Tibetan
དམ་པར་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་སམ་མི་ལྟོས། མི་ལྟོས་ན་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱིར་མི་འགྱུར་ལ། ལྟོས་ན་དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་དེ་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དགོས་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་སྤྱི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེས་ཟིན་པའི་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་ས་བོན་ལ་རག་ལས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་ས་བོན་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དོན་དམ་པར་རང་རྒྱུ་ས་བོན་དང་འབྲེལ་བ་མེད་དེ། རྟོག་པས་ས་བོན་འདིའི་འབྲས་བུ་ནི་འདིའོ་ཞེས་ས་བོན་དང་ནི་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་འབྲེལ་བ་མེད་ན་སྤྱི་ནི་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ཡང་གསལ་བ་དང་དོན་དམ་པར་འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། གསལ་བའི་འབྲས་བུ་མིན་ཞིང་རྟག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་འབྲེལ་བ་མེད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་པའི་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྤྱི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། གསལ་བ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རི་བོང་རྭ་སོགས་ཀྱང་གཟུགས་སོགས་གསལ་བ་དང་དེ་ཉིད་དང་རིགས་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་དེ་ཆོས་ཅན། མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་སོགས་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཁྱོད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་ཁྱོད་དང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་ན་སྒྲས་ཅི་ཞིག་བརྗོད་ཅེ་ན། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པའོ་ངོ་བོ་ཏེ་རིགས་མཐུན་པའི་གསལ་བ་རང་མཚན་པ་རྣམས་རང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་མེད་པའི་གཞན་སེལ་བ་ཞིག་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྗོད་བྱ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་གསལ་བ་རྣམས་རིགས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་རང་གི་བརྗོད་བྱར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་རང་མཚན་པ་དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་བརྡ་སྦྱར་བ་ཅན་ཞིག་གོ །ཤིང་སྤྱི་དེའི་ངོ་བོར་སྣང་བའམ་དོན་ཤིང་གསལ་རྣམས་ལ་རིགས་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་ཤིང་གི་སྤྱི་བློ་གང་ཡིན་དེ་ཆོས་ཅན། སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་ཤིང་རང་མཚན་མཐོང་བ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཞིང་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བརྟགས་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་སེལ་བའི་སྤྱི་ཡང
Chinese
是依赖于显现，还是不依赖于显现？如果不依赖于显现，因为没有关联，所以总体上不会改变。如果依赖于显现，那么因此必须说总体是显现的结果，但那也是不合理的，因为总体是常恒的。另外，已经生长的果实，比如幼芽，不依赖于自己的因，即种子，因为自己的体性已经从自己的因，即种子中形成。而且，在胜义谛中，与自己的因，即种子没有关联，因为只是通过分别念认为“这个种子的果实是这个”，才与种子产生关联。如果因果在胜义谛中也没有关联，那么总体，作为法，无论如何与显现有什么胜义谛的关联呢？没有关联，因为不是显现的结果，而且是常恒的。因此，如果总体是与显现不同的事物，那么在胜义谛中就没有关联，因为是与因果不同的事物。因此，总体，作为法，成立为无自性，因为与显现既不是一，也不是异。如果说，兔子角等也与色等显现，既不能说是相同，也不能说是不同类，所以也应成为无自性，那么，色等，作为法，不会成为不存在的兔子角等你的同类，因为它们不依赖于你，所以与你不存在法和有法的关系。如果总体不是实有，那么声音表达什么呢？能表达的声音，其体性是总体不是实有，即依靠同类的显现自相，从非自身中遣除，从而在胜义谛中是没有体性的他者排除，因此你并非没有所表达的对象，因为在名言中，将显现的事物假立为种类，从而很好地显示为自己的所表达对象。声音是什么样的呢？是对于特殊自相，为了使人理解而约定的名称。显现为树的总体体性，或者说对于树的显现事物，执着为同一类别的树的总体心识，是对显现境的错乱，因为是通过无始时期的习惯，看到树的自相的习气所幻化和产生的，从而执着于显现的假立为一。还有他者排除的总体。
English
Does it depend on clarity, or does it not depend on clarity? If it does not depend on clarity, then because there is no connection, it generally does not change. If it depends on clarity, then because of that, it must be said that the general is the very fruit of clarity, but that is also unreasonable, because the general is permanent. Furthermore, the fruit that has already been born, such as a sprout, does not depend on its own cause, the seed, because its own nature has already been formed from its own cause, the seed. Moreover, in the ultimate sense, it is not related to its own cause, the seed, because it is only through conceptualization that one relates it to the seed, saying, "The fruit of this seed is this." If cause and effect are also not related in the ultimate sense, then the general, as a phenomenon, what ultimate connection does it have with clarity? It has no connection, because it is not the fruit of clarity and is permanent. Therefore, if the general is a different substance from clarity, then it has no ultimate connection with it, because it is a different substance that is not a cause and effect. Therefore, the general, as a phenomenon, is established as being without inherent existence, because it is neither one with clarity nor different from it. If it is said that things like rabbit horns are also not expressible as being the same as or different from the clarity of forms, etc., so they should also be without inherent existence, then forms, etc., as phenomena, will not become your kind of non-existent rabbit horns, etc., because they do not depend on you, so there is no relationship of subject and predicate with you. If the general is not a real entity, then what does sound express? The expressing sounds, their nature is that the general is not a real entity, that is, relying on the similar clarity of characteristics, excluding from what is not oneself, thereby excluding others who have no nature in the ultimate sense, so you are not without an object to be expressed, because in conventional terms, the clear things are falsely established as kinds, thereby clearly showing them as their own objects to be expressed. What is sound like? It is a term agreed upon for the purpose of people understanding the particular characteristics. The general mind of a tree, which appears as the nature of the general tree, or the things that are clear about the meaning of the tree, holding them to be the same kind, is a delusion about the object of appearance, because it is a clinging to the appearance of a single thing, which is transformed and generated by the habitual impressions of seeing the characteristics of trees from beginningless time. Also, the general of other exclusions.
Tibetan
་དངོས་པོར་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་དེ། དོན་ཤིང་གསལ་རྣམས་ཀྱི་ནི། སྤྱིར་བཞག་པ་གང་ཡིན་པ་གཞན་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤིང་སྒྲ་འདི་དག་གིས་གང་བརྗོད་པའི་ཤིང་གི་གཞན་སེལ་བ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། སྣང་བ་ལྟར་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཤིང་གི་སྤྱི་བློ་ལ་སྣང་བ་དོན་ཤིང་གསལ་རྣམས་ལ་རིགས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཞིང་ཞེན་པའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཤིང་སྤྱིར་འདོད་ལ་སྤྱི་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། སྣང་བ་ལྟར་དོན་དམ་པར་མེད་དེ། ཤིང་གསལ་རྣམས་སྤྱི་སྟེ་རིགས་གཅིག་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཞེན་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤིང་གི་སྤྱི་བློ་ཆོས་ཅན། སྣང་བ་ལྟར་གྱི་གཟུང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། བསླད་ཅིང་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བ་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་དངོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྤྱི་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་གསལ་བ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་བྱ་མིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་མེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཤིང་སྤྱི་དེ་དོན་དམ་པར་རང་གིས་གསལ་བ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ཡང་སྣམ་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་འགའ་ཞིག་ལས་གཞན་དུ་བརྗོད་བྱར་ཡོད་པས་དངོས་པོར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ཡང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་བྱ་མིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། ཤིང་སྤྱི་ཆོས་ཅན། སྣམ་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་ལས་དོན་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་གི་ཉེར་ལེན་ནམ་རྟེན་ཤིང་གསལ་དེ་སྣམ་སོགས་ལས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྣམ་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་ལས་ཐ་དད་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའ་ིཕྱིར། གཞན་ཡང་འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་པའི་དོན་བུམ་སོགས་ལའང་བུམ་པར་གྱུར་ཏོ། །བུམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བུམ་པའི་མཉན་པ་དག་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞིང་བུམ་སྒྲ་དེ་ཡང་སྤྱི་དངོས་པོ་བའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ཆོས་ཅན། ཡོད་པའི་རྫས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དངོས་པོར་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བུམ་སྒྲ་དེ་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་འཇུག་ཅིང་སྣམ་སོགས་ལ་མི་འཇུག་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དངོས་པོར་མེད་པའི་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ད་ལྟར་བའི་བུམ་པ་ལ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་བུམ་སྒྲ་དེ་ཁྱོད་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་འཇུག་ལ་སྣམ་སོགས་ལ་མི་འཇུག་པ
Chinese
显示说，事物并不存在。对于树木的显现来说，凡是作为总体的，具有与非树木相异的特征的树木之声，所表达的树木的排除异体，作为有法，丝毫也不存在，因为不像显现那样成立。在树木的总体概念中，显现为树木的显现们误认为是一种，并且执着的显现，即使在胜义中不具有像显现那样的体性，但在名言中，我们认为是树木的总体，而总体也是有法，不像显现那样在胜义中不存在，因为树木的显现们被认为是总体，即同一种类的执着显现。树木的总体概念，作为有法，不具有像显现那样的所取义的体性，因为是虚假的和错误的，因为对自己显现的，并非就是那样的，因为不像显现那样在事物中不存在。因此，总体，作为有法，在胜义中不能说是显现、一和异体，因为在胜义中没有体性。如果说，即使树木的总体在胜义中不能说是与自己的显现是一体还是异体，但从某些棉布等的总体来说，可以作为异体来说，所以认为是事物。事物们，作为有法，无论如何也不应该是不能说成是它自身和异体的，因为没有超出它自身和异体的形态。树木的总体，作为有法，不应该说是与棉布等的总体在意义上是不同的，因为自己的近取因或所依的树木显现与棉布等是不同的，因为仅仅是与棉布等的总体相异的假立而已。另外，对于过去和未来的事物，比如瓶子等，也变成了瓶子，或者将要变成瓶子，所以瓶子的听闻等将会进入，而且瓶子的声音也具有总体事物的因，如果这样认为。总体，作为有法，怎么会变成存在的物质呢？不应该变成，因为是不存在的事物的法。如果说，瓶子的声音是从过去未来的瓶子假立而进入的，并且不进入棉布等，如果这样认为。不存在的过去未来的瓶子，作为有法，对于现在存在的瓶子，作为真实名称进入的瓶子之声，对你来说是假立而进入的，并且不进入棉布等。
English
It shows that things do not exist. For the appearances of trees, whatever is posited as a generality, the sound of a tree with the characteristic of being different from non-trees, the exclusion of others of the tree that is expressed, as a subject, does not exist in the slightest, because it is not established as it appears. In the general concept of trees, the appearance of mistaking the appearances of trees as one kind, and the appearance of clinging, even though it does not have the nature of appearing in the ultimate sense, but in name, we consider it to be the general tree, and the general is also a subject. It does not exist in the ultimate sense as it appears, because the appearances of trees are seen as the general, that is, the clinging appearance of the same kind. The general concept of trees, as a subject, does not have the nature of the object of apprehension as it appears, because it is false and mistaken, because what appears to oneself is not exactly that, because it does not exist in reality as it appears. Therefore, the general, as a subject, cannot be said to be appearance, one, and different in the ultimate sense, because there is no nature in the ultimate sense. If it is said that even though the general tree cannot be said to be one or different from its own appearance in the ultimate sense, but from some generalities of cotton, etc., it can be said to be different, so it is considered to be a thing. Things, as subjects, should not be said to be the same and different in any way, because they have not gone beyond the form of the same and different. The general tree, as a subject, should not be said to be different in meaning from the general of cotton, etc., because its own proximate cause or the appearance of the dependent tree is different from cotton, etc., because it is merely a false establishment different from the general of cotton, etc. Furthermore, for past and future things, such as vases, etc., they have also become vases, or will become vases, so the hearing of vases, etc., will enter, and the sound of vases also has the cause of general things, if it is thought so. The general, as a subject, how can it become an existing substance? It should not become, because it is the Dharma of non-existent things. If it is said that the sound of the vase enters by being falsely established from the past and future vases, and does not enter cotton, etc., if it is thought so. The non-existent past and future vase, as a subject, for the present vase, the sound of the vase that enters as a real name, enters by being falsely established for you, and does not enter cotton, etc.