Tibetan
ས་པའི་ཤེས་པ་འདིའི་བདག་ཉིད་གང་གི་ཐ་དད་པ་གང་ལས་འདི་ནི་གཟུགས་རྟོགས་པའོ་འདི་ནི་སྒྲ་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་བྱེད་པ་ནི་ལས་ཏེ་བྱ་བ་དོན་རྟོགས་ཐ་དད་དུ་ངེས་པ་ཞིག་ཁོ་ན་དོན་རྟོགས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅན་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཡུལ་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པའི་དོན་རྟོགས་ཐ་དད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པ་གང་ཞིག་ཤེས་པ་ལ་དོན་གཞན་པའི་རྒྱུ་དབང་སོགས་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་ཐ་དད་དུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའི་དོན་རྟོག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ནི་གཞལ་བྱའི་རང་བཞིན་སྟེ་དོན་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་ནི་དོན་གཟུགས་སོགས་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བར་བྱེད་ན་དེ་དོན་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལས་གཞན་དུ་འཐད་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དབང་སོགས་ཐ་དད་པས་བྱས་པའི་མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་ལས་ཀྱང་དོན་རྟོགས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་འདྲ་བ་ཁོ་ན་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མར་བཞག་ཅེ་ན། རྒྱུ་དབང་སོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་རྣམས་གསལ་མི་གསལ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པ་འགས་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གསལ་མི་གསལ་ཐ་དད་པར་འབྱེད་ན་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་དོན་རྟོགས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པའི་དོན་རྟོག་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དོན་རྟོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དོན་འདྲ་ལས་གཞན་ཡིན་གྱི་དོན་དང་འདྲ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྒོ་ལྔའི་དབང་ཤེས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དེ་ལས་སྟེ་ཁྱོད་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བ་མི་གྲུབ་པར་ཐལ། རང་ཉིད་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དང་འདྲ་བ་མེད་པ་གང་ཞིག་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དང་། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་དེ་ཚད་མ་ལས་དོན་གཞན་མིན་ཏེ། དོན་འདྲ་བ་དེ་ཡང་དོན་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་། རང་གི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་དེ་སྐྱེས་བུས་བྱིན་གྱིསབརླབས་པས་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་རང་ཉིད་འབར་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན། གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཆོས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་འདྲ་བ་ལ་ནི་བྱེད་པའི་ཆོས་གསུམ་མེད་དེ་བྱེད་པ་པོ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
此地之识，其自性为何，从何种差别而有“此乃识色，此乃识声”之说？此乃作用，即是作业，唯有确定为各别之义识，方能成立为彼义识之能立。凡是能立境色等之义识各别者，以识之异义因缘等，不能成立义识各别，故也。因此，所知法，作为有法，果，所量之识之义识能立之量，即是所量之自性，也就是义同。若此义识之识与义色等，作为境与有境而相关联，则彼义色等之体性，即显现之外，别无道理。若以因缘等各别所作之体验差别，亦不能区分义识各别，为何唯有义同才能成立义识之量耶？因缘等，作为有法。汝等虽以明与不明之各别相，区分识之自性为明与不明之各别，然仅凭此亦不能区分义识各别。因识境色等之义识各别者，其因是共同的。若义识之能立，是义同之外的其他，与义并不相同，则五门之根识，作为有法。从彼，即汝与境色等，不能成立境与有境之关联。自己与境色等不相同，从彼之外的境色等，以及境与有境之关联之能立是不存在的。因此，所知法，作为有法。果，彼非量之外之义，义同亦是彼义识之自性之故。若一切作用，皆为作者他者所支配，且具有自己之作业，并可见其与主要之所立接近结合。譬如，木头经由人加持后，被他者所支配，自身具有燃烧之作业。可见其与主要之所立，即烧柴接近结合。然义同并不具备作者之三种法，因无有作者之故。
English
What is the nature of this knowledge of the earth, and from what difference does the saying arise, "This is the cognition of form, this is the cognition of sound"? This is action, that is, activity. Only when it is determined as a distinct object-cognition can it be established as the proof of that object-cognition. Whatever establishes the distinct object-cognitions of cognizing objects such as forms, it cannot establish the distinct object-cognitions through causes, conditions, etc., of different meanings of knowledge. Therefore, knowable things, as the subject, the result, the measure of the proof of the object-cognition of what is to be measured, is the very nature of what is to be measured, that is, the sameness of meaning. If this knowledge of object-cognition is related to objects such as forms as object and object-possessor, then it is not reasonable to be other than the essence of those objects such as forms, that is, appearance. If the differences in experience caused by different causes, conditions, etc., cannot distinguish the distinct object-cognitions, why is only the sameness of meaning established as the measure of object-cognition? Causes, conditions, etc., as the subject. Although you distinguish the nature of knowledge as distinct in clarity and non-clarity through various aspects of distinct clarity and non-clarity, you cannot distinguish distinct object-cognitions by that alone. Because the cause of those distinct object-cognitions of cognizing objects such as forms is common. If the proof of object-cognition is other than the sameness of meaning and is not the same as the meaning, then the five sense consciousnesses, as the subject. From that, that is, you, the connection between object and object-possessor with objects such as forms cannot be established. Whatever is not the same as objects such as forms, from those other objects such as forms, and the proof of the connection between object and object-possessor does not exist. Therefore, knowable things, as the subject. The result is not other than the meaning from the measure, because the sameness of meaning is also the very nature of that object-cognition. If all actions are dominated by another agent, and possess their own activity, and are seen to be closely connected to the main object to be established. For example, a tree, after being blessed by a person, is dominated by another and possesses the activity of burning itself. It can be seen that it is closely connected to the main object to be established, that is, burning firewood. However, the sameness of meaning does not possess the three qualities of an agent, because there is no agent.
Tibetan
། །དེས་ན་དེ་ནི་དེའི་བྱེད་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དོན་འདྲ་བ་ཆོས་ཅན། བྱེད་པའི་ཆོས་གསུམ་མེད་པས་དོན་རྟོགས་འཇོག་བྱེད་དུ་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བྱེད་པའི་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཆོས་ཅན། བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པའི་དོན་རྟོགས་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་བྱ་བའི་ལས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་འཛིན་ཅིང་མྱོང་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་སྟེ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ལས་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དོན་འདྲ་བ་དེ་དོན་རྟོགས་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ན་དེས་དེའི་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཅེ་ན། དོན་འདྲ་བ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་དོན་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་པོ་མིན་ན་ཡང་དེའི་བྱ་བ་བྱེད་པོར་བཞག་ཏུ་རུང་སྟེ། དེ་ཡི་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱི་དབང་གིས་ཤེས་པས་དོན་རྟོགས་པ་དེར་བཞག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འབྲས་་བུ་བུ་རྣམས་རྒྱུ་ཕ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྟེ་གཟུགས་དང་འདྲ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བུ་དེ་ཕའི་གཟུགས་འཛིན་པའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་འབྲས་བུ་བུ་རྒྱུ་ཕའི་གཟུགས་འཛིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་འབྲས་བདག་ཉིད་གཅིག་པར་བསྟན་ནས་ད་གཞན་དག་ཚད་འབྲས་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་དེ། དོན་འདྲ་བ་ལས་གཞན་དོན་རྟོགས་ཐ་དད་དུ་འཇོག་ནུས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བ་སྟེ་དོན་ལ་ལྟ་བའི་ཤེས་པ་དང་དབང་པོ་དང་དབང་དོན་འབྲེལ་བ་དང་སྤྱི་སོགས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བློ་དེ་དག་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ་སྟེ་འདོད་པ་མི་རིགས་པར་ཐལ། དེ་དག་བྱ་བ་དོན་རྟོགས་པ་འཇོག་ནུས་གཞན་གྱིས་བར་ཆོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བར་ཆོད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་བྱེད་པ་དབང་སོགས་ཐ་དད་པས་ཀྱང་དོན་རྟོགས་རྣམས་ལ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མར་འཐད་དོ་ཞེ་ན། བྱེད་པ་དབང་སོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱེད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱ་བ་དོན་རྟོགས་པ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ན་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མའི་སྟེ་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་དོན་རྟོགས་ཐ་དད
Chinese
因此，如果说这不适合作为它的作者，那么，所知相同的事物，因为没有作者的三种属性，所以不可能是理解意义的施作者，这是不成立的，因为它具有作者的三种属性。理由成立，即，该事物，是受其他作者支配的，因为它是作为作者的、理解意义的不同的知识的自性。它自己具有行为的业，因为它具有执持和体验知识自性的行为。它是与主要的目标紧密相连的，因为它以理解意义、形式等的自性的行为，即具有行为的方式，显现为对自己的作业对象形式等进行作业。如果所知相同的事物与理解意义不是他体，那么它如何进行它的行为呢？所知相同的事物，即使不是产生作为知识自性的理解意义的知识的作者，也可以被认为是它的行为的作者，因为凭借它，即你的力量，知识被安立为理解意义。例如，果实孩子们，产生得与因父亲们的自性，即形体相似，因此，即使孩子不是具有执持父亲形体的行为的自性，世间也说果实孩子执持因父亲的形体。这样，在显示了自宗的量和果是自性一体之后，现在驳斥其他宗派认为量和果是实体他体的观点。因为除了所知相同的事物之外，无法安立其他的理解意义，所以，所知，不应许见到，即观察意义的知识，以及根、境关联，以及执持总相等差别的智慧，是理解意义的量，因为它们的行为被其他理解意义的安立所隔断。如果隔断是这样，那么，即使作者根等是不同的，它们也适合作为理解意义的量，因为它们也对理解意义有利益的紧密相连。作者根等，即使你们所有都对行为理解意义有利益的紧密相连，但仅凭这一点也不会变成理解意义的量，因为没有被其他的作者所隔断的最后的理解意义是不同的
English
Therefore, if it is said that this is not suitable as its agent, then, the object that is the same as what is known, since it does not have the three attributes of an agent, it is not impossible to be the establisher of understanding the meaning, because it possesses the three attributes of an agent. The reason is established, namely, that thing, is under the control of other agents, because it is the nature of the different knowledge of understanding the meaning that has become the agent. It itself possesses the action of the act, because it possesses the act of holding and experiencing the nature of knowledge itself. It is closely connected to the main object to be accomplished, because it appears to be acting on its own object of action, form, etc., through the action of the nature of understanding meaning, form, etc., that is, the way of having action. If the object that is the same as what is known is not different from understanding the meaning, then how does it perform its action? The object that is the same as what is known, even if it is not the agent that generates the knowledge of understanding the meaning that has become the nature of knowledge itself, it can still be regarded as the agent of its action, because by it, that is, by your power, knowledge is established as understanding the meaning. For example, the fruits, the children, are produced similar to the nature of the causes, the fathers, that is, the form, therefore, even if the child is not the nature of possessing the action of holding the form of the father, in the world it is said that the fruit child holds the form of the cause father. Thus, after showing that the valid cognition and the result of valid cognition of one's own system are of the same nature, now refuting the views of others who hold that valid cognition and the result of valid cognition are substantially different. Because other understanding of meaning cannot be established apart from the object that is the same as what is known, therefore, the knowable, it is not accepted that seeing, that is, the knowledge of observing the meaning, and the connection of the senses and objects, and the wisdom of distinguishing between holding the generalities, etc., are the valid cognition of understanding the meaning, because their actions are interrupted by the establishment of other understanding of meaning. If the interruption is like that, then, even if the agents, senses, etc., are different, they are still suitable as the valid cognition of understanding the meaning, because they are also closely connected to benefiting the understanding of meaning. The agents, senses, etc., even if all of you are closely connected to benefiting the action of understanding the meaning, but that alone will not make you become the valid cognition of understanding the meaning, because the final understanding of meaning that is not interrupted by other agents is different