Tibetan
དབྱེ་ཅེ་ན། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་རབ་དབྱེར། སྒྲ་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གཉིས་དང་། རྩོལ་བ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཅེས་པའི་བཟློག་པ་སྟེ་འགལ་རྟགས་གཉིས་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཡོད་དེ། རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་རང་གི་ཁྱབ་བྱེད་དང་རྒྱུ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རང་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་གཞིར་རང་གི་ཁྱབ་བྱེད་དང་རྒྱུ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་རྟགས་ཡང་དག་དང་འགོག་ན་འགལ་རྟགས་སུ་གྲུབ་ཅིང་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ་མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁྱད་པར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་སྤྱི་ཐུན་མོང་བ་དག་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཡོད་དེ། རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ལྡོག་པ་རྐྱང་པ་ཅན་དང་། ལྡོག་པ་མེད་པའི་རྗེས་འགྲོ་རྐྱང་པ་ཅན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡོད་པར་རྩོད་པ་དགག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྩོལ་བྱུང་དང་རྩོལ་མ་བྱུང་ཡིན་ཏེ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ལྷག་མ་ཐུན་མོང་བ་གསུམ་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཡོད་དེ། རྟགས་ཡང་དག་ལ་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ངེས་ཀྱི་ལྡོག་པ་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་རབ་དབྱེར་བྱས་པ་སོགས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཁོ་ན་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་དཔེར་བསྟན་ལ། རྩོལ་བྱུང་ཉན་ཤེས་སོགས་འབྲས་བུའི་རྟགས་རྣམས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་དཔེར་མ་བསྟན་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དེར་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་བྱས་པ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལས་གཞན་རྩོལ་བྱུང་ཉན་ཤེས་ལྟ་བུ་འབྲས་བུའི་རྟགས་རྣམས་རང་གི་གོ་བྱ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་འབྲས་རྟགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་གི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཉིས་སུ་འཇུག་སྟེ། དེ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཁྱབ་བྱེད་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྩོལ་བྱུང་ཉན་ཤེས་དེ་རང་རྒྱུ་མི་རྟག་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་སྒྲ་རྟག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ་རྒྱུ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པའི་སྔར་ནས་རྟག་པར་ཡོད་པའི་རིག་བྱེད་སྒྲའི་ཆ་ཤས་འཛིན་པའི་ཉན་ཤེས་ནི་ཆོས་ཅན། ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་རྐྱེན་རྩོལ་མ་དག་དུ་འབྱུང་བར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བ་དེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་སེལ་བ་དང་རང་གི་དབང་པོ་དང་རིག་བྱེད་སྒྲའི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ལྕེ་རྐན་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་རང་འབྲས་ཉན་ཤེས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་འགལ་བར་ཐལ། དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་རང་འབྲས་ཉན་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྩོལ་བྱུང་ཉན་ཤེས་འདི་འདྲ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། རང་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་གཞིར་རང་རྒྱུ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་རྟགས་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་སྒྲ་རེས་འགའ་བ་སྟེ་མི་རྟག་པའི་འབྲས་བུར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་དཔེར་སྨོས་པའི་རྩོལ་བྱུང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་དཔེ་བརྗོད་དེ་ཉིད་ཡང་སྒྲུབ་ཀྱང་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་བྱས་པ་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་དུ་བྱས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་ཡོད་དེ། འབྲས་རྟགས་དང་རང་བཞིན་རྟགས་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩོལ་བྱུང་དཔེ་བརྗོད་དུ་བསྟན་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྩོལ་བྱུང་འབྲས་རྟགས་དེ་དང་འདྲ་བར་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཆ་གཉིས་སུ་འཇུག་སྙམ་དུ་དོགས་པར་འགྱུར་བས་དེ་འདྲའི་ཤེས་པའམ་དོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཞན་དོན་འདིར་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་སྟོན་པར་དབྱེ་བ་འབའ་ཞིག་སྟོན་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཞན་དོན་འདིར་རྟགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཙམ་བཤད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དོན་ཡོད་དེ། རང་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བཤད་ཟིན་པའི་དོན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རྟགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་རང་དོན་དུ་བཤད་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་དུ་མེད་པས་འདིར་མ་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐབས་འདིར་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཆ་གཉིས་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་དཔེ་བརྗོད་མ་བསྟན་པས་དེ་མི་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ཆ་གཉིས་སུ་འཇུག་པའི་རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་དེས་ན་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། དེ་མ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱི་དཔེ་བརྗོད་དུ་སྨོས་པའི་རྩོལ་བྱུང་དེས་ནི་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཆ་གཉིས་པ་ཅན་དེའང་བཤད་པ
Chinese
总而言之，关于同品类所立法之差别，以声为所立，是无常，因为是所作，因为是功用所生，这是两个正确的理由；以及因为不是功用所生，这是相违，即两个相违之相，这是所立法。有意义，因为自性与果，仅仅以自性与因，以本体的关联成立的方式，在自方之法成立的基础上，如果成立自方的遍及者与因，则是正确的相，如果遮止，则是成立为相违之相，并且是为了了悟的意义。在那里，以声为所立，是常，因为是所听闻，因为是所衡量，这是说了不共的差别和共同的共同点，这是所立法。有意义，因为为了驳斥存在没有后随的单单遣返，以及没有遣返的单单后随的正确之相的争论。在那里，以声为所立，是功用所生和非功用所生，因为是无常，以及是常，因为不是有身，这是说了剩余的三个共同点，这是所立法。有意义，因为是为了正确的相，主要成立在自方不相似品上必定不存在的遣返。如果对所立法之差别等，仅仅是自性之相，作为周遍于顺品的相之例子来显示，而功用所生、听闻知等果之相，没有作为周遍于顺品的相之例子来显示，这是为什么呢？所知为所立，在那里，有如此显示的理由，因为除了像彼所作那样的自性之相以外，像功用所生、听闻知那样的果之相，不存在使其自所知顺品周遍的用法，因为因会与果混淆。因为那个理由，果之相是所立法，以两种方式进入自方的顺品，进入它并且不作为周遍。如果功用所生、听闻知不是从自因无常所生，而是从声常所生，因为因是能诠释的声常之故。那么，舌根等从先前就常有的能诠释声的一部分执持的听闻知是所立，舌根等自之缘
English
In short, regarding the distinctions of the subject of the thesis, with sound as the subject of the thesis, it is impermanent because it is produced, because it arises from effort, these are two correct reasons; and because it does not arise from effort, this is contradictory, that is, two contradictory signs, this is the subject of the thesis. It is meaningful because self-nature and result, only with self-nature and cause, in the way that the connection of the entity is established, on the basis of the establishment of one's own side as the subject, if one establishes one's own pervader and cause, then it is a correct sign, and if one prevents it, then it is established as a contradictory sign, and it is for the purpose of realization. There, with sound as the subject of the thesis, it is permanent because it is audible and because it is measurable, this is said of the uncommon difference and the common generality, this is the subject of the thesis. It is meaningful because it is to refute the argument that there is a correct sign of a single exclusion without subsequent concomitance and a single subsequent concomitance without exclusion. There, with sound as the subject of the thesis, it is produced by effort and not produced by effort because it is impermanent, and it is permanent because it is not embodied, this is said of the remaining three commonalities, this is the subject of the thesis. It is meaningful because it is for the sake of establishing that a correct sign necessarily does not exist on its dissimilar side. If, for the distinctions of the subject of the thesis, etc., only the sign of self-nature is shown as an example of a sign that pervades the similar side, and the signs of results such as effort-produced and hearing-knowing are not shown as examples of signs that pervade the similar side, why is that? Knowable is the subject of the thesis, there is a reason for showing it in that way, because other than the sign of self-nature like that which is produced, the signs of results like effort-produced and hearing-knowing do not have the usage of making their own knowable similar side pervasive, because causes can be confused with results. For that reason, the result signs are the subject of the thesis, entering one's own similar side in two ways, entering it and not acting as a pervader. If effort-produced and hearing-knowing are not produced from their own cause, impermanence, but are produced from sound permanence, because the cause is the expressive sound permanence. Then, the hearing-knowing that holds a part of the expressive sound that has always been permanent, such as the tongue and palate, is the subject of the thesis, the conditions of one's own tongue and palate, etc.
Chinese
因此，不能确定勤作会产生不正确的结果。因为舌头、上颚等的勤作，并非在任何情况下都能有益地消除听闻声明的障碍，也并非有益地结合自身官能和声明的体性。因此，声明，具有法性，在某些时候，不依赖于舌头、上颚等的勤作，不产生自身的结果——听觉，这是相违的。因为即使不依赖于它，也能产生自身的结果——听觉，因为它是常有的。因此，像这样的勤作所生的听觉，具有法性，在自身方面，作为成立的依据，是成立自因声音无常的结果之相，因为自因声音是偶尔的，即是成立无常的结果。此外，作为结果之相的例子所提到的勤作，也能成立自身之性相之相的例子，但将之与彼区分开来，作为性相之相的例子，具有法性，是有意义的。因为如果将结果之相和性相之相一起作为勤作的例子来展示，那么所有的性相之相也会像勤作的结果之相一样，在同品中分成两部分，恐怕会产生这样的怀疑，为了不产生这样的知识或怀疑。如果说，在此为他者而作的论述中，不展示相的定义，而只展示分类，是没有意义的。那么，在此为他者而作的论述中，仅仅阐述相的详细分类，具有法性，是有意义的。因为这是通过阐述在为自身而作的推论中已经阐述过的意义，即理由的分类，来理解相的差别的目的。对于相的定义，因为除了在为自身而作的论述中所说的之外，没有什么可以稍微说不同的，所以在此没有阐述。如果说，在作为有法之事的场合，因为没有展示在同品中具有两部分的性相之相的例子，所以无法理解。那么，在此展示了在同品中作为遍布而具有两部分的相的所有分类，因此，在作为有法之事的场合，具有法性，并非没有展示它。因为在作为结果之相的例子所提到的勤作，也阐述了依赖于性相之相的一个方面，即在同品中具有两部分的情况。
English
Therefore, it cannot be determined that effort will produce incorrect results. Because the effort of the tongue, palate, etc., does not always beneficially eliminate the obstacles to hearing sounds, nor does it beneficially combine one's own faculties and the nature of sounds. Therefore, sound, having the nature of phenomena, at certain times, without relying on the effort of the tongue, palate, etc., does not produce its own result—hearing, which is contradictory. Because even without relying on it, it can produce its own result—hearing, because it is constant. Therefore, such hearing arising from effort, having the nature of phenomena, in itself, as the basis for establishment, is the result sign establishing the impermanence of its own cause, sound, because its own cause, sound, is occasional, that is, it is established as the result of impermanence. Furthermore, the effort mentioned as an example of the result sign can also establish the example of its own nature sign, but distinguishing it from that, making it an example of the nature sign, having the nature of phenomena, is meaningful. Because if the result sign and the nature sign are shown together as examples of effort, then all nature signs will also be like the result sign of effort, dividing into two parts in the similar class, there may be such a doubt, in order to prevent such knowledge or doubt from arising. If it is said that in this discussion for others, not showing the definition of a sign, but only showing the classification, is meaningless. Then, in this discussion for others, merely explaining the detailed classification of signs, having the nature of phenomena, is meaningful. Because this is for the purpose of understanding the differences of signs by explaining the meaning already explained in the inference for oneself, that is, the classification of reasons. As for the definition of a sign, because there is nothing that can be said slightly differently from what is said in the discussion for oneself, it is not explained here. If it is said that in the case of the subject of the property, because the example of the nature sign with two parts in the similar class is not shown, it cannot be understood. Then, here all the classifications of signs that are pervasive and have two parts in the similar class are shown, therefore, in the case of the subject of the property, having the nature of phenomena, it is not that it is not shown. Because the effort mentioned as an example of the result sign also explains one aspect of relying on the nature sign, that is, the situation of having two parts in the similar class.