Tibetan
་དང་། ཇི་ལྟར་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། གནས་ལུགས་མཐོང་བའི་གེགས་ཀྱིས་མུན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་སོ། །ཡང་དགེ་འདུན་ནི། ཇི་ལྟར་ཇི་སྙེད་ནང་གི་ནི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་གཉིས། །ཞེས་པ་ལྟར། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་རྟོགས་པས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་མཐོང་བ། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐྱབས་གསུམ་བདུན་ཅུ་པར། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སྐུ་གསུམ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་གང་ཟག་བརྒྱད། །ཅེས་ཆོས་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་དང་། དགེ་འདུན་ཟུང་བཞི། ཡ་བརྒྱད་ལ་བཤད་ཅིང་། ལམ་བདེན་ནི། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་རྟོགས་པའི་ཆ་ཡིན་པས་དེ་དག་དུ་འདུ་ལ། བྱང་སེམས་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པས་དགེ་འདུན་མ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་། ཤ་རིའི་ལུང་ལས་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པས་བྱང་སེམས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གཏོགས་པ་ལ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བར་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་རྟོགས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་ཕྱག་གི་འོས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྒན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། ཤ་རིའི་ལུང་ལས་དགྲ་བཅོམ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཕྱག་བྱས་ཕྱིར། །འདི་དག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཞན་མིན། །སངས་རྒྱས་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་འདོད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ཅན་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོག་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་བ་དང་། དེའི་རིགས་ཅན་ཆོས་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་དང་། སློབ་པ་དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་དང་། དེའི་རིགས་ཅན་དགེ་འདུན་ལ་མཆོག་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་སྐྱབས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྟོན་པ་བསྟན་པ་སློབ་དཔོན་གྱི། །ཐེག་པ་གསུམ་དང་བྱེད་གསུམ་ལ། །མོས་པ་རྣམ
Chinese
，以及如何阐明如所有性、尽所有性的知识，并成为破除实相见之障碍的黑暗的对治。再者，僧伽是： “如何尽所有之中，以智慧观照清净故，具慧不退转之众，具无上功德二者。” 如是，以自性光明了悟如所有性，以及视一切有情之法界自性为如来藏。 具有尽所有性之智慧。乃是菩萨圣者不退转之众。这些是大乘的范畴。以共同乘的范畴来说，《皈依三宝七十颂》中说：“能仁王之三身，以及寂灭八圣者。” 如此宣说了有余涅槃、无余涅槃，以及僧伽双四、八辈。道谛是佛陀和僧伽的证悟分，故归属于彼等。菩萨是小乘的宗义之凡夫，故非僧伽。然而，《舍利弗经》中说，阿罗汉比丘也向属于旁生之生的菩萨顶礼，故了知是属于佛陀的范畴。因为比丘应顶礼的是梵行同修的年长者，以及除了佛陀之外没有其他应顶礼的。如是又说，彼经中说：“舍利弗经中，阿罗汉向菩提萨埵顶礼故，此等非他三宝，是欲其属于佛陀。” 如是宣说。第二是，宣说佛陀的功德，以及大乘种姓者欲视佛陀为最胜，以及就菩萨的范畴来说，宣说佛陀和法的功德，以及独觉乘的行者，以及彼等种姓者欲视法为最胜的范畴来说法，以及宣说学道僧伽的功德，以及声闻乘的行者，以及彼等种姓者欲视僧伽为最胜的范畴来说，安立僧伽为皈依处。如是说：“导师教法阿阇黎，三乘以及三行者，信解诸
English
, and how it clarifies the suchness of knowable things, as they are and as many as they are, and acts as an antidote to the darkness that obstructs the vision of reality. Furthermore, the Sangha is: "Among how things are and how many, because of pure wisdom's vision, the intelligent, non-returning assembly, possessing two unsurpassed qualities." As such, by realizing the luminosity of the mind's nature, they know things as they are, and by seeing all sentient beings as possessing the essence of the Tathagata within the nature of the Dharma realm, they possess the wisdom of knowing things as many as they are. They are the noble Bodhisattvas, the non-returning assembly of learners. These are within the scope of the Mahayana. Within the scope of the common vehicle, the Seventy Verses on Refuge state: "The three bodies of the King of Sages, and the eight individuals who have passed into Nirvana." Thus, it explains Nirvana with remainder and without remainder, and the Sangha of four pairs and eight types of individuals. The Truth of the Path is a part of the realization of the Buddha and the Sangha, so it is included in them. Bodhisattvas are ordinary beings in the Hinayana system, so they are not Sangha. However, the Shari Sutra states that Arhat Bhikshus also prostrate to Bodhisattvas who belong to the animal realm, so it is understood that they belong to the category of the Buddha. This is because the Bhikshu should prostrate to the elder who practices the same pure conduct, and there is no one else to prostrate to other than the Buddha. It is also said in the same text: "In the Shari Sutra, because the Arhat prostrates to the Bodhisattva, these are not other than the Three Jewels, it is desired that they belong to the Buddha." As it is explained. The second is, explaining the qualities of the Buddha, and those of the Mahayana lineage who wish to regard the Buddha as supreme, and within the scope of the Bodhisattva, explaining the qualities of the Buddha and the Dharma, and the practitioners of the Pratyekabuddha vehicle, and those of that lineage who wish to regard the Dharma as supreme, and explaining the qualities of the Sangha of learners, and the practitioners of the Shravaka vehicle, and those of that lineage who wish to regard the Sangha as supreme, establishing the Sangha as the refuge itself. As it is said: "The Teacher, the Teaching, the Acharya, the three vehicles and the three doers, the faith of all
Tibetan
ས་ཀྱི་དབང་བྱས་ནས། །སྐྱབས་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐྱབས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་བཞུག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ན། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ནི་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ནི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀྱི། ལུང་གི་ཆོས་ནི་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པས། མཐར་ཐུག་པས་གཟིངས་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་ལས་རྒྱུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི། འདུས་བྱས་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མེད་པ་ཡང་སྐྱབས་ཉིད་དུ་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་འདུན་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་གཤེད་མ་རལ་གྲི་གདེངས་པ་ལྟར་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པས། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་སློབ་པ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱབས་ནི་སྐྱབས་གཞན་ཚོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སྤང་ཕྱིར་སླུ་བའི་ཆོས་ཕྱིར་དང་། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་ནི། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་ནས་གོ་འཕང་གཞན་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དེའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེའི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པནི། རཏྣ་ཞེས་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། དཀོན་མཆོག་དོན་གཉིས་སྟོན་པས་རིན་ཆེན་དང་། ཆོས་དྲུག་གིས་མཐུན་པའི་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འབྱུང་བ་དཀོན་ཕྱིར་དྲི་མེད་ཕྱིར། །མཐུ་ལྡན་ཕྱིར་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །རྒྱན་འགྱུར་ཕྱིར་དང་མཆོག་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པ་ནི། འདོམས། གང་ལ་ན། སངས་རྒྱས་ལའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས། དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡུལ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དོན་དེ་མདོའི་ཚིག་གང་གིས་སྟོན་ཅེ་ན།
Chinese
就像所说的那样，通过地的力量，安立了三皈依。像这样，就六种补特伽罗的力量而言，分为三皈依是为了让众生次第安住于三种乘，但实际上，法和僧并非究竟的皈依处。像这样，法分为教法和证法两种。教法是通过现证意义而被最终舍弃的，就像筏子一样。证法中，作为因的道谛是虚妄的，具有欺骗性的自性。作为果的灭谛，在声闻的观点中，就像灯熄灭一样不存在，而不存在也不是皈依处。僧伽，即使是阿罗汉们，也因为对有为法的特征，如同刽子手举起利剑般感到恐惧，所以皈依佛陀，并且需要学习。皈依处不是寻找其他的皈依处。就像这样：为了舍弃，为了欺骗性的法，为了不存在，为了伴随恐惧，二种法和圣者之众，不是究竟的殊胜皈依处。这样说道。因此，究竟的皈依处唯有佛陀宝，因为获得它之后，不需要为了其他目标而努力，法和僧是它的最终归宿。就像这样：为了殊胜的意义而皈依的，皈依处唯有佛陀。能仁具有法身，僧伽也是它的最终归宿。这样说道。第三， रत्न (藏文：རཏྣ།，梵文天城体：रत्न，梵文罗马拟音：ratna，汉语字面意思：宝)这个词既表示珍宝，也表示殊胜，因为符合六种法，所以称为殊胜。正如所说：因为出现稀少，因为无垢，因为具有力量，因为成为世间的庄严，因为是至高无上，因为不变，所以是殊胜。这样说道。第二部分分为三部分，第一部分是关于皈依佛陀宝的教导：教导。对谁教导呢？对佛陀。以什么方式教导呢？因为不超出二谛，所以将所缘境和能缘境的自性视为平等性的智慧就是佛陀。以这样的方式教导。那么，这个意义由经部的哪个词来表示呢？
English
As it is said, through the power of the earth, the Three Refuges are established. Thus, in terms of the six types of individuals, the division into the Three Refuges is for the purpose of gradually settling sentient beings in the three vehicles, but in reality, the Dharma and Sangha are not ultimate refuges. Like this, the Dharma is of two types: the Dharma of scripture and the Dharma of realization. The Dharma of scripture is ultimately abandoned through the realization of its meaning, like a raft. Among the Dharma of realization, the Truth of the Path, which is the cause, is conditioned and of a deceptive nature. The Truth of Cessation, which is the result, in the view of the Hearers, is non-existent like a extinguished lamp, and non-existence is not suitable as a refuge. The Sangha, even the Arhats, are fearful of the characteristics of conditioned phenomena, as if a executioner is brandishing a sword, so they take refuge in the Buddha and need to learn. A refuge is not seeking other refuges. Like this: For the sake of abandonment, for the deceptive Dharma, for non-existence, for being accompanied by fear, the two types of Dharma and the assembly of the noble ones are not ultimate supreme refuges. Thus it is said. Therefore, the ultimate refuge is only the Buddha Jewel, because having attained it, there is no need to strive for other goals, and the Dharma and Sangha are its ultimate end. Like this: The refuge that goes for the sake of the supreme meaning is only the Buddha. The Sage possesses the Dharmakaya, and the Sangha is also its ultimate end. Thus it is said. Thirdly, the term रत्न (藏文：རཏྣ།，梵文天城体：रत्न，梵文罗马拟音：ratna，汉语字面意思：Jewel) indicates both preciousness and auspiciousness, and because it accords with the six qualities, it is called auspicious. As it is said: Because it is rare to arise, because it is stainless, because it possesses power, because it becomes the ornament of the world, because it is supreme, because it is unchanging, therefore it is auspicious. Thus it is said. The second part is divided into three parts, the first part being the instruction on taking refuge in the Buddha Jewel: Instruction. To whom is the instruction given? To the Buddha. In what way is the instruction given? Because it does not go beyond the two truths, the wisdom that knows the nature of the object to be observed and the observer to be equal is the Buddha. In this way, the instruction is given. So, which words of the sutra indicate this meaning?