Tibetan
་པས་དེར་དྲན་པ་ཡིན་ན། ཤེས་པ་དང་པོ་སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ཆོསས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་པུ་ཉིད་སྔོན་པོ་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བ་དྲན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་གཅིག་པུ་དོན་སྔོན་པོ་ལས་དངོས་སུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྔོན་པོ་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བ་དྲན་པ་མིན་པར་ཐལ། སྔ་མའི་སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ཀྱི་དོན་སྔོན་པོ་དང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་དངོས་སུ་འབྲེལ་བ་ཚད་མས་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་རིགས་པས་བློ་ཚུལ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་ནས། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་རིག་པའི་རིགས་པས་བློ་ཚུལ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། སྔོ་སོགས་དོན་དུ་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་སྣང་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་རིགས་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། རང་སྣང་མཁན་གྱི་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཅིག་ཆར་དུ་ནི་མྱོང་བར་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོ་སོགས་དོན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཤེས་པ་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཀྱང་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཡང་དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཀྱིས་དཀྲུགས་པའི་རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལས་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་རང་ལས་དོན་གཞན་དུ་མེད་པར་ཡང་རང་ལས་དོན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཡུལ་སྟོན་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་ན་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། སྔོ་སེར་སོགས་རྫས་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ལྷན་ཅིག་མྱོང་ཞིང་དམིགས་པའི་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་ཤེས་དང་དབང་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་པའི་དོན་དེ་དག་ཡང་རྫས་ཐ་དད་མིན་པར་ཐལ། མྱོང་བ་དབང་ཤེས་དམིགས་པ་མེད་པར་དེས་དམིགས་པའི་དོན་འགའ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པའམ་དེས་དམིགས་པའི་དོན་འགའ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པར་དོན་དམིགས་པའི་མྱོང་བ་དབང་ཤེས་ཡང་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བས་དེས་ནའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་པ་རང་གི་དུས་ན་རང་ལ་སྣང་བའི་དོན་སྣང་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་མིན་པ་བཟློག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་བློ་རང་ཉིད་ཡུལ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་གཞན་དབང་ཡིད་དག་ནི་ནུས་ལྡན་དུ་ཡོད་པ་ཡང་དབང་ཡིད་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མེད་ན་དབང་པོའི་བློ་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་ཡིད་ལས་ཐ་དད་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་ལ། དབང་ཡིད་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྣམ་རིག་པས་དབང་ཤེས་རྣམས་རང་གི་བག་ཆགས་སད་བྱེད་ཀྱི་རང་གི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་ངེས་པར་རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་མི་སྨྲ་ན་འབྲས་བུ་དབང་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྟགས་ལས་རྒྱུ་ཕྱི་རོལ་གཟུང་དོན་དུ་ཡོད་པར་འགྲུབ་པ་ལ་དབང་ཤེས་རྣམས་ཆོས་ཅན། དབང་ཡིད་ནུས་ལྡན་དུ་ཡོད་པའི་སྐབས་འགའ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་གཟུང་དོན་དུ་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། དེའི་སྐབས་འགར་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་རང་གི་བག་ཆགས་སད་བྱེད་ཀྱི་རང་གི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་དུ་བ་ལས་མེ་གྲུབ་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་བོན་མྱུ་གུའི་བྱེད་པ་པོ་དང་དུ་བ་མེའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་གནས་པ་གང་ཡིན་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པས་ཁྱོད་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་དུ་བ་མེ་ལས་གྲུབ་པ་དེའི་ངོར་སྣང་ཞིང་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ངེས་འབྲེལ་སྟེ་མི་སླུ་བའི་བློ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱོད་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་ན་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་དག་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་འགལ་བ་ཡོད་དེ་དུ་བ་མེས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། དུར་སྣང་སྔར་བྱུང་ཞིང་མེར་སྣང་ཕྱིས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དུ་བ་ལས་རྒྱུ་མེད་རྟོགས་པ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དུར་སྣང་དེ་མེར་སྣང་གི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ན་ཡང་དུར་སྣང་གང་ལས་མེར་སྣང་ངེས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དུར་སྣང་ལས་མེར་སྣང་གྲུབ་པ་དེ་ལའང་དུ་བར་སྣང་བཞིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་གཞིར་མེར་སྣང་བཞིན་པའི་བློ་དེ་ལྟ་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་དེའི་གཞིར་རང་གི་བག་ཆགས་གསལ་བར་སད་པ་ཅན་གྱི་རང་དང་རྒྱུ་ཚོགས་གཅིག་པའི་མེར་སྣང་བའི་བློ་མ་འོངས་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བར་སྣང་བཞིན་པའི་བློ་དག་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། མེ་དེར་སྣང་བའི་བློ་མ
Chinese
如果因为如此而忆念，那么，第一个识，即缘蓝的根识，具有法性。你唯一忆念与蓝色和境与有境相关联，因为你唯一是从蓝色事物中真实产生的。后来的识，即缘蓝的根识，回忆的第一个和第二个回忆识等，具有法性。它们不忆念与缘蓝的根识之境，蓝色和境与有境相关联，因为前一个缘蓝的根识之境，蓝色和因果之间真实关联，未被量所见。如此，依靠外境的论师的理路成立了两种心识的方式。依靠俱时显现决定的唯识宗的理路成立两种心识的方式是：显现为蓝色等事物的根识之境，具有法性。以何种理路能成立它本身显现的识之外的实物是外境呢？不能成立，因为与本身显现的心识俱时，一个识必定同时体验到。显现为蓝色等事物，虽然不是识之外的事物，但却显现为与识相异，例如，被眼翳扰乱的迷乱识，其中的两个月亮等，虽然不是自身之外的事物，却显现为与自身相异。以俱时显现决定的标志所遍及的境来显示，所知，具有法性。如果俱时显现决定，则必定不是他体，因为对于蓝色、黄色等他体的实物，一个识不会同时体验和缘取。根识和根识所缘的境，也不是他体，因为没有体验根识而缘取境，或者没有缘取境而体验缘取境的根识的情况，因此。因此，在识自身存在时，要否定显现为自身之境的显现者，不是与识之外的实物，是非常困难的，因此心识自身成立为境识的两种方式。如果其他因，即根和意，具有能力，如果没有与根和意相异的因，那么根的智
English
If it is remembered because of that, then, the first consciousness, the blue-perceiving sense consciousness, has the property of being a phenomenon. You alone will remember being related to blue and object and object-possessor, because you alone arise directly from the blue object. The later consciousnesses, such as the first and second memory consciousnesses of the blue-perceiving sense consciousness memory, have the property of being phenomena. They do not remember being related to the object of the blue-perceiving sense consciousness, blue and object and object-possessor, because the blue object and the causal relationship of the previous blue-perceiving sense consciousness were not seen by valid cognition. Thus, the reasoning of the teacher who relies on external objects establishes two modes of mind. The reasoning of the Vijnanavada school, which relies on simultaneous determination, establishes two modes of mind: The object of sense consciousness that appears as blue, etc., has the property of being a phenomenon. By what kind of reasoning can it be established that the external object is a substance other than the consciousness that appears to itself? It cannot be established, because together with the mind that appears to itself, one consciousness must necessarily experience it simultaneously. That which appears as blue, etc., although it is not an object other than consciousness, appears to be different from consciousness, just as, for example, in the confused consciousness disturbed by cataracts, the two moons, etc., although they are not objects other than oneself, appear to be different from oneself. Showing the object pervaded by the sign of simultaneous determination, knowable things have the property of being phenomena. If simultaneous determination exists, then it must not be a different substance, because for different substances such as blue and yellow, one consciousness does not simultaneously experience and apprehend them. The sense consciousness and the object apprehended by the sense consciousness are also not different substances, because there is no experience of the sense consciousness without apprehending the object, or no apprehension of the object without experiencing the sense consciousness that apprehends the object. Therefore, when consciousness itself exists, it is very difficult to deny that the appearance of the object that appears to itself is not a substance other than the consciousness that appears, so the mind itself is established as the two modes of object-consciousness. If other causes, namely the senses and mind, are capable, but if there is no cause different from the senses and mind, then the intelligence of the senses
Chinese
如果诸根没有产生，那么可以推断存在与根识不同的意识之因。如果与根识不同的因也是外境，那么，如果唯识宗不认为根识必定会从引发自身习气的同类事物中产生，那么从果根识不产生的标志来证明存在外境是不成立的，因为根识是法。仅仅在根识有能力的时候不产生，并不能证明存在外境，因为在某些时候不产生的原因是没有引发自身习气的同类事物作为直接的因。如果不存在外境，那么种子产生苗芽，烟产生火的说法是不合理的，因为这种说法仅仅依赖于外境。如果有人这样说，那么，作为种子是苗芽的作者，烟是火的知者的说法，也是法。因为不存在外境，所以你不合理。如果种子产生苗芽，烟从火中产生，在这种显现和现象中，通过与名称相关的、不欺骗的智慧来认识你，那么与量相违的又有什么呢？因为没有。如果对此有相违，那么烟不是由火产生的，因为烟的显现先出现，火的显现后出现。如果承认，那么因此从果烟中不能证悟无因。如果烟的显现是火的因，那么从烟的显现中必定能证悟火的显现，或者不能证悟，因为可能对因果产生错觉。如果有人这样说，那么，从烟的显现中产生火的显现，对于像烟一样显现的智慧是法。你在作为自方宗成立的基础上，像火一样显现的智慧本身并不是成立的标志，因为从你那里，作为那个基础，能够证悟未来将要显现的、自身习气清晰觉醒的、自身和因集合相同的火的显现的智慧。因为那个原因，像烟一样显现的智慧是法。因此，火在那里显现的智慧不
English
If the senses do not arise, then it can be inferred that there is a cause of consciousness that is different from the root consciousness. If the cause that is different from the root consciousness is also an external object, then, if the Vijnanavada school does not believe that root consciousness must arise from the same kind of thing that awakens its own habit, then it is not established to prove the existence of an external object from the sign that the fruit root consciousness does not arise, because the root consciousness is a dharma. It is not enough that it does not arise only when the root consciousness is capable, to prove that there is an external object, because the reason why it does not arise sometimes is that there is no similar thing that awakens its own habit as a direct cause. If there is no external object, then the saying that seeds produce sprouts and smoke produces fire is unreasonable, because this saying depends only on external objects. If someone says this, then the saying that the seed is the author of the sprout and the smoke is the knower of the fire is also a dharma. Because there is no external object, you are not unreasonable. If seeds produce sprouts and smoke arises from fire, in this manifestation and phenomenon, if you are recognized through the wisdom that is related to the name and does not deceive, then what is contrary to the valid cognition? Because there is none. If there is a contradiction to this, then smoke is not produced by fire, because the appearance of smoke appears first and the appearance of fire appears later. If you admit it, then therefore you cannot realize the causelessness from the fruit smoke. If the appearance of smoke is the cause of the appearance of fire, then from the appearance of smoke you must be able to realize the appearance of fire, or you cannot realize it, because there may be confusion about cause and effect. If someone says this, then the appearance of fire arising from the appearance of smoke, for the wisdom that appears like smoke is a dharma. You, on the basis of being established as your own side's tenet, the wisdom that appears like fire itself is not an established sign, because from you, as that basis, you can realize the wisdom of the appearance of fire that will appear in the future, whose own habit is clearly awakened, and whose own and the collection of causes are the same. Because of that reason, the wisdom that appears like smoke is a dharma. Therefore, the wisdom that appears there is not