Tibetan
ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་པས་བདག་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །མ་བརྟགས་པར་ཁས་བླངས་ནས་དེའི་ཁྱད་པར་ལ་སྤྱོད་པ་ཁས་བླངས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ་མ་བརྟགས་པར་བདག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་རྟག་གམ་མི་རྟག་ཅེས་དཔྱོད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་རྣམས་རྐང་མིག་པས་བཤད་ལ་དཔེ་རྣམས་གསལ་བྱེད་པས་བཤད་དོ་ཞེས་པ་ཡ་མ་རིས་འཆད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པའི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། ལས་མ་ཡིན་པ་དང་ཁྱོད་བརྗོད་པ་དམ་བཅའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་ལན་གྱིས་ཁྱོད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་བཟློག་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཕྱི་རྒོལ་འགའ་ཞིག་གིས་རྣམ་པ་འགའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཕྱི་རྒོལ་འགའ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་ལས་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་དེས་ནའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ན། སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པའི་ཚེ་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་དམ་བཅའ་བའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རུང་བ་མིན་པར་ཐལ། སྔར་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པའི་དུས་ནས་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་གྲུབ་མཐའ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པར་ཐལ། རྒོལ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་ཁས་བླངས་པའི་དེ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒོལ་བ་གང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དེ་ནི་ཁས་བླངས་པའི་གྲུབ་མཐའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའོ་ཞེས་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཤེས་བྱེད་སྐབས་ཀྱི་མ་གྲུབ་ཙམ་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ནའང་དེ་དགག་པ་ལ། ཀུན་བཏུས་སུ། བསྒྲུབ་ཆོས་ཡིན་ན་ཆོས་མཐུན་མེད། །ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་རྟགས་དོན་མེད། །ཅེས་འཆད་དེ་སྐྱེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཅན་གང་རུང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་འདོད་ན། སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱི་རྒོལ་དེས་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་དང་མཐུན་དཔེ་བུམ་པ་གཉིས་ཁྱོད་དུ་ཆོས་མཐུན་པར་ཚད་མས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། རིགས་པ་ཅན་པས་དཔེ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟགས་སོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་ལྡན་གྱི་སྒྲ་
Chinese
就像“享受”一词证明了我的存在一样。未经考察就承认，并承认对它的差别进行利用的宗派，就像未经考察就承认我的存在，然后推敲它是常还是无常一样。其中，体性用足眼来解释，比喻用显明者来解释，这是阎摩梨所说的。所有被用作论证的例子和未成立的理由，都是有法。因为用并非行为，以及你所说并非立宗支分等理由的差别，用接近安置的回答，不能从你是所立中分辨和遮止。因为有些外方通过某些方式，有些外方没有成立，所以会变成行为等，因此。例如，在被用作论证的时候，该论证并非立宗的支分，这不合理。因为从先前被用作论证的时候起，就是外方没有成立的自性。又，会与宗派本身相同。因为有些论者所承认的也是如此。周遍，因为任何论者所承认的，都被认为是已承认宗派的定义。如果说，指出所立就是立宗，因为所立是法和有法的集合，而不仅仅是认识时的未成立，所以没有过失，那么为了驳斥它。《总集》中说：如果是所立法，则没有同法；如果是有法所立，则理由无意义。这样解释，有生之物是有法。声音和无常二者，任何一个互相区分的，你承许声音无常的所立。因为那二者的集合，你承许它是要成立的所立。如果那时承认，那么，声音无常的论证就不是正确的。因为你承许的声音无常的论证的外方，没有用无常来区分的有法声音和相似的瓶子二者，在你那里没有被量确定为同法。如果不周遍，那么，有理智的人用比喻和同法来成立所立，那就是理由，这样推理的定义就不会成立。还有，瓶子是有法，有生的声音。
English
It is like the word "enjoyment" proves the existence of self. To accept without examination, and to accept the tenets of utilizing the differences of it, is like accepting the existence of self without examination, and then pondering whether it is permanent or impermanent. Among them, the entities are explained by the foot-eye, and the metaphors are explained by the clarifier, which is what Yama-ri says. All the examples and unestablished reasons that are being used as proofs are subjects. Because the difference of reasons such as not being an action, and what you say is not a part of the proposition, with the answer of near placement, it is not possible to distinguish and prevent from you being the to-be-established. Because some opponents, through some ways, some opponents are not established, so it will become actions, etc., therefore. For example, when being used as a proof, that proof is not a part of the proposition, which is unreasonable. Because from the time it was previously used as a proof, it is the nature of the opponent not being established. Also, it will be the same as the tenet itself. Because what some debaters admit is also the same. Pervasive, because whatever the debater admits is considered to be the definition of the admitted tenet. If it is said that pointing out the to-be-established is the proposition, because the to-be-established is the collection of the dharma and the subject, and not just the unestablished at the time of cognition, so there is no fault, then in order to refute it. In the Compendium, it says: If it is the dharma to be established, then there is no similar dharma; if it is the subject to be established, then the reason is meaningless. This is explained as, a living thing is the subject. Sound and impermanence, whichever of the two distinguishes each other, you assert the to-be-established of sound being impermanent. Because the collection of those two, you assert that it is the to-be-established that is to be established. If you admit at that time, then the proof of sound being impermanent is not correct. Because the opponent of the proof of sound being impermanent that you assert, the subject sound and the similar vase, which are distinguished by impermanence, are not determined by valid cognition as the same dharma in you. If it is not pervasive, then the rational person uses metaphor and the same dharma to establish the to-be-established, that is the reason, so the definition of reasoning will not be established. Also, the vase is the subject, the sound of a living thing.
Tibetan
མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱི་རྒོལ་དཔེ་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་དང་མཐུན་དཔེ་ཁྱོད་གཉིས་སྐྱེ་ལྡན་དུ་ཆོས་མཐུན་པར་ཚད་མས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། བསྒྲུབ་བྱ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་དེའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཅན་ནི་དཔེའོ་ཞེས་དཔེའི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་དོན་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་ཤེས་འདོད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་འཇུག་པར་འདོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱང་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཆད་པ་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་ཉེ་བར་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཆད་པ་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལྟར་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་འཆད་པ་ན་བསྟན་བཅོས་སུ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་ཉེ་བར་བཏགས་པས་ཅི་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་པར་ཐལ། དེ་འཆད་པ་ན་དེའི་སྒྲ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ནི་མཐུན་དཔེའི་ཆོས་སོགས་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་པ་དགག་པའི་ཆེད་ཡིན་ལ། དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་འཆད་པ་ན་དེ་ལ་དེའི་སྒྲ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའོ་ཞེས་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རང་གི་བརྗོད་བྱར་ཅི་ལྟར་རིགས་ཤིང་གྲགས་པ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་ནམ་ཤེས་བྱེད་སྐབས་ཀྱི་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་མ་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་འཇིག་རྟེན་རང་ཉིད་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་རིགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལས་གཞན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་སོགས་ལ་འཇུག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཚེ་གཏན་ཚིགས་དང་། །དཔེའི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་འགྱུར། །ཅེས་པ་དང་། དེ་ལྟ་ན་ནི་དཔེ་དང་རྟགས། །མ་གྲུབ་བརྗོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་སོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་བཏུས་སུ། སྔར་ངེས་བཟུང་ན་དོན་མེད་འགྱུར། གཅིག་ཤོས་ལྟར་ན་འདོད་མི་འགྱུར། །ཅེས་པ་འཆད་དེ། བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་མ་ཟིན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རམ་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དུ། བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་དམ་བཅའོ་ཞེས་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་སྦྱོར་རམ། སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པ་དམ་བཅའ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་སྦྱོར། དང་པོ་ལྟར་ན་གང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་མ་ཟིན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དུ་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཟུར་དུ་ཁོ་ནའི་ངེས་བཟུང་སྨོས་མི་དགོས་
Chinese
建立无常的同品例是不正确的，因为，以它来建立那个的辩论对手，以例子无常所区分的有法声音和你这两个同品例，在有生之物上，以量不能确定为法相同的缘故。如果不遍及，那么，以与所立相同，具有它的法，是例子，这样例子的相就不成立了。如果说，因为在集合意义上，不可能安立所立的词，所以想要在具有想知道的法之上，近似地安立所立的词，就像你解释宗法的相时，在想知道的有法之上，近似地安立所立的词一样。能知有法，就像解释宗法的相时，在想知道的有法之上，近似地安立所立的词一样，在解释立宗的相时，在论典中，在那之上近似地安立所立的词有什么用呢？成为无意义的缘故。因为解释它时，在那之上近似地安立它的词，是为了遮止同品例的法等第一种方式，而在解释立宗的相时，在那之上近似地安立它的词没有必要。因此，所立的词有法，如何适合作为自己的表达内容，并且著名的法和有法的集合意义，或者能知时的辩论对手没有成立的意义上，世间自己成为安立是合理的缘故。除了那之外，在想知道的有法等之上安立是不合理的缘故。如果承认，因为那，那时节，因和例子的相就不成立了。这样的话，例子和因，就成为未成立而说的过失之处了。另外，在《集论》中说，先前确定就成为无意义，按照另一种说法，就不成为所许。这样解释说，为了显示所立没有成立，或者为了断定能立是所立的缘故。所立的词仅仅是立宗，这样以具有其他的遮遣方式来连结，或者能立的词仅仅是立宗，这样以不具有其他的遮遣方式来连结。按照第一种说法，在什么之上安立能立的所立的意义，那个有法，因为你为了显示辩论对手没有成立，所以在立宗的相的词句中，不需要说仅仅的确定
English
Establishing a similar example of impermanence is incorrect because, with it to establish that opponent, the example distinguishes impermanence, the subject sound, and you two similar examples, on animate beings, because it is not determined by measure to be the same in dharma. If not pervasive, then, by being the same as what is to be established, having its dharma, is an example, thus the characteristic of the example is not established. If you say, because in the collective meaning, it is impossible to establish the word of what is to be established, so you want to approximately establish the word of what is to be established on the dharma that wants to know, just like when you explain the characteristic of the sign, on the dharma that wants to know, you approximately establish the word of what is to be established. Knowable dharma, just like when explaining the characteristic of the sign, on the dharma that wants to know, approximately establishing the word of what is to be established, when explaining the characteristic of the proposition, in the treatise, what is the use of approximately establishing the word of what is to be established on it? Because it becomes meaningless. Because when explaining it, approximately establishing its word on it is to prevent the first way of the dharma of the similar example, etc., and when explaining the characteristic of the proposition, there is no need to approximately establish its word on it. Therefore, the word of what is to be established is the subject, how is it suitable as its own expression, and the famous collection meaning of dharma and dharma, or the opponent who has not established the meaning when knowing, the world itself becomes reasonable to establish. Apart from that, it is unreasonable to establish on the dharma that wants to know, etc. If you admit, because of that, at that time, the characteristics of reason and example will not be established. In that case, the example and the sign will become the fault of being said without being established. In addition, in the Compendium, it says, "Previously determined becomes meaningless, according to another saying, it does not become what is admitted." This is explained by saying, in order to show that what is to be established is not established, or in order to determine that the establisher is what is to be established. The word of what is to be established is only the proposition, thus connecting with the way of excluding others with possession, or the word of the establisher is only the proposition, thus connecting with the way of excluding others without possession. According to the first saying, on what is the meaning of what is to be established to establish the establisher, that dharma, because you want to show that the opponent has not established, so in the words of the characteristic of the proposition, there is no need to say the determination of only.