Tibetan
་དད་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ། གྲོགས་སྟོབསརྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ལས། །མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་བྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། །ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ། སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཉེས་བྱེད་ཡིན། །རང་དོན་ཡན་དག་སྒྲུབ་པའང་འདི་ཉིད་དོ། །འཇིགས་དང་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའང་འདི་ཉིད་དེ། །དེ་བས་བདག་གིས་རྟག་ཏུ་འདི་ཉིད་བྱ། །ཞེས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ། སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན། ཐབས་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སེམས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མ་བསྐྱེད་པར། །སངས་རྒྱས་ནམ་ཡང་མི་ཐོབ་ཅིང་། །འཁོར་བར་བདག་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི། །ཐབས་གཞན་ཡོད་པ་མ ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ངོ་བོ་ལ་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། དབྱེ་བ། སྨོན་འཇུག་གི་ཁྱད་པར་བཞི་ཡི་དང་པོ། གཞུང་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི། །སེམས་པ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྟེ། །ཞེས་མདུན་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་པ་ལ་བཤད་ལ། འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་བཞེད་དེ། ཉི་སྣང་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རིག་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ནི། དེ་ལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་དོན་ནི། འདིས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱེད་པ་སྦྱར་བ་དང་། འདི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་པ་ལས་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྒྱན་ལས། སེམས་པ་ཉིད་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཤད་དེ། སེམས་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སེམས་པ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དོན་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འཕགས་པས་གཙོ་བོ་སེམས་ཉིད་ལ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཤད་དོ། །དེས་ན་གཉིས་ཀ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒྲའི་དོན་དུ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཡང་རུང་བ་སྐྱོན་ཅན་དུ་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ནི་རྒྱན་གྱི་དགོངས་པ་ཡང་སེམས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ཉིད་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། རྒྱན་ལས། སྤྲོ་བ་ཆེ་དང་རྩོམ་པ་ཆེ། །དོན་ཆེ་བ་དང་འབྱུང་བ་ཆེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་པ་སྟེ། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་འབྱུང་བ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ངོ་བོས་དབྱེ་ན། སྨོན་འཇུག་གཉིས། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བརྡ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་གཉིས། གྲོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས། ས་མཚམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞི་སྟེ། རྒྱན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །མོས་དང་ལྷག་བསམ་དག་པ་དང་། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་འདོད། །དེ་བཞིན་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ས་ཐོབ་མ་ཐོབ་དང་། ཆོ་གས་བསྐྱེད་མ་བསྐྱེད་དང་། རྒྱུ་ལ་སྨོན་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་དང་། དང་པོ་གསུམ་དང་། ཕྱི་མ་བཅུ་དགུ་ལ་འདོད་པ་རྣམས་འདིའི་གཞུང་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ཅིག །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས། བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་སྨོན་པ་དང་། སྡོམ་པ་བླངས་ནས་སྦྱིན་སོགས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་འདོད་པ་ལ། འདིར་སྦྱིན་སོགས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་བཤད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་པ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཀའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྲེལ་པས་བཤད་པས། དེ་ཉིད་སྦྱིན་སོགས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པ་སྨོན་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར། གཞུང་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པར་མངོན་ནོ། །འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ནི། སྐབས་སུ་མ་བབ་སྟེ། གཞུང་གཞན་གྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འདིར་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་ཙམ་ཞིག་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ་གསུམ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ས་མཚམས་སོ། །དང་པོ་མཚན་ཉིད་དང་། དམིགས་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གསུམ་ཀྱི་དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་མཚོན་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་ལ་གཉིས། འདོད་པ་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་སྦྱར་ནས་གྲོགས་སུ་བཤ
Chinese
是信徒们。在《经庄严论》中说：“友力、因力、根本力，闻力，善习力，不稳与稳生，他示发心说。”还这样说了。第二，暂时的果实。在《入行论》中说：“此乃悦 Tathagata，亦成办自利，此亦遣怖畏，及诸苦恼故，故我恒当行。”这样说了。究竟的果实是获得佛果，在《现观庄严论》中说：“一切相智之智慧，从菩提心之因生，具悲之根本，以方便而究竟。”这样说了。在《心释》中也说：“若未生起菩提心，则永不能成佛，轮回中成办自他利，无有他法。”这样说了。第三，本体上的定义、例子、分类、发愿和趣入的差别四者中的第一个，如经中所说。第二个是，在《经庄严论》中说：“稳固者之发愿，是心与欲俱。”说是与欲相应的作意。圣者和论师们认为，与果位菩提之欲求相应的，主要是意之识，在《日光疏》中说：“所谓发心，心是识，是了别。何为了别？是意之识，缘一切白法，因此而存在。”这样说了。对此，所谓发心之语的意义是，以此使发心生起，故称为发心，是系属格；此是发心之自性，故称为发心，是业格。从第一种情况来说，在《庄严论》中说：“作意即说为发心，因为作意是心于境而显现之主要因素。”从第二种语意来说，圣者说主要的心本身就是发心。因此，两种情况对于发心的语意都没有矛盾，所以不应认为任何一种是有过失的。
English
These are the faithful. In the Ornament of the Sutras, it says, "Power of friends, power of causes, power of roots, power of hearing, from the habit of virtue, unstable and stable arising, the generation of mind taught by others." It is also said. Second, the temporary fruit. In the Guide to the Bodhisattva's Way of Life, it says, "This pleases the Tathagatas, and it also accomplishes one's own benefit. It also dispels fear and suffering, therefore I should always do this." It is said. The ultimate fruit is the attainment of Buddhahood. In the Manifestation of Complete Enlightenment, it says, "The wisdom of all-knowingness arises from the cause of the mind of enlightenment, has the root of compassion, and is perfected by skillful means." It is said. In the Explanation of the Mind, it also says, "Without generating the mind of enlightenment, one will never attain Buddhahood, and there is no other means to accomplish the benefit of oneself and others in samsara." It is said. Third, the definition of the essence, the example, the classification, the difference between aspiration and engagement, the first of the four, is as it appears in the text. The second is, in the Ornament of the Sutras, it says, "The aspiration of the steadfast is the mind together with desire." It is said to be the mental activity that is in accordance with desire. The noble ones and teachers consider that the main thing that corresponds to the desire for the fruit of enlightenment is the consciousness of the mind itself. In the Commentary on the Sun's Rays, it says, "What is called the generation of mind, the mind is consciousness, it is discernment. What is discernment? It is the consciousness of the mind, which focuses on all white dharmas, because it exists in that." It is said. Regarding this, the meaning of the word "generation of mind" is that it causes the generation of mind, therefore it is called the generation of mind, which is the genitive case; this is the nature of the generation of mind, therefore it is called the generation of mind, which is the accusative case. From the first situation, in the Ornament, it says, "Mental activity itself is said to be the generation of mind, because mental activity is the main factor in the mind's manifestation in the object." From the second meaning of the word, the noble ones say that the main mind itself is the generation of mind. Therefore, in both cases, there is no contradiction in the meaning of the word "generation of mind", so one should not think that any one is faulty.
Chinese
哦！阿阇黎认为，《现观庄严论》的观点也认为与心相应的自性心即是发心。如《现观庄严论》中说：“大欢喜和大发起，大义和大生起，菩萨的心即是，具二义的心生。”他想大概就是这个意思吧。第三，从体性上分，有愿菩提心和行菩提心两种；从因的方面分，有从表相和法性上获得的两种；从助伴的方面分，有二十二种；从地界的方面分，有四种。如《现观庄严论》中说：“发心于诸地，胜解和增上意乐，清净和异熟，如是亦离障。”就像所说的那样。第四，是否获得地，是否通过仪轨生起，是希求因，还是希求果，以及前三者和后十九者的观点，都不是这部论及其注释的观点。还有一些人，想到“如知欲行与行者，智者亦应如是知，此二差别次第理”的意义，认为希求菩提是愿菩提心，受戒后开始布施等道是行菩提心。但在这里，布施等被说成是发心的助伴，因此不合理。因此，“为利他故，欲得圆满正等觉”这句话，被注释解释为愿菩提心和行菩提心两者的共同特征。正如胜生慧所说，没有布施等修持的助伴的是愿菩提心，有修持的助伴的是行菩提心。这似乎是论及其注释的观点。在这里详细阐述发心的仪轨是不合时宜的，因为那是其他论典的主题。而在这里，确定发心的定义和分类才是合时宜的。第二，支分之义有三：体性、分类、地界。第一，定义和所缘，在两者的第一个方面有三个：第一个是“发心的”等。第二个是：发心是所诠释的。定义有两个：希求与果位菩提的对境相连，并作为助伴来解释。
English
O! The master thinks that the view of the Ornament is also that the mind itself, which is in accordance with the mind, is shown as the Bodhicitta. As it is said in the Ornament, "Great joy and great initiation, great meaning and great arising, the mind of the Bodhisattva is, the mind arising with two meanings." He thought that was probably the meaning. Third, in terms of nature, there are two types: aspiration and engagement. In terms of cause, there are two types: those obtained through signs and those obtained through Dharma nature. In terms of companions, there are twenty-two. In terms of ground, there are four. As it is said in the Ornament, "Bodhicitta is on all grounds, aspiration and higher intention, purity and other maturation, likewise, it abandons obscurations." It is as it is said. Fourth, whether or not one has attained the ground, whether or not one has generated it through rituals, whether one aspires to the cause or aspires to the result, and the views of the first three and the latter nineteen are not the views of this treatise and its commentary. Some people, thinking of the meaning of "Just as one knows the difference between wanting to go and going, so should the wise know the difference between these two in order," think that aspiring to enlightenment is aspiration Bodhicitta, and taking vows and engaging in the path of generosity, etc., is engagement Bodhicitta. But here, generosity, etc., are said to be companions of Bodhicitta, so it is not reasonable. Therefore, the phrase "For the sake of others, one desires perfect and complete enlightenment" is explained by the commentary as the common characteristic of both aspiration and engagement. As Sherjung Lodro said, aspiration is Bodhicitta without the companions of generosity, etc., and engagement is Bodhicitta with the companions of practice. This seems to be the view of the treatise and its commentary. Explaining the ritual of Bodhicitta in detail here is not appropriate, because that is the subject of other treatises. And here, it is appropriate to establish the definition and classification of Bodhicitta. Second, the meaning of the limbs has three: nature, classification, and ground. First, definition and object, in the first aspect of the two, there are three: the first is "of Bodhicitta," etc. The second is: Bodhicitta is what is to be explained. There are two definitions: desire is connected to the object of the fruit, enlightenment, and explained as a companion.