Tibetan
་ནས། གདམས་ངག་སོགས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་གྱི་སྒྲ་དང་། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་དེ་དང་དེས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པ་དང་། ཐོབ་པ་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་སོགས་ཡུལ་བཅུ་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་དང་། གཉིས་པ་ནི། གདམས་ངག་གི་དོན་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེ། རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་གྱིས་ཡན་ལག་སྟེ། རྒྱུར་གྱུར་པ་དྲོ་བ་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞི་དང་། གསུམ་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བཞིས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་གང་གི་ཡིན་པའི་རྟེན་གང་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ། གང་གི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ནང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་གཉིས་ཡིན། དགེ་བ་ལ་སོགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་དག་དང་། གསུམ་པ་ནི། གང་གི་དོན་དུ་བྱང་སེམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། བཞི་པ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་མཚུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཕར་ཕྱིན་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཕྱིན་དྲུག་ཚང་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བསམས་པས་གོ་བགོས་པ་གོ་ཆ་དང་། གོ་བགོས་པ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མནོན་པ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང་། ཞུགས་པའི་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དཔུང་སོགས་པར་བྱེད་པ་ཚོགས་དང་། དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་པས་མ་རྒྱལ་བ་བདུད་བཞིའི་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་མཚོན་པའི་སྒོ་ནས་ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་བཅུ་པོ་དེས་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་
Chinese
因此，是为了进入口诀等。第二，关于其他的音声、如理作意及其果——正见，这三者中的第一个是：为了以发心来圆满殊胜的法，为了获得未获得的功德，以及为了已获得的功德不退失且增长，而对十境进行教诫的口诀。第二个是：通过闻思确定口诀的意义，以专注的方式习惯它，从而了悟四谛，并且与随顺四谛的、能明确分辨的超世间智慧——见道支分相应，成为原因的暖位、顶位、忍位和胜法位这四种。第三个是正见：是通过六度波罗蜜多的自性来修习的。这也必须通过四种方式来确定：即它是谁的所依，所缘的对境是什么，为了什么目的，修习本身的体性是什么。第一个是：作为修习所依的菩提萨埵的内六处，是法界自性和二者。以及以善等如幻的十三种法的对境。第三个是：为了菩萨进入修习，是三大自性的目的。第四个是：为了不被六度的不共品所染污，思维在每个波罗蜜多中都完整地修习六度，这就是盔甲；如盔甲般，以勤奋结合所有作为因和果的大乘之法，这就是进入的行为；为了从进入的六度的不共品中必定解脱出来，积聚二资粮的军队等，通过积聚军队的资粮，战胜未被战胜的四魔之敌，这些就是必定解脱的修习。第二是：这十种法是通过以境代表境的方式，被称为佛陀的一切种智。像这样，这十种法以如上所说的方式，涵盖了获得一切种智的所有法，因此，它们以多种方式和多种方法，在漫长的时间里被习惯。
English
Therefore, it is for the sake of entering into instructions and so on. Secondly, regarding the other's sound, proper attention, and its result—right view, the first of these three is: in order to perfect the noble Dharma through that bodhicitta, to obtain the qualities not yet obtained, and for the qualities already obtained not to decline and to increase, the instructions that teach the ten objects. The second is: having ascertained the meaning of the instructions through hearing and thinking, becoming accustomed to it in a focused manner, thereby realizing the Four Noble Truths, and being in accordance with the part of the path of seeing, which is the transcendental wisdom that clearly distinguishes the Four Noble Truths, the four stages that become the cause: heat, peak, forbearance, and supreme Dharma. The third is the right view: it is practicing through the nature of the six perfections. This must also be determined through four ways: namely, whose support it is, what the object of focus is, for what purpose, and what the nature of the practice itself is. The first is: the six internal sense bases of the Bodhisattva, which are the basis of practice, are the nature of the Dharmadhatu and the two. And the objects of the thirteen kinds of Dharma, such as virtue, which are like illusions. The third is: for what purpose the Bodhisattva enters into practice, it is the purpose of the nature of the three great ones. The fourth is: in order not to be tainted by the non-conducive aspects of the six perfections, thinking that one is fully practicing the six perfections within each perfection, this is armor; like armor, diligently combining all the Mahayana Dharmas that are cause and effect, this is the act of entering; in order to definitely emerge from the non-conducive aspects of the six perfections that have been entered, accumulating the armies of the two accumulations, etc., through accumulating the resources of the army, overcoming the enemy of the four Maras who have not been overcome, these are the practices of definite emergence. The second is: these ten Dharmas are called the omniscient wisdom of the Buddha, through the way of representing the object with the object. In this way, these ten Dharmas, in the manner described above, encompass all the Dharmas that obtain omniscient wisdom, therefore, they are accustomed to in many ways and with many methods, for a long time.
Tibetan
ལས། །དེ་ལ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དག། རབ་དུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པས་ནི། གཞན་ལ་དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་ནུས་པ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལ་ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་ལས་མང་མི་དགོས་ཤིང་ཉུང་ན་མི་འདུས་པས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དུ་གྲངས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཉི་སྣང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་འདི་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམ་གྱི་ཚུལ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་གདམས་ངག་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གདམས་ངག་ལ་གནས་པ་ལ་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གང་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གང་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ལ་གཉིས། ལམ་ཤེས་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་བཅུ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དང་། དེས་ལམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་དག་གཉིས་སུ་བསྡུ་སྟེ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། དེའི་ངོ་བོའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་འགལ་རྐྱེན་གེགས་དང་བྲལ་བ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། རྐྱེན་གཞན་ཚང་བ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གེགས་ནི་གཉིས་ཏེ། རང་ཕྱོགས་སུ་རློམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། དམན་པར་སེམས་པའི་ཞུམ་པའོ། །རང་ཕྱོགས་སུ་རློམ་པ་ནི། གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཚོལ་བར་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་ལ། རང་ཉིད་དམན་པར་སེམས་པ་ལའང་ཁྱད་པར་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྤོབས་པ་མི་སྐྱེ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཞུམ་བཅས་རྩོལ་བ་དོར་བ་ལ། །ཕོངས་ལས་ཐར་པ་ཡོད་དམ་ཅི། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གེགས་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འོད་མོག་མོག་པོར་བྱེད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སེལ་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་བའི་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་བསྐལ་བ་དུ་མར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབས་པ་ལས་བྱུང་བས་མཐུ་ཆེ་བ་དང་།
Chinese
因此，以“彼之过与德，皆能极明显”之方式，如实知晓，方能如实无误地向他人展示。若能转动如实无误地展示获得遍知的方便之法轮，则于世间称为一切种智。第三，如前所述，获得遍知之方便，此十法无需更多，亦不可缺少，故其数量如此确定。第四，于日光中发心等诸事之次第，此乃合理之次第。为求菩提发心，乃为寻求诀窍；安住于无误之诀窍，则必生起与决择分相符之觉受；此后，所依之修行法，所缘之对境，所为之事，以及修行本身，共有四种。如是说。第二，道相智有二：显示道相智之十一法之自性，以及彼如何显示道相智之方式。第一，此十一法可归纳为二：道相智之因，及其本体。初者又分二：远离违缘障碍，以及具足顺缘助缘。初者，于他缘具足时，生起菩提心之障碍有二：自以为是的我慢，以及自轻的怯懦。自以为是者，因无须于上寻求殊胜，故不生起菩提心；自轻者，亦不生起追求殊胜之勇气，故不生起菩提心。如云：“具怯懦而舍弃精进者，岂有脱贫之理？”如是。此二障碍，亦由如来之自性光芒，以令欲界色界诸天之异熟果报之光黯淡之事业而消除。以自身之光芒，傲慢之欲界色界诸天，因如来之光芒乃经多劫积累福德资粮所生，故威力强大。
English
Therefore, in the manner of "Its faults and virtues, all become extremely clear," knowing things as they truly are allows one to show them to others accurately and without error. Turning the wheel of Dharma that accurately and without error shows the means of attaining omniscience is what is termed "the all-knowing one" in the world. Third, as previously stated, concerning the means of attaining omniscience, these ten dharmas are neither too many nor can they be reduced, hence the number is fixed at just that. Fourth, the order of these matters, such as generating the mind in the sunlight, is logical. Seeking to generate the mind of enlightenment is for the sake of seeking instructions; abiding in unerring instructions necessarily gives rise to experiences that accord with the decisive aspect; thereafter, the practice to rely on, the object to focus on, the purpose to be achieved, and the practice itself, are four aspects. As it is said. Second, Path-knowledge has two aspects: the nature of the eleven dharmas that reveal path-knowledge, and how it reveals path-knowledge. First, these eleven dharmas can be summarized into two: the cause of path-knowledge and its essence. The first is further divided into two: being free from opposing obstacles and having complete favorable conditions. The first, when other conditions are complete, there are two obstacles to generating the mind of enlightenment: arrogance that assumes self-importance and timidity that belittles oneself. Arrogance that assumes self-importance does not generate the mind of enlightenment because there is no need to seek further excellence. Timidity that belittles oneself also does not generate the courage to pursue excellence, and therefore does not generate the mind of enlightenment. As it is said: "For one who abandons effort with timidity, is there any possibility of escaping poverty?" Thus, both of these obstacles are eliminated by the light of the Tathagata's nature, through the activity of making the light of the ripening results of the gods of the desire and form realms dim. The light of the Tathagata, which arises from accumulating merit for many eons, is more powerful than the gods of the desire and form realms who are arrogant because of their own bodily light.