Tibetan
་བའི་དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་རྣམ་པས་དབེན་པའི་སྔོ་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འབའ་ཞིག་པ་རྣམས་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་བློ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་གཅིག་གིས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་མིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་ཁྱོད་རྣམས་ཐ་དད་མེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་དང་དོན་ཤེས་དེ་དག་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་དྲན་པས་ཐ་དད་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དོན་དང་དོན་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་དག་ཕྱིས་ནས་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དོན་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དང་དོན་ལ་དུས་མཉམ་པའི་མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་དོན་དང་དོན་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ་སོ་སོ་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་ཡོད་པར་ཐལ་ཞེས་རྩོད་པའི་སྐྱོན་འདི་ནི། དོན་དང་དོན་གྱི་ཡིད་དེ་དོན་ཤེས་དག་གི་མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་ཐ་དད་པ་སྔ་ཕྱི་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ལའང་འདོན་པར་དཀའ་སྟེ་འཇུག་པས་ལན་གདབ་མི་ནུས་སོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྦྱོར་བ་འགོད་དོ། །དེའི་བསལ་བ་སྟོན་པ་དེ་འདི་ལྟར་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མྱོང་བ་ལ་མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་རྣམ་གཅིག་པ་ཅན་ཉིད་དམ་ཁྱོད་མྱོང་བྱེད་ནི་འཛིན་རྣམ་གཅིག་པ་ཅན་དུ་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། མདོར། དེ་ལའང་དྲན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བ། །མེད་འགྱུར་དེ་ཡང་འདོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་འགྲེལ་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་ཤེས་པ་རྣམས་ཤེས་པ་རྫས་གཞན་གྱིས་རྗེས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་འདོད་པ་དེའི་ལུགས་ལའང་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་སྔ་མ་མྱོང་བྱེད་ལ་མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་འདོད་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དུས་ཕྱིས་དྲན་པའང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་སྔ་མ་མྱོང་བྱེད་དེ་ནི་མྱོང་བྱེད་གང་གིས་མྱོང་བ་ཡིན་དྲིས་པས། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་རང་ལས་རྫས་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་མས་མྱོང་ངོ་ཞེ་ན། ཐུག་མེད་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལན་ཡོད་ཀྱང་རེ་ཞིག་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། ཤེས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྫས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བའི་ཤེས་རིག་གི་ཕྲེང་བ་སྔ་ཕྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་ན་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་འདི་བསྐྱེད་བྱེད་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་དྲིས་པས། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་རང་གི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་བློ་དེ
Chinese
眼根识，法相是，你和与相异的蓝色等外境事物，不是由后来产生的具有相同相状的心识来把握的。如果那样，你们会有无差别的过失。如果说，事物和事物识，是由后来产生的记忆识分别忆念，所以没有无差别的过失。所知法相是，事物和事物识，是后来产生的记忆识如何分别忆念的呢？不应该是的，因为没有通过很好地认识境的识的差别，来很好地认识体验事物的识。对于认为事物和事物有同时的体验者他体的宗派来说，会有事物和事物识的显现是多种多样的，即有分别，是各自不同的这种辩论的过失。对于认为事物和事物的意，即事物识等的体验者他体，是次第先后产生的宗派来说，也很难避免这种过失，因为正入者无法回答。分别的认识也是没有的，要立宗。为了说明它的破斥，像这样，显现蓝色的眼识，法相是，你体验不需要其他的体验者他体，因为你本身是和蓝色等所取相相同，或者你体验者是被量成立是和能取相相同。总之，对此也有忆念，同样也转移到其他境上，消失也是因为也承认。这是解释。此外，对于认为诸识是被其他的识体验的宗派来说，法相是，先前的识体验者，也需要承认其他的体验者他体，因为那时也见到后来的忆念。因此，如果问先前的识体验者，是被哪个体验者体验的呢？如果说，也是被从自身产生出来的其他的后来的识体验的。虽然有会变成无穷的回答，但暂且如果那样，先前的识，先前的识，后来的识，后来的识，是被他体体验的识的相续，在先后相连产生时，如果问后来的识的生起者是什么呢？如果说，也是自己先前的意识。
English
Eye sense consciousness, its characteristic is, you and external objects such as blue that are distinct in appearance, are not grasped by a single mind with the same appearance that arises later. If that were the case, you would have the fault of being indistinguishable. If you say that objects and object consciousness are separately remembered by the memory consciousness that arises later, so there is no fault of being indistinguishable. Knowable, its characteristic is, how are objects and object consciousness separately remembered by the memory consciousness that arises later? It should not be, because there is no good understanding of the consciousness that experiences objects through the difference of the consciousness that understands the object well. For the school that believes that objects and object have simultaneous experiencer other, there will be the fault of arguing that the appearance of objects and object consciousness is diverse, that is, there is discrimination, and that they are each different. For the school that believes that the mind of objects and objects, that is, the experiencer other of object consciousness, etc., arises in sequence, it is also difficult to avoid this fault, because the one who has entered cannot answer. Separate cognition is also non-existent, and a proposition must be established. To explain its refutation, like this, the eye consciousness that appears blue, its characteristic is, you do not need another experiencer other to experience, because you yourself are the same as the apprehended aspect of blue, etc., or you, the experiencer, are proven by valid cognition to be the same as the apprehending aspect. In short, there is also memory of this, and similarly it also transfers to other objects, and disappearance is also because it is acknowledged. This is the explanation. Furthermore, for the school that believes that all consciousnesses are experienced by other consciousnesses, its characteristic is, the previous consciousness experiencer also needs to acknowledge another experiencer other, because at that time the later memory is also seen. Therefore, if you ask which experiencer the previous consciousness experiencer is experienced by, if you say that it is also experienced by the other later consciousness that arises from itself. Although there is an answer that it will become infinite, but for the time being if that is the case, the previous consciousness, the previous consciousness, the later consciousness, the later consciousness, is a continuum of consciousness experienced by other, when they arise in succession, if you ask what is the producer of the later consciousness, if you say that it is also its own previous mind.