Tibetan
བྱེ་བ་གཞན་རྣམས་ནི་རྗེས་དཔག་གི་ནང་དུ་འདུས་པས་ལོགས་སུ་བསྟན་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། བསྟན་བཅོས་ཀྱང་རྗེས་དཔག་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱས་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། བསྟན་བཅོས་དེ་རྗེས་དཔག་གི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་དེ་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་སོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐ་དད་དུ་བསྟན་དགོས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ན་རིགས་སྒོར་ཚིག་བསྟན་བཅོས་ལས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། རིགས་སྒོར་རང་གི་ཚིག་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ལས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རྒྱབ་རྟེན་ཚད་མ་མེད་པའི་རང་ཚིག་འགལ་བ་ཙམ་བརྗོད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་གེགས་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྒོལ་བ་དེས་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ལ་ལྟོས་པ་དང་མི་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་བསྟན་བཅོས་གནོད་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་དེ་ཚད་མར་མི་འདོད་པའི་ཚེ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ནམ་ཅི་བསྟན་བཅོས་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་དྲིས་པས། གལ་ཏེ་སྔར་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱིས་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་ཁས་ལེན་ན་རྒོལ་བའི་རང་ཚིག་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་ཚིག་དང་གནོད་ཚུལ་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་དང་འགལ་བ་ཡང་རང་ཚིག་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་རྒོལ་བས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་ཆོས་ཅན། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མར་བྱས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆོས་ཅན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལ་ལུང་གནོད་བྱེད་དུ་མི་འཇུག་པ་དེས་ན་མངོན་རྗེས་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པའི་དོན་དག་ལ་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་ཡིན་པས་དོར་ནའང་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཀྱི་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་དག་ལ་དཔྱོད་པ་ན་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་འདོད་དགོས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་མི་འདོད་ན་དེ་དག་ལ་དཔྱད་པ་ཉིད་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ལྐོག་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཡང་ལུང་གང་རུང་རུང་ཁས་ལེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་ལ་རིགས་པས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་དགོས་ལ་ལུང་འདི་ལ་ཡང་རིགས་པས་བརྟན་ཅིང་དཔྱད་པ་ན་ཕལ་ཆེར་ནི་སྔ་ཕྱི་ནང་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆགས་སོགས་ཆོས་མིན་སྡིག་པའི་རྩ་བར་བསྟན་ནས་སླར་ཡང་གང་གཱ་ལ་སོགས་པའི་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོས་མིན་སྡིག་པ་དག་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་རྟོགས་ལྡན་གྱིས་ལུང་ཇི་ལྟར་འདྲ་བ་ཞིག་ཚད་མར་ཁས་ལེན་ཞེ་ན། རྟོགས་ལྡན་གྱིས་ལུང་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་འཇུག་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཡོད་དེ། མཐོང་བ་མངོན་ལྐོག་སྟོན་པ་ལ་མངོན་རྗེས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་གནོད་པ་མེད་པ་དང་མ་མཐོང་བ་ཤིན་ལྐོག་དག་སྟོན་པ་ལ་རང་ཚིག་འགལ་བས་གནོད་པ་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་གང་ཡིན་དེ་ཚད་མར་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་ཁས་བླངས་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིད་ཆེས་པའི་བསལ་བ་བསྟན་ནས་འགྲོ་ལ་གྲགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གྲགས་པའི་བསལ་བ་སྟོན་པ་དེ། ཟླ་བ་ཞེས་སོགས་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་རུང་བ་ཉིད་ཆོས་ཅན། རང་དང་འགལ་བ་དམ་བཅས་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་གྲུབ་པ་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་དེ་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྗོད་བྱེད་དུ་རུང་བ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ངག་ཟླ་བ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རི་བོང་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱི་བརྗོད་མི་རུང་དུ་ུདམ་བཅས་པ་ལ་གྲགས་པས་གནོད་དེ། དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་རུང་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་རྣམ་རྟོག་ཡིད་ཆེས་ཤིང་གཏིང་ཚུགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་རུང་ལ་ཅི་ཕྱིར་གྲགས་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་རུང་གི་ཆོས་དེ་ཆོས་ཅན། གྲགས་པའི་སྒྲ་ཡིས་བཏགས་ནས་བརྗོད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། གྲགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྟོག་ཡུལ་ན་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ལ་སྐྱེས་པ་སྟེ་དེས་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་ལ་གྲགས་པ་ཞེས་བཏགས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བརྗོད་རུང་དེ་བརྗོད་མི་རུང་དང་དངོས་སུ་འགལ་བས་དེས་དེ་ལ་གནོད་པར་རིགས་མོད་མངོན་རྗེས་དང་ལུང་རྣམས་ནི་དམ་བཅའ་ལྟར་སྣང་བའི་དོན་དང་འགལ་བ་མེད་པས་དེས་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གནོད་ཅེ་ན། ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐབས་འགར་མངོན་རྗེས་སོགས་ཀྱིས་དམ་བཅའ་ལྟར་སྣང་བའི་དོན་ལ་གནོད་པར་བཤད་པ་དེ་མངོན་རྗེས་སོགས་ཀྱི་ཚད་མ་དངོས་ཀྱིས་གནོད་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་སོགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞལ་བྱ་དེ་ལ་འཇལ་བྱེད་མངོན་རྗེས་སོགས་ཀྱི་སྒྲའམ་མིང་གིས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་མངོན་རྗེས་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།
Chinese
如果说其他类别都包含在推论之中，所以不需要单独指出，那么，这有法者，论著也被认为是独立于推论之外，这将会变得毫无意义，因为论著包含在推论之中，因为之前已经指出论著包含在果证之中。如果说需要依赖于区分指出的必要性，那么，在理入门的语句中，将语句从论著中区分出来有什么必要呢？理入门自己的语句也被认为是独立于论著之外，这有法者，是有必要的，因为仅仅陈述没有可靠依据的自相矛盾的语句，仅仅是相互妨碍，而不是损害，这是为了说明这一点。如果说辩论者已经承认论著是可靠的，那么，对于依赖和不依赖论著的有法事物，论著都是损害者，如果说在不认为论著是可靠的时候，论著是损害者吗？还是对于不依赖论著的有法者是损害者呢？如果问到，如果之前承认了论著，之后又承认与论著相矛盾，那么辩论者自己的语句就会变得自相矛盾，论著，这有法者，你将会变得与自语和损害的方式没有差别，因为与你相矛盾的也是自语相矛盾。此外，辩论者所承认的这个论著，这有法者，如何能成为完全具备可靠性特征的可靠者呢？因为仅仅是由于个人的意愿才被认为是可靠的。因此，对于通过可靠性成立的事物，语言不会被允许作为损害者，因此，对于在现量和比量中广为人知并已成立的意义，即使舍弃作为可靠论著的论著，也没有任何过失，但是在研究天堂等极其隐蔽的事物时，必须认为论著是可靠的，如果不认为论著是可靠的，那么对这些事物进行研究本身就不会被允许。即使在运用隐蔽事物时，也不是随便承认任何语言，而是需要用理智来检验和研究语言，并且在用理智来巩固和研究这个语言时，大多数情况下都是在陈述前后矛盾，例如，先指出贪欲等不是正法，是罪恶的根源，然后又指出在恒河等处沐浴是正法。
English
If it is said that other categories are included in inference, so there is no need to point them out separately, then, this subject, the treatise is also considered separate from inference, which would become meaningless, because the treatise is included in inference, because it has been pointed out before that the treatise is included in the effect-sign. If it is said that it is necessary to rely on the necessity of distinguishing and pointing out, then, in the words of the Introduction to Reasoning, what is the necessity of distinguishing the words from the treatise? The words of the Introduction to Reasoning themselves are also considered separate from the treatise, this subject, it is necessary, because merely stating self-contradictory words without reliable support is merely mutually obstructive, not harmful, this is to explain this point. If it is said that since the debater has admitted that the treatise is reliable, then, for all subjects that rely on and do not rely on the treatise, the treatise is a harmer, if it is said that when the treatise is not considered reliable, is the treatise a harmer? Or is it a harmer to the subject that does not rely on the treatise? If asked, if the treatise was admitted before, and then the contradiction with the treatise is admitted later, then the debater's own words will become self-contradictory, the treatise, this subject, you will become no different from self-speech and the way of harming, because what contradicts you is also self-speech contradicting. Furthermore, this treatise admitted by the debater, this subject, how can it be a reliable one that fully possesses the characteristics of reliability? Because it is considered reliable only because of personal intention. Therefore, for things established by reliability, language is not allowed to be a harmer, therefore, for the meaning that is widely known and established in direct perception and inference, even if the treatise as a reliable treatise is abandoned, there is no fault at all, but when studying extremely hidden things such as heaven, it is necessary to consider the treatise as reliable, if the treatise is not considered reliable, then the study of these things themselves will not be allowed. Even when using hidden things, it is not just accepting any language, but it is necessary to examine and study the language with reason, and when consolidating and studying this language with reason, most of the time it is stating contradictions between the beginning and the end, for example, first pointing out that greed and so on are not Dharma, are the root of sin, and then pointing out that bathing in the Ganges and so on is Dharma.
Chinese
因为这表明罪业得以清净。那么，有证悟者如何承许什么样的圣言量为量呢？有证悟者以理智分析后才接受圣言量，这是有道理的。因为对于所见到的显现和隐蔽的事物，如果圣言量能以现量和比量的理智来证明，并且没有矛盾；对于未见到的极度隐蔽的事物，如果圣言量在自身语句上没有矛盾，那么这样的论著才会被视为可靠的依据。他们通过承诺果的标志来揭示信仰的消除，并通过世俗公认的标志来揭示公认的消除。例如，“月亮”等名称可以用来指称任何事物，但如果与自身的承诺相矛盾，就会产生危害。因为你没有阻止任何事物被证实，而这种证实仅仅与个人的意愿相关。因此，对于任何事物都可以用来表达而没有矛盾的言语，例如“月亮”等名称，如果你们承诺不能用来指称兔子等事物，那么就会受到世俗公认的危害。因为世间之人以坚定不移的信念和深刻的理解，认为你们可以用来指称这些事物。如果名言可以用来指称事物，为什么还要说“公认”呢？名言可以用来指称的事物，之所以用“公认”这个词来命名和表达，是因为在具有公认性质的认知对象中产生了术语，即通过这种术语来证实，因此用“公认”来命名和表达。如果可表达的事物与不可表达的事物直接矛盾，那么前者理应危害后者，但现量、比量和圣言量与表面上看起来像承诺的事物并不矛盾，那么它们如何危害后者呢？陈那和法称，你们有时说现量、比量等会危害表面上看起来像承诺的事物，但这并不是说现量、比量等真实的量会造成危害。因为你们用现量、比量等所证实的对境，用能证实的现量、比量等的词语或名称来虚构，然后说现量、比量等造成了危害。
English
Because it shows that sins are purified. So, how does a realized being accept a scripture as valid? It is reasonable for a realized being to engage with scriptures after examining them with reason. Because for visible manifest and obscure things, if the scripture can be proven by the reasoning of direct perception and inference, and there is no contradiction; for invisible extremely obscure things, if the scripture has no contradiction in its own words, then such a treatise should be taken as a reliable basis. They reveal the elimination of faith through the sign of the promised result, and reveal the elimination of fame through the sign of fame among people. For example, the term 'moon' and so on can be used to refer to anything, but it will be harmful to the contradictory commitment. Because you have not prevented the establishment of all things, and such establishment is only related to the wishes of the person. Therefore, the word 'moon' and so on, which can refer to all things without harm, is harmful to your commitment that you cannot refer to things like rabbits, because it is established that worldly people believe and deeply understand that you can refer to them. If the term can be used to refer to something, why is it called 'fame'? The reason why the term that can be used to refer to something is named and expressed by the word 'fame' is that the term arises in the object of cognition with the nature of fame, that is, it is established by this term, so it is named and expressed as 'fame'. If what can be expressed is directly contradictory to what cannot be expressed, then it should harm it, but direct perception, inference, and scriptures do not contradict what appears to be a commitment, so how do they harm it? Dignāga and Dharmakīrti, sometimes you say that direct perception, inference, etc. harm what appears to be a commitment, but this is not to say that the actual valid direct perception, inference, etc. cause harm. Because you fabricate the object to be measured, which is established by direct perception, inference, etc., with the words or names of the means of measurement, direct perception, inference, etc., and then say that direct perception, inference, etc. cause harm.