Tibetan
ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་སྣ་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡུལ་རིགས་མི་མཐུན་རྣམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་རྩོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་གྱི་རྫས་མེད་ཀྱང་རི་མོ་ཕན་ཚུན་ལྡན་པའི་ཁྲ་བོ་ཡོད་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། རི་མོ་ཁྲ་བོའི་ལྡན་པ་ཆོས་ཅན། བློ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་དང་ཁྲ་བོར་འདྲ་བས་ཁྲ་བོར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེ་ན། དེ་དང་དེར་འདྲ་བས་ཁྲ་བོར་ཉེ་བར་བཏགས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་པར་ཐལ། འདྲ་ཡུལ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ཡན་ལག་གི་སྔོ་སོགས་རེ་དང་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པས་ཁྲ་བོར་བཏགས་པ་ཙམ་མོ་ཞེ་ན། དེ་དང་དེའི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པས་དེར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡན་ལག་གི་སྔོ་སོགས་རེ་དེ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རི་མོ་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་གི་སྔོ་སོགས་དེ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་དུ་བཟུང་བ་ལ་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་འདི་སྣ་ཚོགས་པའོ་སྙམ་དུ་བསྲེས་ནས་འཛིན་པས་ཁྲ་བོར་སྣང་བ་ཙམ་ཞེ་ན། རི་མོ་ཁྲ་བོའི་ཡན་ལག་གི་སྔོ་སོགས་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་ཀྱི་རིམ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་ལ་ཡིད་བློས་འདི་སྣ་ཚོགས་པའོ་སྙམ་དུ་བསྲེས་ནས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། བློ་གཅིག་གིས་དོན་དུ་མ་ཅིག་ཅར་དུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བློ་གཅིག་དོན་དུ་མ་འཛིན་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་མེད་པའི་དུ་མ་ཡིན་ཞིང་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་དུ་འཛིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེར་དོན་དུ་མས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། རང་དོན་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་པ་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་རི་མོ་ཁྲ་བོའི་སྔོ་སོགས་འཛིན་པའི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་དོན་སྔོ་སོགས་གཅིག་ལ་རྟོག་བཞིན་པ་ན་ཡང་གཞན་དག་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསལ་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྣ་ཚོགས་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་མིན་ཞེས་པ་ལ་རྒོལ་བ་དེ་གལ་ཏེ་བློ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་དོན་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པ་མི་རིགས་ན། རེ་ཞིག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་བློ་གཅིག་ཏུ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན་སྣ་ཚོགས་སུ་ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ་མི་སྣང་བར་ཐལ། གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དུ་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་འདོད་པ་ལ་
Chinese
因为没有具有各部分的物质，因为不同的微粒不能组成具有各部分的物质。如果说即使没有具有各部分的物质，但有互相交织的斑斓图案，所以显现为多样性，那么，具有斑斓图案的事物，不应在未迷惑的意识中显现为多样性，因为它是无形的，因为它是一种性质。如果说因为具有各部分的物质和斑斓相似，所以仅仅是近似地称之为斑斓，那么，因为与此和彼相似，所以依赖于近似地称之为斑斓，即也应是所称之境，因为没有相似之境，即具有各部分的物质，因为它不能被觉察到。如果说因为它与各部分的蓝色等事物具有统一意义上的联系，所以仅仅称之为斑斓，那么，因为它与此和彼具有联系，所以不应显现于此，因为各部分的蓝色等事物不是多样性的自性。如果说斑斓图案等的各部分的蓝色等事物，被感官意识依次把握，而心识混合着“这是多样性的”的想法来执持，所以仅仅显现为斑斓，那么，斑斓图案的各部分的蓝色等事物，不应被感官意识依次把握时，被心识混合着“这是多样性的”的想法来执持，因为一个意识不能同时执持多个事物。因此，成立了一个意识不能执持多个事物，因为没有具有各部分的物质，它是多个，并且感官意识同时执持它。因此，因为在那里由多个事物产生，所以成立了“自义是共相之境”。此外，执持斑斓图案的蓝色等的感官意识，成立为无分别的，因为当心识正在分别一个蓝色等事物时，其他的黄色等事物也清晰地显现。此外，如果反驳“多样性不是单一自性”，如果对于显现为多样性的意识的蓝色、黄色等事物，因为显现为多样性，所以不应是单一的，那么，暂且对于显现为多样性的一个意识，它本身如何显现为多样性呢？不应显现，因为它是一体的。对于认为事物如其所显现那样真实的人来说。
English
Because there are no substances with parts, because dissimilar particles do not compose substances with parts. If it is said that even if there are no substances with parts, there are variegated patterns interwoven, so it appears as diverse, then, the object possessing variegated patterns should not appear as diverse to an unconfused consciousness, because it is formless, because it is a quality. If it is said that because it is similar to substances with parts and variegation, it is merely approximately called variegation, then, because it is similar to this and that, it should rely on being approximately called variegation, that is, it should also be the object of designation, because there is no object of similarity, that is, substances with parts, because it cannot be perceived. If it is said that because it has a connection with each of the blue, etc., parts in a unified sense, it is merely called variegation, then, because it has a connection with this and that, it should not appear there, because each of the blue, etc., parts is not the nature of diversity. If it is said that the blue, etc., parts of the variegated pattern, etc., are grasped sequentially by sensory consciousness, and the mental consciousness mixes in the thought "this is diverse" and grasps them, so it merely appears as variegation, then, the blue, etc., parts of the variegated pattern should not be grasped sequentially by sensory consciousness and then be grasped by mental consciousness mixing in the thought "this is diverse," because one consciousness cannot simultaneously grasp multiple objects. Therefore, it is established that one consciousness cannot grasp multiple objects, because there are no substances with parts, it is multiple, and sensory consciousness grasps it simultaneously. Therefore, because it is produced there by multiple objects, it is established that "the self-meaning is the object of generality." Furthermore, the sensory consciousness that grasps the blue, etc., of the variegated pattern is established as non-conceptual, because even when the mental consciousness is conceptually grasping one blue, etc., object, other yellow, etc., objects also appear clearly. Furthermore, if one refutes "diversity is not a single nature," if for the blue, yellow, etc., objects of the consciousness that appears as diverse, because they appear as diverse, it should not be single, then, for the one consciousness that appears as diverse, how does it appear as diverse? It should not appear, because it is one. For those who believe that things are true as they appear.
Tibetan
ཉེས་པ་དེ་ཡོད་ཀྱི་ཁོ་བོ་ཅག་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་རེ་ཞིག་ཐེག་པ་གོང་མའི་སྒོ་ནས་ལན་འདེབས་པ་དེ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་མཁས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྟོང་ཞེས་མདོ་ལས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དོན་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པའི་རྣམ་པས་བསམས་ཤིང་གཞིགས་པ་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་སྟོང་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་འཆད་པ་དེ། བློ་གཅིག་ལ་དོན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཅིར་འགྱུར་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའམ་ཅེས་འདྲི་ན། བློ་གཅིག་པུ་དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བློ་གཅིག་པའི་ཆ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དོན་དུ་སྣང་བ་རྣམས་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་བདག་ཉིད་འདིར་བདེན་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པར་འདོད་ནས་དེ་འགོག་པས་ཅི་བྱ་སྟེ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དུ་སྣང་བ་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་གཟུང་བ་དང་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ལ་རགས་པར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་ནང་གང་དུ་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཕྱིའི་གཟུང་བར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཡན་ལག་ཅན་དུ་ཡོད་དམ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མར་ཡོད། དེ་གཉིས་ཀའང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཆོས་ཅན། རགས་པ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དེ་ཡན་ལག་ཅན་གཅིག་ལ་ཡང་མེད་དེ། ཡན་ལག་ཅན་དེ་སྔར་ཚད་མས་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྡུལ་ཕྲན་མང་པོ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་བ་ལ་རགས་པ་མེད་ཅིང་དུ་མ་ཚོགས་པ་རགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བས་བདེན་པར་ཡོད་ཅེ་ན། ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་ནི་ནང་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་ལ་ཕྱི་རོལ་ལྟར་གནས་པ་འདི་ནི་གཞན་གཟུང་རྣམ་གྱི་ཆ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བསླད་མའམ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་རང་ཉིད་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་དེ་ལས་ཆོས་ཅན། གཟུང་འཛིན་གང་རུང་གཅི
Chinese
因为有罪过，我们不希望那样，所以暂时用高等乘的方法来回答说没有过错。精通事物实相的诸佛世尊们所说的，从“色即是空”到“识即是空”的经典，都是从事物本身的力量而来的。那又是什么呢？无论青色、黄色等事物，以怎样的方式用一和多的理性的方式来思考和观察，它们都远离了一和多的那种形态，是空性的。这就是以法无我的方式来详细阐述的。如果有人问，一个心识显现出多种事物，那会变成什么样呢？难道不像显现的那样真实成立吗？那么，对于那一个心识显现出多种事物，有法，不应像显现的那样真实成立，因为它是唯一心识的一部分。如果有人认为，显现的事物以显现的方式真实地被量成立，那么阻止它有什么用呢？因为无法阻止被量成立的事物。因为显现的事物不像显现的那样真实成立，所以依赖于所取境和能取识而显现的事物，有法，无论在外在还是内在都不是真实存在的，因为它们远离了真实的单一和多样。如果有人说，存在于外在的所取境中，那么它存在于有支分的事物中，还是存在于众多的微尘中呢？这两种情况都不合理，因为，有法，显现为粗大一体的事物，在有支分的一体中也不存在，因为那个有支分的事物之前已经被量所破斥了。而且，它也不存在于众多的微尘中，因为每个微尘都没有粗大的性质，而且众多微尘的集合与粗大相违背。如果有人说，即使没有外在事物，但唯一的心识显现为能取和所取二者，所以是真实存在的，那么，心识，有法，它自身显现为能取和所取二者，不应是真实存在的，因为心识自身完全断除者是内在能取的部分，而像外在一样存在的是外在所取境的部分。因此，这是虚假的或错误的，因为没有能取和所取之分的识，它自身却显现为能取和所取是不同的。从显现事物的识来说，有法，能取和所取任何一
English
Because there is fault, we do not want it that way, so for the time being, we answer by way of the higher vehicle, saying there is no fault. The Buddhas, the Bhagavat, who are skilled in the reality of things, what is said in the sutras from "Form is empty of form" to "Consciousness is empty of consciousness" comes from the power of things themselves. And what is that? Whatever blue, yellow, etc., things, in whatever way, when thought about and examined with the mode of reasoning of one and many, they are empty and devoid of that kind of mode of one and many. That is what is explained in detail by way of showing the aspect of the selflessness of phenomena. If one asks, what will happen to the appearance of various things to one mind, or is it not established as true as it appears? Then, for that one mind that appears in various ways, the subject, it should not be established as true as it appears, because it is a part of the one mind. If one thinks that the things that appear in reality are truly established by valid cognition in this nature of appearance, then what is the use of preventing it? Because one cannot prevent what is established by valid cognition. Because the things that appear in reality are not established as true as they appear, therefore, the things that appear dependent on the object of grasping and the grasping consciousness, the subject, are not truly existent in either the outer or inner, because they are devoid of the true one and many. If one says that it exists in the outer object of grasping, then does it exist in the part-possessing or in many atoms? Neither of these is reasonable, because, the subject, the appearance of being a single gross entity does not exist even in a single part-possessing entity, because that part-possessing entity itself has already been refuted by valid cognition. Moreover, it does not exist in many atoms, because each atom does not have grossness, and the collection of many is contrary to grossness. If one says that even if there is no external object, the single consciousness appears as both grasper and grasped, so it is truly existent, then, consciousness, the subject, its own appearance as both grasper and grasped should not be truly existent, because the complete cutter of consciousness itself is a part of the inner graspers, and this, which exists like the outer, is a part of the external grasped aspects. Therefore, it is deceptive or mistaken, because the consciousness without the distinction of grasper and grasped itself appears as the grasper and grasped are different. From the consciousness of the appearance of things, the subject, either the grasper or the grasped, one