Tibetan
དེ་ནི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་པ་གཉིས་ནི། གལ་ཏེ་རིམ་གྱིས་ཐོབ་ན། སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཐོབ་ལ། ཕལ་ཆེར་ལས། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་ན་མཐོང་ལམ་གྱིས་ཐོབ་བོ། །འབྲས་བུ་བཞི་པ་ནི། སྒོམ་ལམ་ཁོ་ནས་ཐོབ་སྟེ་དེ་ནི་ཁམས་གོང་གི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པས་རབ་དུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གང་གིས་ཐོབ་པ་ནི། འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ནི་འདས་ལམ་ཁོ་ནས་་ཐོབ་སྟེ། མཐོང་སྤང་དང་སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའོ། །འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་མཐོང་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ནི། འདས་ལམ་གྱིས་ཐོབ་ལ། སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ན་གལ་ཏེ་གང་ཟག་དེ་ཞི་གནས་སྤྱོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་ལ་གལ་ཏེ་ལྷག་མཐོང་སྤྱོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་བོ། །འབྲས་བུ་གང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ལས་ནི་ཉམས་པ་མི་སྲིད་ཏེ། འདས་ལམ་ནི་སྤང་བྱའི་ས་བོན་དྲུངས་ནས་འབྱིན་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་དག་ལ་ནི། ཉམས་པ་དག་སྲིད་དོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་ཅིང་། བར་པ་དག་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་དོ། ། ལྔ་པ་ནི། མཛོད་དུ། འདོད་པ་གསུམ་ཐོབ་ཐ་མ་ནི། །གསུམ་དུ་གོང་ནས་མཐོང་ལམ་མེད། །མི་སྐྱེ་ལུང་ལས་འདིར་རྩོམ་ཞིང་། །དེ་མཐར་ཕྱིན་ཞེས་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས། དང་པོ་གསུམ་ནི། འདོད་པའི་རྟེན་ཁོ་ནས་ཐོབ་སྟེ། རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་ནི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ཡང་རིམ་གྱིས་པ་ནི། དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོས་རྒལ་བ་ནི་མཐོང་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་ལ། ཁམས་གོང་གི་རྟེན་ལ་མཐོང་ལམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཁམས་གོང་མའི་རྟེན་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱོ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཁམས་གསུམ་ལ་ངེས་པ་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཕགས་ལམ་ལ་རྩོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་བར་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སོགས་ལྔ་པོ་འདིར་རྩོམ་ཞེས་དེར་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་གའི་རྟེན་ལ་ཐོབ་བོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་མཚོན་བྱེད་དཔེ་དང་། མཚོན་བྱ་དོན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་ཟུང་བཞིའི
Chinese
那是由于断除了见道所断而彻底区分的缘故。中间的两个是：如果次第获得，则由修道获得；大多数情况下，通过与贪欲分离以及对欲望的贪欲分离而获得，则由见道获得。第四个果位是：仅仅由修道获得，那是因为断除了上界修道所断而彻底区分的缘故。以世间道和出世间道中的哪一个获得呢？第一个和最后一个果位仅仅由出世间道获得，因为世间道不能断除见道所断和有顶的烦恼。中间的两个果位，由见道获得的是，由出世间道获得；由修道获得的是，如果那个人是止观行者，则由世间道获得，如果他是胜观行者，则由出世间道获得。任何由出世间道获得的果位都不会退失，因为出世间道是从根本上拔除所断之种子的。由世间道获得的那些，可能会退失。因此，第一个和最后一个果位不会退失，而中间的那些可能会退失。 第五个是，《俱舍论》中说：“欲界三果得，最后三从上，不见有见道，不生经说此，于此得究竟。”因此，前三个果位仅仅由欲界的所依获得，因为入流果和一来果没有与欲界的贪欲分离，不还果也是次第获得者，是因为依赖于最初的加行而获得，而中阴身超越者是依赖于见道而获得，因为上界的所依没有见道。那样的理由是：因为上界的所依没有厌离，没有厌离也是为了对三界生起定解而没有发起圣道。经中也说，中阴身中获得涅槃等五种果位，在此发起并在此获得究竟。第四个果位，在三界的所依上都能获得。第二，关于安住在其上的补特伽罗的安立，以能表示的譬喻和所表示的意义两个中的第一个，有双四的...
English
That is because it is thoroughly distinguished by abandoning what is abandoned by the path of seeing. The two in between are: If obtained sequentially, it is obtained by the path of meditation; in most cases, it is obtained by separating from desire and separating from desire for desire, then it is obtained by the path of seeing. The fourth fruit is: obtained only by the path of meditation, because it is thoroughly distinguished by abandoning what is abandoned by the path of meditation of the upper realms. Which path, mundane or supramundane, is used to obtain it? The first and last fruits are obtained only by the supramundane path, because the mundane path cannot abandon what is abandoned by the path of seeing and the afflictions of the peak of existence. The two intermediate fruits, obtained by the path of seeing, are obtained by the supramundane path; obtained by the path of meditation, if that person is a practitioner of calm abiding, then it is obtained by the mundane path, and if he is a practitioner of insight, then it is obtained by the supramundane path. Any fruit obtained by the supramundane path will not be lost, because the supramundane path is what uproots the seeds of what is to be abandoned. Those obtained by the mundane path may be lost. Therefore, the first and last fruits will not be lost, while the intermediate ones may be lost. Fifth, in the Treasury of Knowledge, it says: "Three fruits of the desire realm are obtained, the last three are from above, there is no path of seeing, the scripture of non-arising says this, and it is here that it is perfected." Therefore, the first three fruits are obtained only by the basis of the desire realm, because the stream-enterer and the once-returner have not separated from the desire for the desire realm, and the non-returner is also a sequential obtainer, because it is obtained by relying on the initial preparation, and the intermediate being who transcends is obtained by relying on the path of seeing, because the basis of the upper realms does not have the path of seeing. The reason for that is also: because the basis of the upper realms does not have renunciation, and the absence of renunciation is also because there is no initiation of the noble path in order to generate certainty about the three realms. The scripture also says that the five fruits such as attaining Nirvana in the intermediate state are initiated here and perfected there. The fourth fruit can be obtained on the basis of all three realms. Second, regarding the establishment of the person who abides on it, the first of the two, the signifying example and the signified meaning, has a pair of four...
Tibetan
་ཟུང་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཞུགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ས་མཚམས་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ། ལམ་ལ་བརྩོན་པ། སྤངས་པ་ནི་འདོད་པ་སྒོམ་སྤང་གཏན་མ་སྤངས་པའམ། ལྔ་པ་མན་ཆད་གང་རུང་སྤངས་ཤིང་། མཐོང་སྤང་སྤོང་བཞིན་པའོ། །རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་མཐོང་གང་རུང་གི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དད་པས་ལམ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལམ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྦྱོར་ལམ་གཏན་གཅིག་པ་ནས་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་གང་རུང་ལ་གནས་པའོ། །མཛོད་དུ། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅྭོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དེ་དག་དུ། །དད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །ཞེས་བཤད། གཉིས་པ་ལ་རིམ་གྱིས་པ་དང་། ཅིག་ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པར་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་མཚན་ཉིད་ནི། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ། ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ནི། འཇིག་ལྟ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་དང་། ཐེ་ཚོམ་མོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་སྤངས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་བཞག་ཅེ་ན། གསུམ་པོ་འདི་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱིས་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་ལྟས་ཕུང་པོ་ལ་བདག་དུ་གཟུང་ནས་འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བས་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་འཕགས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང་། ཚུལ་བཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱིས་ལམ་ངན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཕང་ཀྱང་ལོག་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ལ། ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ལམ་བཟང་པོ་ལ་སོམ་ཉི་ཟ་བས་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། འགྲོ་བར་མི་འདོད་པ་དང་། འདོད་ཀྱང་ལམ་ལོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ནི། བགྲོད་བའི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་གེགས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། འགྲོ་མི་འདོད་དང་ལམ་ནོར་དང་། །ལམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཇེ་སྙེད་གཅིག །ཐར་པ་བགྲོད་ལ་གེགས་བྱེད་པ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གསུམ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །ཅིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཐར་པའི་གེགས་དང་། གཉིས་པ་ལས་མྱ་ངན་འདས་པའི་རྒྱུན་ལ་ཞུགས་པའི
Chinese
初果分二，入流果与住果。初果分三：体性、分类、界限。第一，体性是：为了获得断除三结后完全分离的果位，而精勤于道。断除是指：欲界修断烦恼未完全断除，或断除五品以下任何一种，且正在断除见断烦恼。证悟是指：安住于加行道或见道任何一种道。第二，分为：信行与法行两种。第一，是根器愚钝者以信心随行于该道。第二，是根器敏锐者以智慧随行于该道。第三，是从加行道最后刹那至见道最初十五刹那中的任何一个刹那。在《俱舍论》中说：“彼等十五刹那者，未见为见故见道，根器利钝于彼等，信行法行随之行。”第二，分为渐次与顿证两种。第一，分三，第一，体性是：安住于断除三结后完全分离的沙门果。三结是：身见、戒禁取见和疑。为何断除这些就安立为入流果呢？因为这三者是入流果所断的主要对治品，是趣入寂灭道的障碍之首。如此，身见执著五蕴为我，从而对轮回生起贪恋，成为不能从痛苦中解脱的原因；戒禁取见对恶道生起执著，即使解脱也走了弯路，成为不能真实解脱的原因；疑对善道产生怀疑，成为不能如实解脱的原因。譬如，不想去、想去却依赖错误的道路、对正确的道路产生怀疑，这些都是到达所往之地的障碍。如是说：“不欲行与路错谬，于道怀疑增一分，解脱行路为障碍，故说彼等三者也。”为何称为入流果呢？因为趣入解脱的障碍，以及第二趣入寂灭之流的
English
The first fruit is divided into two: the fruit of entering the stream and the fruit of abiding in it. The first fruit has three aspects: nature, classification, and boundaries. First, the nature is: In order to obtain the fruit of complete separation after abandoning the three bonds, one strives diligently on the path. Abandoning means: not completely abandoning the desire realm's cultivatable afflictions, or abandoning any of the first five qualities, and being in the process of abandoning the afflictions to be seen. Realization means: abiding on any path of application or seeing. Second, it is divided into two: faith-follower and dharma-follower. The first is that those with dull faculties follow that path with faith. The second is that those with sharp faculties follow that path with wisdom. Third, it is from the last moment of the path of application to any of the first fifteen moments of the path of seeing. In the Treasury of Knowledge, it is said: "Those fifteen moments are the path of seeing, for the unseen to be seen. In those, the faculties are sharp and dull, and faith-followers and dharma-followers follow accordingly." Second, it is divided into gradual and sudden realization. First, divided into three, the first, the nature is: abiding in the fruit of the ascetic's conduct, completely separated by abandoning the three bonds. The three bonds are: the view of self, adherence to precepts and vows, and doubt. Why is it that abandoning these is established as entering the stream? Because these three are the main antidotes to be abandoned by the one who enters the stream, and are the main obstacles to entering the path of peace. Thus, the view of self grasps the aggregates as self, thereby generating attachment to samsara, becoming the cause of not being liberated from suffering; adherence to precepts and vows generates attachment to evil paths, and even if liberated, it takes a detour, becoming the cause of not being truly liberated; doubt generates doubt about the good path, becoming the cause of not being truly liberated. For example, not wanting to go, wanting to go but relying on the wrong path, and doubting the correct path are all obstacles to reaching the destination. As it is said: "Not wanting to go and the path is wrong, and doubt about the path increases by one, obstructing the path to liberation, therefore these three are taught." Why is it called entering the stream? Because of the obstacles to liberation, and second, entering the stream of peace from