Tibetan
པར་ཐལ། ཁྱོད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པའི་ཤུགས་ཉིད་ལས་ཁྱོད་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ་གྲུབ་མ་ཟིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་ན་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བཀོད་བཞིན་པའི་དཔེ་རྟགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པའི་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་བཤད་པའི་དོན་དུ་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཟུར་དུ་ཁོ་ནའི་ངེས་བཟུང་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་ཚེ་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་ཁྱོད་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་དོགས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ལ་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་དམ་བཅའོ་ཞེས་དམ་བཅའི་སྔར་ཁོ་ནའི་ངེས་བཟུང་སྨོས་ན་རིགས་པ་ཅན་པ་དེ་ཡིས་ནི་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་དོན་མེད་དེ། མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་གཅད་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དམ་བཅའི་སྔར་ཁོ་ནའི་ངེས་བཟུང་སྨོས་པ་དོན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་དེར་བརྗོད་དགོས་པས་ཁོ་ནའི་ངེས་བཟུང་དེ་ཁྱབ་པ་སྟེ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་པ་བཞིའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ན་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་སོ། །ད་གཞན་ཕྱོགས་ཀྱི་དམ་བཅའི་སྐྱོན་འགོག་པར་བཞེད་ནས། ཀུན་བཏུས་སུ། རིགས་པ་ཅན་པ་ལ་བརྗོད་པ། གཏན་ཚིགས་དམ་བཅའ་དང་འགལ་བ། །དམ་བཅའི་སྐྱོན་ཞེས་རིགས་པ་མིན། ལེགས་པར་མ་བསླབ་པ་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་དཔེར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་འཆད་དེ། རིགས་པ་ཅན་པ་ན་རེ། སྒྲ་ཆོས་ཅན་རྟག་སྟེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྟགས་དམ་བཅའ་དང་འགལ་བ་དམ་བཅའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མི་རིགས་ཏེ། རྟགས་དམ་བཅའ་དང་འགལ་བའི་དོན་ཡང་རྟགས་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྟགས་ཀྱིས་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཕན་པ་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པས་དམ་བཅའ་འགལ་ལམ་རྟགས་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པས་དམ་བཅའ་འགལ། དེ་གཉིས་ལས་མི་འདའོ། ། གལ་ཏེ་དང་པོ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་འགལ་མ་ངེས་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དམ་བཅའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ནི་གཞན་དཔེ་རྟགས་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་ཀྱང་སྔར་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ལྟར་ནའང་རྟགས་འདོད་ཡུལ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ལ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མེད་པ་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའི་སྐྱོན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟགས་མ་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཅེས་པའི་སྦྱོར་བ་དེས་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་པ་དེ་ལྟར་རྟགས་སུ་བརྗོད་པར་བྱེད་ན་སྒྲ་དེ་མི་རྟག་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ན་རྟགས་མི་རྟག་པ་དེ་སྒྲ་རྟག་པ་དེ་ནི་བཟློག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་། དེ་འདྲའི་སྦྱོར་བ་འདི་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དེ་མི་རྟག་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མི་མཐུན་དཔེའི་སྦྱོར་བ་ཆ་མཐུན་ཙམ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཅི་ཞིག་མཐོང་བ་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འཛུགས་པ། དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དེ་མི་རྟག་པར་ཁྱབ་པ་སྟེ་འཕངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྒྲ་ལ་ནི་ཆོས་གཞན་རྟག་པ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་ཏེ་བརྗོད་ནས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྤྱིར་སྟངས་ཀྱི་ཚིག་ནི་རྟག་པ་དམིགས་བསལ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་སྨྲས་པ་ཙམ་ཡིན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྤྱི་སྟངས་ཀྱི་ཚིག་དེ་རྟག་པ་དམིགས་བསལ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་སྨྲ་པ་ལ་འབྲས་བུ་དགོས་པའང་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ཡང་མི་རྟག་པར་འཕངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་སྒྲ་ལ་གནས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲ་རྟག་པ་སེལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དུ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མ་ཡིན་ལས་ཡུལ་གཞན་སྒྲ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་འགལ་བ་རྟག་པ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན། ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པ་དེ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་དཔང་པོ་བས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པ་འགོད་དམ། སྒྲ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པ་འགོད། དང་པོ་ལྟར་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཁྱོད་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་འཐད་པ་མིན་པར་ཐལ། སྤྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དཔེ་ནི་ཁྱད་པར་ཁྱོད་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱིས་ཁྱད་པར་སྤོང་བ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་སྐབས་འགར་ཤིང་ཤ་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཤིང་ཡིན་ནམ་དྲིས་པ་ན་ཤིང་ཤ་པ་དེ་ཁོ་ན་ནི་ཤིང་མིན་ཞེས་པ་བཞིན
Chinese
再说，因为你需要为了要证成（你的观点）而显示你的论证的效力，所以你，作为反驳者，才会认识到需要被证成的观点尚未成立。因为如果你，作为反驳者，已经认可了（需要被证成的观点），那么你提出论证就没有意义了。此外，正在被提出的例子、标志和有法，当你在提出作为论证的时候，为了说明它是需要被证成的，所以在立宗的定义的词语中，有必要提到“仅仅”的限定。因为在那个时候，反驳者也不会对你产生“这是需要被证成的吗”的疑问。因为在那个时候，你已经被例子和理由等的定义所涵盖，所以与需要被证成的观点不属于同一范畴。因此，如果说“仅仅显示需要被证成的观点才是立宗”，在立宗之前加上“仅仅”的限定，那么有理性的人就会觉得说出立宗的定义是没有意义的，因为定义不需要进行区分。因为在立宗之前加上“仅仅”的限定是没有意义的，所以由此可以推断出，必须说“显示需要被证成的观点才是立宗”，因此“仅仅”的限定是周遍的，可以理解为具有四种不相容的区分的结果。如果不是这样，那么例子和标志未成立就会变成需要被证成的观点的过失仍然存在。现在，为了阻止其他方面的立宗的过失，在《集论》中说：“对有理性的人说，理由与立宗相违背，被称为立宗的过失是不合理的，那些没有好好学习的人，会把这当作是不共之例。”现在解释这个：有理性的人说：“声音是有法，是常，因为一切都是无常的。”像这样，如果说理由与立宗相违背就是立宗的意义，那是不合理的。理由与立宗相违背的意义，也是理由与所希望的对象的需要被证成的观点没有关联。那又是什么呢？理由对所希望的对象的需要被证成的观点没有帮助，或者说因为论证的力量而与立宗相违背，或者说理由与所希望的对象的需要被证成的观点的法和有法不能同时存在，所以与立宗相违背。不会超出这两种情况。如果第一个是这样，那么不成立、不确定、不成立的理由的所有过失都会变成立宗的过失，这也是不合理的，因为
English
Furthermore, because you need to demonstrate the power of your argument in order to prove (your point), it is through this very force that you, as the opponent, realize that the point to be proven is not yet established. For if you, as the opponent, had already accepted (the point to be proven), then presenting your argument would be meaningless. Moreover, regarding the example, sign, and subject that are being presented as the means of proof, when you are presenting them as the means of proof, it is necessary to mention the qualification of "only" in the definition of the proposition in order to explain that it is something to be proven. For at that time, the opponent would not have any doubt as to whether it is something to be proven. Because at that time, you are encompassed by the definitions of example and reason, etc., and therefore are not of the same category as the point to be proven. Therefore, if one says, "Only showing the point to be proven is the proposition," and adds the qualification of "only" before the proposition, then the rational person would consider it meaningless to state the definition of the proposition, because there is no need for distinction in the definition. Because it is meaningless to add the qualification of "only" before the proposition, it can be inferred that it is necessary to say, "Showing the point to be proven is only the proposition," and therefore the qualification of "only" is pervasive and can be understood as having the result of four mutually exclusive distinctions. If it is not so, then the fault of the unestablished example and sign becoming the point to be proven remains. Now, intending to prevent the faults of the proposition from other perspectives, in the Compendium it is said: "To speak to a rational person, a reason that contradicts the proposition, is not reasonable to be called a fault of the proposition. Those who have not studied well, will cite that as a dissimilar example." Now, explaining this: A rational person says, "Sound is the subject, it is permanent, because everything is impermanent." Like this, if one says that the reason contradicting the proposition is the meaning of the proposition, that is not reasonable. The meaning of the reason contradicting the proposition is also that the reason is not related to the point to be proven of the desired object. And what is that? The reason does not help the point to be proven of the desired object, or it contradicts the proposition by the power of the argument, or the reason and the dharma and subject of the point to be proven of the desired object cannot coexist, and therefore it contradicts the proposition. It does not go beyond these two situations. If the first is the case, then all the faults of the unestablished, uncertain, and unproven reasons would become the faults of the proposition, and that is also unreasonable, because
Chinese
如果说宗派的过失不是取决于其他的例证和理由，那么以前已经详细地说明过了。第二种情况，如果作为理由所要成立的对境，其所要成立的法和有法不一起存在，那么这不是宗派的过失，因为理由不成立。另外，声音是有法，是常，因为一切都是无常的。如果这个论式说声音的无常是理由，那么声音就具有无常的理证，这样一来，无常的理由就与声音是常相违背。但是，这样的论式并不是说有法，声音具有无常的理证，因为一切无常的理由只是为了说明与声音是常相违背的例子的相似之处。除此之外，你还能看到什么其他的含义呢？因为没有。建立那个宗派，那个有法，声音不是无常的周遍，因为一切的差别在于，声音特别排除了其他的常法，然后说一切都是无常的，这种普遍性的说法只是在常法的排除之后才说的。如果不是这样，你认为说一切都是无常的这种普遍性的说法在常法的排除之后说有什么必要呢？因为没有必要，因为你已经把声音也包括在无常之中了。因此，导师说，存在于声音中的无常本身就排除了声音是常。因此，有法声音是从一切中说不是一切，因为如果说声音不是一切，那么与声音相对的其他事物就与一切都具有的常相违背。这样一来，作为成立声音是常的理由，立论者是提出不是一切所知，还是提出不是一切声音？如果是前者，声音是有法，不是一切所知，这也不能作为你成立常的理由，因为普遍的一切所知并没有否定特殊。如果普遍否定特殊，例如，有时问沙罗树本身是不是树，回答说沙罗树本身不是树一样。
English
If the fault of the tenet does not depend on other examples and reasons, then it has already been explained in detail before. In the second case, if the object to be established as a reason, the dharma to be established and the subject do not exist together, then this is not a fault of the tenet, because the reason is not established. Furthermore, sound is the subject, it is permanent, because everything is impermanent. If this syllogism says that the impermanence of sound is the reason, then sound will have the reasoning of impermanence, so that the reason of impermanence will contradict the permanence of sound. However, such a syllogism does not say that the subject, sound, has the reasoning of impermanence, because the reason of everything being impermanent is only to show the similarity of examples that contradict the permanence of sound. Apart from that, what other meaning can you see? Because there is none. Establishing that tenet, that subject, sound is not pervaded by impermanence, because the difference of everything is that sound specifically excludes other permanent dharmas, and then says that everything is impermanent, this general statement is only said after the exclusion of permanent dharmas. If it is not so, what is the need for you to say that the general statement that everything is impermanent is said after the exclusion of permanent dharmas? Because there is no need, because you have already included sound in impermanence. Therefore, the teacher said that the impermanence that exists in sound itself excludes sound being permanent. Therefore, the subject sound is said to be not everything from everything, because if it is said that sound is not everything, then other things relative to sound contradict the permanence that everything has. In this way, as a reason for establishing that sound is permanent, does the proponent put forward not all knowable things, or does he put forward not all sounds? If it is the former, sound is the subject, not all knowable things, this also cannot be your reason for establishing permanence, because the general all knowable things do not negate the particular. If the general negates the particular, for example, sometimes when asked if the sal tree itself is a tree, the answer is that the sal tree itself is not a tree.