Tibetan
ང་གི་ཚིག་དང་སེལ་བྱེད་སྐབས་སུ་ཡིད་ཆེས་ཞེས་གནོད་བྱེད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྒོལ་བའི་རང་ཚིག་གཉིས་རྒོལ་བས་རང་གི་བསྟན་བྱའི་དོན་གྱི་འབྲས་བུར་ཁས་བླངས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་མོད་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་འདྲའི་བསྟན་བཅོས་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒོལ་བའི་རང་གི་ཚིག་དང་སེལ་བྱེད་སྐབས་སུ་ཡིད་ཆེས་ཞེས་གནོད་བྱེད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ལྷན་ཅིག་བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་རྩོད་པའི་སྐབས་སུ་རྒོལ་བ་བདག་གི་ཚིག་ཚད་མར་ཁས་ལེན་པ་མིན་ན་གཞན་ལ་དོན་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་རྒོལ་བ་བདག་གི་ཚིག་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་མི་བ རྟེན་ནམ་ཁས་མི་ལེན་ན་བསྟན་བཅོས་དེར་གྲགས་པའི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་ལ་དཔྱོད་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཁྱོད་རྒོལ་བའི་རང་ཚིག་དང་ནུས་པ་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱོད་རྒོལ་བའི་རང་ཚིག་དང་ནུས་པ་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་དགོས་པ་ཡོད་དེ། རྒོལ་བའི་རང་ཚིག་དེ་རྩོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་རྒོལ་བས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་གནོད་སྒྲུབ་དུ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་གང་ལ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་དཔྱོད་དགོས་པ་དེའི་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཉིད་ལ་ཁྱོད་གནོད་བྱེད་དམ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡན་ལག་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་འདི་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་རྒོལ་བའི་ཚིག་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་པོ་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཉིས་ལ་གཞལ་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་མེད་དོ་ཞེས་ཚད་མས་བསལ་བའི་དཔེ་བརྗོད་པ་དག་ཀྱང་མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་གཉིས་རྒོལ་བས་ཚད་མས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་གནོད་སྒྲུབ་དུ་འཇུག་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། གཞལ་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་མེད་དེ་ཞེས་པའི་ཚིག་དེ་རང་ཚིག་འགལ་བ་དང་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་གཉིས་ཀའི་དཔེ་བརྗོད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་རྣམས་ཡོད་པ་མིན་ན་བསྟན་བཅོས་དང་རྒོལ་བ་རང་ཚིག་གཉིས་རྒོལ་བས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་གི་དོན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚིག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཚད་མ་དེ་བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་གིས་མི་གྲུབ་ན་ལུང་དང་འགལ་བའི་དཔེ་བརྗོད་དུ་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། གཞལ་བྱའི་དོན་
Chinese
我（指作者）的陈述和破斥时，将“确信”这一妨害因素归结为一体并一起阐述，这是有理由的。因为你们（指对方辩论者）的自语，与辩论者自己所要阐述的意义的结果相一致。如果说将这两者一起阐述有理由，那么有什么必要呢？这样的论著，作为所立宗。你们（指对方辩论者）的自语和破斥时，将“确信”这一妨害因素归结为一体并一起阐述是有必要的。正如辩论时，如果辩论者不承认自己的话是 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण），为了向他人展示意义，辩论者就不会使用自己的话一样，如果不依赖或不承认论著是 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण），那么对论著中出现的极其隐蔽的意义进行思辨也是不合理的。这是为了表明你们（指对方辩论者）的自语和作用是相同的。而且，为了表明你们（指对方辩论者）的自语和作用是相同的，也是有必要的。因为辩论者的自语是辩论时的基础，就像辩论者仅仅承认是 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण）就可以进行妨害和论证一样，对于承认论著并需要进行思辨的情况，作为基础的所立宗本身，你们（指对方辩论者）会成为妨害因素或论证的组成部分，否则就不是。这是为了阐述这个道理。因此，辩论者的话语和论著这两者，作为所立宗。你们（指对方辩论者）两者都没有可衡量的意义的 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण），因此，用 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण）排除的例子也同样是为了表明这一点是有理由的。因为你们（指对方辩论者）两者仅仅被辩论者承认为 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण）就可以进行妨害和论证。因此，所知，作为所立宗。没有可衡量的意义的 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण），这句话可以作为自语相违和与论著相违的两个例子。因为如果没有可衡量的意义的 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण），那么论著和辩论者自语这两者，仅仅被辩论者承认为 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण）就不能成为对自己意义不欺骗的话语。如果说，这种情况下的所立宗 प्रमाण （pramāṇa，量， प्रमाण）仅仅不能通过论著来成立，那么如何能成为与圣教相违的例子呢？可衡量的意义
English
There is a reason why I (the author) combine "conviction" as a hindering factor into one and explain it together when stating and refuting. Because your (referring to the opposing debater) own words are consistent with the result of the meaning that the debater himself wants to explain. If there is a reason to explain these two together, then what is the need? Such a treatise, as the subject of the proposition. It is necessary for you (referring to the opposing debater) to combine "conviction" as a hindering factor into one and explain it together when stating and refuting your own words. Just as in a debate, if the debater does not admit that his own words are प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण), the debater will not use his own words to show the meaning to others. Similarly, if one does not rely on or admit that the treatise is प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण), then it is unreasonable to speculate on the extremely hidden meanings that appear in the treatise. This is to show that your (referring to the opposing debater) own words and functions are the same. Moreover, it is also necessary to show that your (referring to the opposing debater) own words and functions are the same. Because the debater's own words are the basis of the debate, just as the debater can carry out hindrance and argumentation simply by admitting that it is प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण), in the case of admitting the treatise and needing to speculate, the subject of the proposition itself, which is the basis, you (referring to the opposing debater) will become a hindering factor or a component of the argumentation, otherwise it will not be. This is to explain this principle. Therefore, the debater's words and the treatise, both as the subject of the proposition. Neither of you (referring to the opposing debater) has प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) with measurable meaning. Therefore, the examples excluded by प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) are also to show that this is the same. Because both of you (referring to the opposing debater) can carry out hindrance and argumentation simply by being recognized as प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) by the debater. Therefore, the knowable, as the subject of the proposition. There is no प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) with measurable meaning. This sentence can be used as two examples of self-contradictory words and contradictory to the treatise. Because if there is no प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) with measurable meaning, then the treatise and the debater's own words cannot become words that do not deceive their own meaning simply by being recognized as प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) by the debater. If it is said that the subject of the proposition प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण) in this case cannot be established solely through the treatise, then how can it become an example that contradicts the scriptures? Measurable meaning