Tibetan
ལ་སོགས་རྟ་གླང་སོགས་སུ་སྐྱེས་པ་དེར་མཐོང་བས་དཔེ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིམ་དུམ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་སྔགས་དང་སྨན་སོགས་ཀྱིས་མ་བསླད་པའི་མིག་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུས་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་དུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་དང་སྨན་སོགས་ཀྱི་ནུས་པས་དེར་སྐྱེས་སུ་ཆུག་ཀྱང་བླ་སྟེ་འཁྲུལ་གཞི་མེད་པའི་དཔེ་གསལ་པོ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རྩ་ཤིང་མེད་པའི་མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ན་ཐག་རིང་པོའི་ཆུང་ངུའི་འཇིམ་དུམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཆེན་པོ་རིའི་ཚད་ཙམ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གཟུང་བ་འཛིན་པ་རིག་པ་གསུམ་པོ་དག་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཡང་གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ་འཛིན་རྣམ་འཇལ་བྱེད་རང་རིག་འབྲས་བུ་གནས་པའི་ཐ་སྙད་འདི་ཆོས་ཅན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་འཁྲུལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་གཟུང་འཛིན་རིག་པ་གསུམ་དུ་འཁྲུལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ན། གཟུང་འཛིན་རིག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དོན་སྣང་གི་བློ་གཅིག་ཆོས་ཅན། རང་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་གཟུང་འཛིན་རིག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེར་བདེན་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་འཛིན་རིག་པ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་དེ་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཆར་བདེན་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་དང་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་ཡང་རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉམས་ནས་རྫས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་གཟུང་འཛིན་རིག་པ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བློ་མ་འཁྲུལ་བས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་སྟེ། བློ་མ་འཁྲུལ་བས་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་མེད་པར་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིན་ན་ཐ་དད་མེད་པར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་གཟུང་འཛིན་རིག་པ་གསུམ་དུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། རིགས་པ་གང་གིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་བདེན་པ་དེའི་དངོས་པོར་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གང་ཡང་བདེན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བདེན་རྫུན་ཆོས་མཐུན་པ་
Chinese
如果说，因为在马、牛等处产生，在那里见到，所以不能成立为例子。也不是这样的，因为没有被咒语和药物等迷惑的眼睛的人，不会见到马、牛等是那样的。虽然咒语和药物等的力量能使它在那里产生，但还有没有错乱之根的明显的例子。例如，在没有草木的荒野中，遥远的小土块等，也会显现得像大山一样。因此，能取、所取、识这三者，虽然在胜义谛上不是他体，但是能取相——所量、所取相——能量、自证——果位安住的这些名言，不是以如实的实相而安立的，而是以随顺无明的迷乱显现而安立的。如果在一个识上，像迷乱显现为能取、所取、识三者那样安立，而不是成立为胜义谛上的他体，那么，显现为能取、所取、识各种自性的事物，即义显现的唯一心，对于自己所显现的能取、所取、识三者的行相，怎么会成为真实呢？不会成为真实。如果成为真实，那么能取所取二取的无二识是唯一的，这个唯一的体性就会被破坏。如果显现为能取、所取、识三者，在一个识的体性上是真实的，那么，所知法，对于成为异体的苦乐等感受，也应成为异体，那么异体性就会被破坏，不能成立为异体。因为这个缘故。另外，在一个识上显现为能取、所取、识三者，不是在一个体性上是真实的。因为没有不迷乱的心识见到它的一个自性。遍计：如果无迷乱的心识见到诸法无有差别而成为一体，那么就会确定为无有差别而成为一体。因此，在一个识上显现为能取、所取、识三者的这些事物，用任何道理来分析，在胜义谛上都不是真实的，因为你对于一和多的自性，任何一个都不是真实的。如果真假相符
English
If it is said that the example is not established because it is seen in beings born as horses, cows, etc., it is not so. This is because people with eyes not deluded by mantras, medicines, etc., do not see horses, cows, etc., in that way. Although the power of mantras, medicines, etc., can cause them to be born there, there are other clear examples without a basis for delusion. For example, in a desolate plain without grass or trees, small clods of earth, etc., in the distance may appear to be as large as mountains. Therefore, the three—grasping, grasped, and consciousness—although not ultimately different entities, these terms of grasping aspect—object to be measured, grasped aspect—measuring, self-awareness—abiding fruit, are not established by the power of suchness as it is, but because they are made to appear as following the delusion of ignorance. If, in one consciousness, the arrangement is made as it appears in the delusion of the three—grasping, grasped, and consciousness—and it is not established as ultimately different, then how can the aspects of the three—grasping, grasped, and consciousness—as they appear to oneself, the object appearing as the nature of various grasping, grasped, and consciousness, the single mind of object appearance, be true? They cannot be true. If they are true, then the very nature of the non-dual consciousness of grasping and grasped being one will be destroyed. If the appearance of the three—grasping, grasped, and consciousness—is true in the nature of one consciousness, then, knowable objects, for example, feelings of pleasure and pain, which have become other entities, should also become other entities, and the state of being other entities will be destroyed, and it will not be established as other entities. For that reason. Furthermore, the appearance of the three—grasping, grasped, and consciousness—in one consciousness is not true in one nature. This is because a non-deluded mind does not see its one nature. Pervasively: If a non-deluded mind sees phenomena as one without difference, then it will be determined as one without difference. Therefore, those objects appearing as the three—grasping, grasped, and consciousness—in one consciousness, when analyzed by any reasoning, are not true in suchness, because neither the nature of one nor many is true for you. If truth and falsehood are consistent
Tibetan
ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་དེའི་བདག་ཉིད་མིན་པ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་པས་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་ཉ་ཕྱིས་དང་དངུལ་གཉིས་དཀར་བར་ཆོས་མཐུན་པས་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་རིག་པ་འདི་ལ་ནི་གཟུང་འཛིན་བདེན་རྫུན་ཆོས་མཐུན་པར་མཐོང་བ་དེ་མེད་དེ་འགྲོ་བ་འདི་ལ་གཟུང་འཛིན་བདེན་པ་དེའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། བདེན་རྫུན་ཆོས་མཐུན་པར་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་འདིའང་ཡོད་པ་ཡིན་མོད་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་དོ། །ནང་གི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་བློ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། བདེན་རྫུན་ཆོས་མཐུན་པར་མཐོང་བ་དང་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡོད་པ་ཅན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། ནང་གི་ཉེས་པ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་གི་རང་བཞིན་གྲུབ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པས་དཀྲུགས་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་དང་སྐྲ་སོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཟླ་གཉིས་དང་སྐྲ་སོགས་སུ་བདེན་རྫུན་ཆོས་མཐུན་པར་མཐོང་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གྲུབ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་པར་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་གཟུང་འཛིན་རིག་པ་གསུམ་དུ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་འཁྲུལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་དེ་ལ་བློ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འདོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་ཉིད་གསལ་ཞིང་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་ཞིང་རིག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཆོས་ཅན། རང་རིག་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ཀུན་ལ་ཁྱོད་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་རང་རིག་གི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་སྦྱར་དུ་རུང་བར་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་དཔེས་གསལ་བར་སྟོན་པ་དེ། དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་དོན་སྨྲ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་ཚད་མ་ལ་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡུལ་དུ་བཞག་པ་ན་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་དེ་བཞི
Chinese
在自身中见到等等，由于执着于非其自性为彼之自性，故见到世间众生生起错觉。例如，鱼鳔和银子二者在白色上相似，因而生起将鱼鳔误认为银子的想法。然而，在这种唯识宗中，并不存在所取和能取的真假相似之处，因为在此行者中，甚至连所取和能取的真实自性也未曾见到。因此，如果说生起对所取和能取的不同错觉是不合理的，那么，即使存在依赖于见到真假相似之处的有分别的错觉，但并非所有的错觉都仅限于此。凡是由内在无明的习气所染污而产生的显现为所取和能取不同的心识，都是有法。不依赖于见到真假相似之处以及存在对所取和能取不同的虚假安立，也无需生起对所取和能取不同的错觉。因为以由内在过患无明的习气所产生的理由，仅仅是自性成立，就是颠倒显现为所取和能取不同的。例如，被眼翳等扰乱而显现的两个月亮以及显现为头发等的意识，并不依赖于见到两个月亮和头发等的真假相似之处，仅仅是自性成立就生起错觉。虽然在胜义谛中，一个意识中并不存在所取、能取、识三种，但在世俗谛中，对于错觉如何显现，就如何进行量、果、衡量三者的安立。对此，认为心的自性是完全断除的能取之相，是有法。其自性是明亮且具有觉性的，因为其是明亮且具有觉性的自性。因此，彼是有法。自证是彼之成立的量，因为对于一切意识，你被作为理由而安立自证之名。因此，即使没有外境，也能将量、果、衡量三者的安立施加于意识自身，这是以其他宗派所熟知的比喻来清楚地显示的。例如，对于外境论者来说，在感受贪欲等心和心所的自证量上，当将意识自身作为对境时，就进行量、果、衡量三者的安立，就像那样。
English
Seeing it in oneself, etc., worldly beings are seen to give rise to illusions by clinging to what is not its own nature as its own nature. For example, just as the thought arises of mistaking fish maw for silver because fish maw and silver are similar in whiteness. However, in this Vijnanavada, there is no similarity between the truth and falsehood of what is grasped and what grasps, because in this practitioner, even the true nature of what is grasped and what grasps is not seen. Therefore, if it is said that it is unreasonable to give rise to the illusion of the difference between what is grasped and what grasps, then, although there is a conceptual illusion that depends on seeing the similarity between truth and falsehood, not all illusions are limited to that. Whatever mind that appears as different grasping and apprehended, which arises from being defiled by the imprints of inner ignorance, is the subject. It is not necessary to give rise to the illusion of the difference between grasping and apprehended, relying on seeing the similarity between truth and falsehood and the existence of false establishment of the difference between grasping and apprehended. Because, by the reason that it arises from the imprints of inner fault, ignorance, merely the establishment of its own nature is the inverted appearance of the difference between grasping and apprehended. For example, the consciousnesses that appear as two moons and hairs, etc., which are disturbed by cataracts, etc., do not rely on seeing the similarity between truth and falsehood of two moons and hairs, etc., but merely arise as illusions by the establishment of their own nature. Although in the ultimate truth, there are not three: grasping, apprehended, and consciousness in one consciousness, in the conventional truth, how the illusion appears, how the three aspects of valid cognition, result, and measurement are established. To this, the nature of mind is considered to be the aspect of grasping that is completely eliminated, is the subject. Its nature is clear and cognitive, because it is the nature of clear and cognitive. Therefore, that is the subject. Self-awareness is the valid cognition that establishes it, because for all consciousnesses, you are used as the reason for applying the name of self-awareness. Therefore, even if there is no external object, it is possible to apply the three aspects of valid cognition, result, and measurement to the nature of consciousness itself, which is clearly shown by the example known to other schools. For example, for external object proponents, on the self-aware valid cognition that experiences the mind and mental factors such as desire, when the nature of consciousness itself is taken as the object, the three aspects of valid cognition, result, and measurement are performed, just like that.