Tibetan
་གྱིས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱེད་ན་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཉིང་དགོས་ཁྱད་པར་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་དབང་ཕྱུག་དང་། ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་ལས་གཅིག་ཤོས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་གོམས་པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་སོགས་པས་བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་རིམ་གྱིས་མ་མྱངས་པ་ཞིག་སྟེ། དབུ་མ་རྒྱན་དུ། ཁྱབ་དང་དབང་ལ་སོགས་མ་མྱོང་། །དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ། །འཇིག་རྟེན་སྤྱི་བོར་གྱུར་པས་ཀྱང་། །མྱོང་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ། །ཡང་དག་བདུད་རྩི་དག་པ་འདི། །ཐུགས་རྗེ་དག་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པ། །གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། འབྲེལ་བར་མཛད། གང་ན་རྗོད་བྱེད་རྒྱན་དང་བརྗོད་བྱ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གོ། ཇི་ལྟར་ན། བསྟན་བཅོས་ཐབས་དང་བརྗོད་བྱ་ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སུ་ཞིག་གིས་ན། རྗེ་བཙུན་གྱིས་སོ། །བརྗོད་བྱ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་སུ་ཞིག་གིས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཅེ་ན། བྱང་སེམས་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བདུད་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་ཤིང་། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པས་ན་ཅི་ལ་ཡང་མ་དག་པར་ཆད་པ་དག་ཁོ་ནས་སོ། །ཐབས་གང་གིས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་རིང་བའི་རྒྱུ་དང་། ཉེ་བའི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། བཞག་ནས་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །གང་ལ་ན། སྔར་མྱོང་བ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ན། མདོའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་སེམས་རྒྱུད་ལ་བཞག་པའི་བག་ཆགས་འབྱུང་བའོ། །གང་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྒྱས་འབྲིང་གསུམ་གྱི་མདོའི་དོན་མ་ལུས་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ན། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་དང་སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སུ་འདུ་བས་རྩ་བར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་པའོ། །སྔ་རབས་པ་དག་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆོས་བཅུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འགྲེལ་པར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཞེས་པས་དང་པོ་བཟུང་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཐ་མ་སྒྲུབ་པ་བཟུང་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ལེགས་པར་སྟེ། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་མི་བརྗེད་པར་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཚུལ་དུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དྲན་ཤེས་ལ་ལེགས་པར་བཞག་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཟུགས་སོགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་སོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་རྟོགས་ཤིང་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རིམ་པས་སོ། ། གསུམ་པ་འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དངོས་བཤད་པ་ལ་གསུམ། རྒྱས་པ་ལ་དད་པ་ལ་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ། བར་མ་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག་ཏུ་བསྡུ། བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བསྡུས་དོན་ལུས་རྣམ་གཞག །ཚིག་དོན་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱར་བ་ནི། དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་འབྲེལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་ནས་དེའི་འོག་དུ་ཤེར་ཕྱིར་གྱི་ལུས་རྣམ་གཞག་གསུངས་སོ། །ཞེས་སྦྱར་རོ། ། གཉིས་པ་དེ་བཤད་པ་ལ་ལྔ། དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། དེ་ངག་ཉེ་བར་དགོད་པ། བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ། རྒྱས་པར་མ་བཀྲོལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་རྣམ་གཞག་གི་དགོས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཉན་པ་པོས་བཟུང་སླ་བ་དང་། འཆད་པ་པོས་བཤད་སླ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་ཚིག་ཉུང་ངུས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཀྱུ་ས་བསྟན་པའི་རྟ་ཐོགས་པ་མེད་པར་རྒྱུག་པ་ལྟར། ཕྱིས་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་དོན་རྣམས་གོ་རིམ་མ་འཁྲུགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ལུས་རྣམ་གཞག་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ཡང་། དེ་དང་མཐུན་པར་གོ་རིམ་མ་མཛིངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་དུ། བཤད་པར་བྱ་བ་སླ་བར་གཟིགས་ནས་ཏེ། དཀྱུ་ས་མཐོང་བའི་ཁ་ལོ་བ་སེམས་སྟོབས་ཆེ་ཞིང་རྟ་ཚར་གཅོད་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་བཅོ་ལྔས་མདོ་དང་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། ལུས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། བཤད་བྱ་འཆད་བྱེད་མདོར་བསྟན། འཆད་བྱེད་ཀྱི་རྐང་གྲངས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཡང་དག་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའམ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་
Chinese
如果有人认为，即使没有这部论典，也能现证佛果，那么这部论典的根本必要性就不会有任何特殊之处。但事实并非如此，因为这部论典所诠释的内容，是外道如自在天、遍入天等，以及声闻、独觉阿罗汉等内外一切法，在未曾串习人无我和法无我的情况下，通过听闻等产生的思慧和修慧，在初中后三个阶段中，都无法逐渐体验到的。正如《现观庄严论》中所说：“遍及自在等未尝，无量安住为因性，世间顶髻所成者，亦未曾有能受用。真实甘露清净此，清净大悲为同分，如来之外余何人，堪能受用非有也。”如是宣说。 第三，是建立关联。关联存在于何处呢？存在于作为能诠的庄严和作为所诠的八现观之中。如何建立关联呢？通过论典作为方便，以及所诠作为方便所要成办的方式来建立。由谁来建立呢？由至尊（弥勒菩萨）来建立。如果有人问，这样的所诠由谁来现证呢？由菩萨和圆满成办他利者来现证，因为他们不会受到魔的障碍，也不依赖他人，因此能够完全断除一切过失。那么，通过什么方便来现证呢？对此，有远因和近因两种，首先是“安立”，即建立关联。建立在何处呢？建立在对先前体验过的内容不忘失的忆念之识上。如何建立呢？将体验过经部要义的闻思之识，以极其清晰的方式，以及在心相续中安立习气的方式来建立。建立在何处呢？建立在广、中、略三种般若波罗蜜多经的全部要义上。而这些要义又存在于何处呢？存在于八现观的自性中。在修习这些现观时，包括发愿菩提心和趣入菩提行的行为，以及修持布施等十波罗蜜多的行为，因此根本上是十法行的自性。古人认为，十法行是十种遍知之法，对此，在注释中说：“以菩提心等首先摄持，以布施等摄持最后，六度……”
English
If someone thinks that even without this treatise, one can realize Buddhahood, then the fundamental necessity of this treatise would not have any special significance. However, this is not the case, because what this treatise explains is that externalists such as Ishvara and Vishnu, as well as Hearers, Solitary Realizers, Arhats, and all internal and external phenomena, without having cultivated the lack of self of persons and the lack of self of phenomena, through the wisdom of hearing and so on, cannot gradually experience it in the initial, middle, and final stages. As it is said in the Ornament for Clear Realization: "Those who pervade and the powerful have not tasted, the cause abiding immeasurably, those who have become the crown of the world, have not experienced it. This pure nectar of truth, with pure great compassion as its common cause, other than the Tathagatas, who is capable of enjoying it?" Thus it is proclaimed. Third, is establishing the connection. Where does the connection exist? It exists in the adornment as the expresser and the eight clear realizations as the expressed. How is the connection established? It is established through the treatise as the means and the expressed as the way to accomplish the means. By whom is it established? By the venerable (Maitreya). If someone asks, by whom will such an expressed be clearly realized? By Bodhisattvas and those who perfectly accomplish the benefit of others, because they will not be obstructed by demons and do not rely on others, therefore they can completely eliminate all faults. Then, through what means will it be clearly realized? Regarding this, there are two causes, the distant cause and the near cause, first is "establishing," that is, establishing the connection. Where is it established? It is established on the memory consciousness that does not forget what was previously experienced. How is it established? The wisdom of hearing and thinking that has experienced the essence of the sutras is established in an extremely clear way, and in the way of establishing habits in the mind stream. Where is it established? It is established on the complete essence of the extensive, medium, and concise Prajnaparamita Sutras. And where do these essences exist? They exist in the nature of the eight clear realizations. When practicing these clear realizations, it includes the actions of generating the aspiration for Bodhicitta and entering the Bodhisattva path, as well as the actions of practicing the ten Paramitas such as generosity, therefore fundamentally it is said to be the nature of the ten practices of Dharma. The ancients thought that the ten practices of Dharma are the ten Dharmas of omniscience, regarding this, in the commentary it says: "By Bodhicitta etc. first holding, by generosity etc. holding the last, the six perfections..."
Chinese
因此，它被解释为本质。如果方式是什么？很好，以至于在其他世中也不会忘记，而是以跟随的方式。第二，像这样，通过很好地保持正念并反复练习，会产生超越世界的智慧。证悟到法界、色等伟大事物普遍存在的特征，从极喜地等直到法云地，通过证悟和显现的次第。第三，关于进入的论典的自性，实际上有三种说法。广说分为对信心的八种现观，中等分为对信心的六种总结，简略分为对信心的三种总结。第一种包括总结的意义、身体的组织。词义是分支的广说。在两者的第一个中，连接两者的是：像这样，在叙述了进入的分支、关系等之后，在其下讲述了《现观庄严论》的身体组织。这样连接。第二，有五种说法：必要、总结的意义、将它放在近处、总结地解释、不广为阐述的原因。第一，身体组织的必要性有两个：听者容易掌握，讲者容易解释。第一，为了使被调伏者能够用少量的词语轻松地理解论典的所有意义，就像指示跑道的马可以无碍地奔跑一样，后来分支广说的意义将以不混淆的顺序被理解。第二，论典的意义被分为身体组织，也是因为看到以与之相符且顺序不混乱的方式，容易在分支广说中进行解释，就像看到跑道的车夫，心力强大且能够驾驭马一样。第二，通过十五个偈颂总结地和广地显示。第三，身体总结地显示和广说。在两者的第一个中，有：所说和能说总结地显示。能说的偈颂数量广说。在两者的第一个中，没有区分所知之事物和假立之物的般若波罗蜜多是：所知之义的八种现观的自性的八种事物的真实，即不颠倒或完全
English
Therefore, it is explained as being of the essence. If the way is what? Very well, in such a way that it is not forgotten in other lifetimes, but in the manner of following. Secondly, like this, by keeping mindfulness well and practicing repeatedly, transcendent wisdom arises. The characteristic of realizing that the Dharmadhatu, form, and other great things are universally present, from the Joyful Ground and so forth up to the Cloud of Dharma Ground, through the stages of realization and manifestation. Thirdly, concerning the nature of the treatise to be entered, there are actually three statements. The extensive one is divided into eight Abhisamayas for faith, the intermediate one is condensed into six for faith, and the concise one is condensed into three for faith. The first includes the summarized meaning, the organization of the body. The word meaning is the extensive explanation of the branches. In the first of the two, the connection between the two is: Like this, after narrating the branches of entry, the relationship, etc., below that, the body organization of the Ornament of Clear Realization is taught. Connect it like that. Secondly, there are five statements about it: necessity, summarized meaning, placing it nearby, explaining it in summary, and the reason for not elaborating extensively. First, the necessity of the body organization is twofold: it is easy for the listener to grasp, and it is easy for the speaker to explain. First, in order for those to be tamed to easily understand all the meanings of the treatise with few words, just as a horse running on a marked course runs without obstruction, later the meanings of the extensive explanation of the branches will be understood in an unconfused order. Secondly, the meaning of the treatise is divided into body organization, also because it is seen that it is easy to explain in the extensive explanation of the branches in a way that is consistent with it and the order is not confused, just like a charioteer who sees the course, is mentally strong, and able to control the horse. Secondly, it is shown summarily and extensively through fifteen verses. Thirdly, the body is shown summarily and extensively explained. In the first of the two, there are: what is to be said and what can be said are shown summarily. The number of verses that can be said is extensively explained. In the first of the two, without distinguishing between what is to be known and what is imputed, Prajnaparamita is: the truth of the eight things of the nature of the eight Abhisamayas of the meaning to be known, that is, not inverted or completely