Tibetan
་མྱོང་བས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་རྣམས་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་ཡུན་རིང་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དུ་གནས་པ་ཡིན་ན། བློ་ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཅིག་ཅར་སྣང་བར་ཐལ། དེ་རྣམས་གོ་རིམ་མེད་པར་གནས་ཤིང་ཐོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་རྣམས་གོ་རིམ་མེད་པར་ཅིག་ཅར་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་རང་འཛིན་ཤེས་པ་གོ་རིམ་མེད་པར་ཅིག་ཅར་དུ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྣམས་ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་མ་དེ་མཐའ་སྟེ་ཕྱི་མའི་བར་དུ་གནས་ནས་ཐོས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འབད་རྩོལ་མཉམ་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་བའི་ཨ་རིང་གཅིག་ཆོས་ཅན། འོག་ཏུ་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆ་ཤས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་སྒྲ་ནི་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ནས་མཐར་སྐད་གསང་མཐོན་པོ་ཐོས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་སྔ་མ་རྣམས་ཕྱི་མའི་བར་དུ་གནས་ནས་ཐོས་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་ཨ་རིང་གི་ཆ་ཤས་ཐ་མའི་དུས་དེར་ནི་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་རིམ་ལྡན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་རིམ་མིན་ཅིག་ཅར་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཨ་རིང་འཛིན་པའི་བློ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་ལོ། ། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་མ་འཛིན་པའི་ཉན་ཤེས་དེ་དེའི་ཆ་ཤས་ཕྱི་མའི་བར་དུ་གནས་ནས་ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་མ་དེའི་འོག་དེའི་ཆ་ཤས་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་མ་འཛིན་པའི་བློ་རང་ཉིད་ནི་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་ཡུལ་ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་མ་ནི་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་འདྲའི་བློ་རང་ཉིད་ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་ཕྱི་མའི་བར་དུ་གནས་ན། དེ་འདྲའི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་ཕྱི་མ་རྫོགས་པའི་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འཇིག་པར་ཐལ། དེའི་སྔར་མི་འཇིག་པ་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་གོ་རིམ་མེད་པར་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེས་པ་ཡུན་དུ་གནས་ནས་ཐོས་པར་འདོད་པ་ལ་ཡང་ཡི་
Chinese
如果认为通过体验没有过失，那么，作为听觉意识的刹那，应成为不能执持长音的理由，因为长音的各个部分在未完成之前不会长久存在。如果那样存在，那么，作为听觉意识的刹那，你应该同时显现长音的各个部分，因为它们无序地存在并被听到。如果承认，那么，应成为不能执持长音的理由，因为同时无序地执持长音的各个部分。此外，长音的各个部分依次出现，那么，为什么自证识不能同时无序地产生，而是不产生呢？因为你们彼此不混合，即不一起聚集。如果认为长音的先前部分持续到最后部分才被听到没有过失，那么，由相同努力完全产生的长音“啊”，之后，你的先前部分的声音比先前部分的声音更大，最终听到高亢的声音。因为你的先前部分持续到最后部分才被听到。在长音“啊”的最后部分的时候，也应成为没有依次执持长音各个部分的心的理由，因为它同时无序地执持。如果承认，那么，也应成为没有执持长音“啊”的心的理由。如果认为执持长音先前部分的听觉意识持续到它的后一部分才执持长音没有过失，那么，在长音先前部分的之后，它的后一部分的时候，执持长音先前部分的心本身不应存在，因为它的境，即长音的先前部分不存在。如果这样的心本身持续到长音的后一部分，那么，这样的心在之后，长音的后一部分完成之后也不应消失，因为它的先前不消失，先前和之后没有差别。此外，对于认为长音的各个部分同时无序地产生，长久存在并被听到的观点，也存在
English
If it is thought that there is no fault through experience, then, as a moment of auditory consciousness, it should become the reason for not being able to hold a long sound, because the various parts of a long sound do not last long until they are completed. If it exists in that way, then, as a moment of auditory consciousness, the various parts of a long sound should appear to you simultaneously, because they exist and are heard without order. If you admit, then, it should become the reason for not being able to hold a long sound, because the various parts of a long sound are held simultaneously without order. Furthermore, the various parts of a long sound appear in sequence, then, why does the self-cognizing consciousness not arise simultaneously without order, but does not arise? Because you do not mix with each other, that is, do not gather together. If it is thought that there is no fault because the previous part of a long sound lasts until the last part and is heard, then, a long "a" produced entirely by the same effort, afterwards, the sound of your previous part is louder than the sound of the previous part, and finally a loud voice is heard. Because your previous parts last until the last part and are heard. At the time of the last part of the long sound "a", it should also become the reason for not having the mind that holds the various parts of the long sound in sequence, because it holds them simultaneously without order. If you admit, then, it should also become the reason for not having the mind that holds the long sound "a". If it is thought that there is no fault because the auditory consciousness that holds the previous part of a long sound lasts until its later part and holds the long sound, then, after the previous part of the long sound, at the time of its later part, the mind that holds the previous part of the long sound itself should not exist, because its object, that is, the previous part of the long sound, does not exist. If such a mind itself lasts until the later part of the long sound, then, such a mind should not disappear even after the later part of the long sound is completed, because its previous does not disappear, and there is no difference between previous and later. Furthermore, for the view that the various parts of a long sound arise simultaneously without order, last for a long time, and are heard, there also exists