Tibetan
རིགས་པའི་འདོད་འཇོ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད། རིགས་པའི་འདོད་འཇོ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་བཤད། དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་འཆད་པའི་རྒྱུ་རང་དོན་རྗེས་དཔག་དང་པོར་བཤད་ཅིང་དེའི་འོག་ཏུ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་བཤད་ནས། ད་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་ལུས་འཆད་པར་བཞེད་ནས་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཚད་མ་དང་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བཞི་སྟེ་འདི་ལྟར། ཚད་མའི་གྲངས་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། སྤྱོད་ཡུལ། འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གང་དག་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་རྗེས་དཔག་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། སྒྲ་བྱུང་དང་ཉེར་འཇལ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ་ཞེས་གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། བསླུ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ནི་མངོན་རྗེས་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་མང་ཉུང་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚད་མ་མང་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཚད་མ་མང་པོར་འགྱུར་ན་གཞལ་བྱ་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རམ། གཞལ་བྱ་གཅིག་ལ་ཡང་ཚད་མ་མང་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྟག་གྲང་། དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ། གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་རང་སྤྱི་འདྲེས་པའི་གཞལ་བྱ་གསུམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་ཆོས་ཅན། རང་སྤྱི་འདྲེས་པའི་གཞལ་བྱ་གསུམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དེ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པས་རང་མཚན་མ་ཡིན་པར་གསལ་བར་སྣང་ཞིང་རྗེས་འགྲོ་མི་བྱེད་པས་སྤྱི་མཚན་ཡང་མ་ཡིན་པས་རྟགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཚད་མས་གཞལ་བར་བྱ་བའི་དོན་མིན་ཏེ། ཐ་སྙད་བྱེད་པ་པོས་ཚད་མས་གཞལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་མོས་ཤིང་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་དོན་བྱེད་མི་ནུས་ལ་ཁྱོད་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་ཞུགས་པས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞལ་བྱ་ཆོས་ཅན། རང་སྤྱི་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཞལ་བྱ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་དེ། འདྲ་བ་ཐུན་མོང་དང་མི་
Chinese
理智欲宝释 第三章释 理智欲宝释 第三章释 如是，导师首先讲述了讲授论著的因，即自利的比量，并在其后讲述了论著的礼赞。现在，为了阐述恰逢其时的正量之相，导师想要阐述正量之体，故说“所量为二”等。此处对于正量、正量之相以及阐述正量的论著有四种颠倒分别，即：对于正量的数量、相、行境、果产生颠倒分别。其中，有些人认为唯有现量是正量，比量则不是正量；又有些人认为还有声生、近取等其他的正量。为了遣除对于数量的颠倒分别，故而宣说：具有不欺骗之相的正量唯有现量和比量二者，不多也不少。因为以将要阐述的方式进行的比量也是正量，并且正量增多也没有理由。后一个理由成立，如果正量增多，是因为所量增多，还是因为一个所量上也有很多正量介入呢？首先，前者不应理，因为所量决定为自相和共相二者。如果像青莲花一样，存在自相和共相混合的第三种所量，因此理由不成立，则：所量，法，不存在自相和共相混合的第三种所量，因为就究竟而言，决定为能起作用和不能起作用二者。如果对于患有眼疾的人来说，所显现的毛发和双月等，因为不能起作用，所以不是自相，并且显现不清，也不随行，所以也不是共相，因此理由不成立，则：对于患有眼疾的人来说，所显现的毛发和双月等，法，不是正量所量之义，因为立名者对于作为正量所量之义没有意乐和执着。因为自己的体性不能起作用，而你执着它为义而介入，所以没有获得与此相符的意义。所量，法，除了自相和共相之外，不存在第三种所量集合，因为相似的共同和不
English
Explanation of the Third Chapter from The Wish-Fulfilling Jewel of Reasoning Explanation of the Third Chapter from The Wish-Fulfilling Jewel of Reasoning Thus, the teacher first explained the cause for teaching the treatise, which is inference for one's own benefit, and after that, he explained the homage of the treatise. Now, in order to explain the body that shows the characteristic of valid cognition, which is appropriate at this time, he said, "Because the object to be measured is two," and so on. Here, there are four misconceptions about valid cognition, the characteristic of valid cognition, and the treatise that shows it, namely, misconceptions about the number of valid cognitions, their characteristic, their scope, and their result. Among them, some say that only direct perception is valid cognition, and inference is not valid cognition, and that there are other valid cognitions such as sound-born and near-measurement. In order to dispel the misconception about number, it is said that valid cognition with the characteristic of being non-deceptive is only the two, direct perception and inference, and not more or less than that. Because inference, which will be explained in the manner to be explained, is also valid cognition, and there is no reason for valid cognition to become many. The latter reason is established. If valid cognition becomes many, is it because there are many objects to be measured, or because many valid cognitions also engage with one object to be measured? First, the former is not reasonable, because the object to be measured is determined to be the particular and the universal. If, like a blue lotus, there is a third object to be measured that is a mixture of the particular and the universal, then the reason is not established. The object to be measured, the subject, is not a third object to be measured that is a mixture of the particular and the universal, because ultimately it is determined to be either able to perform a function or not able to perform a function. If, for someone with impaired vision, the hair streaks and double moons that appear are not particulars because they cannot perform a function, and they do not appear clearly and do not follow, so they are not universals either, then the reason is not established. For someone with impaired vision, the hair streaks and double moons that appear, the subject, are not objects to be measured by valid cognition, because the one who names them has no intention or attachment to them as objects to be measured by valid cognition. Because one's own nature cannot perform a function, and you engage with it, clinging to it as an object, so you do not obtain an object that is in accordance with it. The object to be measured, the subject, there is no third collection of objects to be measured other than the particular and the universal, because similar common and un-