཆོས་སམ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་ཡང་། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཅན་ཡིན་པས་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འདོད་པ་ཁམས་སུ་སྐྱེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། གསུམ་པ་ཁུངས་ཀྱི་ལུང་ནི། རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མདོ་ལས། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འོག་དུ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། གཅིག་ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པས་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་འཇོག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་སྔར་དྲངས་པའི་སོར་མོའི་རྩེ་མོའི་མདོ་ཉིད་ཀྱང་འདིའི་ཁུངས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ནི། འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ས་མཚམས་ནི། བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པ་ནས། སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གནས་པའི་བར་རོ། ། ཟུང་གཉིས་པ་ཕྱིར་འོང་གི་སྐོར་ལ། ཞུགས་པ་དང་། གནས་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ། མཚན་ཉིད་ནི། ཕལ
Chinese
因为不对苦等分别开来而修习的缘故。如是说，在指端经中说：无论是何种色，从“色”到“识”，过去、未来、现在等广说，从遥远到邻近等，将一切都汇集为一体。汇集为一，总合为一，成为一个蕴。汇集为一，成为一个蕴之后，如此如实地教导说：这一切都是无常的，这一切都是痛苦的，广如是说。第六，如前所说的应断之法，断除之方式，安立于预流果和阿罗汉果二者之上。证悟真谛后，只要未断尽修断，就一直是预流果。断尽修断，即是阿罗汉。对于中间二者，此不应理，因为二者证悟真谛后，以断除欲界修断烦恼的大部分和断尽来区分。第二，获得果之方式，《摄类学》中说：大多在见法位或临终时获得一切智。即使不获得，因为具有愿力，以愿力之故，生于欲界，在无有佛陀出世时，将成为独觉佛。如是说。第三，来源之教证，《分别经》中说：在预流果之下安立阿罗汉果，是以一时决定生起为前提的，否则，在预流果之下安立阿罗汉是不合理的。此外，之前引用的指端经本身也是此处的来源。第三，
English
Because they do not meditate by separating sufferings and so on. As it is said, in the Sutra of the Fingertip: Whatever form it may be, from "form" to "consciousness," past, future, and present, etc., are extensively discussed, from far to near, etc., all of which are gathered together as one. Gathered as one, combined as one, becoming one aggregate. Having gathered as one, and having become one aggregate, thus, it is taught as it is: All of this is impermanent, all of this is suffering, extensively as it is said. Sixth, the way to abandon what should be abandoned as mentioned before is established on the two fruits of Stream-enterer and Arhat. After realizing the truth, as long as the abandonment of cultivation is not completely abandoned, it is always the Stream-enterer. When the abandonment of cultivation is completely abandoned, then it is the Arhat. For the two in between, this is not reasonable, because after realizing the truth, they are distinguished by abandoning most of the afflictions to be abandoned in the desire realm and abandoning them completely. Second, the way to obtain the fruit, in the Compendium of Categories, it says: Mostly, one obtains omniscience at the time of seeing the Dharma or at the time of death. Even if one does not obtain it, because one has the power of aspiration, due to the power of aspiration, one is born in the desire realm, and when there is no Buddha appearing, one will become a Pratyekabuddha. As it is said. Third, the source of the scripture, in the Sutra of Discrimination, it says: Establishing the fruit of Arhat under the Stream-enterer is based on the premise of arising decisively at once, otherwise, it is unreasonable to establish the Arhat under the Stream-enterer. Furthermore, the Sutra of the Fingertip quoted earlier is also the source here. Third, classification: merely the state of fruit and the two with differences. The second is entering the fruit of Arhat. Fourth, the boundary: from the sixteenth moment of realizing the truth to the uninterrupted path of abandoning the smallest part of the abandonment of cultivation. Second pair, regarding the Once-returner, divided into entering and abiding, the first of the two, divided into three, the first, definition: great
Tibetan
་ཆེར་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རབ་དུ་ཕྱེ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་ལམ་ལ་བརྩོན་པ་གཉིས། དབྱེ་བ་ནི། མཐར་གྱིས་པ་དང་། ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་དད་མོས་དང་མཐོང་ཐོབ་གཉིས། གཉིས་པ་ལ་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ས་མཚམས་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་ཞུགས་པ་ལ་གཉིས་ནི། འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དང་པོ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་ལམ་ནས། དྲུག་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་བར་རོ། །ཐོད་རྒལ་བའི་ཞུགས་པ་གཉིས་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་ལྟར་ཏེ། སྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་ནས། བརྒྱད་པའི་བར་སྤངས་པ་ནི་ཁྱད་པར། གཉིས་པ་འབྲས་གནས་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། ཕལ་ཆེར་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གྱི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕལ་ཆེར་སྤངས་པས་འདོད་པར་ལྷ་མིའི་སྐྱེ་བ་རིགས་མཐུན་གྱི་ལྷག་མ་གཅིག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ལྷར་ལན་ཅིག །མིར་ལན་ཅིག་སྟེ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ལེན་སྲིད་ཀྱང་། རིགས་མཐུན་ལན་གཉིས་ལེན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་ན། མཐར་གྱིས་པ་དང་། ཐོད་རྒལ་བ་གཉིས་སོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་དང་། མཐོང་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཕྱི་མ་ནི། དེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཐོད་རྒལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་དག་ཕྱི་མ་ལ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཆགས་བྲལ་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་མི་མཁས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གཅིག་གམ་གཉིས། སྤངས་པ་ནི་ཆ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་ལ། གསུམ་སྤངས་པ་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ལས་དང་། དྲུག་སྤངས་པ་ན་ཕལ་ཆེར་ལས་དང་། དགུ་པ་སྤངས་པ་ན་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པའི་མིང་ཐོབ་ཀྱི་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པའི་ཉིན་མོངས་དགུ་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཆགས་བྲལ་གྱི་མིང་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་བར་ཆད་གཅིག་པ་ནི་ཁྱད་པར་གསུམ་སྟེ། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བདུན་ནམ། བརྒྱད་པ་སྤངས་ཤིང་དགུ་པ་མ་སྤངས། སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་གཅིག་བླངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་
Chinese
对于大多数事物没有贪恋，为了获得完全分离的修行者的果位，在道上精进有两种。分类是：渐次和顿超的返回者入流果。第一种有信解和见得两种。第二种有信随行和法随行两种。第三个是地界：渐次的入流果有两种，从舍弃欲界修断的第一品开始的加行道，到舍弃第六品之间的无间道。顿超的入流果有两种，如同入流果一样，差别在于舍弃了修断的第六品到第八品之间。第二果位有三种，第一种是体性：安住于对于大多数事物没有贪恋，完全分离的修行者的果位。为什么称为一来果呢？因为舍弃了欲界的绝大多数烦恼，所以在欲界只留下天人同类的剩余一品。在欲界的天界一次，人间一次，虽然可能受生两次，但是不可能受生同类两次，所以称为一来果。第二是分类，以获得果位的方式分类，有渐次和顿超两种。这些是按照顺序通过修道获得和通过见道获得的一来果果位。第一种是因为没有超出显现果位方式的次第，所以称为渐次，后者是因为超出了那个次第，所以称为顿超。其他一些人说后者是先前的离贪一来果，这是不精通离贪的术语，像这样，舍弃欲界的一个或两个烦恼，称为部分上与贪欲分离，舍弃三个称为一部分，舍弃六个称为大多数，舍弃第九个才能获得在欲界与贪欲分离的名称，在没有舍弃欲界的第九个烦恼之前，是不能获得离贪的名称的。一来果的特殊之处在于间隔一个有三种特殊之处：舍弃的特殊之处在于舍弃了欲界的七个或八个烦恼，没有舍弃第九个。受生的特殊之处在于在欲界受生一次后获得寂灭。
English
There are two types of diligence on the path to attain the fruit of a renunciate who is completely separated from attachment to most things. The divisions are: the Once-Returner Stream-Enterer who is gradual and the one who is sudden. The first has two types: faith-follower and sight-attainer. The second has two types: faith-adherent and dharma-adherent. The third is the boundary: the gradual Stream-Enterer has two types, from the path of application that abandons the first of the desire realm's objects to be abandoned in meditation, up to the uninterrupted path between abandoning the sixth. The sudden Stream-Enterer has two types, like the Stream-Enterer, the difference being the abandonment of the sixth to the eighth of the objects to be abandoned in meditation. The second, the fruit-stayer, has three; the first is the characteristic: abiding in the fruit of a renunciate who is completely separated from attachment to most things. Why is it called the Once-Returner? Because most of the afflictions of the desire realm have been abandoned, only one remainder of the same type of birth as gods and humans remains in the desire realm. Once in the desire realm's god realm, once in the human realm, although it is possible to take two births, it is not possible to take two births of the same type, therefore it is called the Once-Returner. The second is the division, divided by the way of obtaining the fruit, there are two types: gradual and sudden. These are abiding in the fruit of the Once-Returner obtained in sequence through the path of meditation and obtained through the path of seeing. The first is called gradual because it does not exceed the order of the way of manifesting the fruit, and the latter is called sudden because it exceeds that order. Others say that the latter is the previous dispassionate Once-Returner, which is not skilled in the terminology of dispassion. Like this, abandoning one or two afflictions of the desire realm is called being partially separated from desire, abandoning three is called a part, abandoning six is called most, and abandoning the ninth obtains the name of being separated from desire in the desire realm. As long as the ninth affliction of the desire realm has not been abandoned, the name of dispassion cannot be obtained. The special feature of the Once-Returner fruit-stayer who is separated by one interval has three special features: the special feature of abandonment is that seven or eight afflictions of the desire realm have been abandoned, and the ninth has not been abandoned. The special feature of birth is that after taking one birth in the desire realm, one attains nirvana.