Tibetan
ས་བུ་གཞན་གྱིས་མི་ཤེས་པར་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ཤེས་པར་བསྟན་པ་དེས་ནི་སྒྲ་བྱུང་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རང་ལ་སྣང་བའི་མིག་སོགས་རང་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རུང་ཡུལ་ཞེས་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་བློ་མ་འཁྲུལ་བ་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པར་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་འཇོག་པར་འདོད་ཅེས་དྲིས་པས། གལ་ཏེ་དབང་ཤེས་ལ་དོན་གཟུགས་སོགས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེས་དེའི་གཟུང་དོན་དུ་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། གཞན་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དེ་རང་གི་གཟུང་དོན་དུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། དེས་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྡ་དང་རྩོལ་བ་སོགས་ནང་གི་ཡན་ལག་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འཆད་ཉན་དོན་གསུམ་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་མིང་སོགས་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འདོད་ན་ཡང་སྒྲ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྔར་གྱི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་བུམ་སོགས་དང་འབྲེལ་བར་ལྡན་པའི་མིང་སོགས་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འདོད་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དོན་ད་ལྟ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་མིན་པར་ཐལ། འདས་པའི་དོན་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་མིང་སོགས་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཟད་པ་སྟེ་འགག་པའི་ཕྱིར་དང་མ་འོངས་པ་དག་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་རང་མཚན་སྒྲས་བརྗོད་ན་དབང་ཚོགས་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་མི་འདོད་དེ། སྒྲའི་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ནི་བརྗོད་ཅིང་གཟུགས་སོགས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གསལ་བ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཟུགས་སོགས་རང་མཚན་རྟོགས་པ་ལ་དབང་ཚོགས་དོན་ཡོད་པ་དེ་མིན་པར་ཐལ། གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསལ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྤྱི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའི་ཡན་གར་བ་བརྗོད་པར་འདོད་ནའང། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་དེའི་མཚུངས་པ་སྟེ་སྤྱི་མིན་པ་དང་གཟུགས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་ཡན་གར་བར་སྒྲ་རྟོག་གིས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གསལ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དུས་རྟག་ཏུ་རང་འཛིན་ཤེས་པས་དམིགས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། གསལ་བ
Chinese
因为其他弟子不知道，只有自己才知道。为了说明了知梦境的显现，声生识是有法，显现于自己的眼等不是与自己不同的事物，因为它们仍然是境等。另外，如果有人问，眼等不欺骗的、具有所取义的识，以什么理由安立为具有所取义呢？如果回答说，因为在根识中见到事物色等有利益的能力，所以安立它为它的所取义。那么，其他的总相执识是有法，总相不是它自己的所取义，因为没有见到它有利益的能力，因为是随顺表示和勤作等内部支分而行的缘故。如果认为与讲说听闻和意义三者都没有关联的名等是声音的表达对象，那么声音不能进入意义的先前过失仍然存在。如果认为与事物瓶等相关联的名等是声音的表达对象，那么所知是有法，过去和未来的事物现在不是声音的表达对象，因为过去的事物和依赖于它的名等已经耗尽，即已灭尽，而未来的事物尚未产生。如果认为色等自相由声音表达，则不希望产生根聚无意义的过失，因为声音所表达的是不依赖于明晰的色等总相的游散，而不是表达色等。能表达的声音是有法，以你所说的不依赖于明晰的总相游散为理由，则根聚对于了知色等自相是有意义的，这不成立，因为不依赖于明晰的总相游散没有被表达，因为表达的是被明晰所区分的总相。即使认为总相的游散被表达，色等的总相是有法，色等不是它的同类，即不是总相，也不是被色等所明晰的，因为声音分别将不依赖于明晰的游散作为对境。如果这样认为，那么在明晰存在与否的时候，将恒常成为自执识所缘的对境。明晰
English
Because other disciples do not know, only oneself knows. In order to explain the knowledge of dream appearances, sound-born consciousness is a subject. The eyes and so on that appear to oneself are not things other than oneself, because they are still objects and so on. Furthermore, if someone asks, by what reason is it established that the non-deceptive consciousness of the eyes and so on, which possesses the meaning of what is apprehended, is established as possessing the meaning of what is apprehended? If the answer is that because the ability to benefit from things such as form is seen in the sense consciousness, therefore it is established as its apprehended meaning. Then, other general-aspect-grasping consciousness is a subject. The general aspect is not its own apprehended meaning, because it is not seen to have the ability to benefit, because it follows the internal parts such as indication and effort. If it is thought that names and so on that are not related to the three of teaching, listening, and meaning are the objects of expression of sound, then the previous fault that sound cannot enter into meaning still remains. If it is thought that names and so on that are related to things such as pots are the objects of expression of sound, then knowable things are subjects. Past and future things are not now the objects of expression of sound, because past things and the names and so on that depend on them have been exhausted, that is, have ceased, and future things have not yet arisen. If it is thought that self-characteristics such as form are expressed by sound, then the fault of the sense aggregates becoming meaningless is not desired to occur, because what is expressed by sound is the wandering of the general aspect of form and so on that does not depend on clarity, and it is not expressing form and so on. The expressing sound is a subject. By the reason of the wandering of the general aspect that does not depend on clarity, as you say, it is not established that the sense aggregates are meaningful for understanding the self-characteristics of form and so on, because the wandering of the general aspect that does not depend on clarity is not expressed, because what is expressed is the general aspect that is distinguished by clarity. Even if it is thought that the wandering of the general aspect is expressed, the general aspect of form and so on is a subject. Form and so on are not its equivalent, that is, not the general aspect, nor are they clarified by form and so on, because sound conceptualization takes the wandering that does not depend on clarity as its object. If it is thought so, then at the time of the presence or absence of clarity, it will always become the object of self-grasping consciousness. Clarity
Tibetan
ས་གསལ་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར་དང་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ། ཡང་གསལ་བས་སྤྱི་གསལ་བར་བྱས་པ་ལས་སྤྱི་མངོན་སུམ་ལ་གསལ་བ་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བདག་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཕན་པར་ནུས་པའི་སྤྱི་གང་ཡིན་དེ་ཆོས་ཅན། རང་འཛིན་ཤེས་པ་རྟག་ཏུ་བསྐྱེད་ནུས་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་བསྐྱེད་པར་ནུས་ཤིང་རྟག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གསལ་བ་མེད་པའི་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ན། དེའི་ཕྱིར། སྤྱི་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཡོད་མེད་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེ་ཡང་རང་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འཛུགས་པ་དེ། དེ་ཆོས་ཅན། རང་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གནས་པ་དེ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་གང་ཞིག་འཇུག་སྟེ་མི་འཇུག་པར་ཐལ། དེའི་ནུས་པ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཅན་དུ་བཅོས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའང་མི་རིགས་ཏེ། སྤྱི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་སྔོན་པོས་མཚོན་པའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པའི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཞིང་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁ་དོག་དབྱིབས་ཀྱི་སྟོང་རྟག་དངོས་ཡིན་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་རང་མཚན་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཡིན་ཀྱང་དབང་པོའི་ཚོགས་པ་དོན་མེད་མིན་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའི་སྟེ་འབྲས་བུ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་དོན་ཉིད་དུ་དབང་ཚོགས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་སོགས་ལ་དམིགས་པའི་དབང་བློ་དང་ཡིད་བློ་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་སོགས་གསལ་མི་གསལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྒྲ་སོགས་དེའི་དངོས་པོ་གཅིག་པུ་རང་གི་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རིགས་པ་འདིས་ཀྱང་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་གྲུབ་སྟེ། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་ན་སྤྱི་གསལ་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གལ་ཏེ་གྲངས་ཅན་པས་གཅིག་ཅེ་ན། རིགས་ལྡན་དཀར་ཟལ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་རིགས་དང་གཅིག་མིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་བ་ལང་ནག་སྒུར་སོགས་ལ་བརྟེན་ཅིང་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་པས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ཅེ་ན། འོ་ན་སྤྱི་དེ་དོན་
Chinese
因为不是使之清晰，并且因为是恒常的缘故。如果又说，因为明亮使总相清晰，所以总相在现量中是清晰的，因此不会恒常成为对境。那么，能够利益生起缘我的现量之识的总相是什么，那个法，成为恒常能够生起自执识。因为能够生起它并且是恒常的缘故。如果有些时候没有明亮，就没有生起它的能力。因此，那个总相，是法，在所有明亮与否的时候，也会变成没有生起自执识的能力。那个建立其自性的，那个法，为了穷尽以自性安住于具有生起自执识的能力的有能力与无能力者，什么样的因的力量会介入或不介入呢？因为它的能力不能被改变为有或无，因为是恒常的缘故。此外，不依赖明亮的总相，单独成为总相执识的对境也是不合理的。总相，是法，与执持总相的识相联系的，以蓝色为代表的颜色和形状等相的方面，是任何确定的方面，你用什么来创造和安立它在那个总相执识中呢？不是的。因为颜色形状的空恒常事物。如果色等自相是声分别的对境，但根聚并非无意义，因为根聚是为了现量知晓，即为了生起果而介入的。如果这样说，缘声等的根识和意识分别，声等显明与不显明不同，是从哪里来的呢？不是的。因为声等那个事物，仅仅以自己的所取义而执持是相同的。此外，通过这个理路也成立了总相非实有。如果未成立，那么总相和明亮二者是一还是异？如果数论派说是同一，那么，具有种姓的白色芥子，不是牛的种姓。因为不显明的体性不依赖于其他的黑牛、驼背牛等而存在。如果胜论派成立是异体，那么，那个总相是义
English
Because it is not made clear, and because it is permanent. If you say again, because clarity makes the general characteristic clear, so the general characteristic is clear in direct perception, therefore it will not always be an object. Then, what is the general characteristic that can benefit the generation of the direct perception consciousness that focuses on self, that dharma, becomes always able to generate self-grasping consciousness. Because it is able to generate it and is permanent. If there is no clarity at some times, there is no ability to generate it. Therefore, that general characteristic, is dharma, will also become unable to generate self-grasping consciousness at all times whether there is clarity or not. That which establishes its own nature, that dharma, in order to exhaust what abides in its own nature as having the ability to generate self-grasping consciousness and not having the ability, what kind of causal force will intervene or not intervene? Because its ability cannot be changed to having or not having, because it is permanent. Furthermore, it is also unreasonable for the general characteristic that does not depend on clarity to be the object of the general characteristic grasping consciousness alone. The general characteristic, is dharma, is related to the consciousness that grasps the general characteristic, the aspects of color and shape, etc., represented by blue, are any definite aspects, what do you use to create and establish it in that general characteristic grasping consciousness? No. Because the color shape is an empty permanent thing. If the self-characteristics of form, etc., are the objects of sound discrimination, but the aggregate of senses is not meaningless, because the aggregate of senses intervenes for the sake of knowing directly, that is, for the sake of generating the result. If you say so, the root consciousness and mental consciousness that focus on sound, etc., the difference between the clarity and unclearness of sound, etc., where does it come from? No. Because the sound, etc., that thing, is the same in holding only its own object of grasping. Furthermore, through this reasoning, it is also established that the general characteristic is not real. If it is not established, then are the general characteristic and clarity one or different? If the Samkhya school says they are the same, then, the white mustard seed that has a genus is not the genus of a cow. Because the unclear nature does not depend on other black cows, hunchbacked cows, etc., and exist. If the Vaisheshika school establishes that it is a different entity, then, that general characteristic is meaning