Tibetan
་དེ། ཕྱོགས་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་ཁོ་ནའི་ཚིག་ཕྲད་དང་བདག་ཉིད་དང་འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་བཞི་དེ་དག་གིས་རྣམ་བཅད་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། སྒྲ་མཉན་བྱ་ལྟ་བུ་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་དང་། དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གྱུར་བཞིན་པ་དང་། ལུང་དོན་རྟག་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བུ་རྒོལ་བའི་འདོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་། མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་ཙམ་ལྟ་བུ་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཕྱོགས་ཡིན་པ་སེལ་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་གིས་ཡོངས་གཅོད་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཕྱོགས་ཡིན་ན་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་གྲུབ་མ་ཟིན་དང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གྱུར་བཞིན་པ་མེད་པ་དང་རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་ཏེ་འདོད་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དང་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་བྱར་དོན་གྱིས་བརྗོད་པ་ཞིག་དགོས་སོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མདོར་བསྟན་ནས་དེ་དག་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་དང་པོར་འདོད་སྒྲ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཡོད་དེ། བདག་དོན་བྱེད་པ་དེ་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱར་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ན་ཡང་རྒོལ་བས་འདོད་པས་ཁྱབ་པའི་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་འདོད་ཡུལ་གྱི་སྒྲུབ་བྱར་འདོད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞིན་ཞེས་པས་ནི་དཔེ་ཅན་ཉིད་དཔེར་བཀོད་པའོ། །གལ་ཏེ་བདག་དོན་བྱེད་པ་དེ་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱར་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ན་དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ན། གྲངས་ཅན་པ་ཆོས་ཅན། བདག་དོན་བྱེད་པ་དེ་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱར་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ན་ཡང་དེ་དེར་འདོད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། བདག་དོན་བྱེད་པ་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ནས་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་འཆོལ་བར་སྨྲ་བའི་སྐབས་ལས་བདག་དོན་བྱེད་པ་དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདོད་སྒྲ་དེས་རྒོལ་བའི་འདོད་ཡུལ་བསྒྲུབ་བྱར་སྟོན་པས་རྒོལ་བ་ལས་གཞན་པའི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ཡིན་པ་སེལ་ན་དེས་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་འདོད་པ་ཕྱོགས་ཡིན་པ་ཡང་སེལ་བས་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་འདོད་པ་ཕྱོགས་ཡིན་པ་སེལ་བའི་དོན་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རང་སྒྲ་སྨོས་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདོད་སྒྲ་དེས་རྒོལ་བ་ལས་གཞན་པའི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ཡིན་པ་བཟློག་ན་ཡང་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་འདོད་པ་ཕྱོགས་ཡིན་པ་སེལ་བའི་དོན་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རང་སྒྲ་མོས་པ་དོན་ཡོད་དེ། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་སྒྲ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་འདོད་པ་ཕྱོགས་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཡོད་པས་དེ་འདྲའི་དོགས་པའི་གནས་བཟློག་པ་དེའི་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཁས་བླངས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་འདོད་པ་ཕྱོགས་ཡིན་པ་སེལ་བའི་དོན་དུ་རང་སྒྲ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདོད་སྒྲ་དེ་བདག་དོན་བྱེད་པ་དེ་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྨོས་ཤེ་ན། གྲངས་ཅན་གྱི་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ཆེད་དུ་སྨོས་ཏེ། བདག་དོན་བྱེད་པ་དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན་རྟགས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འགལ་ཞིང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མཐུན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། འདོད་ཡུལ་གྱི་བདག་དོན་དེ་ནི་སྒྲའི་ཉེ་བར་འགོད་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་དང་རེས་འགའ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར། མིག་སོགས་ཆོས་ཅན་འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་དེ་འདུས་ཤིང་བསགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ན། འདུས་བསགས་དེ་ཆོས་ཅན། འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་རྒོལ་བའི་བློས་བཟུང་ཞིང་སྒྲས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མིག་སོགས་འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་བྱེད་དེ། འདུས་ཤིང་བསགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ན། འདུས་བསགས་དེ་ཆོས་ཅན། འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་རྒོལ་བའི་བློས་བཟུང་ཞིང་སྒྲས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་
Chinese
因此，通过“特点的自性”、“唯独的系词”、“本体”和“意欲”这四个词，按照顺序，可以区分：如同声音是可听的，这种已被外方辩论者所成立的情况；如同例子尚未成立，这种正在成为能立的情况；如同常恒的虚空性质，这种并非辩论者意欲之境的情况；以及如同眼睛等仅仅为他者利益而存在，这种并非场合所依的情况，从而排除作为宗法。由于这些理由，按照顺序，可以完全确定：如果作为宗法，则不存在未被外方辩论者所成立，即尚未成立或正在成为能立的情况；必须是被辩论者所承认并作为意欲之境，以及被辩论者在意义上所陈述的所立。因此，必须完全把握这一点。以上是简要的说明，现在分别详细解释这些内容。首先，详细解释提到“意欲”一词的必要性：在宗法的定义中提到“意欲”一词是有意义的。因为，即使没有直接陈述为将自身利益作为眼睛等为他者利益而存在的意欲之境的所立，也必须知道，由于辩论者的意欲所遍及，它也被认为是成立该点的意欲之境的能立。所谓“如同”，是指将具有例子的事物作为例子来陈述。如果自身利益没有被直接陈述为将眼睛等为他者利益而存在的意欲之境的所立，那么如何知道它被认为是成立该点的意欲之境的能立呢？数论派（胜论派）是有法，即使没有直接陈述自身利益为将眼睛等为他者利益而存在的意欲之境的所立，也应认为它是这样的。因为，在将自身利益作为意欲之境的所立之后，为了成立这一点，在不混淆地陈述成立眼睛等为他者利益而存在的能立时，可以从这种场合中了解到自身利益被认为是成立该点的意欲之境的所立。如果宗法定义中的“意欲”一词，由于显示了辩论者的意欲之境的所立，从而排除了辩论者之外的所有意欲作为宗法，那么它也会排除论著作者的意欲作为宗法，因此会排除论著作者的意欲作为宗法。
English
Therefore, through the four words "the nature of the characteristic," "the exclusive particle," "the self," and "desire," respectively, one can distinguish: like sound being audible, which has already been established by the external opponent; like the example not being established, which is in the process of becoming the proof; like the quality of the eternal sky, which is not the object of desire of the debater; and like eyes, etc., merely acting for the benefit of others, which are not the basis of the occasion, thereby eliminating what is a subject of debate. For these reasons, respectively, it can be completely determined: if it is a subject of debate, then there is no situation where it is not established by the external opponent, i.e., not yet established or in the process of becoming the proof; it must be acknowledged by the debater and made the object of desire, and something that is expressed in meaning as what is to be proven by the debater. Therefore, this must be fully grasped. This is a brief explanation, and now these will be explained in detail separately. First, the necessity of mentioning the word "desire" is explained in detail: mentioning the word "desire" in the definition of the subject of debate is meaningful. Because, even if it is not directly stated as the object of desire to be proven that one's own benefit is what eyes, etc., exist for the benefit of others, it must be known that, since it is pervaded by the debater's desire, it is also considered the proof of the object of desire to establish that point. The term "like" refers to stating something that has an example as an example. If one's own benefit is not directly stated as the object of desire to be proven that eyes, etc., exist for the benefit of others, then how is it known that it is considered the proof of the object of desire to establish that point? The Samkhya (Vaisheshika) school is the subject, even if it is not directly stated that one's own benefit is the object of desire to be proven that eyes, etc., exist for the benefit of others, it should be considered so. Because, after making one's own benefit the object of desire to be proven, in order to establish that point, when stating without confusion the proof of establishing that eyes, etc., exist for the benefit of others, it can be understood from this occasion that one's own benefit is considered the proof of the object of desire to establish that point. If the word "desire" in the definition of the subject of debate, by showing the object of desire to be proven of the debater, thereby eliminates all desires other than the debater's as the subject of debate, then it will also eliminate the desire of the author of the treatise as the subject of debate, thus eliminating the desire of the author of the treatise as the subject of debate.
Chinese
如果说，在宗的定义中，说“自”这个词没有意义，那么，正理师陈那（Dignāga）所立的宗，即使宗的定义中的“所许”这个词能够遮止除了论敌之外的所有承许都是宗，但为了去除论著作者的承许是宗，所以在宗的定义中加入“自”这个词是有意义的。因为宗的定义中的“自”这个词，是由于存在论著作者的承许是否是宗的怀疑，为了遣除这样的怀疑之处而做的。因此，在《集论》的注释中也说，用“自性”这个词，是为了表示不依赖论著而承诺，所以是为了去除论著作者的承许是宗而解释“自”这个词的。 那么，为什么宗的定义中的“所许”这个词，对于自己起作用，是为了要知道眼等为他人起作用的所立的立宗的所应成吗？ 这是为了驳斥数论派的眼等为他人起作用的论证的过失而说的。如果为自己起作用的是成立它的所立的所应成，那么这个理由与成立它的所立的所应成相违，并且在所应成的同品例证中没有随同的过失。 其中的理由是，所立的为自己起作用，依赖于词的近处安立的方式，有时论师说眼等为他人起作用的所应成的法的差别和有时是法座的差别。 就像这样，如果安立眼等法座不是聚集的境，为他人起作用，因为是聚集和积累的缘故。那么，聚集积累是法座，不是聚集的境是成立它的法的差别，因为那是论敌以成立它的法的差别而执取并用词语表达的缘故。 如果安立眼等不是聚集的境法座，为他人起作用，因为是聚集和积累的缘故。那么，聚集积累是法座，不是聚集的境是成立它的法座的差别，因为那是论敌以成立它的差别而执取并用词语表达的缘故。 如果
English
If it is said that it is meaningless to mention the word "self" in the definition of the subject, then, the subject established by the teacher Dignāga, even if the word "accepted" in the definition of the subject can prevent all acceptances other than the opponent from being the subject, but in order to remove the acceptance of the author of the treatise from being the subject, it is meaningful to add the word "self" in the definition of the subject. Because the word "self" in the definition of the subject is due to the doubt of whether the acceptance of the author of the treatise is the subject, it is done in order to eliminate such a place of doubt. Therefore, in the commentary on the Compendium, it is also said that the word "self-nature" is used to indicate the commitment without relying on the treatise, so it is to explain the word "self" in order to remove the acceptance of the author of the treatise from being the subject. Then, why is the word "accepted" in the definition of the subject, which acts for oneself, said for the purpose of knowing that the eyes, etc., which act for others, are considered to be the object to be proven of the established subject? This is said for the purpose of refuting the faults of the argument of the Samkhya school that eyes, etc., act for others. If acting for oneself is the object to be proven of the established subject, then this reason contradicts the object to be proven of the established subject, and there is the fault of not following in the example of the homogeneous class of the object to be proven. The reason for this is that the object to be proven, acting for oneself, depends on the way of establishing the word nearby, and sometimes the teacher says that the difference of the dharma of the object to be proven that eyes, etc., act for others, and sometimes the difference of the subject. Just like this, if it is established that the eyes, etc., are the subject, not the realm of aggregation, acting for others, because it is the reason for aggregation and accumulation. Then, the aggregation and accumulation is the subject, and the realm that is not aggregation is the difference of the dharma that establishes it, because that is the reason why the opponent grasps and expresses it with words as the difference of the dharma that establishes it. If it is established that the eyes, etc., are the subject, not the realm of aggregation, acting for others, because it is the reason for aggregation and accumulation. Then, the aggregation and accumulation is the subject, and the realm that is not aggregation is the difference of the subject that establishes it, because that is the reason why the opponent grasps and expresses it with words as the difference that establishes it. If