Tibetan
གཞན་ཡང་རྒྱང་འཕེན་པ་དང་རྒྱལ་དཔོག་པས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མི་འདོད་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རིག་པ་ཅན་པ་བྱེ་བྲག་པ་གང་དག་གི་ལུགས་ལ། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སྡུག་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་བདེ་སྡུག་ལ་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་བདེ་སྡུག་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་སྡུག་གིས་སིམ་པ་དང་གདུང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་གཞན་གྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་དང་བདེ་སྡུག་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུས་བདེ་སྡུག་ཉམས་སུ་མྱོང་ཚུལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ལ་ནད་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡུལ་དབང་འདུས་པ་མེད་པས་དེ་ལས་བྱུང་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ་མྱོང་བྱེད་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དགོས་པ་ནི་མིན་ལ་འོན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཙམ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལའང་ཡོད་པས་དེ་བཞིན་གདུང་བར་འགྱུར་གྱི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་སོ། །སྐྱོན་དེ་ཁྱོད་ལའང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། གཞན་གྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་མྱོང་བ་མིན་པར་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་གདུང་བ་དང་ཕན་འདོགས་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར། ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་བདེ་སྡུག་དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་བདེ་སྡུག་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟར་དུ་བདེ་བས་སིམ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གང་གི་ཚེ་མྱོང་བ་པོ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ནི་གདུང་བ་ཡིན་ལ་སྡུག་བསྔལ་དེ་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་དེ་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཚེའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་ལ་མྱོང་བས་མ་ཁྱབ་པ་དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དམིགས་མྱོང་དག་ནི་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་དམིགས་པར་འཇོག་ལ་ཤེས་པ་རང་ཉིད་སིམ་གདུང་ལ་སོགས་པར་གསལ་བ་ཙམ་གྱིས་བདག་ཉིད་མྱོང་བར་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་བློ་མངོན་གྱུར་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། རང་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུད་ལ་རྟགས་ལས་རྟོགས་དགོས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་རྒྱུད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདིར་ན་རང་རྒྱུད་ལ་ཁྱོད་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་དེ་ཡང་མིག་སོགས་དབང་པོའི་གཟུགས་སོགས་དོན་ནམ་བློ་རང་ཉིད་དམ་ཡང་ན་ཡིད་བྱེད་སྔ་མ་གང་རུང་ཡིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཙམ་དུ་ཟད་ཅིང་རང་རྒྱུད་ལ་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བདག་ཡིད་འཕྲད་པ་སོགས་བློའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྐྱེན་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་རང་གི་རྒྱུ་ཚོགས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་བདག་ཡིད་ཕྲད་པ་སོགས་དོན་གཞན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྟག་པ་བཞི་པ་དེ་ལ་མིག་སོགས་དབང་པོ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུད་ལ་རང་བློ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། རང་བློ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་དོན་ཡང་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དབང་པོ་དེ་བཞིན་རང་བློ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། བློ་རང་ཉིད་དང་ཡིད་བྱེད་ཡང་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། རང་རྒྱུད་ལ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་མ་གྲུབ་པ་ནི་རྟགས་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་ཙམ་མ་ཡིན་པར་དོན་གསལ་རྟགས་ཡིན་པར་འདོད་ན་དོན་གསལ་བའི་བློ་རྟགས་ཡིན་ནམ་བློས་གསལ་བའི་དོན་རྟགས་ཡིན། དང་པོ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དོན་གསལ་བའི་བློ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་མིན་ནམ་ཏེ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དོན་གསལ་བའི་བློ་རྟགས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་བློས་གསལ་བར་གྱུར་པའི་དོན་རྟགས་ཡིན་པར་བསལ་ཏེ། དོན་གསལ་བའི་བློ་ཚད་མས་ཉམས་སུ་མྱོང་མིན་ཏེ། མ་གྲུབ་ན་བློ་དེས་གསལ་བར་གྱུར་པའི་དོན་ཡང་ཚད་མས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་དོན་གསལ་བ་དེ་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྔར་བློ་ཡུལ་དུ་མི་གསལ་བ་འགའ་ཞིག་ཕྱིས་གསལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་ཅེ་ན། ཕྱིའི་དོན་ལ་ཆོས་ཅན། སྔར་བློ་ཡུལ་དུ་མི་གསལ་བ་ཕྱིས་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པར་ཐལ། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྔར་བློ་ཡུལ་དུ་མི་གསལ་བ་ཕྱིས་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ཡང་། ཁྱོད་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་འཛིན་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་སོ་སོར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟགས་སུ་འདོད་པའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དེའང་བློས་ཤེས་པ་རྟགས་ཡིན་པའམ་བློས་ཤེས་པར་མ་གྱུར་པའི་དོན་རྟགས་ཡིན། གལ་ཏེ་བློས་ཤེས་རྟགས་ཡིན་ན། རང་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཅན། བློས་དེས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་ཚད་མས་གང་ལ་གྲུབ་སྟེ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཤེས་པ་
Chinese
此外，顺世论者和怀疑论者不承认瑜伽现量，但某些承认瑜伽现量的毗婆沙宗有识论者认为，以现量观照他人相续的乐苦的瑜伽士，仅仅观照他人的乐苦，就会像具有乐苦的补特伽罗那样，被乐所浸润，被苦所煎熬。因为以自相续的瑜伽现量感受他人的安乐和痛苦等，与具有乐苦的补特伽罗体验乐苦的方式相同。如果说，对于那些瑜伽士来说，由于没有疾病等痛苦之因的聚集，因此由其产生的痛苦是从那些（痛苦之因）产生，那么，按照你的观点，体验痛苦，并非一定要体验者自身生为痛苦的自性，仅仅生起缘于痛苦的意识就足够了，而瑜伽士也具有这一点，因此同样会遭受煎熬的过失依然存在。如果说，这个过失与你并不相同，那是不相同的，因为仅仅观照他人的安乐和痛苦等，并非是煎熬和利益的因，理由如下：对于认为意识具有对境之相的宗派来说，仅仅观照他人的乐苦，具有乐苦的补特伽罗就不会因此而被乐所浸润，被苦所煎熬。因为当体验者自身显现为痛苦的自性时，才是煎熬，而仅仅观照痛苦，那是意识，不是体验。因此，观照并不遍及体验，因此，所知法，一切意识的观照和体验都是不同的，因为仅仅意识与事物相似，就安立为观照事物，而仅仅意识自身显现为浸润、煎熬等，就安立为体验自身。对于不承认自心是现量的人来说，还有其他的过失，即自心，在自相续中必须通过推理来证悟，因为在自相续中没有现量成立，而是通过量成立。此处，在自相续中你成立
English
Furthermore, although the Lokayatas and skeptics do not accept yogic direct perception, according to the system of certain Vaibhashika scholars who accept yogic direct perception, that yogi who directly perceives the happiness and suffering of others' continuums, just by observing the happiness and suffering of others, will be immersed in happiness and tormented by suffering, just like a person who has happiness and suffering. Because experiencing the happiness and suffering of others, etc., with the yogic direct perception of one's own continuum is the same as the way a person with happiness and suffering experiences happiness and suffering. If you say that for those yogis, since there is no accumulation of causes of suffering such as disease, the suffering that arises from it arises from those (causes of suffering), then according to your view, experiencing suffering does not necessarily require the experiencer himself to be born as the nature of suffering, it is enough to just generate the consciousness that focuses on suffering, and the yogi also has this, so the fault of being tormented in the same way still exists. If you say that this fault is not the same for you, it is not the same, because merely observing the happiness and suffering of others, etc., is not the cause of torment and benefit, for the following reason: For the school that believes that consciousness has the aspect of an object, just by observing the happiness and suffering of others, a person with happiness and suffering will not be immersed in happiness or tormented by suffering. Because when the experiencer himself appears as the nature of suffering, it is torment, and merely observing suffering is consciousness, not experience. Therefore, observation does not pervade experience, therefore, knowable things, the observation and experience of all consciousnesses are different, because just as consciousness is similar to things, it is established as observing things, and just as consciousness itself appears as immersion, torment, etc., it is established as experiencing itself. For those who do not admit that their own mind is direct perception, there is another fault, that is, one's own mind must be realized through reasoning in one's own continuum, because there is no direct perception established in one's own continuum, but it is established through valid cognition. Here, in your own continuum you establish
Chinese
而且，这个作为标识的事物，要么是眼等感官的色等对象，要么是心识本身，要么是先前的作意，这三种情况必居其一。因为你的因果集合仅限于这些，并且需要在自身相续中通过标识来证明。如果认为自我与作意相遇等是心识的因的集合，那么，这个法，除了自己的三个条件之外，与作为自己因的集合相关的自我与作意相遇等其他事物是不存在的，因为没有看到这些事物对你有所助益的能力。因此，对于第四个常法，眼等感官，作为在自身相续中成立自己心识的正确标识是不成立的，因为它们会迷惑自己的心识。色等对象也是如此，因为感官同样会迷惑自己的心识。心识本身和作意也是如此，因为它们在自身相续中根本没有通过量成立，因为它们是知识。普遍而言，没有成立的事物不能作为标识的理由。如果认为标识不仅仅是对象本身，而是对象显现的标识，那么是对象显现的心识是标识，还是心识显现的对象是标识？第一种情况是不合理的，因为对象显现的心识本身不就是知识吗？既然是知识，就没有通过量成立。第二种情况也是不合理的，因为通过指出对象显现的心识不是标识，就排除了心识显现的对象是标识的可能性，因为对象显现的心识没有通过量来体验。如果没有成立，那么心识显现的对象也没有通过量来确定。或者，如果认为对象显现是对象本身的特殊之处，是先前在心识的境中不显现的某些事物后来显现出来，那么，对于外境，先前在心识的境中不显现，后来显现的特殊之处根本不存在，因为没有生和灭。如果认为先前在心识的境中不显现，后来显现的特殊之处是存在的，那么，你将会刹那间毁灭，因为会产生各自刹那的自执知识。如果作为标识的对象特殊之处，是通过心识了解的标识，还是没有通过心识了解的对象是标识？如果是通过心识了解的标识，那么，对于自身相续，通过心识了解的这个事物是通过量在何处成立的呢？因为它没有成立，因为是知识。
English
Moreover, this thing that serves as a sign must be either the forms and other objects of the senses such as the eye, or consciousness itself, or the preceding mental activity; one of these three must be the case. Because your collection of causes and effects is limited to just these, and it is necessary to prove within your own continuum by means of a sign. If you assert that self and the meeting of mind, etc., are the collection of causes for consciousness, then, this subject, other than its own three conditions, there are no other things such as self and the meeting of mind, etc., that are related as its own collection of causes, because there is no seeing that these things have the ability to benefit you. Therefore, for the fourth permanent entity, the senses such as the eye, as a valid sign for establishing one's own consciousness within one's own continuum, is not valid, because they are deluded about their own consciousness. Objects such as forms are also the subject, for the same reason, because the senses similarly delude their own consciousness. Consciousness itself and mental activity are also the subject, for the same reason, because they are not established by valid cognition within their own continuum, because they are knowledge. Universally, that which is not established is not a valid reason for being a sign. If you assert that the sign is not merely the object itself, but the object's clarity as a sign, then is the consciousness that clarifies the object the sign, or is the object clarified by consciousness the sign? The first is not reasonable, because isn't the consciousness that clarifies the object itself knowledge? Since it is knowledge, it is not established by valid cognition. The second is also not reasonable, because by showing that the consciousness that clarifies the object is not a sign, it is refuted that the object clarified by consciousness is a sign, because the consciousness that clarifies the object is not experienced by valid cognition. If it is not established, then the object clarified by that consciousness is also not certain by valid cognition. However, if you assert that the clarity of the object is a particularity of the object itself, that some things that were previously unclear in the realm of consciousness later become clear, then, for external objects, there is no particularity whatsoever of being previously unclear in the realm of consciousness and later becoming clear, because there is no arising or ceasing. If you assert that there is a particularity of being previously unclear in the realm of consciousness and later becoming clear, then you will be destroyed in an instant, because self-grasping knowledge arises in each instant. If the particularity of the object that is asserted as a sign is the sign known by consciousness, or is the object not known by consciousness the sign? If it is the sign known by consciousness, then, for one's own continuum, where is that object called 'known by that consciousness' established by valid cognition? Because it is not established, because it is knowledge.