Tibetan
ཚན་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་ན་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པའི་རྒྱན་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་པས་སོ། ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉན་རང་གི་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་ལ། བྱང་སེམས་དང་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་ལམ་ཤེས་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་བསྡུས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། བར་མ་དང་། བསྡུས་པ་དང་། རྒྱས་པའི་ལུང་བགོད་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ་མདོར་རྒྱས་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་འཕགས་བཞིའི་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ཚིག་བར་མ་ཉེར་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་ལས་རང་གི་ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བོས་ནས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་ཉན་རང་གི་མངོན་རྟོགས་བསྡུ་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ཞུ་བ་ནི། བཅོན་ལྡན་འདས་ཞེས་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་བོས་ནས། རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལན་ནི། རྣ་བ་གཏོད་དུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཞེས་བོས་ནས། ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་། མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཡིན་པས། དེ་དག་ཀྱང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་ཀྱིས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ལམ་ཤེས་པ་མེད་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་ཡང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་གི་བཞེད་དོན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། མཁྱེན་པ་གཞན་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་བསྡུ་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཞུ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བོས་ནས། ཞེས་སོ། །ལན་ལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལམ་གསུམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་ཚུལ། ཐབས་ཀྱི་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱ་བའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། རབ་འབྱོར་ཞེས
Chinese
如果以三智之门赞叹甚深般若，就等于立誓造作以其为所诠释的庄严论著。遍：因为声闻、独觉的一切现证，次第都以三智中的基智所摄；菩萨和无上佛陀的一切现证，次第都以道智和一切相智所摄。第二，分为中品、略品和广品三种，第一种分为略说和广说两种。第一种是：以三智总摄四圣众一切现证的理由是这样的：从战胜四魔的佛母，即中品二万五千颂中，称自己的声闻中无有烦恼的最胜者为“善现”之后说，一切智是作为所依补特伽罗的声闻、独觉等众的现证次第。同样，其余二智也应类推。第二，分为三种，第一种是基智如何摄声闻、独觉的现证，又分为两种。第一种是请问：世尊，这样称呼自己的导师之后说，因为什么缘故？第二种是回答：因为倾听的缘故，称呼善现之后说，一切是指色等外处和眼等内处仅此而已。这些也被孩童们执著为我，所以不是智；声闻、独觉们仅仅知晓人无我，也不是三乘一切道的出离，所以没有道智；对于因果体性的行相也不知晓，所以也没有一切相智。因此，声闻、独觉们的现证被称为一切智，因为他们具有此智，并且仅凭此智就能成办他们的意愿，而且没有其他二智。第二，道智如何摄菩萨的现证，又分为两种，第一种是请问：世尊，这样称呼之后说。回答分为广说和摄义两种，第一种是智慧如何成为三道的出离之理，方便的真实边际不应现前之理，两种中的第一种，善现啊！
English
If one praises the profound Prajñāpāramitā through the gate of the three wisdoms, it is equivalent to vowing to compose a decorative treatise with it as the object to be expressed. It pervades: because all the realizations of Śrāvakas and Pratyekabuddhas are sequentially included by the base wisdom among the three wisdoms; all the realizations of Bodhisattvas and unsurpassed Buddhas are sequentially included by the path wisdom and all-aspect wisdom. Secondly, it is divided into three: the intermediate, the concise, and the extensive. The first of these has two parts: concise and extensive. The first is: The reason why the three wisdoms encompass all the realizations of the four noble ones is as follows: From the mother of the Buddhas who have conquered the four Māras, that is, from the intermediate twenty-five thousand verses, after calling the most excellent of his Śrāvakas who are free from afflictions "Subhūti," he said, "All-knowingness is the order of realization of the individuals who are the basis, the Śrāvakas and Pratyekabuddhas." Similarly, apply it to the other two wisdoms as well. Secondly, there are three parts, the first of which is how the base wisdom encompasses the realizations of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, which again has two parts. The first is the question: "Bhagavan," calling his own teacher, "for what reason?" The second is the answer: Because of paying attention, calling Subhūti, "All refers to external sense bases such as form, and internal sense bases such as the eye, and that is all. These are also apprehended as self by children, so it is not wisdom; Śrāvakas and Pratyekabuddhas only know the absence of self of persons, and it is not the emergence of all the paths of the three vehicles, so there is no path wisdom; they also do not know the aspects of the nature of cause and effect, so there is no all-aspect wisdom. Therefore, the realizations of Śrāvakas and Pratyekabuddhas are called all-knowingness, because they have it, and because with just that they accomplish their intention, and because there are no other two wisdoms." Secondly, how the path wisdom encompasses the realizations of Bodhisattvas, which again has two parts, the first of which is the question: "Bhagavan," calling thus. The answer is divided into two parts: extensive explanation and summarizing the meaning. The first is how wisdom becomes the emergence of the three paths, and the reason why the true limit of means should not be made manifest, the first of the two, Subhūti!
Tibetan
་བོས་ནས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་གོ་བགོས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྟེང་དུ་གཟུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་བྱུང་གིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་། ལམ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་ལམ་དུ་སྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་མཐོང་ལམ་དུ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་དེ་དག་ཀྱང་། སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཉན་རང་གི་རྟོགས་པ་ས་དང་པོར་རྫོགས་ཏེ་དེར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤངས་པ་ས་བརྒྱད་པར་རྫོགས་ཏེ་དེར་ཉོན་སྒྲིབ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་སོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ཇི་ལྟ་བའི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ས་དང་པོ་ནས་ཐོབ་ལ། ཇི་སྙེད་པའི་རྟོགས་པའི་རིགས་ས་བརྒྱད་པ་ནས་རྫོགས་ཏེ། དེར་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་མཐའི་མཇུག་དུ་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་བོ། །རྒྱན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་སྦྱོང་བར་བྱེད། །གཞན་ནི་ཇི་བཞིན་རྣམ་འཇོམས་པ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར། དེ་དག་གི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་སྤང་བྱ་སྤོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་སྨིན་པ་སོགས་ཀྱང་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱའམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་དམིགས་བསལ་སྟོན་པ། ལམ་དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་བྱའོ། །གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་བྱའམ་ཞེ་ན། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའི་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གདུལ་བྱར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱིས་སྨིན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣོད་དང་བཅུད་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་མ་བྱས་པ་སྟེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱས་ན་གཞན་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ཞི་བའི་མཐར་ལྷུང་བར་འགྱུར
Chinese
被劝请后，乃至轮回未空之间，分工利益有情之菩萨们，对于声闻之道，即是证悟人无我，对于独觉之道，即是在此基础上证悟所取之法无我，对于佛陀之道，即是圆满证悟法无我之道，所有这些道都应通过修所生慧在自相续中生起，并且所有这些道的体性都应如实通过闻思加以确定。或者，应在加行道中生起，并且在见道中了知无自性。这三乘之道，也应从断证的角度使其圆满。其中，声闻和独觉的证悟在第一地圆满，因为在那里人无我的证悟达到究竟。断除在第八地圆满，因为在那里断除了所有烦恼障。大乘的如所有性的证悟之体性从第一地获得，而如量性的证悟之种类从第八地圆满，因为在那里获得了力量等一切功德。在有边尽头获得断除和证悟的究竟。如云：‘以庄严之无分别智，清净佛陀之诸法，他者如是而摧毁，有情众生令成熟。’如是等等，这些道的行事务必做到断除所断以及成熟有情等等。第二，如果有人问：是否要做到三乘之道的所有行务？对此，给出特别的指示：这些道，不会以唯一安住于远离戏论之真实边际的如是之性，而使其显现。是否在一切时处都不做呢？并非如此，如同如意宝和如意树一般，在不离开法身的同时，成办利益有情之事，并且圆满发愿：愿我成为这样！以及对于菩萨的阶段，对于应调伏之有情，没有根据其根器而以三乘之道使其成熟，以及没有如所愿地清净自己的佛土器情，在这些阶段中，如果显现真实边际，则会断绝利他，堕入寂灭之边。
English
Having been entreated, until samsara is empty, Bodhisattvas who are assigned to benefit sentient beings, for the path of the Hearers, that is, realizing the selflessness of persons, for the path of the Solitary Realizers, that is, on top of that, realizing the selflessness of apprehended phenomena, for the path of the Buddhas, that is, the path of completely realizing the selflessness of phenomena, all these paths should be generated in one's own mind-stream through meditation-born wisdom, and the nature of all these paths should be ascertained through hearing and thinking as they are. Alternatively, it should be generated in the path of joining, and in the path of seeing, it should be known as without inherent existence. These paths of the three vehicles should also be perfected from the perspective of abandonment and realization. Among them, the realization of Hearers and Solitary Realizers is perfected on the first ground, because there the realization of the selflessness of persons reaches its ultimate conclusion. Abandonment is perfected on the eighth ground, because there all afflictive obscurations are abandoned. The nature of the realization of Suchness of the Great Vehicle is obtained from the first ground, while the types of the realization of As-Manyness are perfected from the eighth ground, because there all qualities such as powers are obtained. At the end of the continuum, the ultimate of abandonment and realization is obtained. As it is said: 'With the non-conceptual wisdom as an ornament, one purifies the Buddhas' dharmas, others are destroyed as they are, sentient beings are fully ripened.' Like that, the activities of these paths must be done, such as abandoning what is to be abandoned and ripening sentient beings, etc. Second, if someone asks: Should all the activities of the paths of the three vehicles be done? To this, give a special instruction: These paths will not manifest the ultimate reality, the suchness that is free from elaboration, by being placed in equanimity in a single-pointed manner. Is it that it should not be done at all times and places? It is not like that, like a wish-fulfilling jewel and a wish-fulfilling tree, while not moving from the Dharmakaya, accomplishing the benefit of sentient beings, and fulfilling the aspiration: May I become like that! And for the stage of Bodhisattvas, for the sentient beings who are to be tamed, not ripening them with the paths of the three vehicles according to their capacity, and not purifying one's own Buddha-field and its contents as desired, in these stages, if the ultimate reality is manifested, then the benefit of others will be cut off, and one will fall into the extreme of quiescence.