Tibetan
འི་ངག་གིས་ཞེས། ཁུངས་དང་སྟོན་བྱེད་དག་དངོས་སུ་སྨོས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །གསེར་གླིང་པས་དཀོན་མཆོག་རྣམ་བདུན་ཞེས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་སོགས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ན་འགྲེལ་ཆེན་དང་མཐུན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། ཁོ་བོས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཁོ་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །ངག་གང་གིས་བསྟན་ཅེ་ན། ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། ཤ་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆེན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པ་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེའི་དམིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཞེས་མདོར་བསྡུས་ནས་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་ཚིག་སྣ་བསྡུས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཅན་ཞེས་སོ། །ཡང་ཤ་བུ་བྱང་ཆེན་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་ཏེ། སྦྱིན་པ་པོ་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བཏང་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་ཀུན་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པས། བྱང་ཆུབ་རྒྱས་པ་གསུངས་ཏེ། དམིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་ཞིང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱི་རྟོགས་པར་ཕྱེ་ནས་བཤད་པས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚིག་བསྡུས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་སོ། །ཡང་དབྱེ་ན་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེ་ཞིང་གངྒཱའི་རླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པས་གཞན་དོན་འདོར་བསྟན་ཏེ། གཞན་དོན་ནི་དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་མ་ཕྱེ་བར་འབྲས་བུ་ཙམ་བསྟན་པས་སོ། །དེའི་ཚིག་སྣ་བསྡུས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགོད་པར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་བྱང་སེམས་སེམས་ཅན་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། གནོད་སེམས་མང་བ་རྣམས་བཟོད་པ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པས། གཞན་དོན་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏེ། གཞན་དོན་མྱང་འདས་དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དུ་ཕྱེ་ནས་འབྲས་བུ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚིག་སྣ་བསྡུས་པ་སེར་སྣ་ཅན་ལ་དགོས་པ་རྣམས་ཞེས་སོགས་སོ། །བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ལྟ་བུར་བྱེད་པའི་ངག་གི་བསྟན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སོགས་པས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་ཁུངས་ཀྱི་ཚིག་བསྡུད་པའོ། །ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ལས། དེ་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ལས་བསྟན་ན། གསུམ་ཀའི་ཁུངས་རྣམས་རྫོགས་པར་འབྲི་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། གཙུག་ལག་གི་མདོའི་གཞུང་སྐབས་ཀྱི་དོན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་དོན་སྟོན་པ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསུངས་མོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་འདིར་ཁུངས་ཉིད་མ་བྲིས་ཏེ། མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་དཀྲོལ་བ་ཙམ་འདོད་པས་ཚིག་མང་དུ་དོགས་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། དཀྱུས་མ་མ་ཡིན་པར་འཕྲོས་དོན་ཚིགས་བཅད་དུ་སྡེབས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིག་བཅད་ཅེས་བྱ་ལ། འདིར་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་ལས་རྣམ་གཞག་གི་ཟིན་པས་དཀྱུས་མ་ཡིན་ལ། དབྱེ་བ་ནི། ཞར་ལ་འོངས་པ་ཙམ་ཡིན་པས། དེ་སྟོན་པ་ལ་བར་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱི་དང་། ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གྲངས་དང་། གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། ཉེར་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་བསྡུས་པས་མང་མི་དགོས་ཤིང་། ཉུང་ན་མི་འདུས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་དག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཕལ་ཆེར་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་གྱི་གོ་རིམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེ་བས་ན། དོན་རྟོགས་པའི་གོ་རིམ་གྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གོ་རིམ་དང་རབ་དུ་དབྱེ་བ། འདི་དག་ཉིད་ཡིན་གྱི་ལྷག་པ་ཡང་མ་ཡིན། མ་ཚང་བ་ཡང་མ་ཡིན། གོ་རིམ་གཞན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ཐ་མ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཞག་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སྨོན་འཇུག་གང་ཡང་ཡོད་པར་མི་རིགས
Chinese
以“的语言”来说。因为真实地说了来源和能指，并且因为极不相关，所以不合理。如果金洲大师所说的“七宝”是指《华严经·树庄严品》等，那就与大疏一致。因此，我所说的，应该相信是上师的密意。以什么语言显示呢？在二十五品中说：夏布，如果想要对一切法，以一切方式现证圆满菩提，就应当精进于般若波罗蜜多。这样就简略地显示了菩提。菩提是如实通达一切所知，二取不立的智慧。其所缘是“一切法”，以及“以一切方式现证圆满菩提”，这是简略地说的。其词句的概括是：应当修持般若波罗蜜多，这是具有应当了知的意义。又，夏布，大菩萨不住于任何相而安住于般若波罗蜜多，因为不见布施者、所施物和受施者，以无所舍的方式圆满布施波罗蜜多等等，将六度都结合起来说了。这样就广大地说了菩提。所缘“一切法”被分为六度，而“以一切方式”则被分为不缘三轮的证悟来解释。这些词句的概括是：一切布施等等。又，如果进行区分，在每一方的十方，如恒河沙数的世界中，凡是有情，如果想要将他们全部安置于无余涅槃的境界中，就应当修学般若波罗蜜多，这样就简略地显示了利他。利他是因为没有分开获得它的方法，只是显示了果。其词句的概括是：如果想要将一切有情如其所应地安置于涅槃，就应当修持此般若波罗蜜多。又，菩萨想要将悭吝的有情安置于布施，将毁犯戒律的有情安置于戒律，将嗔恨心重的有情安置于忍辱，所以应当修学般若波罗蜜多。这样就广大地显示了利他。
English
In terms of 'the language of,' it is unreasonable because it explicitly states the source and the referent, and because it is extremely unrelated. If the 'seven jewels' mentioned by Serlingpa refer to the *Gandavyuha Sutra* and others, then it agrees with the Great Commentary. Therefore, one should believe that what I have said is the master's intention. Which language reveals it? In the twenty-fifth chapter, it says: Shariputra, if one wishes to fully awaken to all dharmas in all ways, one should strive in the Prajnaparamita. Thus, it briefly shows enlightenment. Enlightenment is the non-dual wisdom that realizes all knowable things as they are. Its object is 'all dharmas,' and 'fully awakening in all ways' is said in brief. The summary of its words is: One should practice the Prajnaparamita, which has the meaning of what should be known. Again, Shariputra, the great Bodhisattva abides in the Prajnaparamita in a non-abiding manner. Because the giver, the gift, and the receiver are not perceived, the perfection of giving is completed in a way that nothing is abandoned, and so on. All six perfections are combined and spoken of. Thus, enlightenment is spoken of extensively. The object 'all dharmas' is divided into the six perfections, and 'in all ways' is divided and explained as the realization of not focusing on the three spheres. The summary of these words is: All giving and so on. Furthermore, if one differentiates, in each of the ten directions, in worlds as numerous as the sands of the Ganges, if one wishes to completely lead all sentient beings to the realm of nirvana without remainder, one should study the Prajnaparamita. Thus, it briefly shows benefiting others. Benefiting others is because it only shows the result without separating the method of obtaining it. The summary of its words is: If one wishes to place all sentient beings in nirvana according to their capacity, one should practice this Prajnaparamita. Moreover, the Bodhisattva wishes to place stingy sentient beings in generosity, those who violate discipline in discipline, and those with much hatred in patience, so one should study the Prajnaparamita. Thus, it extensively shows benefiting others.
Chinese
为了通过分为六度的其他利益的寂灭，来展示那个果实。那句话的简短总结是“对吝啬鬼所需要的东西”等等。像行为等一样，连接到像充分展示一样的语言的教导。等等包括了总结扩展来源的词语。大乘发心是，有法，为了他人的利益，要知道是想要完全圆满菩提的自性。在广、中、略三种中，如是教导，因此。第三个是，如果在广、中、略三种中教导，如果有人问是否应该完整地抄写所有这三种的来源，经部的正文，在章节的意义中，发心的目标是菩提和他人的利益，虽然已经说了所有广、中、略，但在此注释中没有抄写来源本身，因为希望简要地解释，因为害怕文字过多。第二个有三个，第一个是，不是直接的，而是以诗歌形式表达的额外意义，这被称为中间的诗节。在这里，也只是发心的本质，而不是形式的把握，所以是直接的。区别是，因为只是顺便提到，所以称其为中间词。第二个有共同的和分支的意义两种，第一个有数量，顺序确定，以及佛地是否有发心的考察三种，第一个是，这二十二个从最初的修行者的地到佛地之间总结，所以不需要多，少了又不包括，所以数量是确定的。第二个是，这些前后大部分是因果关系，所以是意义的顺序。就像在注释中说的那样，因此，通过理解意义的顺序来区分如所说的顺序，这些就是，不多也不少，也不是要展示其他的顺序。因为将被展示。第三个是，有些人说，因为这里最后三个发心放在佛地上，所以在佛地有发心。那是不可理喻的，在佛地上，愿和行都是不可能的。
English
In order to show that fruit by dividing the other benefits of nirvana into six perfections. The brief summary of that sentence is "things needed for the miser" and so on. Like actions, etc., connect to the teaching of language like fully demonstrating. Etc. includes the words summarizing the source of expansion. The Mahayana mind of enlightenment is, the phenomenon, for the sake of others, one should know that it is the nature of wanting to perfectly complete enlightenment. Among the extensive, intermediate, and concise three, it is taught as such, therefore. The third is, if taught in the extensive, intermediate, and concise three, if someone asks whether all three sources should be completely copied, the text of the sutra, in the meaning of the chapter, the goal of the mind of enlightenment is enlightenment and the benefit of others, although all the extensive, intermediate, and concise have been said, but the source itself is not copied in this commentary, because it is desired to briefly explain, because of fear of too many words. The second has three, the first is, not direct, but the extra meaning expressed in verse form is called the intermediate verse. Here, too, it is only the essence of the mind of enlightenment, not the grasp of the form, so it is direct. The difference is, because it is only mentioned in passing, it is called an intermediate word. The second has two meanings, common and branch, the first has three, number, order determination, and examination of whether there is a mind of enlightenment in the Buddha-land, the first is, these twenty-two are summarized from the ground of the initial practitioner to the Buddha-land, so it is not necessary to be many, and if it is less, it is not included, so the number is fixed. The second is, these before and after are mostly cause and effect, so it is the order of meaning. Just as it is said in the commentary, therefore, distinguish the order as said by understanding the order of meaning, these are, neither more nor less, nor is it to show other orders. Because it will be shown. The third is, some people say that because the last three minds of enlightenment are placed on the Buddha-land here, there is a mind of enlightenment in the Buddha-land. That is unreasonable, in the Buddha-land, neither aspiration nor action is possible.