Tibetan
་སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་སྒྲ་དེ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་དེ་མཉན་པ་གཅིག་ཉིད་ཁོ་ན་མི་འཇུག་པ་འགག་པར་འགྱུར་གྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཀུན་ཐམས་ཅད་དེ་མིན་པར་ཐལ། སྒྲ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་སྒྲ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་ན་སྒྲ་མ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཀུན་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་རྟགས་སུ་འགོད་ན་སྒྲ་རྟགས་སུ་གྲུབ་ལ་སྒྲ་རྟགས་སུ་བཀོད་པར་སོང་བས་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཅན་སྒྲ་དེ་སྒྲ་རང་ཉིད་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཆོས་ཅན་རང་ལས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་མེད་པ་རང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དངོས་པོར་བཀོད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་བྱེད་རྟགས་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ནི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དགོས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་དོན་དམ་པར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀུན་ལ་གཞི་རྟགས་ཆོས་གསུམ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞི་རྟགས་ཆོས་གསུམ་ཐ་དད་མེད་པ་མིན་པར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞི་རྟགས་ཆོས་གསུམ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་འགོག་པ་སྟེ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པ་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ན་དཔག་བྱ་དཔོག་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་དཔག་བྱ་དཔོག་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་གནས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་གྲུབ་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་པ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་འདི་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ལ་བརྟེན
Chinese
如果说声音不是一切，那么，声唯独不是一切的词，有法。你仅仅说声唯独不是一切，凭此并不能使声音成为非一切，因为，所谓一切，仅仅不包括听觉本身，但并没有阻止声音成为一切。如果声音不是一切，那么，所知有法。非声音的差别，并非都是一切，因为，如果声音不是一切，那么，凡是声音不是一切，非声音的差别都是一切，这种情况必然不存在。如果像第二种情况那样作为理由，那么声音成立为理由，并且声音已经作为理由被提出，因此，所知有法。有法声音，不能成立为声音自身是常的论证，因为，将与有法自身相异、无有差别的自身，作为成立的理由的事物提出，这本身就不能成立为能知之理由，因为，所知和能知必须是相异的。如果说，因为一切事物在胜义中，法与有法的差别并不存在，所以像以所作性成立声无常一样，一切自性之相的理由，都存在基、相、法三者无有差别的过失，那么，所知有法。以所作性成立声无常的基、相、法三者并非无有差别，因为，成立它的基、相、法三者存在相异的差别。然而，显现于分别念中的声、所作、无常等有法，这些世俗的事物，有法。在胜义中，对它们的彼与非彼的遮破，即不成立，因为，如果在胜义中以理智进行辨析，它们并不能成立为显现于分别念中的事物。如果胜义中，声、所作、无常等法与有法的差别，不能成立为彼与非彼，那么，能度量和所度量的名称如何应用呢？声、所作、无常，能度量和所度量的意义的名称存在，这有法。并非依赖于在胜义中成立的法与有法的差别之名称，因为，依赖于在分别念的知识中成立的法与有法的差别，仅仅是分别假立。如果法与有法的差别之名称依赖于分别念的显现境。
English
If it is said that sound is not everything, then, the word that sound alone is not everything, has the property. You merely saying that sound alone is not everything, by this does not make sound become non-everything, because, the so-called everything, only does not include hearing itself, but it does not prevent sound from being everything. If sound is not everything, then, knowable has the property. The difference of non-sound, is not all everything, because, if sound is not everything, then, whatever sound is not everything, the difference of non-sound is everything, this situation must not exist. If like the second situation, it is set as a reason, then sound is established as a reason, and sound has been proposed as a reason, therefore, knowable has the property. The property sound, cannot be established as the proof that sound itself is permanent, because, the thing that is proposed as the reason for establishing itself, which is different from the property itself and without difference, is not established as the knower reason itself, because, knowable and knower must be different. If it is said that, because in ultimate reality, the difference between dharma and the possessor of dharma does not exist for all things, so like establishing sound as impermanent by the made, all the reasons of self-nature have the fault of the base, sign, and dharma being non-different, then, knowable has the property. The base, sign, and dharma of establishing sound as impermanent by the made are not non-different, because, the base, sign, and dharma of establishing it have the difference of being different. However, the conventional things of sound, made, impermanent, etc. that appear to the intellect, have the property. In ultimate reality, the negation of their that and non-that, that is, not established, because, if they are analyzed by reason in ultimate reality, they are not established as things that appear to the intellect. If in ultimate reality, the difference between dharma and the possessor of dharma, such as sound, made, impermanent, etc., cannot be established as that and non-that, then, how are the terms of measurable and measuring applied? The terms of sound, made, impermanent, measurable and measuring meaning exist, this has the property. It is not dependent on the terms of the difference between dharma and the possessor of dharma that are established in ultimate reality, because, the dependence on the difference between dharma and the possessor of dharma that are established in the knowledge of the intellect is merely conceptual imputation. If the terms of the difference between dharma and the possessor of dharma depend on the appearing object of the intellect.
Tibetan
་པ་ཡིན་ན་དོན་རང་མཚན་ལ་མི་བསླུ་བར་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་འདི་ཆོས་ཅན། རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཀྱང་དོན་རང་མཚན་ལ་མི་བསླུ་བར་འཇུག་ཏུ་རུང་སྟེ། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟའི་ཐ་དད་སྟེ་མ་བྱས་རྟག་པ་སོགས་ལས་ལྡོག་པའི་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཅན་གྱི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པར་སྣང་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་རྣམས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཀྱང་སྒྲ་རྟག་སྒྲུབ་ལ་སྒྲ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་འདིར་ནི་ཆོས་ཅན། མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཞག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་རྟགས་ཉིད་དུ་བྱས་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དོན་སྤྱི་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པའི་བློ་ལ་སྣང་བ་དང་འབྲེལ་མེད་ཅན་ཏེ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྩོལ་བྱུང་གིས་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པ་ཡང་དམ་བཅའི་དོན་སྤྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཞི་རྟགས་ཐ་དད་མེད་ན་ཐ་དད་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེས་ན་དེའི་སྐྱོན་མེད་དེ། དཔེར་ན་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ་རྩོལ་བྱུང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ན་རྩོལ་བྱུང་ཆོས་ཅན། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རུང་གི་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་དམ་བཅའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་ཁྱོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཁྱོད་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲའི་སྤྱི་ཡིན་པས་ཁྱོད་དང་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་གཉིས་ཆོས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞིན་ནི་དཔེ་ཅན་ཉིད་དཔེར་བཀོད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བཏགས་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་ཡིན་ནའང་ཁྱོད་ཆོས་དང་ཐ་དད་མེད་པའི་མ་གྲུབ་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གོང་བུ་རྭ་ཅན་གཡས་མ་འདི་ཆོས་ཅན། རྟ་མིན་ཏེ། རྭ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩོལ་བྱུང་དེ་ཆོས་ཅན་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲའི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་ཡིན་པའམ་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཡིན་པ་ལས་ཡང་ན་ཁྱོད་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་རྗེས་དཔག་གིས་འཇལ་བའི་དུས་སུ
Chinese
如果这样，如何才能不欺骗自相而成立呢？声音是所作、无常等等，这种法和有法不同的说法，虽然是依存于有法、分别的显现境，但也能不欺骗自相而成立。因为，您是具有自性如何的差别，即从非所作、常等反体的声音自相的究竟的分别识，显现为声音是所作、无常等等法和有法不同的这种情况的所依。这样，虽然自性之相，相和有相是不同的，但在成立声音是常的时候，将声音作为相来安立，这里则是有法，被显示为不成之相。因为，以分别的说法所安立的有法的反体，被作为能立之相。相和有法的总义，与在分别的智慧中显现无关，即不显现。如果这样，那么以功用所生来成立功用所生的声音是无常，也是将誓言的总义的一部分作为相来安立的成立之相了吗？如果基和相没有差别，则有无差别的过失，因此没有那个过失。例如，功用所生的声音是有法，是无常，因为是功用所生之故，这样安立时，功用所生是有法，成立它的相和有相是不同的，成立它的誓言的意义的一部分作为相来安立的不成不是这样。功用所生的声音是您的差别，您是功用所生的声音的总义，因此您和功用所生的声音二者是法反体不同的缘故。如同将具有例子的事物作为例子一样。另外，您是成立它的部分，是所立有法的支分，即是能别法，但您不是与法无别的未成，因为您成立它的所立，没有被量妨害的缘故。例如，右边的有角牛是有法，不是马，因为是有角之故，就像这样。功用所生是作为有法，是功用所生的声音的能别法，或者功用所生的声音是成立无常的同品法，或者您是成立它的所立，在以比量衡量的时候
English
If so, how can it be established without deceiving its own character? The statement that sound is produced, impermanent, etc., which differentiates between dharma and dharmin, although dependent on the appearing object of conceptualization, can be established without deceiving its own character. Because, you are the basis of the conceptual consciousness that has the ultimate own-character of sound, which is different in nature, that is, the opposite of unmade, permanent, etc., and appears as sound being produced, impermanent, etc., as different dharma and dharmin. Thus, although the signs of nature, sign and the signed are different, when establishing sound as permanent, the sound is established as a sign, here it is the dharmin, shown as an unestablished sign. Because, the opposite of the dharmin established by the terms of conceptualization is made the establishing sign itself. The general meaning of sign and dharmin is unrelated to the appearance in the discriminating wisdom, that is, it does not appear. If that is the case, then using effort-born to prove that effort-born sound is impermanent, is that also a proof where a part of the general meaning of the vow is established as a sign? If the base and sign are not different, then there is the fault of non-difference, so there is no such fault. For example, effort-born sound is the subject, it is impermanent, because it is effort-born, when it is established like this, effort-born is the subject, the sign and the signed that establish it are different, and it is not the case that the unestablished, where a part of the meaning of the vow that establishes it is established as a sign. Effort-born sound is your particular, you are the general meaning of effort-born sound, therefore you and effort-born sound are different because the two are different in dharma-reverse. It is like setting an example with something that has an example. Furthermore, you are a part of what establishes it, a branch of the object to be established, that is, a distinguishing dharma, but you are not an unestablished that is no different from dharma, because your establishment of what it establishes is not hindered by valid cognition. For example, this right-sided horned lump is the subject, it is not a horse, because it has horns, just like that. Effort-born is the distinguishing dharma of the effort-born sound as the subject, or the effort-born sound is the homogeneous dharma that establishes impermanence, or you are what establishes it, at the time of measuring by inference.